Won Seong-jin

Кіріспе

Оңтүстік Кореяның го ойыншысы Вон Сонг Джин (оңтүстік кореялық:

Өмірбаян

1998 жылы кәсіпқой болды. 2011 жылы Вон өзінің алғашқы әлем чемпионатының финалына, 16-шы Самсунг кубогына, ширек финалда Пак Ён Хунды, ал жартылай финалда Чен Яоеге 2:1 есебімен жеңіске жетіп, бұрынғы жеңімпаз Ли Чан Ходы, сол кездегі корей жұлдызы На Хёнды 2:0 есебімен жеңген чемпион Гу Лимен кездесті. Финал 5-7 желтоқсанда демалыссыз өткізілді. Бұл ойыншылар үшін аз демалыс және бәсекелестік ойындармен аяқталатын алғашқы әлем чемпионаты болды. Ақ тастармен соғысқан Вон, шайқастың ортасында Гу Лидің ұзын айдаһарына шабуыл жасап, сенімді жеңіске жетті, бірақ Гу Ли өзінің айдаһарының қауіпсіздігі туралы түсініксіздігіне байланысты. 2-ойын, бірақ бұл жолы ақ тастармен Гүденің Go-ы күштірек болды, ол бірден сыртқы артықшылықты және Вонның ашылған аумағын алу үшін тұрақты аумақты алуды бастады. Бірінші шайқас көрінісі төменгі сол жақ бұрышына ауысты, ал Вон дереу ақтардың аумақтық / позициялық артықшылығын бұзуға мәжбүр болды. Қара ақтың шабуылға қарсы табысты қорғанысқа ие болғанмен, ол бастаманы аққа берді, ол дереу оң жақ төменгі жақта қараның аумағына кірді. Қаралар ақтардың өз аумағын жойып жібергеніне төтеп бере алса да, оның 55-ші қадамы жауап ретінде қателік болғаны анық болды, бұл ақтардың солай етуіне мүмкіндік берді. Алайда, қаралардың 59-шы қимылын көптеген басқа кәсіпқойлар қателік ретінде байқады және келтірді, бұл қараларға пайда әкелмейтін және ақтарға ешқандай әсер етпейтін өте төменгі қимыл. Ойын одан әрі дамыды, және қаралар, оның тайғанатынына қарамастан, ақтардың 2 айдаһарын (ортаңғы төменгі / оң жақта) тығыз ұстады, бірақ әлі де қауіп жоқ. Ойынның одан әрі дамуы ақтардың басымдығы, жоғарыда қаралардың аумағына кіргеннен кейін, өте маңызды екенін көрсетті және қаралар жеңіске жету үшін оң қол тобын қауіпсіз түрде өлтіруі керек еді немесе оны қаралардың назары тең деңгейде ортаңғы төменгі айдаһарға бағытталатын ко күресіне мәжбүрлеуі керек еді. Гу оң жақтан қараның шабуылдау әрекеттерін жою үшін ерекше көрегендік танытты, ал ақтың шамадан тыс ко санауы оған үлкен орта / төменгі ко айдаһар соғысында ко жекпе-жегін жеңуге мүмкіндік берді. Алайда 3-ойын екі жақтан да қателіктер көп болған, бірақ Гу көбірек, ол қайтадан ақ түсті ойнады. Бұл ойынның соңы қараға 6.5 комиге қарамастан оның маржиналды жетекшілігіне байланысты берілуі керек сияқты көрінді, бірақ 189-ші қадамда қателік Гуге шабуыл жасауға мүмкіндік берді және ойынды тығыз күреске сүйреп жіберді. Алайда Гу артықшылықты пайдалана алмады, содан кейін бастаманы Вонға тапсырды, ол тыныш түрде Гу аумағындағы әлсіздіктерді іздеді, 235-ші қадамда ақтардың отставкаға кетуін мәжбүр етті. Бұл Уонның бүгінгі күнге дейін жалғыз әлем чемпионаты болып табылады және жеңіске қарамастан, ол Оңтүстік Кореяның міндетті 2 жылдық әскери қызметін атқаруы керек. Бұл Hanguk Kiwon және Корея әскерилерінің Кореядан тыс ірі халықаралық атақтарды жеңген ойыншыларға, яғни Fujitsu Cup және Ing Cup, одан босатылуы мүмкін, ал отандық атақтар әлі де ойыншыдан әскери қызмет атқаруды талап етеді деген өзара келісімге байланысты.

Won became a professional in 1998. In 2011, Won entered his first World Championship Final, the 16th Samsung Cup, by defeating Pak Yeong hun in the quarter finals, and Chen Yaoye 2 1 in a hard fought semi final to face the defending champion Gu Li, who respectively defeated former winner Lee Chang ho, then rising Korean star Na Hyun 2 0. The final, played from 5–7 December with no rest breaks, was the first World Championship not to include a rest day, a format which resulted in little rest for the players and more fiercely competitive games. Won, with the white stones, attacked Gu Li's long dragon in the middle of the battle and gained a convincing win, albeit from Gu Li's lack of insight on his dragon's safety. Game 2, however produced more energetic Go from Gu, this time with the white stones, who instantaneously began forming an exterior advantage and steady territory gain in exchange for Won's opening acquired territory. The first battle scene shifted to the bottom left hand corner, and Won immediately had to break up White's territorial/positional advantage. Whilst Black was able to successfully defend against White's attack, he conceded the initiative to White, who immediately broke into Black's territory in the bottom right. Though Black was able to withstand white's erasure of his territory, it became clear that Black's 55th move was an error in reply, which allowed development to occur in mid bottom territory, should White decide to do so. Black's 59th move however, was observed and quoted by many other pros as a blunder, a very sub par move which did not benefit Black nor affect White in any way. The game progressed further, and it appeared that Black, despite his slip ups, had White's 2 dragons (mid bottom/right) in a tightening grip, though there was still no danger present. Only further development into the game showed that White's advantage, after breaking into Black's territory at top, was very substantial, and that Black had to securely kill the right hand group to win, or to force it into a ko fight where Black's focus would equally be on the mid bottom dragon. Gu displayed exceptional insight to nullify Black's attacking attempts on the right, whilst it was White's excessive ko count which enabled him to win the ko fight in the huge mid/bottom ko dragon fight. Game 3, however, was a game riddled with mistakes from both sides, though more from Gu, who again played white. It seemed like a territory endgame was to be handed to Black due to his marginal lead despite the 6.5 komi, but a mistake on move 189 gave Gu an opportunity to strike and drag the game into a closer fight. However, Gu was unable to take advantage and then handed the initiative to Won, who calmly looked for weaknesses in Gu's territory, forcing White's resignation on move 235. This remains to date Won's only World Championship and, despite the victory, he has to perform the compulsory 2 year military service of South Korea. This is due to the Hanguk Kiwon and the Korean Military's mutual agreement that players who won major international titles outside Korea, i. e. the Fujitsu Cup and the Ing Cup, were able to be exempt from it, whilst domestic titles still required the player to perform military service.