Кіріспе

Рохлиц () - Германиядағы Саксониядағы Миттельсаксен округінің ірі округінің қаласы (Große Kreisstadt). Рохлиц "муниципальдық серіктестік Рохлицтің" (Verwaltungsgemeinschaft Rochlitz) басшысы болып табылады, оның басқа мүшелері Кенигсфельд, Зеелиц және Зеттлиц муниципалитеттері болып табылады.

Орналасқан жері

Қала Цвиккауэр Мулде өзенінің бұрылысында және Рохлицер Бергтің етегінде, Хемництен солтүстік-батысқа қарай 26 км және Лейпциг пен Цвиккаудан 45 км жерде орналасқан.

Геология

Рохлиц Sächsisches Lössgefilde ("Саксон Лосс жері") және оның Mulde Lösshügelland ("Мулде Лосс төбелі жері") табиғи аймағында орналасқан. Рохлицер Берг (шамамен. 349 м (NHN)) - Ротлигенд вулкандық шығу тегі (соңғы карбоннан Гвадалупияға дейін) және көбінесе риолиттік туф немесе игнимбрит деп аталатын Рохлицер порфирінен тұрады. Түсі мен құрылымы бойынша бұл тау жынысы Лейпцигтегі ескі қала ғимараты сияқты кең аймақтағы көрнекті ғимараттарда қолданылады және терең карьерлерде қазылады. Плейстоцен тұнбалары (құм, қиыршық тас) қала маңында қазылып алынған.

Орта ғасырлар

Қала аумағында 9 және 10 ғасырларда славяндық ауылдар болған, ал қаланың атауы көне сорб тіліндегі Рохелинзиден алынған. Рохлиц қамалынан төмен және Санкт-Петер шіркеуінің шығысында, бүгінгі Мюльплац алаңының жанында, 11-ғасырда қалыптасқан, мүмкін Засниц ауылының маңында Звиккауэр Мулде арқылы өтетін фордпен байланысты. Замокты қамтамасыз ететін егіншілік үй қазіргі қала аумағының солтүстік бөлігіндегі Поппиц қаласында бір уақытта салынған. Кейіннен ол Кенигсфельдке көшірілді. Рохлиц өзінің шіркеуімен бірге өз алдына қала ретінде Санкт-Куньгиндень 1200 жылы Лузатияның Дедо Тойы немесе оның ұлдарының бірі Дитрих (11901207) немесе Конрад (12071210) құрған, мүмкін 1210 жылдан кейін маркграф Дитрих Қиянатшы. Қаланың ерекшелігі - жақын маңдағы Гейтайн қаласында аналогы бар ұзын көше нарығы. Негізгі негізін қалаудың шамамен алынған күні археологиялық табылған заттармен және трансептісіз қысқа базиликадан пайда болған шіркеудің сақталған романдық сәулеттік ерекшеліктерімен расталады. Қасиетті Кунигунд шіркеуінің орталық орналасқан жеріне қарамастан, ескі Санкт-Петер шіркеуі экстра мурос орналасқан, протестанттық реформацияға дейін Рохлицтің батыс бөлігіндегі приход шіркеуі болып қала берді. Қала қабырғасы алғаш рет 1288 жылы ішінара құлаған кезде айтылған. Оның алдында жер қабырғасы, арық және қоршау болды, 1367 және 1373 жылдар аралығында жаңартылып, кеңейтілген. Қаланың өзі алғаш рет 1336 жылы, оның кеңесі 1360 жылы, ал қаланың алғашқы мөрі 1364 жылғы құжатта кездеседі. Кеңес 1379 жылға дейін төменгі сот төрелігін орындау құқығын алды, ал 1380 жылы қала маталарды ағарту бойынша аймақтық монополияны алды. 1430 жылы Рохлиц гуситтік әскерлердің шабуылынан зардап шекті, бірақ кейіннен бумды бастан кешірді, ол 1464 жылы жоғары сот төрелігін орындау құқығын берумен және басқа да құқықтарды кеңейтумен белгіленді. Қасиетті Кунигунд шіркеуі 1416 жылдан 1476 жылға дейін кеш готика стилімен қайта салынған, ал 1513 жылы ағаштан оюланған жаңа құрбандық үстелі пайда болды.

