Жаңа қала құрылысы: тұрақты даму және қалалық кеңістіктерді жаңарту

Кіріспе

Қалалық дизайн қозғалысы тұрақты жер пайдалануды қолдайды.

Жаңа урбанизм – түрлі тұрғын үйлер мен жұмыс орындарын қамтитын, жаяу жүруге ыңғайлы аудандар құру арқылы экологиялық таза мінез-құлықты қалыптастыратын қалалық дизайн қозғалысы. Ол 1980 жылдардың басында АҚШ-та пайда болды және жылжымайтын мүлік дамуы, қала құрылысы және муниципалды жерді пайдалану стратегиясының көптеген салаларына әсер етті. Жаңа урбанизм қалалардың таралуымен және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қала маңындағы дамумен байланысты проблемаларды шешуге бағытталған. Бұл қозғалысқа екінші дүниежүзілік соғысқа дейін автомобильдің пайда болуына дейін кең таралған қалалық дизайн тәжірибелері күшті әсер етеді. Ол дәстүрлі ауданды дамыту (TND) және транзиттік бағытталған дамыту (TOD) сияқты он негізгі принципті қамтиды. Бұл идеялардың бәрін қоғамдық сезімді қалыптастыру және экологиялық тәжірибені дамыту деген екі тұжырымға келтіруге болады. Жаңа урбанизмді ұйымдастыратын орган – 1993 жылы құрылған Жаңа урбанизм Конгресі. Оның негізгі құжаты – Жаңа урбанизм Хартиясы, ол былай деп басталады:

Біз келесі принциптерді қолдау үшін мемлекеттік саясат пен даму практикасын қайта құруды жақтаушымыз: аудандар пайдалану және тұрғындар жағынан әртүрлі болуы керек; қалыстар жаяу жүргіншілер мен қоғамдық көлік құралдарына, сондай-ақ автомобильдерге ыңғайлы болуы керек; қалалар мен қалалар физикалық тұрғыдан анықталған және барлығына қолжетімді қоғамдық кеңістіктер мен қоғамдық институттармен қалыптасуы керек; қалалық орындар жергілікті тарихты, климатты, экологияны және құрылыс тәжірибесін көрсететін сәулет және ландшафт дизайнымен жасалуы керек. Жаңа урбанистер ашық кеңістіктерге арналған аймақтық жоспарлауды, контекстке сәйкес сәулет пен жоспарлауды, спорттық нысандар, кітапханалар және қоғамдық орталықтар сияқты инфрақұрылымды жеткілікті деңгейде қамтамасыз етуді, сондай-ақ жұмыс орындары мен тұрғын үйдің теңгерімді дамуын қолдайды. Олар өз стратегияларының көлік қанағаттандығын азайтуға, халықты велосипедпен жүруге, жаяу жүруге немесе пойызға отыруға ынталандыруға көмектеседі деп сендіреді. Сондай-ақ, қолжетімді тұрғын үйлердің көлемін ұлғайтуға және қала маңындағы таралуды тежеуге үміттенеді. Жаңа урбанизм Хартиясы тарихи мұраны сақтау, қауіпсіз көшелер, жасыл құрылыс және бұрын пайдаланылған жерлерді қайта дамыту сияқты мәселелерді де қамтиды. Ақылды урбанизмнің он қағидасы Жаңа урбанизм тәсілдеріне нұсқау береді. Сәулеттік тұрғыдан алғанда, Жаңа урбанизмнің дамуы көбінесе Жаңа классикалық, постмодернистік немесе жергілікті стильдермен үйлеседі, бірақ бұл әрқашан осылай бола бермейді. Бұл қозғалыстың принциптері Толықтырғыш сәулет саласында көрініс табады.

Өмірбаян

20 ғасырдың ортасына дейін қалалар көбінесе аралас мақсаттағы, жаяу жүруге ыңғайлы аудандар негізінде құрылып, дамытылды. Адамзат тарихының көп бөлігінде бұл қаланың толығымен жаяу жүруге қолайлы екенін білдірді, бірақ жаппай көліктің дамуымен қаланың қолжетімділігі көлік желілері бойымен кеңейіп, жаңа жаяу жүргіншілер қауымдастықтарының, мысалы, трамвай маңындағы шағын қалалардың өсуіне мүмкіндік берді. Бірақ арзан автомобильдер мен мемлекеттік қолдау саясатының пайда болуымен назар қалалардан ауысып, көліктің қажеттіліктерін ескеретін өсу жолдарына қарай бағытталды. Атап айтқанда, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қала құрылысы тұрғын үйді коммерциялық және өнеркәсіптік дамудан бөлу үшін муниципалды аймақтық регламенттерді пайдалануға және өсіп келе жатқан орта тап үшін таңдаулы тұрғын үй түрі ретінде төмен тығыздықты жеке тұрғын үйлерді салуға бағытталды. Адамдардың тұратын жерінің жұмыс істейтін, сауда жасайтын және демалысқа шығатын жерлерден физикалық бөлінуі, сондай-ақ төмен тұрғын үй тығыздығы, бұл тарихи нормалармен салыстырғанда халық тығыздығын күрт төмендетті, автомобильдерді практикалық көлік құралы ретінде қажет етті және автомобильге тәуелділік мәдениетінің қалыптасуына әкелді. Бұл жаңа даму жүйесі, пайдаланудың қатаң бөлінуімен, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін пайда болды және «дәстүрлі қала маңындағы даму» немесе теріс мағынада «қаланың таралуы» деп аталды. АҚШ азаматтарының көп бөлігі соңғы 50 жылда салынған қала маңындағы аудандарда тұрады және жан басына шаққанда автомобиль пайдалану деңгейі күрт өсті. Жаңа урбанизм ұйымдасқан қозғалыс ретінде кейінірек пайда болса да, бірқатар белсенділер мен ойшылдар жаңадан енгізілген модернистік жоспарлау әдістерін сынауды бастады. Әлеуметтік философ және тарихшы Льюис Мамфорд соғыстан кейінгі Американың «қалаға қарсы» дамуын сынады. Джейн Джейкобс 1960 жылдардың басында жазған «Ұлы американдық қалалардың өлімі және өмірі» атты еңбегінде жоспарлаушыларды бір рет пайдаланылатын тұрғын үй жобаларын, үлкен автомобильге тәуелді магистральдарды және «нормаға» айналған бөлінген коммерциялық орталықтарды қайта қарауға шақырды. 1960 жылдары архитектор Франсуа Споерри «жұмсақ архитектура» тұжырымын әзірледі және оны Францияның оңтүстігіндегі Порт Гримауд жаңа маринасында қолданды. Бұл жобаның табысы үлкен әсер етті және Нью-Джерсидегі Порт-Либерте немесе Франциядағы Ле-Плесси Робинсон сияқты жұмсақ архитектураның көптеген жаңа жобаларына әкелді. Осы ерте қарсылықтарға негізделген жаңа урбанизм идеялары 1970 және 80 жылдары архитектор Леон Криер ұсынған «еуропалық» қаланы қайта құрудың қалалық көріністері мен теориялық модельдері және Кристофер Александердің үлгілік тіл теорияларымен нығая түсті. «Жаңа урбанизм» термині осы контексте 1980 жылдардың ортасында қолданыла бастады, бірақ 1990 жылдардың басында ғана ол әдетте үлкен әріппен жазылатын зат есім ретінде қолданылатын болды. 1991 жылы Калифорния штатының Сакраменто қаласындағы жеке коммерциялық емес ұйым – Жергілікті үкімет комиссиясы сәулетшілер Питер Калторп, Майкл Корбет, Андрес Дуани, Элизабет Муль, Элизабет Плэтер Зайберк, Стефанос Полизоидс және Дэниел Соломонды жерді пайдалану жоспарлау бойынша қоғамдық қағидаларды әзірлеуге шақырды. Авахини қағидалары деп аталған комиссия 1991 жылдың күзінде жергілікті сайланған лауазымды тұлғаларға арналған бірінші Йосемит конференциясында жүзге жуық үкімет қызметкерлеріне принциптерді ұсынды. Калторп, Дуани, Муль, Плэтер Зиберк, Полизоидс және Соломон 1993 жылы Чикагода орналасқан Жаңа урбанизм Конгресін құрды. CNU үш мыңнан астам мүшеге жетті және жаңа урбанистік дизайн қағидаларын ілгерілететін жетекші халықаралық ұйым болып табылады. Ол АҚШ-тың әртүрлі қалаларында жыл сайын Конгресс өткізеді. 2009 жылы негізін қалаушылар Элизабет Муль, Хэнк Диттмар және Стефанос Полизоидс жаңа урбанизм мен тұрақтылық арасындағы байланысты нақтылау және егжей-тегжейлі сипаттау үшін «Тұрақты сәулет және урбанизм канондары» атты еңбекті жариялады. Канон – «құрылыс өнерінің, қоғам құрудың және табиғат әлемін сақтаудың арасындағы байланысты қалпына келтіретін, адам қонысының жұмыс істеу қағидаларының жиынтығы». Олар пассивті жылу және салқындату шешімдерін, жергілікті материалдарды пайдалануды және жалпы алғанда «тұрақтылық мәдениетін» қалыптастыруды қолдайды. Жаңа урбанизм – түрлі салаларды және географиялық масштабтарды қамтитын кең қозғалыс. Дәстүрлі өсу тәсілі басым болып қала берсе де, жаңа урбанистік қағидалар жоспарлау, сәулет және мемлекеттік саясат салаларында күшті ықпалға ие болды.

