Кіріспе
Христиандық мистикалық бағышталудың ортағасырлық кітабы - Джулиан Норвичтің "Илаһи махаббат аянтары" (англ. Revelations of Divine Love) - христиандық мистикалық бағышталудың ортағасырлық кітабы. Бұл кітап 87 тараудан тұрады. Оны 14 - 15 ғасырларда Джулиан Норвич жазған. Бұл - әйел адам жазған ағылшын тіліндегі ең көне кітап. Бұл ағылшын анкориті немесе анкориті жазған ең көне еңбек. Ол өмір бойы Англияның Норвич қаласында өмір сүрген. Ол 1373 жылы, жасы отыздан асқанда, алған он алты құпия көрінісі немесе "көрінісі" туралы жазды. Ол қатты ауырып, өлім аузында жатқандай көрінді, аян бір түнде бірнеше сағат бойы пайда болды, келесі түнде соңғы аян болды. Ол толық сауығып шыққаннан кейін, әр көрінісін жазып, қазіргі "Қысқа мәтін" деп аталатын қолжазбаны шығарды. Ол өзінің идеяларын онжылдықтар бойы дамытып, Норвичтегі Сент-Джулиан шіркеуіне қосылған камерада якорь ретінде өмір сүріп, өз жазбаларының әлдеқайда кеңейтілген нұсқасын жазды, қазір ол Ұзын мәтін деп аталады. Ол орта ағылшын тілінде жазды. Оның еңбегін басқалар да сақтап қалды. Ұзын мәтіннің де, Қысқа мәтіннің де әртүрлі қолжазбалары, сондай-ақ үзінділері сақталып қалды. Кітаптың алғашқы басылымы 1670 жылы ағылшын бенедиктин монахы Серен де Крессидің "Ұзын мәтін" аудармасы болды. ХІХ ғасырда Крессидің кітабының үш нұсқасы жарық көргеннен кейін Джулианның жазбаларына қызығушылық артты, ал 1901 жылы Грейс Уоррактың "Sloane 2499" деп аталатын Ұзын мәтіннің қолжазбасын аударғаны ХХ ғасыр оқырмандарына кітапты таныстырды. Содан бері Джулианның кітабының көптеген аудармалары ағылшын және басқа тілдерде жарық көрді.
Revelations of Divine Love is a medieval book of Christian mystical devotions. Containing 87 chapters, the work was written between the 14th and 15th centuries by Julian of Norwich, about whom almost nothing is known. It is the earliest surviving example of a book in the English language known to have been written by a woman. It is also the earliest surviving work written by an English anchorite or anchoress. Julian, who lived all her life in the English city of Norwich, wrote about the sixteen mystical visions or "shewings" she received in 1373, when she was in her thirties. Whilst she was seriously ill, and believed to be on her deathbed, the visions appeared to her for several hours in one night, with a final revelation occurring the following night. After making a full recovery, she wrote an account of each vision, producing a manuscript now referred to as the Short Text. She developed her ideas for decades, whilst living as an anchoress in a cell attached to St Julian's Church, Norwich, and wrote a far more extended version of her writings, now known as the Long Text. She wrote in Middle English. Julian's work was preserved by others. Various manuscripts of both the Long Text and the Short Text, in addition to extracts, have survived. The first publication of the book was a translation of the Long Text in 1670 by the English Benedictine monk Serenus de Cressy. Interest in Julian's writings increased with the publication of three versions of Cressy's book in the 19th century, and in 1901, Grace Warrack's translation of the manuscript of the Long Text known as 'Sloane 2499' introduced the book to 20th century readers. Many other versions of Julian's book have since been published, in English and other languages.
