Кіріспе
Литваның уақытша үкіметі - 1941 жылы екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Литваның алғашқы кеңес оккупациясының соңғы күндері мен Германияның Литваны басып алуының алғашқы апталарында тәуелсіз Литва мемлекетін құруға ұмтылған уақытша үкімет. Ол 1941 жылы 22 сәуірде жасырын құрылды, 1941 жылы 23 маусымда жарияланды және 1941 жылы 5 тамызда таратылды. Оны Каунас пен Вильнюстегі Литва белсенділер майданының (LAF) мүшелері құрды.
The Provisional Government of Lithuania was an attempted provisional government to form an independent Lithuanian state in the last days of the first Soviet occupation and the first weeks of the German occupation of Lithuania during World War II in 1941. It was secretly formed on 22 April 1941, announced on 23 June 1941, and dissolved on 5 August 1941. It was formed by members of the Lithuanian Activist Front (LAF) in Kaunas and Vilnius.
Тарих
Литва белсенділер майданы 1941 жылы 22 маусымда Литвада маусым көтерілісі басталған кезде уақытша үкімет құру туралы жариялады. Нацистік режим Литваны Ұлы Германияның болашақ бөлігі ретінде қарастырды және Литваның тәуелсіздігіне көп қызығушылық танытпады. Ол Уақытша үкіметтің пайдалы болған кезде жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Әдебиет тарихшысы Юозас Амбразевичус Бразаитис Шкирпаның орнына премьер-министр міндетін атқарушы болды. Ол 1941 жылдың 23 маусымынан 5 тамызына дейін қызмет етті. Литваның Уақытша үкіметі еврейлерге немесе ЛАФ басшыларына қарсы "жұрттық әрекеттерді көтермеді" деп жазды, ал жергілікті баспасөз тек жоғары тұрған коммунистік шенеуніктер мен НКВД офицерлерін ғана өлім жазасына кесу керек деп ұсынды. Литвалық көтерілісшілер Вермахт келген кезде Литваны азат етті және 300-ден астам саяси тұтқындарды құтқарып қалды, оларды Чека өлтірген болар еді. Маусым көтерілісі нацистерге қарсы күресінің негізін қалады, кейіннен ол антисоветтік қарсылыққа айналды. Станиславас Стасиулис Литвадағы Холокост тарихын "үш қабат пен кезең" деп суреттеді. Біріншісі литвалықтар мен еврейлердің нацистік оккупация кезінде, екіншісі совет оккупациясынан кейін болған қарым-қатынас туралы. Үшінші қызығушылық кезеңі 1990 жылдан бастап тарихнаманы қамтиды, ол Холокостқа қарсы қорғаныс (эмигранттар) және идеологиялық (советтер) реакциялар туралы жаңа және ашық талқылауларға тырысты. Кеңестер Холокосттың нәсілшілдігін мойындаудан бас тартуы екі еселік геноцид теориясы деп аталатын қорғаныс мәдени реакцияны туғызды, ол Холокост пен советтердің литвалықтарға жасаған сталиндік қатыгездікті теңестірді. Бұл парадигма Холокостты қарапайым етудің бір түрі деп саналады, кейде нацистік погромдарды кек алу ретінде суреттеуге дейін жеткізіледі. ЛАФ басшысы Казис Шкирпа, Литваның Германиядағы бұрынғы елшісі премьер-министр болып тағайындалды. Бірақ ол Берлинде болған, ал немістер оны үй қамауына алды. Раполас Скипитис, Берлинде болатын тағы бір министр, оны да кетуге тыйым салынды. Витаутас Бульвичюс қорғаныс министрі болуға тиіс еді, бірақ кеңестер оны 2 маусымда тұтқындады және оның орнына генерал Стасис Раштикис келді. Уақытша үкімет 1941 жылдың тамызында Германияның қамқорлығымен дербес емес, дербес Литваға қол жеткізе алмады деп шешкеннен кейін таратылды.
wrote that the Lithuanian Provisional Government "did not encourage brutal actions" against Jews or LAF leaders, and the local press proposed that only high ranking Communist officials and NKVD officers should be punished by death. Lithuanian rebels had liberated Lithuania by the time the Wehrmacht arrived, and rescued over 300 political prisoners who would have been killed by Cheka. The June Uprising laid the foundations for anti Nazi resistance that later transformed into an anti Soviet resistance. Stanislovas Stasiulis pictured the history of the Holocaust in Lithuania as "three layers and periods." The first, he wrote, involves the relationship between Lithuanians and Jews during the Nazi occupation, and the second followed the Soviet re occupation. The third period of interest covers the historiography since 1990, he wrote, which has attempted new and open discussions of the defensive (emigré) and ideological (Soviet) reactions to the Holocaust. The Soviet refusal to acknowledge the racialism of the Holocaust helped trigger a defensive cultural response known as double genocide theory, which equated the Holocaust and the Stalinist brutality meted out to Lithuanian by the Soviets. Considered a form of Holocaust trivialization, this paradigm has sometimes been taken as far as portraying Nazi pogroms as retaliation. LAF leader Kazys Škirpa, former Lithuanian envoy to Germany, was named prime minister. But he was in Berlin and the Germans put him under house arrest. Rapolas Skipitis, another minister to be in Berlin, was prevented from leaving as well. Vytautas Bulvičius was to become Minister of Defence but the Soviets arrested him on 2 June and General Stasys Raštikis replaced him. The Provisional Government dissolved in August 1941 after deciding that it had failed to achieve an autonomous if not independent Lithuania under German patronage.