Until the mid 20th century, cities were generally organized into and developed around mixed use walkable neighborhoods. For most of human history this meant a city that was entirely walkable, although with the development of mass transit, the reach of the city extended outward along transit lines, allowing for the growth of new pedestrian communities such as streetcar suburbs. But with the advent of cheap automobiles and favorable government policies, attention began to shift away from cities and towards ways of growth more focused on the needs of the car. Specifically, after World War II urban planning largely centered around the use of municipal zoning ordinances to segregate residential from commercial and industrial development, and focused on the construction of low density single family detached houses as the preferred housing format for the growing middle class. The physical separation of where people live from where they work, shop and frequently spend their recreational time, together with low housing density, which often drastically reduced population density relative to historical norms, made automobiles indispensable for practical transportation and contributed to the emergence of a culture of automobile dependency. This new system of development, with its rigorous separation of uses, arose after World War II and became known as "conventional suburban development" or pejoratively as urban sprawl. The majority of U. S. citizens now live in suburban communities built in the last fifty years, and automobile use per capita has soared. Although New Urbanism as an organized movement would only arise later, a number of activists and thinkers soon began to criticize the modernist planning techniques being put into practice. Social philosopher and historian Lewis Mumford criticized the "anti urban" development of post war America. The Death and Life of Great American Cities, written by Jane Jacobs in the early 1960s, called for planners to reconsider the single use housing projects, large car dependent thoroughfares, and segregated commercial centers that had become the "norm". In the 1960s, architect François Spoerry developed the concept of "soft architecture" that he applied to Port Grimaud, a new marina in the south of France. The success of this project had a considerable influence and led to many new projects of soft architecture like Port Liberté in New Jersey or Le Plessis Robinson in France. Rooted in these early dissenters, the ideas behind New Urbanism began to solidify in the 1970s and 80s with the urban visions and theoretical models for the reconstruction of the "European" city proposed by architect Léon Krier, and the pattern language theories of Christopher Alexander. The term "new urbanism" itself started being used in this context in the mid 1980s, but it wasn't until the early 1990s that it was commonly written as a proper noun capitalized. In 1991, the Local Government Commission, a private nonprofit group in Sacramento, California, invited architects Peter Calthorpe, Michael Corbett, Andrés Duany, Elizabeth Moule, Elizabeth Plater Zyberk, Stefanos Polyzoides, and Daniel Solomon to develop a set of community principles for land use planning. Named the Ahwahnee Principles (after Yosemite National Park's Ahwahnee Hotel), the commission presented the principles to about one hundred government officials in the fall of 1991, at its first Yosemite Conference for Local Elected Officials. Calthorpe, Duany, Moule, Plater Zyberk, Polyzoides, and Solomon founded the Chicago based Congress for the New Urbanism in 1993. The CNU has grown to more than three thousand members, and is the leading international organization promoting New Urbanist design principles. It holds annual Congresses in various U. S. cities. In 2009, co founders Elizabeth Moule, Hank Dittmar, and Stefanos Polyzoides authored the Canons of Sustainable Architecture and Urbanism to clarify and detail the relationship between New Urbanism and sustainability. The Canons are "a set of operating principles for human settlement that reestablish the relationship between the art of building, the making of community, and the conservation of our natural world". They promote the use of passive heating and cooling solutions, the use of locally obtained materials, and in general, a "culture of permanence". New Urbanism is a broad movement that spans a number of different disciplines and geographic scales. And while the conventional approach to growth remains dominant, New Urbanist principles have become increasingly influential in the fields of planning, architecture, and public policy.

Анықтамалық элементтер

Андрес Дуани мен Элизабет Плэтер Зайберк, Жаңа урбанизм конгресінің негізін қалаушылардың екеуі, Нью-Хейвен қаласының Викториандық аудандарының бірінде тұрғанда, бұрыштағы дүкендері, алдыңғы верандалары және әр түрлі сапалы тұрғын үйлермен жабдықталған аралас мақсаттағы көшелерді байқады. Олар өз әріптестерімен бірге мынадай үлгілерді анықтады:

Көршіліктің анық орталығы бар. Бұл көбінесе алаң немесе жасыл жеңіл, кейде қыжырлы немесе есте қаларлық көше тоғысы. Осы орталықта қоғамдық көлік аялдамасы орналасқан. Тұрғын үйлердің көпшілігі орталықтан бес минуттық жаяу қашықтықта, шамамен 0,25 миль (0 км) жерде орналасқан. Тұрғын үйлердің түрлері әртүрлі – әдетте үйлер, қатарластырылған үйлер және пәтерлер, сондықтан жас және егде жастағы адамдар, жалғызбастылар мен отбасылар, жағдайы нашар және жақсы адамдар өмір сүруге қолайлы орындар таба алады. Көршіліктің шетінде үй шаруашылығының апталық қажеттіліктерін қамтамасыз ететін жеткілікті түрлі дүкендер мен кеңселер орналасқан. Әр үйдің артқы ауласында кішкентай қосалқы ғимарат немесе гаражға рұқсат етіледі. Оны жалға берілетін тұрғын үй немесе жұмыс орны ретінде пайдалануға болады (мысалы, кеңсе немесе қолөнер шеберханасы). Бастауыш мектеп үйге жеткілікті жақын орналасқан, сондықтан көптеген балалар мектепке жаяу бара алады. Әр тұрғын үйге қолжетімді кішкентай ойын алаңдары бар, олардың арақашықтығы 0,1 мильден (160 метрден) аспайды. Көршіліктің көшелері байланысқан желі құрайды, ол қозғалысты таратып, жаяу және көлік жолдарының әртүрлілігі арқылы кез келген жерге жетуді жеңілдетеді. Көшелер салыстырмалы түрде тар және ағаштардың қатарымен көлденеңінен көлеңкеленген. Бұл қозғалысты баяулатып, жаяу жүргіншілер мен велосипедшілерге қолайлы орта жасайды. Көршіліктің орталық бөлігіндегі ғимараттар көшеге жақын орналасқан, бұл анық шекараланған ашық кеңістік құрайды. Тұрақ орындары мен гараж есіктері көшеге қарамайды. Тұрақ ғимараттардың артқы жағына орналасқан, көбінесе аллеялар арқылы кіруге болады. Көшелердің соңындағы немесе көршіліктің орталық бөлігіндегі ерекше көзге түсетін жерлер азаматтық ғимараттарға арналған. Бұл ғимараттар қоғамдық жиналыстар, білім беру, діни және мәдени шаралар өткізуге арналған орындар болып табылады.

