Кіріспе

Неміс террористік ұйымы (1920-1922) Консулдық ұйым (O. C.) - 1920-1922 жылдары Веймар республикасында жұмыс істеген ультраұлттық және антисемиттік террористік ұйым. Ол таратылған Фрейкорп тобының мүшелері құрылды. Фрейкорптар тобының мүшелері Фрейкорптар тобының мүшелері таратылды. Оның ең көрнекті екі құрбаны - бұрынғы қаржы министрі Маттиас Эрцбергер және сыртқы істер министрі Вальтер Ратенау болды. 1922 жылы Германия үкіметі бұл топқа тыйым салды.

Шығу тегі

Ұйым Консулы (О.К.) 1920 жылы ресми түрде таратылған Фрейкорптардың бірлігі - Эрхардт теңізшілер бригадасынан пайда болды. Оның атауын алған командир Герман Эрхардт 1920 жылы Берлиндегі неміс ұлттық үкіметін құлатуға жасалған Капп төңкерісінің сәтсіздігінен кейін бригаданың қатарынан ОК құрды. Оның жауынгерлері бұрынғы офицерлер қауымдастығын құрды, ол кейіннен Ұйымның консулы болды. ОК әскери ұйымдастырылған кадрлық топ болды, оның мүшелері негізінен Императорлық неміс армиясының, Императорлық флот пен Фрейкорптардың бұрынғы майдан офицерлерінен алынды. Рейх үкіметі мен Рейхсвер басшылығы бастапқыда оны және ұқсас бірлестіктерді Версаль шартының қару-жарақ шектеулерін бұзу үшін пайдалануды үміттеніп, оған төзімділік танытты.

Ұйым

Рейхтің барлық жерінде байланыс офицерлері болғандықтан, Ұйым Консулы шамамен 5000 адамнан құралатын. Ақырында оның аймақтары ұлттың үлкен аумақтарын қамтыды. Олар әсіресе олардың көптеген қылмыстары жасалған Берлинде белсенді болды. Ең танымал мүшелерінің бірі - Фрейкорп ұрыскері және соғыстан кейінгі жазушы Эрнст фон Соломон. Қатысушылардың орташа жасы 20-30-ға дейін. Оларды буржуазияға қарсы сезімдер, экстремалды ұлтшылдық, антисемитизм және марксизмге қарсылық қозғады. Еврейлер қатысудан шеттетілді, ал әрбір мүше өзінің "неміс тегі" екенін растауы керек болды. ОК Мюнхеннен жұмыс істеді, оның болуын Мюнхен полициясының бастығы Эрнст Пёнер жасырып қалды. Басты кеңсесі Мюнхенде орналасқан Баварияның ағаш өнімдері компаниясын құрды. Онда 30 - ға жуық штаттан тыс жұмысшылар жұмыс істеді, олар Эрхардт штабының бастығы Альфред Хоффманның іс жүзіндегі басшылығымен жұмыс істеді. ОК-ның жеті негізгі ауданы (Гамбург, Ганновер, Берлин, Франкфурт-на-Майне, Дрезден, Бреслау және Тюбинген) болды, олардың әрқайсысында үшке дейінгі шағын аудан бар. 1922 жылы ұйымның тыйым салуымен жоспарланған қосымша аудандарды құруға жол берілмеді. Ол өзін-өзі, соның ішінде Ирландия Республикалық Армиясымен заңсыз қару-жарақ саудасы арқылы қаржыландырады. "Консул" деп аталатын Эрхардтың өзі, ұйымды әскери түрде басқаратын. ОК арқылы ол басқа да жарымәскери ұйымдардың желісін бақылады. ОК мүшелері 1920 жылы Жоғарғы Силезиядағы плебисциттің алдындағы референдум науқанына және Штурмкомпания Коппе ретінде аумақты Польшаға беруге тырысқан Үшінші поляк көтерілісін басуға қатысты. ОК-тің стратегиялық мақсаты саяси солшықты көтеріліске шақыру болды, содан кейін олар Рейхсвермен бірге күшті позицияны пайдаланып, Веймар Республикасын талқандап, оңшыл диктатураны орнату үшін оны басуға тырысты. Ұйым 1921 жылы нацистік Штурмбаттафлин (SA) құрылуында маңызды рөл атқарды. О. К. лейтенант Ханс Ульрих Клинцш нацистік партияның (НСДАП) бұрынғы гимнастика және спорт бөлімінің әскери басшылығын қолға алды. Оның мүшелері арасында кейін Адольф Гитлердің жансакшылары болған Юлиус Шрек пен Джозеф Берхтольд та бар. Ұйымның миссиясы туралы мәлімдемесінде оның рухани мақсаттары "ұлтшыл ойлауды өсіру және тарату; барлық антинационалистер мен интернационалистерге қарсы соғыс; еврейлерге, социал-демократияға және солшыл радикализмге қарсы соғыс; антиұлтшыл Веймар конституциясын құлату үшін ішкі тәртіпсіздікті ынталандыру" деп анықталды. Оның материалдық мақсаттары "Ерекше ұлтшыл ойлы ер адамдардың ұйымы. жергілікті шабуыл жасақтарын ұлтшылдыққа қарсы жиналыстарды бұзуға; қару-жарақтарды сақтауға және әскери қабілетті сақтауға; жастарды қаруды қолдануға тәрбиелеуге; Тек қана ер адамдар ғана, олар қатаң шешім қабылдап, шартты түрде және ешқандай да наразылықсыз мойынсұнады. қабылданады. . Ұйым - құпия ұйым". О.К. -ті өнеркәсiпшiлер мен Веймар Республикасының буржуазия, дворяндар мен әскери жаулары қаржыландырады, олар Эрхардт сияқты саяси жағдайды күшпен өзгерткісі келді.

