Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық белсенді американдық футболшы Эрик Дадли Батлер (1916 жылы 7 мамыр - 2006 жылы 7 маусым) - Австралиялық саяси белсенді және журналист, ол 1946 жылы оңшыл Австралиялық құқық лигасын құрды, оны 1992 жылға дейін басқарды. Ол коммунизмге қарсы және антисемит ретінде танымал болды. Ол Джон Бирч қоғамының мүшесі болды, бұл ұйымды миллиардер Кох ағайындыларының әкесі Фред К. Кох құрды.
Australian activist
the American football player
Eric Dudley Butler (7 May 1916 – 7 June 2006) was an Australian political activist and journalist, who in 1946 founded the far right Australian League of Rights, which he led until 1992. He was known as a staunch anti communist and virulent anti Semite. He was a member of the John Birch Society, the organization co founded by Fred C. Koch, father of the billionaire Koch Brothers.
Бастапқы өмірі
Батлер Викторияның Беналла қалашығында дүниеге келді, бірақ өмірінің көп бөлігін Мельбурн маңында өткізді. 1930 жылдары ол британдық экономист С. Х. Дугластың және оның әлеуметтік несие теориясының ізбасары болды. 1938 жылдан бастап Батлер Австралияның New Times әлеуметтік несие газетіне жазды. Батлер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австралия армиясында қызмет етті. Оның бір некрологының айтуынша: "Ол Торрес тұйық жолында жиырма ай бойы демалыссыз қарулы сержант болып қызмет етті, алты ай бойы Канунгра джунглилік оқу мектебінде нұсқаушы ретінде жасақтарға сабақ берді, Сеймурдағы офицерлер оқу мектебіне ауыстырылды, Виктория, және соғыстың Тынық мұхит кезеңінің соңында құрметпен босатылды".
Butler was born in the Victorian country town of Benalla, although he lived most of his life near Melbourne. In the 1930s he became a follower of the British economist C. H. Douglas and his Social Credit theories. From 1938 Butler wrote for the Australian Social Credit newspaper New Times. Butler served in the Australian Army during World War II. According to one of his obituarists: "He served as a gun sergeant for twenty months without leave in the Torres Straits, taught troops as an instructor at Canungra Jungle Training School for six months, transferred to the Officers Training School at Seymour, Victoria, and was honourably discharged at the end of the Pacific phase of the war."
Саяси қызмет және баспашылық мансап
Австралиялық архивтердегі құжаттарда көрсетілгендей, Батлер әскерден кеткен кезде оның саяси қызметі Австралияның қауіпсіздік органдары тарапынан бақылауда болған. 1940 жылдың шілдесінде Викторияның баспасөз цензурасы Крейтон Бернс (Крейтон Бернстің әкесі, кейіннен "The Age" журналының редакторы) былай деп жазды: "Мен провинциялық және ауылдық баспасөзді осы мырзаның және оның көмекшілерінің қызметіне билік өкілдері мұқият назар аударатынын ескертуге қадамдар жасадым. Олардың жалпы пропагандасы соғыс қаржысына зиян келтіретіні сөзсіз". 1941 жылдың желтоқсан айында Э. Г. Бонни, Комонвелттің бас жарияланым цензурасы, Батлердің New Times мақалаларының сериясын тыйым салды, оның бірі Кеңес Одағы "Нью-Йорктегі халықаралық еврей қаржыгерлері басқаратын еврей құл мемлекеті" деп сипаттады. 1945 жылы Бас прокурор доктор Х. В. Эватт Батлердің іс-әрекеті туралы тергеуді бастады. Ол Парламентке: "Қауіпсіздік Бас директорының пікірінше, Батлер соғыс несиелері кампанияларына және жалпы соғыс күш-жігеріне жағымсыз қоғамдық реакция туғызуға тырысатын мақалалар жазды". Батлер айыпталмайды. 1946 жылы Батлер "Халықаралық еврей" атты еңбегін жариялады, онда ол Уинстон Черчилль, Франклин Д. Рузвельт және Джон Кертин жасырын коммунистер, Ресей революциясы еврейлердің зайыбы және нацистік Холокост миф болды деп мәлімдеді. Батлердің мақтау сөзін айтқан Найджел Джексон бұл кітапты "Сион ақсақалдарының даулы хаттамаларын талдау негізінде жасалған эссе" деп сипаттады. Бұл кітапта Батлер халықаралық қаржыдағы еврейлердің рөлін және оның коммунизммен байланысын сынға алды. Бетлер жариялаған барлық кітаптардың ішінде ең ашулысы осы кітап шығарды". Бұл нацистік Холокосттың салдарынан таңқаларлық емес, әсіресе 1947 жылы Хаттамалардың жалған екені белгілі болғандықтан. Ол Родезияға (қазіргі Зимбабве) және сол кезде апартеид режимі болған Оңтүстік Африкаға бірнеше рет саяхат жасады. Батлер Джон Бирч қоғамының журналы "Американдық пікір" журналының Қиыр Шығыстағы тілшісі болып қызмет етті. 1972 жылдың шілдесінде Батлер Австралия радио хабар тарату корпорациясының дүйсенбі конференциясы бағдарламасында Монаш университетінің саясаттағы аға оқытушысы Макс Тейхманмен пікірсайысқа қатысқанда көпшілік назарына ие болды. Тейхманн Батлермен 1930 және 1940 жылдардағы көптеген ашық антисемиттік мәлімдемелерімен кездесті және оны оларды жоққа шығаруға шақырды, бұл қиындықты Батлер болдырмады. Бағдарламада 1972 жылдың желтоқсанында консервативті үкімет жеңілгенге дейінгі кезеңде Контри партиясының Лигаға ену мәселесі назарға алынды. Лига бірқатар алдыңғы ұйымдарды құрды, соның ішінде Экономикалық демократия институты және Коммунизмге қарсы әйелдер (LILAC). 1990 жылдары Лига Австралиядағы жетекші экстремалды оңшыл саяси ұйым ретінде өз позициясын жоғалтты. Батлер Паулин Хансон мен оның бір ұлтты партиясы оның саясатын ұрлап алды деп шағымданады. Сонымен қатар, ол Лиганың майданы болған, бірақ американдық саясаткер Линдон ЛаРуштың ізбасарлары иеленген Азаматтардың сайлау кеңесінен қолдау тапты және Лиганың өзінен әлдеқайда жоғары қоғамдық беделді болды.