Терминология

Бірнеше терминдер синоним ретінде қарастырылады, Жаңа урбанизмге кіреді немесе онымен байланысты. Неотрадициялық даму немесе дәстүрлі ауданды дамыту терминдері көбінесе Жаңа урбанизммен қатар қолданылады. Бұл терминдер әдетте толыққанды Жаңа қалалар немесе жаңа аудандарды білдіреді, көбінесе дәстүрлі сәулет стилінде салынған, кішкентай аумақты толтыру және қайта құру жобаларынан өзгеше. "Жаңа" атауына қарсы болғандар Жаңа урбанизмді сипаттау үшін Дәстүрлі урбанизм терминін де қолданды. Әзірлеуші және профессор Кристофер Лайнбергер "Жаяу өтеуге қолайлы урбанизм" терминін балама ретінде ұсынды. Көптеген адамдар Ақылды өсу мен Жаңа урбанизмнің бірдей ме, әлде екеуі арасында маңызды айырмашылықтар бар ма деген пікірде. Екі қозғалыстың мүшелері мен мазмұны арасында белгілі бір үйлесім бар. Placemaking – Жаңа урбанизмнің күш-жігерін немесе осындай ойлы топтардың жұмысын білдіру үшін жиі қолданылатын тағы бір термин. Транзитке бағытталған даму термині танымал Жаңа урбанист Питер Калторппен жасалған деп есептеледі және Жаңа урбанистер оны белсенді түрде насихаттайды. Тұрақты даму термині кейде Жаңа урбанизммен байланысты, себебі 2000-шы жылдарда тұрақтылық терминінің пайда болуымен қатар Жаңа урбанизмнің қоршаған ортаға тигізетін пайдалы әсеріне көбірек назар аударылды. Алайда, бұл термин Біріккен Ұлттар Ұйымы мен 21-ші күн тәртібінде адам дамуы мәселелерін (мысалы, дамушы елдер) қамтитындықтан, шатасу тудырды, бұл Жаңа урбанизм немесе Тұрақты урбанизм қарастыруға тиіс жерді дамыту аумағынан асып түседі. "Өмір сүруге қолайлылық" немесе "қолайлы қауымдастықтар" термині Обама әкімшілігі кезінде танымал болды, бірақ бұл термин жергілікті басқару комиссиясы қолданған кезде кем дегенде 1990 жылдардың ортасына дейін барады. 2011 жылы Planning журналы "Арбанизмнің 60 жаңа түріне арналған қысқаша нұсқау" атты мақаласында "арбанизмнің" кең таралуын талқылады. Бірнеше Жаңа урбанистер Жаңа урбанизм аясында терминологияны танымал етті, соның ішінде Тұрақты урбанизм және Тактикалық урбанизм (соның ішінде партизандық урбанизмді кіші топ ретінде қарастыруға болады). Тактикалық урбанизм терминін 1968 жылы француз Мишель де Серто енгізді және 2011 жылы Жаңа урбанист Майк Лайдон мен "Тактикалық урбанизм туралы нұсқаулықтың" авторлары қайта жаңғыртты. 2011 жылы Андрес Дуани Жаңа урбанистік қала құрылысының ауыл шаруашылығына бағытталған кіші топтарын сипаттау үшін Аграрлық урбанизм терминін қолданған кітап жазды. 2013 жылы CNU-дың негізін қалаушы Андрес Дуани бастаған Жаңа урбанистер тобы Тактикалық урбанизм мен Жаңа урбанизм арасындағы байланыс құруды мақсат еткен Lean Urbanism ғылыми-зерттеу жобасын бастады. Жаңа урбанизмге қарсылық ретінде басқа терминдер де пайда болды, олар Жаңа урбанизмге қарама-қайшы, балама немесе оны жетілдіру мақсатын көздейді. Бұл терминдердің кейбіреулеріне Гарвард профессоры Маргарет Кроуфордтың, Джон Чейздің және Джон Калискидің Күнделікті урбанизмі, Экологиялық урбанизм және архитектор Бернард Зысковичтің Шын урбанизмі кіреді. Ландшафтты урбанизмді Чарльз Вальдхайм Гарвард университетіндегі лекцияларында Жаңа урбанизмге қарсы тұрып анықтап берді. Андрес Дуани мен Эмили Тален редакциялаған "Ландшафтты урбанизм және оның наразылықтары" еңбегінде осы екі көзқарас арасындағы шиеленіс ерекше атап өтілді.

Several terms are viewed either as synonymous, included in, or overlapping with the New Urbanism. The terms Neotraditional Development or Traditional Neighborhood Development are often associated with the New Urbanism. These terms generally refer to complete New Towns or new neighborhoods, often built in traditional architectural styles, as opposed to smaller infill and redevelopment projects. The term Traditional Urbanism has also been used to describe the New Urbanism by those who object to the "new" moniker. The term "Walkable Urbanism" was proposed as an alternative term by developer and professor Christopher Leinberger. Many debate whether Smart Growth and the New Urbanism are the same or whether substantive differences exist between the two; overlap exists in membership and content between the two movements. Placemaking is another term that is often used to signify New Urbanist efforts or those of like minded groups. The term Transit Oriented Development is sometimes cited as being coined by prominent New Urbanist Peter Calthorpe and is heavily promoted by New Urbanists. The term sustainable development is sometimes associated with the New Urbanism as there has been an increasing focus on the environmental benefits of New Urbanism associated with the rise of the term sustainability in the 2000s, however, this has caused some confusion as the term is also used by the United Nations and Agenda 21 to include human development issues (e. g., developing country) that exceed the scope of land development intended to be addressed by the New Urbanism or Sustainable Urbanism. The term "livability" or "livable communities" was popular under the Obama administration, though it dates back at least to the mid 1990s when the term was used by the Local Government Commission. Planning magazine discussed the proliferation of "urbanisms" in an article in 2011 titled "A Short Guide to 60 of the Newest Urbanisms". Several New Urbanists have popularized terminology under the umbrella of the New Urbanism including Sustainable Urbanism and Tactical Urbanism (of which Guerrilla Urbanism can be viewed as a subset). The term Tactical Urbanism was coined by Frenchman Michel de Certau in 1968 and revived in 2011 by New Urbanist Mike Lydon and the co authors of the Tactical Urbanism Guide. In 2011 Andres Duany authored a book that used the term Agrarian Urbanism to describe an agriculturally focused subset of New Urbanist town design. In 2013 a group of New Urbanists led by CNU co founder Andres Duany began a research project under the banner of Lean Urbanism which purported to provide a bridge between Tactical Urbanism and the New Urbanism. Other terms have surfaced in reaction to the New Urbanism intended to provide a contrast, alternative to, or a refinement of the New Urbanism. Some of these terms include Everyday Urbanism by Harvard Professor Margaret Crawford, John Chase, and John Kaliski, Ecological Urbanism, and True Urbanism by architect Bernard Zyscovich. Landscape urbanism was popularized by Charles Waldheim who explicitly defined it as in opposition to the New Urbanism in his lectures at Harvard University. Landscape Urbanism and its Discontents, edited by Andres Duany and Emily Talen, specifically addressed the tension between these two views of urbanism.