Норвичтік Юлиан
"Жаратушы сүйіспеншілігінің аяндары" атты кітапты ағылшындық мистик және тележүргізуші Джулиан Норвич (1343 - 1416 жылдардан кейін) жазған. Юлианның күндерін әртүрлі көздерден болжауға болады: Юлианның өзі өзінің ашылуларын 1373 жылдың мамыр айында отыз жарым жасында көргенін жазды (оның Аян кітабының 2 және 3-тарауларында), ал Юлианның жазбаларының қысқа мәтін нұсқасы деп аталатын кіріспесінің авторы 1413 жылы ол әлі де тірі екенін айтты. Атақты мистик Марджери Кемпе өзінің Джулианға жасаған сапары туралы жазды, бұл, мүмкін, 1413 жылы болған. Ол 1416 жылы жазылған Изабел Уффордтың өсиетінде де атымен аталады. Англиялық антиквариус Фрэнсис Бломфилд өзінің "Норфолк графтығының тарихы" атты екінші томында 1442 жылы Джулианның әлі де тірі екенін қате жазған. Джулиан өмір бойы Орта ғасырлардағы Англияның маңызды сауда және діни орталығы болған Норвич қаласында өмір сүрді. 1348 - 50 жылдардағы қара өлім, 1381 жылғы шаруалар көтерілісі және лоллардтардың басылуы оның өмірінде болды. 1373 жылы 30 жастағы Джулиан қатты ауырып, өлімге жақын екеніне сеніп, Мәсіхтің азап шегуі туралы бірқатар көріністерді немесе 'көріністерді' алды. Бір түнде бірнеше сағат ішінде оған бірін қоспағанда, барлық аяндар келді; соңғысы бір күннен кейін болды. Ауруынан айыққан соң Джулиан өмірінің қалған бөлігін Сент-Джулиан шіркеуіне жалғастырылған камерада якорь ретінде өткізді. Оның өмірі туралы егжей-тегжейлі мәлімет белгісіз, бірақ ол өмір сүргендігі белгілі, өйткені ол көптеген өсиеттерді қабылдады, және ол оны Норвиктегі камерасында кездескен Кемптің есебінде аталады. Джулиан есімі ол оқшауланғаннан кейін қабылданды ма, жоқ па, бұл нақты белгісіз: авторлар Лиз МакАвой және Барри Уиндеат екеуі де анарлардың шынайы есімдері олар тиесілі шіркеудің қамқоршысына сәйкес өзгертілгендігі туралы тарихи дәлелдердің жоқтығына тоқталып, Джулиан орта ғасырларда қыздардың жалпы есімі болғанын атап өтті. МакАвой Джулиан қазіргі заманғы Гиллиан есімінің ескі түрі екенін атап өтті. Ол өзінің жазбаларында өзін "білімсіз, қарапайым адам" деп атаған. Орта ғасырларда сауатсыз деген термин оның өзі сауатсыз екенін немесе ол ресми білім алмағандығын білдіруі мүмкін, бұл жай әйелдерге сирек қол жетімді. Қалада көптеген монастырлар бар еді, олардың ордендері білімнің маңыздылығын мойындады. Көптеген қалаларда қыздарға оқуға, жазуға үйрететін мектеп-интернаттар болды. Ғалымдар Юлианның осындай мектепте оқығанына сенімді емес. Мүмкін, Джулианның білімді ағасы болған шығар, ол арқылы сауатты болған.
