Józef Kanty Ossoliński

Кіріспе

Польша-Литва одақтастығының магнаты (1707 - 1780) Йозеф Ян Канти Оссолиньский (1707 - 1780) - Польша-Литва одақтастығының магнаты. Станислав Лесчинскийді қолдады, бірақ 1733 жылы оның ісі нашарлаған кезде оны тастап кетті және 1735 жылдан бастап ол Саксон Август III-нің жақтасы болды. Ол гетман Ян Клеменс Браницкийдің және оның саяси тобының жақын одақтасы және фамилияның ең танымал қарсыластарының бірі болды. 1757 жылдан бастап ол Волынский воеводасы болды және Ақ бүркіт орденін алды. Ол сол кезде Ресей империясынан қолдау алған Станислав Август Пониатовскийдің сайлануына қарсы болды. Адвокаттар алқасының қолдаушысы. 1775 жылы ол воеводалық қызметінен кетіп, саясаттан кетіп қалды. Франциск Максимилиан Оссолинский мен Катаржина Миачинскаяның ұлы. Максимилиан Оссолинскийдің, Йозеф Салези Оссолинскийдің, Анна Тереза Оссолинская мен Марианна Оссолинскаяның әкесі.

Өмірбаян

Көптеген магнаттар сияқты, үйде білім алғаннан кейін ол Еуропаны аралады. Жозеф Канти уақытының көп бөлігін Францияда өткізді, онда ол польшалық саясаттағы француздық фракциямен патша Станислав Лесчинскийді қолдады. 1729 жылы ол Польшаның саяси сахнасына Ливония (Инфлантия) аймағынан Сейм депутаты ретінде шықты. Содан кейін ол көптеген Сеймге сайланған жалпы депутаты болады. Оның саясаттағы басты қызығушылығы әскери мәселелерге байланысты болды. 1730 жылы ол әскери қызметке кіріп, хетман Ян Клеменс Браницкийдің басшылығымен хорьгиев бөлімшесінің капитаны немесе майоры болды. Ол Браницкийдің көп жылдар бойы жақын одақтасы болды. 1730 жылы әкесі патшаның рұқсатымен оған екі старостаны (сандомирские және хмиelnickie) берді. Сол уақытта ол Тереза Стадничкаға үйленді. Польшаның Август II қайтыс болғаннан кейін ол Станислав Лесчинскийге саяси қолдау жинау науқанына қатысты. Лезчинскийдің жеңілісінен кейін ол өз лагерінен алыстап, елде қалуға шешім қабылдады, ол Францияда елден қуылған Лезчинскиймен бірге қалған әкесі сияқты емес. Осы уақыттан бастап ол Польшаның жаңа патшасы III Август Саксонның сарайдағы тобымен одақтасты. 1738 жылы ол Корольдік соттың Хоржасы болды. 1750 жылдан бастап ол қайтадан француздық фракцияға жақындады, әсіресе оның ұстаздары мен одақтастарының бірі гетман Браницкий онымен одақтасты. Гетман Браницкийдің көмегімен ол 1757 жылы Волын воеводасы болды. Сол жылы Ақ бүркіт орденімен марапатталды. Август III қайтыс болғаннан кейін ол жаңа Веттин кандидатының сайлануын қолдады және сол кезде Ресей империясынан қолдау алған Станислав Август Пониатовскийдің сайлануына қарсы болды. Ақырында ол Ресейге жақтас "Фамилия" фракциясынан жеңілді. Ол ресейліктердің поляк саясатына араласуына қарсылық білдірді және ресейлік күштердің одақтастан шығарылуын талап етті, бірақ бұл нәтиже бермеді. Ол орыстарға қарсы әскери іс-қимыл жасағысы келетіндердің әрекеттерін қолдады, бірақ одан басқа аз адам нақты қолдау көрсетті (ақша мен адамдар) және бұл ұғым басылды. Ол өзінің қонысына оралғанда, оны орыс әскерлері тұтқындады, бірнеше ай бойы түрмеде отырды және өзінің барлық антироссиялық манифестерін сөгуге мәжбүр болды. Кейін босатылғаннан кейін, келесі бірнеше жыл бойы ол ресейлік фракциямен жұмыс істеуге тырысты, бірақ Репнин Сеймі шектен шыққаннан кейін олармен қайтадан көңілі қалды. Ақырында ол адвокаттар конфедерациясының жақтасы болды, алдымен жасырын, кейін ашық. 1775 жылы ол воеводалық қызметінен кетіп, саясаттан кетіп қалды.

As many magnates in the Commonwealth, after a period of education at home he toured Europe. Józef Kanty spent most of his time abroad in France, where he became involved with the pro French faction in Polish politics supporting king Stanisław Leszczyński. In 1729 he appeared on the Polish political scene as a deputy to the Sejm from the Livonia (Inflanty) region. From then he would be a common deputy, elected to many Sejms. His main interest in politics would revolve around various issues related to military. In 1730 he entered military, becoming a captain or major of chorągiew unit under hetman Jan Klemens Branicki. He would be a close ally of Branicki for many years. In 1730 his father, with the approval of the king, passed two of his starostwo to him (sandomierskie and chmielnickie). Around that time he also married Teresa Stadnicka. After the death of August II of Poland he engaged in the campaign of gathering political support for Stanisław Leszczyński. After Leszczyński's defeat he decided to distance himself from his camp and remain in country, unlike his father who remained in France with exiled Leszczyński. From that point he would ally himself to the court faction of the new king of Poland, August III Saxon. In 1738 he became the Court Chorąży of the Crown. From 1750 he would again approach the pro French faction, especially as one of his mentors and allies, hetman Branicki, would be allied with it. With the help of hetman Branicki he would become the voivode of Wołyń in 1757. He received the Order of the White Eagle in the same year. After the death of August III he supported the election of the new Wettin candidate and opposed the election of Stanisław August Poniatowski, who at that time received support from the Russian Empire. Eventually he was defeated by pro Russian familia' faction. He opposed the Russian ingenerce in Polish politics and demanded the withdrawal of the Russian forces from the Commonwealth, but to no avail. He supported the actions of those who wanted to take military action against the Russian but few besides him offered real support (money and men) and the notion subsided. When he returned to his estate, he was arrested by Russian forces, imprisoned for several months and forced to rebuke of all his anti Russian manifests. Released afterwards, for the next few years he tried working with the pro Russian faction but eventually was disappointed by them again after the excesses of the Repnin Sejm. Eventually he became the supporter of the Bar Confederation, first discreetly, later openly. In 1775 he resigned his voivode office and retreated from politics.