Ұйымдар

АҚШ-та Жаңа урбанизмді ілгерілететін басты ұйым – Жаңа урбанизм Конгресі (CNU). Жаңа урбанизм Конгресі – жаяу жүретін, көп функциялы аудандарды дамыту, тұрақты қауымдастықтар мен дені сау өмір салтын қолдайтын жетекші ұйым. CNU мүшелері CNU Хартасының принциптерін және Жаңа урбанизмнің ерекше белгілерін, атап айтқанда: ықшам, жаяу жүретін блоктармен орналасқан тұруға қолайлы көшелерді; алуан түрлі жастағы және табысты адамдарға арналған тұрғын үйлердің кең ауқымын; мектептерге, дүкендерге және жақын жердегі басқа да маңызды орындарға жаяу, велосипедпен немесе қоғамдық көлікпен жету мүмкіндігін; дұрыс жобаланған ғимараттармен анықталатын және жандандырылатын, адам өлшемдеріне сай келген қоғамдық кеңістіктерді ілгерілетеді. CNU 1993 жылдан бері жыл сайын өткізіліп келе жатыр, алғашқы бас жиналысы Вирджиния штатының Александрия қаласында өткен кезде шамамен жүз делегат қатысқан. 2008 жылға қарай Конгресс жыл сайынғы жиынға екі-үш мыңға жуық қатысушыны тарта бастады. CNU 2004 жыл шамасында Жаңа Англия және Флорида бөлімдерін құру арқылы жергілікті және аймақтық бөлімдерді құруға кірісті. 2011 жылға қарай 16 ресми бөлімше және тағы 7 қызығушылық топтары болды. 2013 жылдан бастап Канадада екі толыққанды CNU бөлімшесі бар: біреуі Онтариода (CNU Ontario), екіншісі Британдық Колумбияда (Cascadia), сонымен қатар АҚШ-тың солтүстік-батыс штаттарының бір бөлігі де кіреді. CNU Канадада халықаралық қатысуға ие, ал әлемнің басқа аймақтарында оның бауырлас ұйымдары құрылды, олардың ішінде Еуропалық урбанизм кеңесі (CEU), Израиль урбанизмі үшін қозғалыс (MIU) және Жаңа урбанизм үшін Австралия кеңесі бар. 2002 жылдан бастап Жаңа урбанизм студенттік бөлімдері университеттерде пайда бола бастады, олардың ішінде Саванна өнер және дизайн колледжі, Джорджия университеті, Нотр-Дам университеті және Майами университеті болды. 2003 жылы Вашингтондағы 11-ші Конгресте жас мамандар мен студенттер тобы жиналып, «Жаңа урбанистердің келесі буынының манифестін» әзірлеуге кірісті. Жаңа урбанистердің келесі буыны өзінің алғашқы ірі сессиясын келесі жылы, 2004 жылы Чикагода өткен CNU-дың 12-ші жиналысында өткізді. Топ 2014 жылдан бастап жыл сайын жас мамандар, студенттер, жаңа мүшелердің мәселелеріне және Жаңа урбанизм мен CNU-да жаңа идеялар мен әртүрлі көзқарастардың ағынын қамтамасыз етуге бағытталған жиналыстар өткізіп келеді. Жаңа урбанистердің келесі буынының туынды жобаларына 2008 жылы жарық көрген «Тірі урбанизм» басылымы және бірінші «Тактикалық урбанизм нұсқаулығы» кіреді. CNU басылымдар мен зерттеу топтарын құрды. Басылымдардың қатарында New Urban News және New Town Paper бар. Зерттеу топтары жеке тақырыптарды зерттеу үшін тәуелсіз коммерциялық емес ұйымдар құрды, мысалы, Нысанға негізделген кодтар институты, Ұлттық Шаррет институты және Қолданбалы трансект зерттеулер орталығы. Ұлыбританияда Жаңа урбанизм және еуропалық урбанизм принциптерін Принстің құрылыс ортасы жөніндегі қоры іске асырады және үйретеді. Бұл принциптер «Жақсырақ құрылыс, сұлу құрылыс» комиссиясының соңғы есебінде «Сұлулықпен өмір сүруде» де кеңінен қолдау тапты, сондай-ақ Create Streets сияқты ұйымдар тарапынан да қолдау көрсетілді. Әлем бойынша басқа ұйымдар да өздерінің міндеттерінің бір бөлігі ретінде Жаңа урбанизмді ілгерілетеді, мысалы INTBAU, Еуропаның көзқарасы, Еуропалық урбанизм кеңесі және басқалар. CNU және басқа да ұлттық ұйымдар да осындай ойдағы топтармен серіктестік орнатты. Smart Growth ұйымы да жиі Жаңа урбанизм Конгресімен жұмыс істейді. Сонымен қатар, CNU белгілі бір жобаларда серіктестік құрды, мысалы, АҚШ-тың Жасыл құрылыс кеңесімен және Табиғи ресурстарды қорғау кеңесімен LEED көршілікті дамыту стандарттарын әзірлеу үшін, ал Көлік инженерлері институтымен Контекстке бейімделген шешімдер (CSS) жобалау нұсқаулығын әзірлеу үшін жұмыс істеді. 1984 жылы құрылған SEASIDE Institute™ – Флорида штатының Сисайд қаласында орналасқан, Жаңа урбанистік қозғалысты ілгерілететін шағын 501c3 коммерциялық емес ұйым. Ұйымның басты мақсаты – тұрақтылық, байланыс және бейімделушілікке негізделген, Жаңа урбанизмнің негізгі принциптерін сақтайтын өмір сүруге қолайлы қауымдастықтарды құруға шабыттандыру. 1993 жылдан бері SEASIDE Institute™ жоспарлау немесе сәулет саласындағы тұлғаға SEASIDE Prize™ сыйлығын табыс етіп келеді. SEASIDE Prize™ қалалар мен қалаларды қалай салу және қайта құруға ең көп үлес қосқан маманға беріледі. Emerging New Urbanist (ENU) Жаңа урбанизм Хартасының мақсаттарын күшейтеді, қамтиды, дамытады және ілгерілетеді.

The primary organization promoting the New Urbanism in the United States is the Congress for the New Urbanism (CNU). The Congress for the New Urbanism is the leading organization promoting walkable, mixed use neighborhood development, sustainable communities and healthier living conditions. CNU members promote the principles of CNU's Charter and the hallmarks of New Urbanism, including:

Livable streets arranged in compact, walkable blocks. A range of housing choices to serve people of diverse ages and income levels. Schools, stores and other nearby destinations reachable by walking, bicycling or transit service. An affirming, human scaled public realm where appropriately designed buildings define and enliven streets and other public spaces. The CNU has met annually since 1993 when they held their first general meeting in Alexandria, Virginia, with approximately one hundred attendees. By 2008 the Congress was drawing two to three thousand attendees to the annual meetings. The CNU began forming local and regional chapters circa 2004 with the founding of the New England and Florida Chapters. By 2011 there were 16 official chapters and interest groups for 7 more. as of 2013, Canada hosts two full CNU Chapters, one in Ontario (CNU Ontario), and one in British Columbia (Cascadia) which also includes a portion of the north west US states. While the CNU has international participation in Canada, sister organizations have been formed in other areas of the world including the Council for European Urbanism (CEU), the Movement for Israeli Urbanism (MIU) and the Australian Council for the New Urbanism. By 2002 chapters of Students for the New Urbanism began appearing at universities including the Savannah College of Art and Design, University of Georgia, University of Notre Dame, and the University of Miami. In 2003, a group of younger professionals and students met at the 11th Congress in Washington, D. C., and began developing a "Manifesto of the Next Generation of New Urbanists". The Next Generation of New Urbanists held their first major session the following year at the 12th meeting of the CNU in Chicago in 2004. The group has continued meeting annually as of 2014 with a focus on young professionals, students, new member issues, and ensuring the flow of fresh ideas and diverse viewpoints within the New Urbanism and the CNU. Spinoff projects of the Next Generation of the New Urbanists include the Living Urbanism publication first published in 2008 and the first Tactical Urbanism Guide. The CNU has spawned publications and research groups. Publications include the New Urban News and the New Town Paper. Research groups have formed independent nonprofits to research individual topics such as the Form Based Codes Institute, The National Charrette Institute and the Center for Applied Transect Studies. In the United Kingdom New Urbanist and European urbanism principles are practised and taught by The Prince's Foundation for the Built Environment. They have also been broadly supported in the final report of the Building Better Building Beautiful Commission, Living with Beauty, and by organisations such as Create Streets. Around the world, other organisations promote New Urbanism as part of their remit, such as INTBAU, A Vision of Europe, Council for European Urbanism, and others. The CNU and other national organizations have also formed partnerships with like minded groups. Organizations under the banner of Smart Growth also often work with the Congress for the New Urbanism. In addition the CNU has formed partnerships on specific projects such as working with the United States Green Building Council and the Natural Resources Defense Council to develop the LEED for Neighborhood Development standards, and with the Institute of Transportation Engineers to develop a Context Sensitive Solutions (CSS) Design manual. Founded in 1984, the SEASIDE Institute™ is a small 501c3 nonprofit promoting the New Urbanist movement based in Seaside, Florida. The organization's primary goal is to inspire livable communities that are centered around sustainability, connectivity, and adaptability alongside the core principles of New Urbanism. Since 1993, the SEASIDE Institute™ has awarded an individual in the planning or architecture field the SEASIDE Prize™. The SEASIDE Prize™ is awarded to a professional who has made a significant impact on how towns and cities can best be built and rebuilt to reflect and promote New Urban principles. Emerging New Urbanist (ENU) empowers, includes, fosters, and advances the goals of the Charter of the New urbanism.

