Кіріспе
1974 жылы жарық көрген "Тайм анд анд Крос: Экономика американдық негр құлшылығы" (1974) - экономистер Роберт Фогель мен Стэнли Л. Энгерманның кітабы. Фогель мен Энгерман құлдық экономикалық тұрғыдан ұтымды институт екенін және құлдарды экономикалық пайдалану болжалғандай апатты емес екенін, өйткені құл иелері үшін олардың меншігі ретінде ұстағандарына материалдық қолдаудың негізгі деңгейін ұстауға қаржылық ынталандырулар болғандығын айтты. Кітап 1995 жылы өзінің жиырма жылдығына қайта басылды. Кітап құлдықтың экономикалық жағынан артта қалған, оңтүстікте дамымаған және Азамат соғысы басталғанға дейін жойылып кету жолында екендігі туралы көптен бері қалыптасқан түсінікке қайшы келеді. Ол БАҚ-та кеңінен назар аударып, оның әдістемесі мен тұжырымдары үшін қызу даулар мен сын туды.
Time on the Cross: The Economics of American Negro Slavery (1974) is a book by the economists Robert Fogel and Stanley L. Engerman. Fogel and Engerman argued that slavery was an economically rational institution and that the economic exploitation of slaves was not as catastrophic as presumed, because there were financial incentives for slaveholders to maintain a basic level of material support for those they held as property. The book was reprinted in 1995 at its twentieth anniversary. The book contradicts the long standing notion that slavery was economically backwards, underdeveloped the South, and was on the path to extinction before the Civil War broke out. It attracted widespread attention in the media and generated heated controversy and criticism for its methodology and conclusions.
Мазмұны
1975 жылы ғалым Томас Л. Хаскелл "Тайм на кресте" екі негізгі тақырыпқа ие болды деп жазды: құлдық тарихын қайта қарау және тарихта ғылыми әдісті қолдануды қолдау. Авторлар азаматтық соғысқа дейінгі құлдықтың экономикалық тиімді екенін, әсіресе, мақта, темекі және қант сияқты тауарлы дақылдар өсіретін оңтүстіктегі жағдайды ұсынды. Бұл дақылдар әдетте плантацияларда өсірілетін, олар жұмыс тобының жүйесін қолданатын, ол мұқият бақыланатын және кішігірім топтардың тапсырмаға негізделген жұмысына қарағанда тиімді деп саналатын. Фогель құл шаруашылықтары ерікті шаруашылықтар сияқты өнімді екенін жазды. Оның айтуынша, плантациялық үлгідегі құл шаруашылықтары (16+ құл) ең тиімді болып табылады, олардың жалпы өнімділік көрсеткіші 1,33-ке тең. Фогель сондай-ақ, құлдардың демалыс күні болса, олардың жұмыс істеу қабілеті артатынын жазды. Олар энергиясын қайтадан жинап, одан да көп өнім шығара алады. "Олардың жаңа көзқарасында құлдар еңбекқор болды; құлдың еңбегі жоғары сапалы болды. Бұл - құл шаруашылығының Оңтүстік штаттағы ерікті шаруа қожалықтарына қарағанда әлдеқайда тиімді болғанын түсіндіруге көмектеседі". Тарихи қауымдастықтың көптеген мүшелері авторлардың клиометрияны қолдануына таң қалды. Жалпы тарихшылар мен экономистер құлдық тиімді және экономикалық тұрғыдан тиімді болды деген тұжырыммен келіседі, бірақ құлдардың материалдық әл-ауқатына қатысты аралас ұстанымдар болды.
Сын-пікірлер мен мақтаулар
1975 жылы "Нью-Йорк ревью оф букс" журналының үш шығармасын сынға алған Томас Хаскелл "Тайм анд ант ант ант" атты еңбегі "алғашқыда аса маңызды, тіпті даулы болып көрінгенмен, қазір кем дегенде, қателесуі бар және тіпті, шынайы ғалымдардың одан әрі көңіл бөлгеніне лайық емес сияқты" деген пікір айтты. 1975 жылы тарихшы Герберт Гатман "Құлдық және сандар ойыны" атты еңбегін жариялады, онда ол Фогель мен Энгерманды көптеген мәселелер бойынша сынға алды. Ол олардың жүйелі және тұрақты сыйақылар үшін шектеулі дәлелдерді қолдануын және басқа құлдарға қоғамдық қамшылаудың әсерін ескермеуін сынға алды. Ол Фогель мен Энгерман құлдар протестанттық еңбек этикасын қабылдады деп қате ойлаған деп дәлелдеді. Егер олардың осындай этикасы болса, онда "Хрестегі уақыт" кітабында көрсетілген жазалау мен сыйақы жүйесі Фогель мен Энгерманның тезисін қолдап отыратын болар еді. Гутманның тезисі бойынша құлдардың көпшілігі бұл этиканы мүлдем қабылдамаған және құлдықтың жұмысқа қараған әдісі құлдардың дүниетанымының бөлігі емес еді. Сондай-ақ, ол мәтіндегі математиканың көп бөлігі дұрыс емес екенін және жиі жеткіліксіз өлшемдерді қолданатынын мәлімдеді. Америка құлдығында тарихшы Питер Колчин экономистер бір миллионнан астам құлдың Оңтүстіктен терең оңтүстікке мәжбүрлі көшіп кетуінің шығындарын толық қарастырмағанын айтады, онда олар мақта плантацияларына сатылды. Ол бұл кітапты "жақсылықпен жазылған, батыл, бірақ қазір беделсіз еңбек" деп атады.