Юлианның жазбалары
"Адамның сүйіспеншілігі" атты кітап ерекше, өйткені ағылшын теледидар жүргізушісінің басқа бір де бір еңбегі сақталмаған. Бұл әйелдің жазған ағылшын тіліндегі алғашқы кітабы. 14 ғасырда Англияда әйелдерге жоғары мәртебелі клерктік лауазымдарға немесе оқыту сияқты басқа да беделді рөлдерге түсуге тыйым салынды, ал олардың латын тіліндегі білімі, сол кездегі лингва франка, шектеулі болар еді. Олар, Джулиан сияқты, орта ағылшын тілінде оқып, жазып жүрген болса керек. Оның өмірі басқа төрт ағылшын мистиктерімен - Уолтер Хилтон, Ричард Ролл, Марджери Кемппен және "Белгісіз бұлт" деп аталатын шығарманың белгісіз авторымен замандас болды. Тарихшы Жанина Рамирес олардың орта ағылшын тілін қолдануы ақылға қонымды таңдау болды деп болжайды, өйткені олар сипаттауға тырысқан нәрсенің түсіндіруге болмайтын сипатын ескере отырып, олар "теологиялық ойларын құдайлықпен жеке кездесу ретінде көтере алады". Юлианның жазбалары ешқандай мұрада айтылмаған, онда ер адам немесе монастырь кітаптарының жеке кітапханалары өсиеттерде таратылған, бұл сол кездегі ер авторлар үшін жиі болған. Кейбір орта ағылшындық рухани мәтіндер белгілі бір оқырмандар үшін жазылған, мысалы, автор жас ермектің оқыуын көздеген The Cloude of Unknowyng, бірақ Джулиан жалпы оқырмандарға арналғандай жазды. Оның жазбалары басқа ортағасырлық авторларға әсер еткеніне немесе 1670 жылға дейін оның кітабын алғаш рет Серена де Кресси жариялағанға дейін, оның кітабы XVI Revelations of Divine Love, Showed to a Devout Servant of Our Lord, Mother Juliana, an Anchorete of Norwich: Who lived in the Dayes of King Edward the Third деген атпен басылғанға дейін, оны аз ғана адам оқыған. Содан бері кітап әр түрлі атаулармен жарық көрді. 1960 жылдан бастап оның кітабының қазіргі ағылшын тіліндегі жаңа басылымдары мен аудармалары, сондай-ақ ол туралы басылымдар пайда болды.
Қолжазбалар
Қазіргі кезде "Аян" деп аталатын кітапты Джулиан екі нұсқада қолжазба түрінде жазды, қазір олар "Ұзын мәтін" және "Қысқа мәтін" деп аталады, олардың екеуінде де оның аяндарының әрқайсысы туралы баяндалады. Олар ол Санкт-Джулиан шіркеуіне қосылған камерада тұрып, якорь ретінде өмір сүрген кезде жазылды, қысқа мәтін Джулиан ауруынан айыққаннан кейін көп ұзамай аяқталды. Оның ұзақ мәтін деп аталатын жазбаларының толық нұсқалары, онда ол өз идеяларын онжылдықтар бойы дамытты, үш жеке қолжазба түрінде сақталған. Сондай-ақ, "Ұзын мәтіннің" үш жартылай көшірмесі бар екені белгілі. Қысқа мәтін бір қолжазбадан белгілі. Уиндеатт ұзақ мәтіннің сақталған үш қолжазбасын "бәлкім, қазір жоғалған ортағасырлық қолжазбалардан немесе олардың көшірмелері" көшірілген деп атайды, ал авторлар Николас Уотсон мен Жаклин Дженкинс белгісіз "алғашқы көшірмелердің" бар екенін мойындайды.
Ұзын мәтін
"Жұмысты" орта ғасырлардағы Англияда кеңінен қолданған жоқ. Ортағасырлық қолжазбалардың бірі - XV ғасырдың ортасы мен аяғындағы Вестминстер қолжазбасында Ұзын мәтіннің бір бөлігі бар, ол ойлануға арналған дидактикалық трактат ретінде қайта құрылған. Мәтіннің үш толық қолжазбасы екі топқа бөлінеді, олардың оқулары біршама өзгеше. XVI ғасырдың аяғында Антверпен аймағында жер аударылған монахтар жазған "Бригитиннің ұзын мәтіні" қолжазбасы. Қазір "MS Fonds Anglais 40" (бұрынғы атауы "Regius 8297") немесе жай ғана Париж қолжазбасы деп аталады және тек Джулианның ұзын мәтінінің көшірмесін қамтиды, ол Париждегі Франция ұлттық кітапханасында орналасқан. Ал қалған екі қолжазба - "Слоан МС 2499" және "Слоан МС 3705" - қазір Британ кітапханасының Слоан жинағының құрамына кіреді. Уотсон мен Дженкинс Париж қолжазбасы мен "Слоан МС 2499" "текстінің басты куәгерлері" деп атаған.