Фильм

Жаңа урбанизм кинофестивалі 2013 және 2014 жылдары Лос-Анджелесте жаңа урбанизм және оған байланысты тақырыптардағы фильмдер мен қысқаметражды фильмдерді көрсету мақсатында өткізілді. 2011 жылы Гарри Хаствит түсірген "Urbanized" фильмінде CNU басқарма төрағасы Эллен Данхам Джонс және басқа да қалалық сарапшылар урбанизацияның халықаралық тарихы, соның ішінде АҚШ-тағы жаңа урбанизмнің күш-жігері туралы айтты. 2004 жылғы "Субурбияның соңы: Мұнайдың таусылуы және американ арманының құлауы" атты деректі фильмінде мұнай қорының азаюы қала сыртындағы кең аумақты даму үлгісінің жойылуына әкеледі деген пікір айтылды.

Сын

Жаңа урбанизм саяси спектрдің барлық бөліктерінен мақтау мен сынға ұшырады. Ол әлеуметтік инженерия схемасы ретінде, әлеуметтік теңдікті қамтамасыз етпегені үшін, жеке кәсіпкерлікті шектегені үшін және жеке сектордың дамытушыларын қолдайтын реттеуші күш ретінде сынға алынды. Журналист Алекс Маршалл Жаңа урбанизмді, негізінен, ностальгиялық бейнелер мен мәндісіз, үміт арқау болатын ұрандардың артында дәстүрлі қала маңындағы кеңінуді қайта қаптамалайтын маркетингтік схема деп сынады. 1996 жылы «Метрополис» журналында Маршалл Жаңа урбанизмді «үлкен алаяқтық» деп атады. Сын атақтары көптеген мақалаларда жалғасты, соның ішінде сол жылдың қыркүйек айындағы «The Washington Post» газетіндегі пікір мақаласы және Маршаллдың «Қалалар қалай жұмыс істейді: Шәулеттер, кеңіну және таңдалмаған жолдар» атты тұңғыш кітабында да жарияланды. Сыншылар Жаңа урбанистік шешімнің тиімділігі туралы мәлімдемелердің статистикалық дәлелдермен толықтырылмағанын айтты. Тәуелсіз зерттеулер аралас кірісті дамыту арқылы кедейлікті шешу идеясын қолдады, бірақ Жаңа урбанизм мұндай әртүрлілікті тудырады деген пікір Канададағы бір қауымдастықтың нәтижелерімен күреске түсті. Кейбір тараптар Жаңа урбанизмді автокөліктерге тым ыңғайлы болуы және жаяу жүру, велосипедпен жүру және қоғамдық көлік сияқты экологиялық тасымалдау тәсілдерін жеткілікті деңгейде ілгерілетуге бармауы үшін сынады. Жаңа урбанизм хартасында «қауымдастықтар жаяу жүргіншілерге және транзитке, сондай-ақ автомобильге де ыңғайлы болуы керек» делінген. Жаңа урбанизмнің экологиялық пайдасы туралы дәлелдердің жетіспеушілігіне жауап ретінде АҚШ-тың Жасыл құрылыс кеңесі, Табиғи ресурстарды қорғау кеңесі және Жаңа урбанизм конгресі (CNU) LEED ND деген аудандық экологиялық жобалаудың рейтингтік жүйесін жасады, ол Жаңа урбанистік аудандық жобалаудың тұрақтылығын сандық түрде бағалауға мүмкіндік берді. Жаңа урбанист және CNU кеңесінің мүшесі Даг Фарр Жаңа урбанизм мен LEED ND-ні біріктіретін тұрақты урбанизмді ұсынды, бұл жоғары өнімділікке ие ғимараттар мен инфрақұрылыммен жаяу жүруге және транзиттік қызмет көрсетуге қолайлы урбанизмді құруға бағытталған. Сюзан Субак төменгі парниктік газдар эмиссиясының нәтижелеріне қатысты дәлелдердің жетіспеушілігін сынап, Жаңа урбанизм жаяу жүруді және ғимараттардың әртүрлілігін атап көрсеткенмен, тұрғын үйлердің көлемі, әсіресе үлкен үйлердің болмауы, қоғамдық деңгейде табысты, төмен көміртекті нәтижелерді анықтауы мүмкін екенін айтты. Жаңа урбанизм орталықтан жоспарланған, кең ауқымды дамудың бір түрі ретінде сынға алынды, «құрылыс бастамасын соңғы пайдаланушылардың өздері қабылдауына мүмкіндік берудің орнына». Дереккөздің сенімділігі жоқ: date=February 2021. Ол жергілікті жағдайларды ескермей, дизайнның әмбебап принциптерін алға тартқаны үшін де сынға ұшырады.

New Urbanism has drawn both praise and criticism from all parts of the political spectrum. It has been criticized both for being a social engineering scheme and for failing to address social equity and for both restricting private enterprise and for being a deregulatory force in support of private sector developers. Journalist Alex Marshall has decried New Urbanism as essentially a marketing scheme that repackages conventional suburban sprawl behind a façade of nostalgic imagery and empty, aspirational slogans. In a 1996 article in Metropolis magazine, Marshall denounced New Urbanism as "a grand fraud". The attack continued in numerous articles, including an opinion column in The Washington Post in September of the same year, and in Marshall's first book, How Cities Work: Suburbs, Sprawl, and the Roads Not Taken. Critics have asserted that the effectiveness claimed for the New Urbanist solution of mixed income developments lacks statistical evidence. Independent studies have supported the idea of addressing poverty through mixed income developments, but the argument that New Urbanism produces such diversity has been challenged from findings from one community in Canada. Some parties have criticized the New Urbanism for being too accommodating of motor vehicles and not going far enough to promote cleaner modes of travelling such as walking, cycling, and public transport. The Charter of the New Urbanism states that "communities should be designed for the pedestrian and transit as well as the car". In response to critiques of a lack of evidence for the New Urbanism's claimed environmental benefits, a rating system for neighborhood environmental design, LEED ND, was developed by the U. S. Green Building Council, Natural Resources Defense Council, and the Congress for the New Urbanism (CNU), to quantify the sustainability of New Urbanist neighborhood design. New Urbanist and board member of CNU Doug Farr has taken a step further and coined Sustainable Urbanism, which combines New Urbanism and LEED ND to create walkable, transit served urbanism with high performance buildings and infrastructure. Criticizing the lack of evidence for low greenhouse gas emissions results, Susan Subak has pointed out that while New Urbanism emphasizes walkability and building variety, it is the scale of dwellings, especially the absence of large houses that may determine successful, low carbon outcomes at the community level. New Urbanism has been criticized for being a form of centrally planned, large scale development, "instead of allowing the initiative for construction to be taken by the final users themselves". Unreliable source: date=February 2021 It has been criticized for asserting universal principles of design instead of attending to local conditions.

Америка Құрама Штаттары

Жаңа урбанизм қалалық аймақтардың қалай және қайда өсуін таңдауына үлкен әсер етеді. Кем дегенде он төрт ірі жоспарлау бастамасы көлік және жерді пайдалану саясатын байланыстыру, сондай-ақ ауданды аймақтың негізгі құрылыс бөлігі ретінде пайдалану принциптеріне негізделген. Флорида штатының Майами қаласы АҚШ-тың ірі қалалары жасаған ең ауқымды жаңа урбанизмге негізделген аймақтық ережелер реформасын қабылдады. АҚШ-та жаңа урбанизм принциптерін сақтайтын алты жүзден астам жаңа қалалар, кенттер және аудандар жоспарланған немесе қазір салынып жатыр. Жүздеген жаңа, шағын масштабты қалалық және қала маңындағы жобалар жүргізілуде, олардың мақсаты – жаяу өтетіндей көшелер мен кварталдарды қайта құру. Мэриленд штаты және тағы бірнеше штаттарда жаңа урбанизм принциптері «ақылды өсу» заңнамасының негізгі бөлігі болып табылады. 1990 жылдардың ортасында АҚШ Тұрғын үй және қала құрылысы департаменті (HUD) бүкіл ел бойынша мемлекеттік тұрғын үйлерді қайта жаңартуға бағытталған миллиардтаған долларлық бағдарламасында жаңа урбанизм принциптерін қабылдады. Жаңа урбанистер толықтыру аймақтарында жүздеген жобаларды жоспарлап, дамытты. Көбінесе бұл жобалар жеке сектордың күшімен іске асырылды, бірақ көптеген, HUD жобалары сияқты, мемлекеттік қаржыны да пайдаланды.