Ерте заманауи кезең

Протестанттық реформацияны Рохлицте 1537 жылы Рохлицтік Елизавета енгізді. 1534 жылы қазіргі Клеменс Пфау Плац алаңында сүйектері бар "ескі" қорымы құрылғаннан кейін, бұрынғы Сент-Куньгунде қорымының аумағында латын мектебі (1876 жылы қиратылған, қазір кітапхана) салынды. 1595 жылы София ханшайымның қаражаты есебінен қайта салынған. Жаңа аурухана шіркеуі (Киелі Рух шіркеуі, 1904 жылы қиратылған) 1563 жылы аяқталды. Бұрынғы төменгі базар алаңының орталық бөлігі (бүгінгі қалалық әкімдіктің шығысында) 16 ғасырдың бірінші жартысында (Mittelzeile) салынған. 1547 жылы 2 наурыздағы Рохлиц шайқасында протестанттық әскерлер Шмалькальдия соғысы кезінде ең маңызды жеңіске жетті. 1556 және 1608 жылдар аралығында үш сиқыршылық соты тіркелді, олардың бірінде адам өлтірілді, ал қалғандарының нәтижесі белгісіз. Отыз жылдық соғыс кезінде Рохлиц қаласы мен қамалы бірнеше рет қоршауға алынып, басып алынды. 1632 және 1682 жылдары қала өртке ұшырады. Соңғысы бойынша үйлер қайтадан салынды, үйлердің төбелерінің қабырғалары көшелерге параллель болды. 1682 жылдан бастап қалада жаяу әскер бөлімдері орналасты. Саяхатшы шаштараз хирург және окулист Иоганн Андреас Айзенбарт өз кәсіпін 1691 жылдың басында Рохлицте бастады. Қасиетті Кунигунда шіркеуінің үш мұнаралы алдыңғы бөлігі 1688 / 1689 жылдардан бастап, оның барокколық верандасы 1709 жылы қосылды. Онда қаладағы алғашқы қоғамдық кітапхана орналасқан. XVIII ғасырдың ортасында Рохлиц Саксонияның пошта жүйесіне қосылды, бұл екі Саксонияның пошталық белгілері (содан бері қайта құрылған) арқылы расталды. 1734 немесе 1743 жылы тұрақты қызмет басталған кезде пошта кеңсесі құрылды. 1769 жылы жүнді өңдеу зауыты құрылды.

19 және 20 ғасырлар

1802 жылы өрттен кейін қайта құру жаңа тұрғын үйлер мен Сент-Куньгунде шіркеуінің жаңа мұнарасы (1804) арқылы қаланың сыртқы түрін айтарлықтай өзгертті. 1816 жылы Цвикауэр Мулдедегі алғашқы тас көпір, 1826-1828 жылдар аралығында жаңа қалалық әкімдік және 1854 жылы жаңа аурухана салынды. 1830 жылдан бастап қала бекіністері алынып тасталды. Құрылтайшы дәуірінде қала өркендеп, көлемі ұлғайды. Бірінші темір жол 1872 жылы ашылды. 1874-1876 жылдар аралығында Мулде өзенінің маңында жаңа мектеп, 1889/1891 жылдары жаңа пошта және телеграф кеңсесі салынды. 1889 жылдан бастап қала станция жағына қарай кеңейтілді. Алтын жиырмалар жылдары бау-бақша қалашығы түрінде қосымша кеңейту салынды, екінші газ зауыты 1922/1923 жылдары салынды. Базардағы су бұрқанын 1929 жылы мүсінші Георг Врба жасаған. Қазіргі кездегі Звиккауэр Мулдедегі көпір 1933/1934 жылдары салынған. Нацистік партия қала кеңесінде өздерін тез арада нығайта алды, ал 1934 жылы олар саяси интригалар арқылы партиялық емес мэрді құлатты. Жергілікті тарихи қоғамның президенті және мұражайдың құрметті директоры Альберт Бернштейннің бастамасымен 1936 жылы Рохлиц аймағының неміс бақылауының 1000 жылдығына арналған мерекелер өткізілді (сары тарихи құрылым), бірақ іс жүзінде бизнес пен туризмді тарту құралы ретінде. 1938 жылы Рохлицте қару-жарақ өнеркәсібі "Mechanik GmbH" ретінде құрылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1944 жылдың қыркүйегінен 1945 жылдың наурызына дейін қалада Флюсенбург концентрациялық лагерінің қосалқы лагері орналасқан. Лагерьде 600-ге жуық еврей әйелдер болды, олар Механик ГМБ үшін жұмыс істеуге мәжбүр болды. 76-шы жаяу әскер дивизиясы мен 6-шы бронетанкті дивизияның бөлімдері 1945 жылы 14 сәуірде Рохлицті азат етті. 1945 жылы 30 маусымда Америка әскері кері қайтуына дейін Цвикауэр-Мулде Америка мен Кеңестер арасындағы шекара сызығының бөлігі болды. Қызыл Армия әскерлері өзеннің шығыс жағалауындағы Доленге 1945 жылдың мамыр айының ортасында орналасты. 1945 жылдың шілдесінен бастап ірі кәсіпорындар иелiктен алынып, қала тұрғындарының көпшілігінің негізгі жұмыс берушілері болған VEB Elektroschaltgeräte Rochlitz, VEB Stern Radio Rochlitz және VEB Orsta Hydraulik мемлекеттік меншіктегі операциялар болып өзгертілді. ГДР кезінде Рохлиц одан әрі кеңейіп, халқы да өсті. Жаңа тұрғын үйлер салынған: Am Friedenseck 19551961, Am Regenbogen 19601965, Wilhelm Pieck Straße 1977/1978 және Am Eichberg 1982-1983 жылдар аралығында. 2002 жылы Еуропадағы су тасқыны кезінде Рохлицке үлкен залал келтірілді.