Вестминстер қолжазбасы
Юлианның жазбалары сақталған ортағасырлық қолжазба, XV ғасырдың ортасы мен аяғындағы Вестминстер қолжазбасында Ұзын мәтіннің бір бөлігі бар, ол ойлану туралы дидактикалық трактат ретінде қайта құрылған. Ол ортағасырлық флорилегияның бөлігі, қазір "Вестминстер соборының қазынасы, MS 4" деп аталады, ол 14501500 жылғы пергаментке жазылған. Қолжазбаның алғашқы бетінде "1368" деген жазу бар. "Вестминстер соборындағы қазыналық, MS 4" кітабында "Аспандық махаббат" кітабымен қатар, 90-шы және 91-ші Забур жырларына түсініктемелер бар. XVI ғасырда ол католик Лоу отбасы иелігінде болды. 1821 жылы епископ Джеймс Брамсон қолжазбаның жасын оның соңғы парақшасында қолмен есептеп шығарды. 1955 жылы тамызда қайта табылған ол Вестминстер соборынан қарызға алынған Вестминстер аббатшылығының мұрағатында сақталады.
Қысқа мәтін
1373 жылы Джулиан ауруынан айыққаннан кейін бітірілген деп есептелетін Қысқа мәтінді оның көзі тірісінде басқалар оқыған деп күтілмейді. Тексөз оның өлімінен кейін көшіріліп, кейін ескірген. Ол ағылшын реформациясынан кейін жасырын қалды, өйткені оның шығармаларының кез келген көшірмелеріне иелік етуді діни билік еретик деп санайтын. Қысқа мәтіннің ортағасырлық сақталған жалғыз көшірмесі 1910 жылы қайта пайда болғанға дейін жоғалған деп саналған. Ол қазіргі кезде "Additional MS 37790" деп аталатын орта ағылшын тіліндегі теологиялық еңбектер антологиясының бір бөлігі болып табылады. Оны 1450 жылы Джеймс Гренхелг (1470) Сион аббатшылығындағы картузиан қауымы үшін көшірді. Қолжазбада "Қысқа мәтіннің" авторы Джулиан екені айтылып, оған 1413 жыл деп жазылған. Қолжазба ағылшын астрологы және астрономы Винсент Уингтің (1619-1668) кітапханасына берілді, кейіннен ағылшын антикварі Фрэнсис Пекке (1743 ж. Көшірмені Фрэнсис Бломфилд Пектің қолында болған кезде көргені белгілі, өйткені Бломфилд 1745 жылы өзінің "Норфолк графлығының топографиялық тарихы туралы эссе" еңбегінде келтірген. Он сегізінші ғасырда ол Йоркширдегі Бертон Констебл Холлдың ғалымы және коллекционері Уильям Констеблге (1721-91) тиесілі болды. 1889 жылы 14 маусымда Sotheby's сауда үйінде саясаткер және коллекционер Хакни лорды Амхерстке (1835-1909) сатылды. 1910 жылы 24 наурызда Хакнидің лорд Амхерст кітапханасын сату барысында қолжазбаны Британ мұражайы сатып алды. 1670 жылы Париж қолжазбасының аудармасын шығарды. Көшірмелері он бір британдық кітапханада, соның ішінде Британдық кітапханада және Лондондағы доктор Уильямс кітапханасында бар. Берлинде де, АҚШ-та да үш дана бар. Крессидің кітабы 1843 жылы Джордж Паркердің басылымында қайта басылып шығарылды, онда Кресси туралы биографиялық мәліметтер мен егжей-тегжейлі сөздік бар. Америкалық католик діни қызметкері Исаак Хеккер Крессидің кітабын 1864 жылы қайта басып шығарды. 