Жаңа қала

1990 жылдардың ортасында құрылған Проспект Нью Таун – Колорадо штатындағы алғашқы толыққанды Жаңа қалалық жоспарлау қауымдастығы. Әзірлеуші Кики Уоллес Дуани Плэтер Зиберк & Компания фирмасымен бірлесіп, бұрын оның отбасының ағаш шаруашылығы болған ауданды дамыту жұмыстарын жүргізді. Қазіргі уақытта жоба дамудың соңғы кезеңінде, 340 учаскеде 585 тұрғын үйге шамамен 2000 адам орналасуы жоспарлануда. Жобаға тұрғын ауданының ортасындағы қалалық орталық кіреді, онда мейрамханалардан кәсіби кеңселерге дейін түрлі бизнес нысандары бар. Көшелер таулардың әдемі көрінісін қамтамасыз ету үшін жоспарланған, ал дәстүрлі қалалық орталыққа ауданның кез келген нүктесінен бес минут ішінде жетуге болады.

Мемфис қаласындағы университет ғимараты

2010 жылы Теннесси штатының Мемфис қаласындағы Университет алаңы АҚШ Жасыл құрылыс кеңесінің (USGBC) LEED сертификатын алған екінші аудан болды. LEED ND (ауданды дамыту) стандарттары ақылды өсу, қала құрылысы және жасыл құрылыс принциптерін біріктіреді және USGBC, Жаңа қала құрылысы Конгресі және Табиғи ресурстарды қорғау кеңесі арасындағы ынтымақтастық нәтижесінде әзірленді. Маккормак Барон Салазар компаниясы салған Университет алаңы – 405 тұрғын үйден, әртүрлі кіріс деңгейіне ие, көп мақсатты, көп буынды, HOPE VI грантымен қаржыланған және қиын жағдайдағы Lamar Terrace мемлекеттік тұрғын үй кешенін қайта жаңғыртуға бағытталған аудан.

Мақта ауданы

Миссисипи штатының Старквилл қаласындағы Мақта ауданы 1968 жылы, Жаңа урбанизм қозғалысы ұйымдастырылмас бұрын салынған алғашқы Жаңа урбанизм жобасы болды. Бұл аудан Миссисипи мемлекеттік университетімен шектес және негізінен колледж студенттеріне арналған жатақханалар, сондай-ақ мейрамханалар, барлар мен сауда дүкендерінен құралған. Мақта ауданы атауын өйткені, бұл жерде бұрынғы мақта фабрикасының орнында салынған.

Теңіз жағасы

Флорида штатының Сисайд қаласы, толыққанды жаңа урбанистикалық қаланың біріншісі, 1981 жылы Флориданың Панхендл жағалауында құрылысын бастады. 1988 жылы, бірнеше көшесі ғана салынып болғанда, ол Atlantic Monthly журналының мұқабасында бейнеленді және сәулетімен, сондай-ақ көшелері мен қоғамдық кеңістіктерінің сапасымен халықаралық деңгейде танымал болды. Сисайд қазір туристер көп баратын жерге айналды және ол "Труман шоуы" (1998) фильмінде көрсетілді. 1980 жылдардың басында лоттар 15 000 АҚШ долларына сатылды. Шамамен он жыл өткен соң, 1990 жылдардың ортасында бағасы 200 000 АҚШ долларына дейін өсті. Бүгінде көптеген лоттар 1 миллион доллардан астамға сатылады, ал кейбір үйлердің бағасы 5 миллион доллардан да жоғары.

Мюллер қауымдастығы

Мюллер қауымдастығы Техас штатының Остин қаласындағы бұрынғы Роберт Мюллер қалалық әуежайының орнында салынған, ол 1999 жылы жабылған. Девелопер мәліметінше, Мюллер жобасы аяқталғаннан кейін құны 1,3 миллиард долларды құрайды және тұрғын емес нысандар, сауда алаңдары, 4600 үй және ашық кеңістіктерді қамтиды. Жоба толық аяқталғанда шамамен 10 000 тұрақты жұмыс орны құрыластын күтілуде. 2012 жылы Мюллер қауымдастығы АҚШ-тағы кез келген басқа аудандардан қарағанда бір тұрғынға шаққанда электр көліктерінің саны бойынша көш бастады, бұл ішінара ынталандыру бағдарламасының нәтижесі болып табылады.

Степлтон

1995 жылы жабылып қалған Денвер және Колорадо штатының Аврора қалаларындағы бұрынғы Степлтон халықаралық әуежайының орны қазір Forest City Enterprises компаниясымен қайта құрылып жатыр. Степлтонға кем дегенде 30 000 тұрғын, алты мектеп және сауда орталықтары орналасады деп күтілуде. Құрылыс 2001 жылы басталды. Дамудың ірі сауда орталықтарының бірі – Northfield Stapleton жақында ашылды.

Сан-Антонио

1997 жылы Техас штатының Сан-Антонио қаласы жаңа бас жоспар аясында біріктірілген даму кодексін (UDC) құрды, ол негізінен Жаңа урбанизмнің ықпалында болды. UDC-нің ерекшелігі – белгілі бір аудандарға қолданылатын алты ерекше жерді дамыту үлгісі: Табиғатты сақтау дамуы; Коммерциялық орталық дамуы; Офистік немесе институционалдық кампус дамуы; Коммерциялық жаңарту дамуы; Дәстүрлі аудан дамуы; және көлікке бағытталған даму. Әр ауданның нақты стандарттары мен жобалау ережелері бар. Бұл алты даму үлгісі қалыптасқан жерді дамыту үлгілерін бейнелеу үшін жасалды.

Тау үйі

Mountain House, АҚШ-тағы соңғы жаңа урбанистік жобалардың бірі, Калифорния штатының Трейси қаласының жанында орналасқан жаңа қала. Құрылыс 2001 жылы басталды. Mountain House 12 ауылдан құралады, әр ауылда өз бастауыш мектебі, саябағы және сауда орталығы болады. Бұған қоса, болашақта теміржол стансасы, көлік орталығы және автобус жүйесі Mountain House үшін жоспарлануда.

Mesa del Sol (күннің тақтасы)

Mesa del Sol, New Mexico – АҚШ-тағы ең ірі Жаңа қала құрылысы жобасы архитектор Питер Калторппен жобаланған және Forest City Enterprises компаниясымен салынып жатыр. Mesa del Sol толық құрылыс аяқталуына бес онжылдыққа дейін уақыт қажет болуы мүмкін, сонда ол: 38 000 тұрғын үй, 100 000 адамға арналған тұрғын үйлер; өнеркәсіптік кеңселер паркі; төрт қалалық орталық; қалалық орталық; және Альбукерки қаласымен қатар орналасқан екінші қала құруға мүмкіндік беретін қалалық орталықты қамтитын болады.

Мен

Оңтүстік Каролина штатының Маунт-Плезант қаласында орналасқан I'On – жаңа урбанизм стиліндегі архитектурасымен үйлескен дәстүрлі тұрғын үйлер ауданы. Ол Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласының орталық аудандарының құрылыс дизайнын көрнекті көрсетеді. I'On 1995 жылдың 30 сәуірінде Dover, Kohl & Partners және Duany Plater Zyberk & Company қала құрылысы фирмаларымен жобаланып, қазіргі таңда 750-ден астам жеке тұрғын үйді қамтиды. Ауданның ерекшеліктері – кең жаяу жолдар, ортақ жасыл аймақтар мен саябақтар, серуендеу жолдары және қозғалысты баяулатуға арналған тар көшелер желісі. Көптеген үйлердің алдындағы мұражайы кемінде 2 метр тереңдікте болуы тиіс. 3 метрлік еден биіктігі, көтерілген фундаменттер және кішірек жер участалары ауданға тығыз және вертикальды көрініс береді.

