Monika Berberich

Кіріспе

Батыс Германияның террорисі Моника Берберич - сотталған Батыс Германияның террорисі және Қызыл Армия фракциясының (РАФ) құрылтайшы мүшесі. Ол 1970 жылы Андреас Баадерді зорлық-зомбылықпен босатуға қатысқан және 1970-1988 жылдар аралығында соған байланысты түрме жазасын өтеп келген. RAF-тың басқа бұрынғы мүшелерінен айырмашылығы, ол ешқашан террористік ұйымның мақсаттары мен әдістерінен аулақ болуға тырыспаған.

Өмір

Моника Берберич Франкфурттың солтүстік шетіндегі шағын қала Оберурсельде туып өсті. Ол католик дінінің шынайы ұстанымымен тәрбиеленген. Ол Франкфурт пен Батыс Берлинде заңгерлік білім алып, заңгерлік дәрежесіне ие болды. Оның заңмен алғашқы үлкен күрес 1965 жылы Чехословакиядан қашып кетуге тырысқан саяси босқындарға көмектескені үшін Прага түрмесінде төрт ай өткізген кезде болды. Кейін ол I деңгейлі ұлттық заң емтихандарын тапсырды, бірақ II деңгейге өтпеді. (Бақытша, Линке жарақаттан аман қалды. Бадерді босату операциясы аяқталар алдында қыздарды Бремендегі пәтерден жинап алған жолдаспен кездесу орны ұйымдастырылды. 1970 жылы 8 қазанда Моника Берберих Батыс Берлиндегі 89-шы Кнезебекштрассе деген жердегі достарына барып қайтты. Полиция оның жолдастарын тұтқындап жатқанда ол келді. Кейін ол полиция оның "тізімінде жоқ екенін" еске алды. Олар мен кіргенде қатты таңғалды". Алайда олар қазір Берберихті Хорст Малер, Ирен Гергенс, Ингрид Шуберт және Бриджит Асдонкпен бірге тұтқындады. Полиция Асдонктан басқа барлық тұтқындалғандардың қаруы бар екенін анықтады. Андреас Бадерді босатуға қатысқан. Ол (алғашқыда) он екі жылға бас бостандығынан айырылды. Бұл оның әйел сотталушыларына қарағанда екі жылға ұзақ болды, өйткені оның ақыл-ойы мен заңгерлік білімі сотты оның аса қауіпті екеніне сендірді. Берберихтің қашып кеткен үш серігі 2 маусым қозғалысының мүшелері болды. Сырттан қарағанда, RAF және 2 маусым қозғалысы идеалдары мен әдістері жағынан ұқсас болды, бірақ бұл кезеңде олар әлі де бөлек болды және кейде бір-бірін бәсекелестік ұйым ретінде көрді. Дегенмен, Моника Берберичтің түрмеде болған кезінде Ролникпен өзара қолдау көрсететін достық қарым-қатынас жасағаны анық. (Берберихтің үш қашқан серігі тағы екі жыл бойы қашып жүрді.) Берберичтің қысқа қашып кетуінен кейін оның жазасы ұзартылды. Ақыры ол 1988 жылдың наурызына дейін түрмеде болды. 1976-1978 жылдардағы екі жылды қоспағанда, ол көптеген жағынан саяси жан серігі, сонымен қатар досы болған Габриэле Ролльникпен тәжірибе бөлісті. Берберих тоғыз рет аштық ұрысына шықты, Ролник алты рет. Ақырында Ролникте галлюцинациялар пайда болып, "дауыстар естіле бастады". Бостандыққа шыққаннан кейін ол аштық ереуілдеріне байланысты көру және тепе-теңдік проблемаларын бастан кешірді. Франкфуртта.

Monika Berberich was born and grew up in Oberursel, a small town on the northern fringes of Frankfurt. Her upbringing was powerfully catholic. She studied jurisprudence at Frankfurt and West Berlin, emerging with a law degree. Her first serious brush with the law came in 1965 when she spent four months in a Prague prison for the crime of helping political refugees attempting to escape from Czechoslovakia. At some stage she passed her level I national law exams, but she never progressed to level II. (Fortunately Linke would survive the injury. (a meeting point pre arranged with the comrade who had collected the girls from the Bremen apartment where they had been sent before the operation to free Baader reached it denouement In September the group returned to West Germany and began stockpiling weapons. On 8 October 1970 Monika Berberich went to visit some friends at Knesebeckstraße 89 in West Berlin. The police were arresting her comrades when she arrived. She later recalled that the police did not have her "on their list. They were really surprised when I came in". They nevertheless now arrested Berberich, together with Horst Mahler, Irene Goergens, Ingrid Schubert and Brigitte Asdonk. With the exception of Asdonk, the police determined that all those arrested were carrying loaded weapons. and taking part in the freeing of Andreas Baader. She received (initially) a twelve year prison sentence. This, reportedly, was two years longer than her female co defendants because of her intelligence and legal training which persuaded the court that she was particularly dangerous. Berberich's three fellow escapees were members of the 2 June Movement. To an outsider, the RAF and the 2 June Movement were broadly similar both in their ideals and in their methods, but at this stage they were still separate and on occasion saw one another as rival organisations. Nevertheless, it is clear that during her time in prison Monika Berberich had already formed an excellent mutually supportive friendship with Rollnik. (Berberich's three fellow escapees remained at large for another two years.) Following her brief escape Berberich's sentence was extended. In the end she remained in prison till March 1988. Except during the two years 1976 1978, she shared the experience with Gabriele Rollnik, in many ways a political soul mate, who also became a friend. Berberich engaged in nine hunger strikes: Rollnik in six. In the end, Rollnik began to hallucinate and "hear voices". After her release she suffered continuing problems with vision and balance which she attributed to the hunger strikes. in Frankfurt.