Roman Catholic Diocese of Segorbe-Castellón

Кіріспе

Католик шіркеуінің испан епархиясы Сегорбе Кастеллон епархиясы (Dioecesis Segobricensis Castillionensis; ) - Валенсия автономды қауымының бөлігі Кастеллон провинциясындағы Солтүстік-шығыс Испанияда орналасқан Католик шіркеуінің латын шіркеуінің епархиясы. Епархия Валенсияның шіркеулік провинциясының бір бөлігін құрайды, сондықтан Валенсияның архиепископлығына жатады.

Тарих

Сегорбе епископтарының аты Прокулдан бұрын белгілі емес, ол Толедоның үшінші кеңесіне (589) қол қойды. Оның соңынан он бесінші (688) және он алтыншы (693) шіркеулерге келген Антерийге дейін бітіруші епископтар келді. Бұдан кейін арабтардың басып кіруіне дейін оның епископтары туралы ақпарат жоқ, содан кейін оның шіркеуі мешітке айналдырылды. Оның орнына Мартин Толедо митрополитіне адалдық ант берді. Төрт жылдан кейін Мартин Сегорбе епискобы атағын алды. Бұл атауды таңдау Реконкист идеологиясына сәйкес, оған сәйкес епископтар ескі христиандық құрылымдарды тек уақытша мордвалар басып алған. Осылайша Альбаррасин қаласы Сегорбе епископтарының ордасына айналды. 1245 жылы Сегорбеді Арагон королі Яков I басып алғаннан кейін собордың ордасы Альбаррасиннен Сегорбеге көшірілді. Сегорбедегі бірнеше шіркеулерге құқық талап еткен Валенсия архиепископтығымен күрделі аумақтық даулар туындады. Валенсияның епископы Арнау Пералта Сегорбе шіркеуіне күшпен кіріп, прелатты қуып жіберді. Бұл дау Римге жіберілгеннен кейін Рим Сегорбе Альбаррасин епискобымен келісті. 1318 жылы Папа Иоанн XXII Сарагоса епархиясын архиепископтық епархияға көтерді, Сегорбе Альбаррасин епархиясы суфраган ретінде. және 1795 жылы Лоренцо Гомес де Хаедоның епископтығында кеме созылып, жаңа құрбандық үстелдері қосылды. 1577 жылы папа Григорий XIII Испанияның Филипп II-нің үндеуімен Альбаррасин мен Сегорбеді бөліп алды. Паптың бұрышының шарттарында Сегорбе Валенсия патшалығына, ал Альбаррасин Арагон патшалығына тиесілі екені көрсетілген. Албаррасинде бұл бұйрық жақсы қабылданды, бірақ Сегорбеде - жоқ. Албаррасин епархиясы Сарагосаның, ал Сегорбе Валенсияның суфрагандық епархиясы деп жарияланды. Оның уақытпен боялған мұнарасы мен оның монастыры трапеция тәрізді жер бетіне салынған. Ол ескі епископ сарайымен көпір арқылы байланысты. Кафедральдық музей жоғарғы монастырда және оған іргелес бөлмелерде орналасқан.

No name of any Bishop of Segorbe is known earlier than Proculus, who signed in the Third Council of Toledo (589). He was followed by a succession of bishop until Anterius, who attended the fifteenth (688) and the sixteenth (693). After this, there is no information of its bishops until the Arab invasion, when its church was converted into a mosque. Instead, Martin swore allegiance to the Metropolitan of Toledo. Four years later, Martin took instead the title of Bishop of Segorbe. This choice of name follows the ideology of the Reconquest, according to which the bishops were simply restoring the old Christian entities only temporarily taken over by the Moors. In this way, the city of Albarracín became the seat of the bishops of Segorbe. When Segorbe was conquered by the king James I of Aragon in 1245, the cathedral seat was relocated from Albarracín to Segorbe. There arose serious territorial disputes with the Archdiocese of Valencia which claimed rights over several churches in Segorbe. The Bishop of Valencia, Arnau of Peralta, entered the church of Segorbe by force and expelled the prelate. The controversy being referred to Rome, Rome agreed with the Bishop of Segorbe Albarracín. In 1318 Pope John XXII raised the see of Zaragoza to an Archdiocese, with the diocese of Segorbe Albarracín as a suffragan. and in 1795 the nave was lengthened, and new altars added, in the episcopate of Lorenzo Gómez de Haedo. Amadó,

In 1577, Pope Gregory XIII, at the urging of Philip II of Spain, separated Albarracín and Segorbe. The terms of the papal bull specified that Segorbe belonged to the Kingdom of Valencia and Albarracín to that of Aragón. The order was well received in Albarracín, but not in Segorbe. The new bishopric of Albarracín was proclaimed a suffragan of Zaragoza, while that of Segorbe was of Valencia. Its time stained tower and its cloister are built on a trapezoidal ground plan. It is connected by a bridge with the old episcopal palace. The Cathedral Museum is located in the upper cloister and its adjacent rooms.