Хайль плантациясы

Хайл плантациясы, Флорида штаты, Гайнсвилл қаласының оңтүстік-батысында, Алачуа округінде орналасқан, 2600 үй шаруашылығынан тұратын, аймақтық маңызы бар жоба. Хайл ауылы орталығы – бұл жобаның дәстүрлі шағын ауданы. Ол 1978 жылы басталып, 2007 жылы аяқталды. 2600 үйден өзге, ауданда екі сауда орталығы (біреуі Жаңа Англия стиліндегі тар көшелі ауыл, екіншісі – дүкендер желісінен құралған сауда орталығы), сондай-ақ екі мемлекеттік бастауыш мектеп және 18 лункалы гольф алаңы бар.

Флоридадағы мереке

1996 жылдың маусым айында Уолт Дисней компаниясы Флорида штатының Орландо қаласының жанындағы Celebration қалашығын таныстырды. Celebration қаланың орталық бөлігін 1996 жылдың қазан айында ашты, ол толыққанды құрылысы аяқталған Seaside қаласының тәжірибесіне көп сүйенді. Дисней «Жаңа урбанизм» деген атаудан бас тартып, Celebration-ды қарапайым «қала» деп атайды. Celebration қаласының орталық бөлігі аймақтағы ең танымал туристік орындардың біріне айналып, қоғамдастықты «өзіне тарту сезімін» қалыптастырудың жарқын мысалы ретінде «Жаңа урбанизмнің» көрмесіне айналды.

Джерси қаласы

Нью-Джерси штатының Хадсон округіне Хадсон Берген жеңіл рельстік көлігінің салынуы, көлікке бағытталған дамуға серпін берді. Джерси қаласында кем дегенде үш жоба, бұрынғы өнеркәсіптік аймақтарды жаңартуға жоспарланған, олардың екеуіне бұрынғы иелерінен уытты қалдықтарды жою қажет болды: Бейфронт, бір кезде Honeywell зауыты орналасқан жер – Нью-Джерси Сити университетінің жоспарланған Батыс кампусына жақын, Хакенсак өзенінің жағасында. Canal Crossing, бұрынғы Моррис каналының құрметіне аталған, бір кезде PPG Industries компаниясына ішінара тиесілі болды және Либерти штатының паркінен батысқа қарай орналасқан. Либерти-Харбор Моррис каналының солтүстік жағында орналасқан.

Олд-Йорк ауылы, Честерфилд қалашығы, Нью-Джерси

Нью-Джерси штатындағы Честерфилд ауыл шаруашылығының сирек дамыған қалашығы шамамен 21,61 шаршы миль (56 км²) жерді алып жатыр және 1970 жылдан бері ауыл шаруашылығы жерін сақтауға басымдық беріп келеді. Честерфилд штаттық және округтік бағдарламалар арқылы, сондай-ақ болашақ дамуды «алу аймағы» деп аталатын Олд Йорк ауылына бағыттайтын даму кредиттерін аудару бағдарламасы арқылы ауыл шаруашылығы жерлерінің үлкен бөлігін тұрақты түрде сақтап қалды. Олд Йорк ауылы – неодәстүрлі, жаңа урбанизм қаласы болып табылады, онда әртүрлі тұрғын үйлер, жергілікті коммерциялық объектілер, жаңа бастауыш мектеп, қоғамдық пайдалану, сондай-ақ жоспарланған ауылды қоршаған сақталған ауыл шаруашылығы жерлерімен үйлесімде белсенді және пассивті ашық кеңістіктер бар. Құрылыс 2000 жылдардың басында басталды және қазіргі таңда қауымдастықтың маңызды бөлігі аяқталған. 2004 жылы Олд Йорк ауылы Америка Жоспарлау Ассоциациясының Ұлттық үздік жоспарлау сыйлығына ие болды.

Сивита

Civita – АҚШ-тың Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы Миссия аңғары ауданында салынып жатқан тұрақты, көлікке бағытталған жоспарланған ауыл. Бұрынғы карьер орнында салынған қалалық стильдегі бұл ауыл, терассалық жерге төмен қарай жатқан қоғамдық саябақтың төңірегінде ұйымдастырылған. Civita даму жоспарларында саябақтар мен ашық кеңістіктер, 4780 тұрғын үй (оның ішінде шамамен 478 қолжетімді тұрғын үй), шамамен сауда орталығы және кеңсе/бизнес кампусы үшін орын қарастырылған. Civita жобасын жүзеге асырып жатқан Sudberry Properties компаниясы, құрылыс кезінде көптеген экологиялық тәсілдерді қолданды. 2009 жылы Civita, АҚШ Жасыл құрылыс кеңесінің 2009 жылғы LEED ND (Neighborhood Development) пилоттық жобасы бойынша 1-кезеңнің алтын деңгейіне ие болды және Калифорния губернаторының экологиялық және экономикалық көшбасшылық сыйлығымен марапатталды. 2010 жылы Civita, Калифорния Тұрғын үй және қоғамдық даму департаменті тарапынан инновацияларды қолдау және экологиялық, экономикалық және қоғамдық денсаулықтың өзара байланысын көрсететін тұрақты стратегияларды сынау мақсатында Калифорнияның үдемелі қауымдастығы ретінде тағайындалды.

Дель-Мар станциясы

2003 жылы Жаңа урбанизм Конгресінің жарғылық сыйлығын жеңіп алған Дель-Мар станциясы – Лос-Анджелес пен Пасаденаны байланыстыратын Алтын желідегі маңызды метро аялдамасының маңындағы транзиттік-бағытталған даму. Пасадена қаласының оңтүстік жиегінде орналасқан, ол қаланың кіреберісі болып табылады және 347 пәтерден тұрады, оның 15%-ы қолжетімді бағадағы тұрғын үйлер. Шамамен бөлшек сауда орындары қоғамдық алаңдар, пасеолар және жеке аулалар желісімен байланыстырылған. 77 миллион АҚШ долларына бағаланған бұл жоба 1200 машиналық көп деңгейлі жер асты паркингінің үстінде салынған, оның 600 орны транзитке арналған. Қоғамдық көше ретінде есептелген жеңіл рельстік жол учаскесі учаскені екіге бөледі. Жобаны Moule & Polyzoides әзірлеген.

Норфолк, Вирджиния, Шығыс жағажай

Норфолк қаласындағы Шығыс жағажайы Атлантика жағалауындағы дәстүрлі ауылдар стилінде жобаланып, салынған. Шығыс жағажайының бас жоспары әлемдік деңгейдегі ТНД жоспарлаушылары Дуани Плэтер Зайберк компаниясымен "Жаңа урбанизм" стилінде жасалған. Жаңадан салынған үйлер Таидуотер Вирджиния үйлерінің дәстүрлі классикалық бөлшектері мен пропорцияларын көрсетеді және уақыттың сынағына, сондай-ақ Табиғат күштері мен Чесапик шығанағының әсеріне төтеп беретін материалдардан салынған.

Еуропа

Ле Плесси Робинсон, Париждің оңтүстік-батысындағы нео-дәстүрліліктің 21-ғасырлық үлгісі. Бұл қала өзін өзгертіп, ескі модернистік блокты үйлерді бұзып, олардың орнына дәстүрлі ғимараттар мен үйлерді сала жатыр – бұл Val d'Europe жобасымен әлемдегі ең ірі жобалардың бірі. 2008 жылы қала Еуропалық Одақтың үздік архитектуралық жобасы деп танылды. Англияның Дорсет аймағындағы Паундбери қаласы – жоғары сапалы қалалық кеңістікке және қалалық немесе ауылдық өмір салтының дәстүрлі формаларын көрсететін нео-дәстүрлі қалалық кеңею. Торнаграйн, Шотландияның Инвернесс пен Нейрн қалалары арасында орналасқан. Дизайн Таулы аймақтар мен Шотландияның қалған бөлігінің архитектуралық және жоспарлау дәстүрлеріне негізделген. Валь-д'Европа, Францияның Париж қаласының шығысында. Диснейленд Париж курортымен дамытылған бұл қала, Уолт Диснейдің әлемдік мерекелік қаласына еуропалық балама болып табылады. Оңтүстік Швециядағы Якриборг – Жаңа қала құрылысы қозғалысының соңғы үлгісі. Нидерландтың Хельмонд қаласындағы Брандеворт – Жаңа қала құрылысы қозғалысының тағы бір үлгісі. Стокгольмдегі Санкт-Эриксмарат ауданы, Швеция, 1990 жылдары салынған. Басқа дамыған аудандарды Бельгиядағы Кнокке-Хейсттің бөлігі болып табылатын Хьюлебругтен және Италиядағы Сан-Бартоломеодағы (Реджио-Эмилиядан тыс) Фонти-ди-Матильдадан табуға болады. Финляндияның Вантаа қаласындағы Картанонкоски – Финляндиядағы нео-дәстүрлі архитектураның ірі масштабта іске асырылған жалғыз үлгісі. Бұл аймақта шамамен 4000 адам тұрады, ал архитектурасына негізінен скандинавиялық классицизм әсер еткен.