Сәулет

Рохлиц екінші дүниежүзілік соғыста зақымдалған жоқ. Сондықтан, өткен ғасырлардағы кейбір өрттерге қарамастан, қаланың тарихи құрылымы, орта ғасырдың аяғындағы көптеген қасиетті ғимараттар және Ренессанс дәуіріндегі тұрғын үйлер сақталған. Қаланың тарихи конфигурациясы, қоршаған ғимараттармен бірге нарық алаңынан тұратын, бірақ көшелер желісі жоқ, Саксония үшін сирек кездеседі. 1828 жылғы неоклассикалық ратуша базар алаңының шығыс аяғын патрициандық үйлерімен құрайды. Шығыс жағында орналасқан және қазіргі формасында 1417 жылдан 1476 жылға дейін қолданылған Қасиетті Кунигунд шіркеуі - кеш готикадағы залдық шіркеу, сондай-ақ қала орталығының оңтүстік батысында орналасқан Қасиетті Петр шіркеуі (1470-1499) қамалға қарай орналасқан. Рохлиц қамалының екі мұнарасы мен готикалық шіркеуі сыртқы жағынан 14 және 15 ғасырлардағы сыртқы түрін сақтап қалды. Рохлицер Бергтегі бақылау мұнарасы 1860 жылы жергілікті "порфир" тастан салынған және Саксония королі Фредерик Август II есімімен аталған. 1958 жылы салынған кеңестік мемориал бұрынғы Platz der Deutsch Sowjetischen Freundschaft-те тұр, онда кеңестік соғыс тұтқындары мен мәжбүрлі жұмысшылар жерленген және олардың сүйектері кейіннен Кемницке көшірілген. 1722 жылы салынған екі саксондық ескерткіш тастар бұрынғы жоғарғы және төменгі қала қақпаларының орнында орналасқан. Бұрынғы тас 1820 жылы жақын маңдағы Зеттлицте тұрған тастың бөліктерін пайдаланып жаңартылған. Кеминцицер 1-ші көшесіндегі қабырғаға төртінші мильдік тас бекітілді. Сондай-ақ 1722 жылы қайта құрылған қашықтық посты және 1860 жылы жартылай қайта құрылған ескерткіш Zwickauer Mulde арқылы өтетін көпірдің жанында тұр.

Көпірлер

1628 жылғы қала көрінісінде өзеннен өтетін қарапайым көпір көрінеді. 1502 жылы фермерлер қайықты бойлай ағаш көпір салған, оны жақын маңдағы Хохес Хаус күзеткен. Ол 1534, 1573, 1595, 1618, 1656 және 1661 жылдары су тасқынынан қираған, содан кейін 200 жылдан астам уақыт бойы пароммен алмастырылған. 1855 жылы қайық бұрылып, оның он бір жолаушысының үшеуі суға батып кеткен. 1958 жылы ескі орыннан 30 метр қашықтықта жаңа, жоғары аспалы көпір салынды. 2002 жылғы Еуропа су тасқынынан кейін ол кеңінен қалпына келтірілді және 2013 жылғы Еуропа су тасқынынан кейін уақытша жабылды. Рохлицтегі Цвиккауэр Мулдедегі алғашқы тас көпір 1816 жылы салынған. Ол қазіргі көпірмен 1933/1934 жылдары ауыстырылды. Қасқырдың жанында 243 м ұзындықтағы темір жол виадугы және қаланың солтүстігіндегі 98 м ұзындықтағы торлы көпір 1875 жылы Глаушау-Вурцен темір жолы үшін ашылды, 1893 жылы Вальдхайм-Рохлиц темір жолы үшін тағы бір торлы көпір ашылды. Соңғысының тозған күйі 1998 жылы желі жабылуына ықпал етті.