1902 жылы ирланд иезуит діни қызметкері Джордж Тиррелл кітаптың басқа нұсқасын басып шығарды, оған егжей-тегжейлі кіріспе кірді. Қазіргі заманғы мәтінге қызығушылық Генри Коллинздің 1877 жылғы жаңа басылымын жариялауымен, ал 1901 жылы шотланд аудармашысы Грейс Уоррактың кітап нұсқасын жариялауымен артты. Ол алғашқы қазіргі заманғы аударма болды, автор Джорджия Ронан Крамптонның айтуынша, оның ішінде "жағымды, ақылға қонымды кіріспе" болды. Ол "MS Sloane 2499" негізінде құрылды, ХХ ғасырдың басындағы оқырмандарды Джулианның жазбаларымен таныстырды және 1932 жылы Уоррак қайтыс болғанға дейін тоғыз рет (ревизиялармен) қайта басылды. 1902 және 1958 жылдар аралығында ағылшын тілінде "Long Text" толық нұсқасы ғана жарық көрді: Дом Роджер Хадлстонның 1927 жылы жарық көрген Слоан қолжазбасының аудармасы. 1910 жылы Габриэль Мюнье француз тілінде "Ревэляция де ламоур дивин" атты басылымын шығарды, 1925 жылы екінші басылымы жарық көрді. 1970 жылдары кітаптың бірнеше жаңа нұсқалары жарық көрді: Марион Гласско, 1976 жылы Эксетер университеті шығарған және 1989 жылы қайта қаралған құдайлық махаббаттың аян кітабы; Роланд Мейсоннеувтің басылымы, Le Petit Livre des révélations (1976); Этьен Бодри, Une revelation de l'amour de Dieu: version brève des "Seize révélations de l'amour divin" (Begrolles en Mauges, 1977); және Норвичтің Юлиан Анкеріне көрсетілімдер кітабы, Эдмунд Колледж мен Джеймс Уолштің екі томдық басылымы (PIMS, 1978). 1990 жылдары Джорджия Ронан Крамптон "Норвичтің Джулианның көрінісі" (Батыс Мичиган университеті, TEAMS, 1993) және Франсис Биер "Илаһи махаббат аян" (Карл Винтер Университеттсверлаг, 1998) шығарды. Джулианның осы ғасырда жарық көрген кітабының жаңа басылымдары: Анна Мария Рейнольдс және Джулия Болтон Холлоуэй, Джулиан Норвич: Қолданыстағы мәтіндер мен аударма (Сисмель, 2001); Дениз Н. Бейкер, Джулиан Норвичтің көрсетілімдері (Нортон, 2004); Николас Уотсон және Жаклин Дженкинс, Джулиан Норвичтің жазбалары (Бреполс, 2006); Элизабет Даттон, Джулиан Норвич: Махаббат аян (Йейл университетінің баспасы, 2010); және Барри Уоттин, Джулиан Норвич: Құдайдың махаббатының аяндары (OUP, 2015). Қысқа мәтінді алғаш рет 1911 жылы, оның ашылуынан кейін көп ұзамай, Батыс Хэмпстедтегі Эммануэль шіркеуінің викарі, преподобный Дундас Харфорд ағылшын тілінде жариялады.
Шығарылымдар
1637 жылы Маргарет Гаскойн қайтыс болғаннан кейін бенедиктиндік монах Фр. Аугустин Бейкер Джулианның екі қысқа үзіндісін қоса алған трактатты редакциялады, ол 1793 жылға дейін Парижде сақталды. Түпнұсқа трактат (қазіргі атауы 'MS Baker 18') қазір Колвичтегі Сент-Мэри абатханасында сақталады.