Белгілі кісі өлтірулер

1921 жылы 26 тамызда оңшылдар жек көретін Орталық партиясының саясаткері Маттиас Эрцбергерді, Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында Германия мен одақтас мемлекеттер арасындағы қарулы келісімге қол қойғандардың бірі ретінде, Генрих Шульц пен Генрих Тильсен Қара Ормандағы Бад Грисбахтың маңында өлтірді. Полиция тергеуін жүргізушілер мен олардың мүшелері болып табылатын Консулдық ұйымды тез анықтады. Қосымша тергеулер нәтижесінде Германия бойынша О.К-нің 34 мүшесі тұтқындалды. Олардың көпшілігі көп ұзамай босатылуға мәжбүр болды, өйткені ОК-тің Эрцбергерді өлтіруді ұйымдастырып, жүзеге асырғаны туралы күдікті дәлелдер жеткілікті түрде қолдауға мүмкіндік бермеді. Кейбір мүшелері құпия қоғамның мүшесі деп айыпталды. 1922 жылы 24 маусымда ОК мүшелері Германияның сыртқы істер министрі Вальтер Ратенауды өлтірді. Оларға қатысқандардың бірі Эрнст фон Соломон болды, ол өзінің ОК-тегі мүшелігін өзінің танымал табысты автобиографиялық еңбегінде сипаттады Сұрақнама (Der Fragebogen), 1951 жылы жарық көрді. ОК мүшелері сонымен қатар 1922 жылы 4 маусымда Пруссия қышқылы қолданылып, Филипп Шейдеманды өлтіруге тырысқан және 1921 жылы 9 маусымда Бавария парламенті мүшесі Карл Грейсті өлтірген. 1922 жылы 21 шілдеде қабылданған Заң бойынша, Консул ұйымына тыйым салынды. Викингтер лигасы оның орнын басатын ұйым ретінде құрылды. Нацистік дәуірде О.К. мүшелері Штуцштаффельге (СС) тағайындалды. Олар "ұлттық қарсылық батырлары" ретінде атап өтілді, тіпті ОК НСДАП-пен бәсекелесе жүрсе де. 1920 жылдары Эрхардт Мюнхенде Адольф Гитлермен бірнеше рет қақтығысты, оны сөзін бұзғаны үшін айыптап отырды. 1934 жылы Австрияға қашып кетіп, 1971 жылы қайтыс болды.