Кіріспе

Британдық Корольдік әскери-теңіз флотының офицері (1750-1829) адмирал сэр Джордж Монтегю (12 желтоқсан 1750 - 24 желтоқсан 1829) - Корольдік әскери-теңіз флотының офицері, адмирал Джон Монтегюдің екінші ұлы, капитан Джеймс Монтегю мен подполковник Эдвард Монтегюдің інісі.

Ерте мансап

1763 жылы Монтегу Портсмуттағы Корольдік академияға оқуға түсіп, содан кейін капитан Алан Гарднермен (кейін адмирал лорд Гарднер) бірге контр-адмирал Уильям Пэрридің туын алып, Ямайка станциясына шығады. Ол капитан Гарднердің артынан HMS Levant кемесіне дейін 3 жыл бойы Престон қаласында қызмет етті. Ақыры 1770 жылы Англияға оралды. 1770 жылы 2 қазанда лейтенант емтиханын тапсырып, 1771 жылы 14 қаңтарда лейтенант болып тағайындалды. 1773 жылы 9 сәуірде ол 18 пулеметті шлюптің командирі болып тағайындалды, ал 1774 жылы 15 сәуірде (Фоуидің жалақы кітабы) ол Солтүстік Америка станциясында Тәуелсіздік соғысының алғашқы жылдары жалғасты, наурыз айында Бостонға кірісуде және 1776 жылы қазанда Нью-Йорк қаласын қысқартуда армиямен белсенді түрде жұмыс істеді. Көп ұзамай ол денсаулығы нашар Англияға оралды. 1777 жылдан 1779 жылға дейін ол Ньюфаундлендте әкесіне флаг капитаны ретінде басшылық етті. Қайтып оралғаннан кейін ол 32 пулемётты фрегатқа тағайындалды, ол 1779 жылы 14 қыркүйекте Азор аралдарына жақын жерде жүріп, тең күшті испан фрегатын тұтқынға алды. Желтоқсанда Перл сэр Джордж Роднидің флотилиясымен бірге жүзіп, Каракас конвойын тұтқындауға көмектесті, бірақ оның алдыңғы мачтасын көтеріп, сыйлықпен үйге қайтаруға бұйрық берілді. Кейін Солтүстік Америкаға жіберілді. 1780 жылы 30 қыркүйекте Бермуда аралдарынан шығып, 32 пулялы фрегат "Эсперанс" атты кемеге қол жеткізді. 1781 жылы 16 наурызда Генри мысығы шайқасында фрегат ретінде әрекет етті. Ол 5 қыркүйекте Чесапик шайқасында флотта болған жоқ, бірақ 14 -те Генри мысығынан шығып, оған қосылды және 25 -ке дейін француздардың қозғалысын қадағалап, Нью -Йоркке жөнелтті. 19 қазанда ол флотамен бірге қайтадан жүзіп кетті, ал 23-і күні қарауыл ретінде (Pearl's Log) алға орналасты. Ол 1782 жылы Англияға оралды. 1790 жылғы испандық қарулану кезінде Монтегу (74) болып тағайындалды және 1793 жылы контр-адмирал Гарднермен бірге Ливард аралдарына, содан кейін Ямайкаға, үйге баратын сауданы алып бару үшін барды. Кейін ол контр-адмирал Макбрайдтің бұйрығы бойынша Даунс эскадрильясында болды. 1794 жылдың 12 сәуірінде контр-адмирал дәрежесіне көтеріліп, Хекторда өз туын көтеріп, Лорд Хоудың қол астындағы ұлы флотқа қосылды.

