Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гемблукс аббатшылығы - Бельгияның Валлония провинциясындағы Гемблукс маңындағы бенедиктиндер аббатшылығы. 1860 жылдан бері оның ғимараттарында Льеж университетінің Гемблукс агробиотехнология факультеті мен кампусы (бұрын Гемблукс агрономиялық университеті деп аталатын) орналасқан.
Gembloux Abbey was a Benedictine abbey near Gembloux in the province of Namur, Wallonia, Belgium. Since 1860, its buildings host the University of Liège's Gembloux Agro Bio Tech faculty and campus (previously known as Agronomical University of Gembloux).
Қор
Бұрынғы бенедиктиндік монастырь, Орно өзенінің бойындағы Намурдан солтүстік-батысқа қарай 9 миль жерде орналасқан, 945 жылы Сент-Гиберт немесе Виберт (лат. Қасиетті Гиберт монастырды тұрғызуға және оның монахтарын таңдауға монах болу үшін канониядан кеткен Эрлуин көмектесті. Гиберттің кейбір туыстары монастырь императорлық фискальдық жерлерге салынған деп, монастырь негізінің заңдылығын даулады. Бұл жерлер Гиберттің ата-бабаларына ақы ретінде берілген және императорлық биліксіз иеліктен шығарылмайды. Император Оттон I Гвиберт пен Эрлуинді өзінің сотына шақырды, бірақ олардың өз ісін қорғаған тәсілдеріне таң қалды, сондықтан 20 қыркүйекте 946 жылы ол Гемблакумның негізін бекітіп, оған түрлі артықшылықтар берген императорлық диплом шығарды. Гиберт өзінің досы Эрлуинді Гемблукстің бірінші абысы етіп тағайындады, ал өзі Метцке жақын Горзе абатханасында монах болды. Ол Гемблукске екі рет оралды. Алғашқы рет 954 жылы мажарлар монастырды тонауға қаупі төнгенде болды. Гвиберт бұл қаланы зияннан құтқарып қана қоймай, кейбір венгрлерді де мәсіхшілікке айналдырды. Екінші рет 957 жылы оның қайын інісі Маволт Гербранд монастырь табысын тартып алған болатын. Гиберт Херибрандты болашақта монастырь иелігін ешбір кедергісіз қалдыруға көндірді. 962 жылы 23 мамырда Гиберт Горзеде қайтыс болды, оның сүйегі Гемблукске жерленді.
The former Benedictine monastery, located about nine miles north west of Namur on the river Orneau, was founded about 945 by Saint Guibert or Wibert (lat: Wicbertus) and dedicated to Saint Peter and the martyr Saint Exuperius. Saint Guibert was assisted in the erection of the monastery and the selection of its monks by Erluin, who had resigned a canonry to become a monk. Some of Guibert's relatives challenged the legality of the monastic foundation on the grounds that the monastery was built on land of the Imperial fisc, which had been given in fee to Guibert's ancestors and could not be alienated without imperial authority. Emperor Otto I summoned Guibert and Erluin to his court but was so favourably impressed with the manner in which they defended their undertaking that on 20 September 946, he issued an imperial diploma approving the foundation of Gemblacum and granting it various privileges. Guibert appointed his friend Erluin the first abbot of Gembloux, while he himself became a monk at Gorze Abbey near Metz. He returned twice to Gembloux. The first time was in 954, when the Hungarians threatened to pillage the monastery. Guibert not only saved it from harm but also converted some Hungarians to Christianity. The second time was in 957, when his brother in law Heribrand of Mawolt had seized the revenues of the monastery. Guibert persuaded Heribrand to leave the possessions of the monastery unmolested in the future. On 23 May 962, Guibert died at Gorze and his remains were brought for burial to Gembloux.