Америка

Махогани Бей ауылы, Белиз – Белиздегі Амбергрис Кейдегі жаңа урбанистік қауымдастық. Орхидея шығанағы, Белиз – Орталық Америка мен Кариб теңізіндегі ең ірі жаңа урбанистік жобалардың бірі. Лас-Каталинас – Коста-Риканың солтүстік-батысындағы Гуанакасте провинциясындағы жағалау қаласы. Лас Каталинас 2006 жылы Чарльз Брюэр құрған, тығыз және жаяу жүріп аралап жүруге ыңғайлы жағажай қаласы ретінде жоспарланған және жаңа урбанизм принциптерін қамтиды. Маккензи Таун – 1995 жылы Калгариде Carma Developers LP бастаған жаңа урбанистік даму. Корнелл, Онтарионың Маркхэм қаласында, жаяу жүруге болатын аудандармен, қоғамдық көлікті қолдауға қажетті тығыздықпен, әртүрлі тұрғын үйлермен және сауда орындарымен жобаланған. New Amherst – Онтарионың Кобург қаласындағы жаңа урбанистік даму. Университи, Британдық Колумбияның Бернаби қаласындағы Бернаби тауындағы Саймон Фрейзер университетінің кампусының жанында орналасқан, жаяу жүруге ыңғайлы, тығыз және қоғамдық көлік желілерімен жақсы байланысқан тұрақты қауымдастық. Онтарионың Брэмптон қаласындағы Маунт Плезант ауылы теміржол станциясын қоршап тұратын және орталық алаңы бар көп мақсатты аудан ретінде жобаланған.

Азия

Бутанның Тимбу қаласының жоспарлау схемасы Ақылды қала құрылысы қағидаларын негізге алады, олар Жаңа қала құрылысымен ортақ аксиомаларға ие.

Африка

Оңтүстік Африкада мұндай жобалар бірнеше бар. Ең белгілісі – Йоханнесбургтегі Мелроуз аркасы. Трипл Пойнт – Шығыс Лондондағы, Шығыс Кейп провинциясындағы салыстырмалы аралас мақсаттағы құрылыс. 2007 жылы жарияланған бұл жоба 30 гектар жерді құрайды. Оған үш тұрғын үй кешені, 30-дан астам жеке тұрғын үй учаскесі және 20 000 шаршы метр тұрғын үй мен кеңсе кеңістігі кіреді. Жобаның құны 2 миллиардтан астам ранд (250 миллион доллар) деп бағаланған. Африка қалаларында қаланың тозуының нарықтық факторлары мен жаңа урбанизм шатасқан жағдайлар кездеседі. Бұл жаяу өтуге ыңғайсыз қала маңындағы аралас мақсаттағы құрылыстың дамуына алып келді.

Австралия

Австралияның ірі қалаларының шетіндегі жаңа құрылыстардың көпшілігі шеберлікпен жоспарланған, көбінесе Жаңа урбанизм қағидаларына тікелей бағынады. Тұрғын үйлер, іскерлік орталықтар, көлік желісі және негізгі әлеуметтік инфрақұрылым (спорттық нысандар, кітапханалар, қоғамдық орталықтар сияқты) арасындағы байланыс құрылыс жоспарлау кезеңінде анықталады. Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Туллимбар ауылы Жаңа урбанизм қағидаларын ұстанатын жаңа құрылыс болып табылады. Австралияның ірі қалаларын басқаратын Жаңа урбанизмнің тағы бір маңызды факторы – қала тұрғындарының жаяу жүруге ыңғайлылығы, бұл іске асырылған бағытталмалы жүйелермен қамтамасыз етіледі. Кеннет Б. Холл және Джеральд А. Портерфилд «Community by Design» атты кітабында жақсы қолжетімділікті қамтамасыз ету үшін бағытталмалы жүйелер, көру сызықтары, өтулер, визуальды белгілер және анықтамалық нүктелер сияқты мәселелерді мұқият қарастыру қажет екенін айтады. Айналым дизайны қызықты және ақпараттық жүйе құруға бағытталуы керек, ол техникалық және нәзік элементтерді пайдаланады. Қаланың бағытталмалы жүйесі 26 жеке-жеке жобаланған панельдерден тұрады, олар Сент-Килда және Сент-Килда-Ист сияқты ірі көшелерге орналастырылған, Сент-Килда түйіскен жері мен Балаклава станциясын Фицрой, Карлайл және Акленд көшелері арқылы жағалаумен байланыстырады. 2018 жылдың қаңтар айында «20 минуттік аудандарды» іске қосу арқылы, тұрғындардың күнделікті қажеттіліктерін үйден 20 минуттық жаяу қашықтықта қамтамасыз ету, сондай-ақ қауіпсіз велосипедпен жүру және қоғамдық көлікпен жүру мүмкіндіктерін ұсыну мақсаты көзделді. Кейбір анықтамаларда велосипедпен немесе автобуспен жүруге кеткен уақыт пайдаланылады. Мельбурнда бұл тұжырым Кройдон-Саут, Стратмор және Саншайн-Вест қалаларының маңындағы аудандарда бастау алды. Бұл тұжырым Сингапур және Жаңа Зеландиядағы Гамильтон сияқты басқа қалаларға да тарады. Сыншылар Мельбурн жоспары жұмыс орындарын ескермейтінін және бұрынғы қоғамдық көлікті пайдалану мақсатына қолдау көрсетілмейтінін атап өтті. Бұл тұжырым жергіліктілікпен (локализм) байланыстырылды, онда тұрғындар күнделікті қажеттіліктері мен баратын жерлеріне жаяу немесе велосипедпен 20 минут ішінде жете алады. Жоспар тұрғындардың 55%-ын көп көлемді қоғамдық көлік стансаларынан 800 метрлік қашықтықта орналастыруды көздейді, бұл оларға күнделікті қажеттіліктерінің 80%-ына және баратын жерлеріне жетуге мүмкіндік береді.

Most new developments on the edges of Australia's major cities are master planned, often guided expressly by the principles of New Urbanism. The relationship between housing, activity centres, the transport network and key social infrastructure (sporting facilities, libraries, community centres etc.) is defined at structure planning stage. Tullimbar Village, New South Wales, is a new development which follows the principles of New Urbanism. Another important factor or principle of New Urbanism that guides Australia's major cities is how good their foot circulation seems to be which is guided by the wayfinding systems that are implemented. Kenneth B. Hall Jr. and Gerald A. Porterfield said in their book, "Community by Design," the way to gain good circulation is to take some thoughtful consideration to things like wayfinding, sight lines, transition, visual clues, and reference points. Circulation design should work to create an interesting and informative system that utilizes subtle elements as well as technical ones. The city's wayfinding system consists of 26 individually designed panels that are placed on some major streets such as St Kilda and St Kilda East, linking St Kilda Junction and Balaclava Station to the foreshore via Fitzroy, Carlisle and Acland Streets. by launching 20 minute neighbourhoods in January 2018, aiming to provide for most daily needs within a 20 minute walk from home, together with safe cycling and public transport options. Another definition has used the time taken to cycle, or take a bus. In Melbourne the concept was initiated in the suburbs of Croydon South, Strathmore, and Sunshine West. The concept has since expanded to other cities, such as Singapore and Hamilton in New Zealand. Critics have pointed out that Melbourne's plan excludes jobs and that a previous target for public transport use has been shelved. The concept has been equated with localism. where residents are able to access daily needs & destinations within 20 minutes by foot or bicycle. The plan involves placing 55% of the residents within 800 meters of mass transit stations, allowing them to reach 80% of their daily needs and destinations.