Марапатты маусымның бірінші күні

4 мамырда ол алты кеменің эскадрильясымен бірге Финистерр мысығына дейін сауда кемелерінің үлкен флотын алып бару үшін бөлінді. Оның келесі бұйрықтары 20 мамырға дейін батысқа қарай жүзуге, Америкадан күн сайын күтілетін француздық конвойды қарсы алуға үміттену болды. Алайда, конвой сол уақытта келмеді, және Монтегю бірнеше маңызды тұтқындаудан кейін 30 мамырда Плимутқа оралды. Ол өзінің круизін белгіленген мерзімнен бірнеше күнге ұзартты, бірақ Хоумен байланыс жасай алмады. 2 маусымда ол Адмиралтействодан барлық кемелермен теңізге шығуға және француздық флотты тосқауылдау үшін Брест маңында жүзуге бұйрық алды. 3 - ші күні "Аудазиус" 28 мамырдағы ішінара іс - қимыл туралы хабар алып келді; бірақ Монтегю басқа бұйрықтары жоқ, 4 маусымда тоғыз сызықтық кемемен теңізге шықты. 8-ші күні кешке ол сегіз кемеден тұратын француз эскадрильясын Брестке қуып жетіп, 9-шы күні таңертеңнен бастап оның батысына қарай бірнеше шақырым жерде он тоғыз кемеден тұратын француз флотын тапты. Олардың бірнешеуін қазылар алқасының астында немесе басқалармен бірге болса да, олардың барлығы өзін-өзі қорғауға қабілетті болып көрінді және олардың он төртеуі әдетте тиімді болып көрінді. Хоу жетістіктерін Монтегу туралы ешқандай ақпарат жоқ. Ол тек солтүстік желмен оңтүстікке қарай созылып, француздарды порттың солтүстік жағына қарай итермелеуі мүмкін, егер оларды Хоу ұстанса, оларды қауіпсіз ете алады. Француз командирі Вилларет мұндай тәуекелге барғысы келмеді, оны қуудың аздап көрінісін көрсеткеннен кейін, өз курсын қайтадан жалғастырып, Брестке қарай бет алды, ал Монтегу, Хоуды солтүстік-батысқа қарай іздеп, оны таба алмады, Каналға қарай ұшып, 12-ші күні Каусанд шығанағына шығып кетті. 1823 жылы капитан Брентон осы оқиғаларды өзінің "Көмектік тарихының" бірінші томында баяндады. 296300, Монтегюдің жалпы іс-әрекетті қозғамауына шабуыл жасады және "Лорд Чатем мен адмиралтейство кеңесі контр-адмиралдың жүріс-тұрысына реніш білдірді және оған өз туымен шабуыл жасауға рұқсат етілді немесе рұқсат етілді" деді. Монтегю баспасында "Капитан Брентонның "Ұлыбританияның әскери-теңіз тарихында" жазылған қате мәлімдемелер мен әділетсіз инсинуациялардың дәлелдері" баспасында, адмирал сэр Джордж Монтегюдің мінез-құлқына қатысты; Авторға арналған хатта. Монтегю, бәлкім, тым қарт, тым ашулы және әдеби қоршаумен айналысуда аз тәжірибелі болған Брентонды лайықты жазалауға; бірақ Брентонның фактілері шындыққа қайшы екенін көрсетуде оған қиындық туғызған жоқ. Хау мен Адмиралтейство Монтегюдің мінез-құлқын толықтай мақұлдады; және денсаулығы нашар болған кезде, ұрыс кезінде ағасының өліміне ұшыраған шоктан кейін, ол өзінің командасынан кетуге рұқсат сұрап өтініш бергенде, екеуі де өкініш білдірді және оның болмауы қысқа болуы мүмкін деген үміт білдірді. 1795 жылы 1 маусымда вице-адмирал болып тағайындалды, ал 1799 жылы наурыз айында оған Норде командалық қызмет ұсынылды, ол өз дәрежесінен төмен деп, бас тартты. 1800 жылы сәуірде Лорд Сент-Винсент оған Каналдағы екінші командирдің лауазымын ұсынды; бірақ басқа офицерлер адмиралтействомен тағайындалды, ал бос орын болмады (Addit. MS. 31158, т.б. 113, 117) деген сөздермен аяқталады. 1801 жылдың 1 қаңтарында ол адмирал болды; бірақ көп ұзамай ол командалық үшін өтініш бергенде, адмиралтействоның бірінші лорды болған Сент-Винсент "қалай да жұмысқа орналасуына" "жоғарыдан түспейтін кедергі" бар екенін білді. Ол бардың не екенін айтудан бас тартты, бірақ 1794 жылы оның жүріс-тұрысы туралы кейбір түсініспеушіліктер болған сияқты, өйткені ол Монтегюдің сол кезде алған ресми хаттарын оқып шыққаннан кейін жол берді. 1803 жылы ол Портсмуттың бас қолбасшысы болып тағайындалды. Ол осы лауазымға бес жарым жыл қызмет етті. 1810 жылдың тамызында оған Портсмутта болған капитандар "қадір-қасиет пен құрметке" орай "өте керемет табақ" сыйлады. 1815 жылы 2 қаңтарда ол G. C. B. болып тағайындалды, бірақ бейбітшілік орнағаннан кейін қызметте болмады. Ол 1829 жылы 24 желтоқсанда қайтыс болды.

Отбасы

1783 жылы Монтегю өзінің бірінші туысы Шарлоттамен, Уилкот, Уилтширдің Джордж Вругтонның қызы және мұрагерімен үйленді. Үлкен ұлы Джордж 1826 жылы Wroughton есімін қабылдады және 1871 жылы армияда подполковник болып қайтыс болды. Екіншісі Джон Уильям 1882 жылы зейнеткерлік тізімде адмирал болып қайтыс болды; үшіншісі Джеймс 1868 жылы қайтыс болған кезде де зейнеткер адмирал болды; төртіншісі Эдвард (1820 жылы қайтыс болды) киелі ордені алды. Оның қызы Джорджанна (1854 жылы қайтыс болды) адмирал сэр Джон Горға үйленді.