Бастапқы тараулар
Егер ортағасырлық жазушының жазған жазбасын соңғы тарау ретінде қойса, Грейс Уоррактың басылымындағыдай, "Құдайлық сүйіспеншіліктің аяндарының ұзақ мәтіні" 87 тарауға бөлінеді. Алғашқы үш тарау кіріспе болып табылады. 87 тараудан басқа барлық тарауларда Юлианның аяндары сипатталған, олардың әрқайсысы 1-2 тарауларда берілген. Бірінші тарау былай басталады: Бұл - Иса Мәсіхтің махаббатпен аян еткен аяны, біздің мәңгілік бақытымыз, ол он алты көріністе немесе ерекше аяндарда жазылған. Мұнан кейін он алты аянның әрқайсысын бір-екі сөйлеммен сипаттап береді. Екінші тарау ішінара автобиографиялық. Джулиан оның ауруын атап өтті, бірақ рухани тұрғыдан. Ол Құдайдың үш "сыйлығы" туралы ой жүгіртеді: Мәсіхтің азап шегуі туралы ой жүгірту, өзінің азап шегуі туралы ой жүгірту және үлкен құдайшылдық сыйлығы (ол оны "жарақаттар" деп атайды). Кіріспе сөзді аяқтаған үшінші тарауда Джулиан өзінің науқастануы мен соңғы рәсімдерді қабылдау арқылы өлімге дайындығы туралы нақтырақ жазады. Кіріспе Джулианның өлім төсегінде жатқанда айқыш ағаштың жарқыраған бейнесіне қарап, кенеттен сауығып кеткенін айтып беруімен аяқталады.
Аяндар
Юлиан айқышқа "Қызыл қанның тікенді тәждің астынан ағып түсетінін" көреді. Ол Исаның пайда болуы арқылы Киелі Үштік туралы түсінік беретінін түсінеді. Ол анасы Мәриямды жас қыз ретінде көріп, оның табиғатын түсінеді. Иса оған сүйіспеншілігін білдіру үшін "бұлақшаңдай кішкентай нәрсені" көрсетеді. Джулиан оның бетінде Исаның азап шегуінің бір бөлігін көреді, ал оның түсінуін теңіз түбіне қарай жетелеу арқылы тереңдетеді. Джулиан Құдайға қарап, оның барлық нәрседе бар екенін түсінеді, ол бәрін жасайды. Джулиан Исаның жарақаттарынан ағып жатқан қанын көреді. Ол тозақ, аспан және жерді аралап өтеді. Ол өзінің күнәларын сумен емес, оның қанымен тазартатынын жазды. Исаның айқыштағы өлімі арқылы шайтан жеңіледі. Джулиан "Біздің Иесі оның зұлымдықтарын мен оның күшсіздігін елемеді" деп санайды. Құдай өз үйінде көкте билік етіп, Джулианның қызметі мен азаптарын бағалайтынын білдіреді. Ол оған "Құдайға ерікті түрде қызмет еткен әрбір жанның көкте алатын үш мәрте бақытын" көрсетеді. Кейбір жандар өздерін осылай сезінудің пайдасы зор екенін түсінеді. Исаның өлімі жақындап келеді, ал денесі құрғаған сайын шіріп кетеді. Джулиан айқышқа қарап тұрып, өзін қауіпке тігуге қарсы тұрады. Оған "табиғи махаббат пен ауырсынудың мәні" көрсетіледі. Иса Джулиан үшін азап шеккеніне қуанышты екенін және одан да көп азап шегетінін мәлімдейді. Ол оған үш аспанды көрсетеді: ләззат; қуаныш; және Үштік қуанышы. Иса өзінің жарасына қарап, Джулианға аян береді. Иса Джулианға анасы Мәриямды көрсетеді, ол қазір "жоғары және асыл және даңқты". Иса Хулианға көрінеді, және ол өзінің түсінбейтінін мойындайды. Ұзақ аян (13 тарау), онда Иса Джулианға "күнә орынды" екенін, бірақ "барлығы жақсы болады, бәрі жақсы болады, және барлық нәрсе жақсы болады" деп хабарлайды. (қажет = "мұқтаж"; лайықты = қажетті). Құдай адамның күнәсін кешіруіне, оның күнәдан бас тартуына зиян келтіруге қарағанда, әлдеқайда қанағаттанған. Бұл 22 тарауда Құдайға дұға ету туралы айтылған. Иса оған азап шегудің аяқталатынын және көкке баратынын уәде етеді. Ол бір денені көреді, одан бала түріндегі жан шығады. Құдай Джулианға оның аян-аяқтары шынайы екеніне сендіреді.