By the time Butler left the army, his political activities were under surveillance by Australian security authorities, as documents in the Australian archives indicate. In July 1940 the Victorian publicity censor, Crayton Burns (father of Creighton Burns, a later editor of The Age), wrote: "I have taken steps to warn the provincial and country press that the activities of this gentleman and his assistants are being closely watched by the authorities. There is no doubt that the general trend of their propaganda is damaging to the financial side of the war effort." In December 1941, the Commonwealth's chief publicity censor, E. G. Bonney, banned a series of Butler's New Times articles, one of which described Soviet Russia as "a Jewish slave state controlled by international Jewish financiers in New York." In 1945, Attorney General, Dr H. V. Evatt, began an inquiry into Butler's activities. He told Parliament: "In the opinion of the Director General of Security, Butler has written articles constituting an attempt to create adverse public reaction to war loan campaigns and to the war effort generally." Butler was not charged. In 1946 Butler published The International Jew, in which he claimed that Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt and John Curtin were covert communists, that the Russian Revolution was a Jewish plot and that the Nazi Holocaust was a myth. Butler's eulogist Nigel Jackson described this book as "an essay built around an analysis of the controversial Protocols of the Elders of Zion. In it Butler challenged the Jewish role in international finance and its connections with communism. Of all Butler's publications, this was perhaps the one which roused the greatest fury." This was hardly surprising in the wake of the Nazi Holocaust, particularly since the Protocols were well known in 1947 to be a forgery. He traveled on multiple occasions to Rhodesia (now Zimbabwe) and South Africa, then governed under apartheid. Butler also served as a Far East correspondent for American Opinion, a magazine of the John Birch Society. In July 1972 Butler achieved some public attention when he debated Max Teichmann, senior lecturer in politics at Monash University, on the Australian Broadcasting Corporation's Monday Conference program. Teichmann confronted Butler with his many explicit anti Semitic statements from the 1930s and 1940s and challenged him to disavow them, a challenge which Butler evaded. The program highlighted the issue of League infiltration of the Country Party in the period before the December 1972 federal election, at which the long serving conservative government was defeated. The League formed a number of front organisations, including the Institute of Economic Democracy and Ladies in Line Against Communism (LILAC). In the 1990s, the League lost its position as the leading extreme right political organisation in Australia. Butler complained that Pauline Hanson and her One Nation Party had stolen his policies. It also lost support to the Citizens Electoral Council, which had been a League front, but which was taken over by followers of the American politician Lyndon LaRouche, and developed a much higher public profile than the League itself.
Жеке өмір
Батлер өмірінің көп бөлігін Викторияның ауылдық жерлерінде өткізді, соңғы жылдары Пэнтон-Хилл фермасында болды, онда оның үйі Лиганың және басқа да оңшыл белсенділердің кездесу орны ретінде пайдаланылды. 1950 жылдары ол бірнеше жыл бойы Эльтам графтығының кеңесінің мүшесі болды және графтықтың президенті болды. 1992 жылы Лиганың директоры болып қызметінен кетті, ұйымды басқаруды Дэвид Томпсонға тапсырды, бірақ ол қайтыс болғанға дейін саяси белсенді болды. 1999 жылы ол Холокостты жоққа шығаратын Дэвид Ирвингтің сөйлеген сөзін басқарды. Батлер 2006 жылы 90 жасында Викторияда қайтыс болды.
Butler lived most of his life in rural Victoria, in his later years on a farm at Panton Hill, where his home was used as a meeting place for League and other extreme right activists. In the 1950s he was a member of the Eltham Shire Council for some years and served as Shire President. He retired as League Director in 1992, handing control of the organisation to David Thompson, but remained politically active until shortly before his death. In 1999 he chaired an address by the Holocaust denier David Irving. Butler died in Victoria in 2006, aged 90.