Өсіп-өркендеу
Гемблухта монастырь тәртібі жақсы қалыптасқан кезде Эрлуин 955 жылы Генуя графы Регнье ұсынысы бойынша Лоббс аббатшылығын реформалауға тырысты. Алайда Лобб монастырлары реформаны қарсы алмады, ал 958 жылы 20 қазан күні түнде олардың үшеуі Эрлуинге оның камерасында шабуыл жасап, оны монастырьдан шығарып, ауыр жарақаттар алды. Ерлуин 986 жылы 10 тамызда Генблухта қайтыс болды. Оның орнын басушы абат Херивардтың (987-990) қысқа билігі кезінде монахтар өз еріктерімен монахтар монастырына жақсы қараған Лиеж епискобы Нотгердің пайдасына босату құқығын тастады. Геривардтың орнын Ерлуин II (990 - 1012 жж.) бағындырды, оның әлсіз басқаруымен монастырлық тәртіп қатты жеңілдеді. Оның орынбасарлары Ольберт (1012-1048), пәк және білімді абат, тәртіпті қалпына келтірді, 1022 жылы жаңа аббат шіркеуін салды, бай кітапхана ұйымдастырды және қасиетті және зайырлы білімді ынталандыру арқылы Гемблукстің гүлденуіне алғашқы серпін берді. Ең үлкен зияткерлік белсенділік кезеңінде аббатхананы Мисак (1048 1071), Тьетмар (1071 1092), Литар (1092 1115) және Анзельм (1115 1136) басқарды. Тьетмардың тұсында әйгілі хроникашы Гемблукстік Зигеберт (1030 - 1112) өркендеді, ол латын тілінде 381 - 1111 жылдар аралығында әлем хроникасын, Гемблукс абаттарының тарихын және басқа да тарихи құндылықтарды жазды. Оның хроникасын 1136 жылға дейін абат Анзельм жалғастырды, ал Гемблукс абаттарының тарихын Зигеберттің шәкірті монах Готсхалк жазды. Сигеберттің замандасы - аббат мектебінің әйгілі мұғалімі, ғалым абысыны Герен.
When monastic discipline was well established at Gembloux, Erluin attempted, at the suggestion of Count Regnier of Hainaut, to reform Lobbes Abbey in 955. The monks of Lobbes however did not welcome reform, and on the night of 20 October 958 three of them assaulted Erluin in his cell, dragged him outside the monastery and inflicted on him serious bodily injuries. Erluin died at Gembloux on 10 August 986 after Pope Benedict VII had granted his monastery exemption and papal protection. During the short reign of his successor, abbot Heriward (987 990), the monks voluntarily relinquished their right of exemption in favour of Bishop Notger of Liège, who was well disposed towards the monastery. Heriward was succeeded by Erluin II (990 1012), under whose weak administration monastic discipline greatly relaxed. His successor Olbert (1012 1048), a pious and learned abbot, restored discipline, built a new abbey church in 1022, organized a rich library, and by encouraging sacred and secular learning gave the first impulse to the subsequent flourishing condition of Gembloux. During the period of its greatest intellectual activity the abbey was ruled by Mysach (1048 1071), Thietmar (1071 1092), Liethard (1092 1115) and Anselm (1115 1136). Under Thietmar flourished the famous chronicler Sigebert of Gembloux (1030 1112), who in a neat Latin style wrote a chronicle of the world from 381 1111, a history of the abbots of Gembloux and other historical works of great value. His chronicle was continued by Abbot Anselm till 1136, and his history of the abbots of Gembloux by the monk Gottschalk, a disciple of Sigebert. The learned prior Guerin, a famous teacher at the abbey school, was a contemporary of Sigebert.
Құлдырау
1157 жылы және 1185 жылы монастырь өртеніп, қайтадан салынғанмен, осы кезеңнен бастап маңыздылығы төмендей бастады. Алайда, абаттар граф атағын ұстап, Брабант штатындағы дворяндар арасында отыруды жалғастырды. 1505 жылы, абат Арнольд II де Солбрег (1501-1511) кезінде, аббатхана Бёрсфельд одағына қосылды. 1598 жылы кальвинистер оны тонаған, 1678 жылы және 1712 жылы өртеніп, ішінара күйіп кеткен. 1793 жылы Революциялық үкімет оны жойғанда, ол осы ауыр апаттардан түрегеліп келе бастады. Көптеген ғимараттар сақталып қалды, олар Гемблукс агрономиялық университеті үшін қолданылады.
In 1157 and again in 1185 the monastery was destroyed by fire, and though rebuilt, it began from this period to decline in importance. The abbots did, however, continue to hold the title of count and to sit among the nobility in the States of Brabant. In 1505, under Abbot Arnold II de Solbrecg (1501 1511), the abbey became affiliated to the Bursfeld Union. It was pillaged by the Calvinists in 1598, and was partly destroyed by fire in 1678 and again in 1712. It was just beginning to recover from these heavy misfortunes when in 1793 the Revolutionary government suppressed it. The buildings, which largely survived, are used for the Agronomical University of Gembloux.