Талдау
Қазіргі кездегі "Аян" кітабының барлық аудармаларында Джулиан мен оның жазбаларына қатысты түсініктемелер бар. Басқа да жеке басылған түсініктемелер: Джон Джулианның "Love's Trinity: A Companion to Julian of Norwich" (2009) және Вероника Мэри Рольфтың "Julian's Gospel: Illuminating the Life and Revelations of Julian of Norwich" (2013) кітаптары. Джулианның барлық ғалымдары оның жазбалары тек оның тәжірибелерін жазу ғана емес, тек құлшылық емес екенін және ол оларды басқаларға қол жетімді етуді мақсат еткенін мойындайды. Грейс Уоррактың айтуынша, оның кітабының басты тақырыбы - Құдай сүйіспеншілік екенін көрсетеді. Филип Шелдрайк оның ілімдері "ашықтық дегеніміз - махаббат және тек махаббат" дегенге негізделгенін, ал Джулианның "Аллаға әйелдік, әсіресе аналық бейнелер" қолданғанын айтады.
Ұзын мәтін мен қысқа мәтін арасындағы айырмашылықтар
Юлианның қысқа мәтінінің көп бөлігі ұзақ мәтінде қайталанады. Кейбір үзінділер қайта жазылды, бірақ қысқа мәтіннің көптеген сөздері мен көптеген сөз тіркестері ұзақ мәтінде сақталды. Оны қысқа мәтінге түсініктеме ретінде қарастыруға болады, оның әрқайсысы туралы қосымша үзінділер ретінде жазылған, Джулиан өзінің бастапқы сөздерінің матасына тоқыған кең ойлар бар. Қысқа мәтіннің 80% -дан астамы "ұзын мәтінде сөзбе-сөз қайта шығарылған", ал қысқа мәтіннің 5% -дан аз бөлігі "қайта жазылған, бірақ танылатын" және қысқа мәтіннің 10% -дан аз бөлігі "қасақана алынып тасталған" сияқты. Қысқа мәтін аян тәжірибесінің баяндауының сипатына ие, бірақ Джулианның кейінгі жазбалары оның Құдайға, өзіне және оның evencristens ('қауымдағы мәсіхшілерге') деген кейінгі түсінігіне куәлік етеді, олардың барлығы оның оқшаулаушы болған жылдары дамыған. Қысқа мәтінде Иеміз бен Қызметші туралы астарлы әңгіме, Мәсіх анамыз туралы тараулар жоқ. Джулианның жазбалары оның үйі, өмірі немесе өмір сүрген уақыты туралы ештеңе айтпайды: Қысқа мәтіндегі басқа адамдарды қамтитын бірнеше мәліметтер (мысалы, ауру кезінде Джулианға келген діни қызметкерді ертіп келген бала) Ұзын мәтінді жазу барысында алынып тасталды.
20 ғасыр
(Қысқа мәтін мен Ұзын мәтіннің толық түсіндірмесі бар басылымы, соңғысы Париж қолжазбасына негізделген, бірақ Слоан қолжазбасынан басқа оқуларды қолданған кезде олар жоғары деп бағаланды.)
21 ғасыр
(Вестминстер, Париж, Слоан және Амхерст қолжазбаларындағы "Махаббат көрсету" әр нұсқасының "жақсылықтары"). Бекетт, Венди С. (2021) "Дивиний махаббаттың аян-аяндары" (Julian of Norwich) Жүніс Бекетт Апа оқыған Аудио CD.