Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Израильдік пианист Натан Брэнд (1944 жылы 6 желтоқсан 1990 жылы) Брэнд Лори Хиллманға үйленді, оның екі ұлы Джесси мен Ари болды. 1990 жылы 46 жасында қайтыс болды.
Israeli pianist
Natan Brand (1944 – December 6, 1990)
Brand married Lori Hillman, with whom he had two sons, Jesse and Ari. He died in 1990 at the age of 46.
Музыкалық мансап
Иозеф Хофманның оқушысы, пианист Надя Райзенберг, Брэндтің ойын естіп, Нью-Йорктегі Мэннс музыка колледжінде оқуға келісті. Кейіннен Брэнд Райзенбергпен Джульярд мектебінде оқыды. Джульярдқа оқуға түскеннен кейін Брэнд Дороти Таубманмен оқуын жалғастырды, ол қайтыс болғанға дейін жақын болды. 1969 жылы Брэнд Музыкалық суретшілер Американдық гильдиясының сыйлығын жеңіп алды, сондай-ақ Société Musicale Ville Marie байқауында бірінші орын алды. Сондай-ақ, ол беделді Жозефина Фрай сыйлығын алды. Натан Брэнд өзінің үйі болған Нью-Йорктің барлық ірі залдарында ойнады және бүкіл АҚШ, Канада және Израильде өнер көрсетті. Халықаралық гастрольдерде Лондон, Париж және Брюссель қалаларында өнер көрсетті. Брэнд өзінің концерттерін негізгі тақырыптар бойынша жоспарлаған. 1983 жылы ол Алиса Талли залында үш концерт сериясын ойнады, оларды жеке-жеке сонаталарға, фантазияларға және этюдтарға арнады. 1984 жылы ол Карнеги залында Шуман мен Шопеннің концерттерінде ойнаған. Patsy Morita, Allmusic: "Брэнд интерпретацияға жеке жолды таңдаған пианист еді. Оның музыкасына қарамастан, не күнәсіз "Киндерсзенен" болсын, не құмарлықпен ойнаған "Крайслериана" болсын, оның ойнауында назарымызды аудартатын шоғырлану мен сенімділік бар. Ол агрессивті болған жоқ, бірақ жаңа нәрселерді жасауға дайын болды және мұны сенімділікпен істеді". Бернард Холланд, New York Times: "Брэндтің музыкалық тұлғасы күшті, ол Карнавалдың танымал бұрылыстары мен бұрылыстарын қасақаналықсыз, бірегей тәсілдермен келісті. Басқаша айтқанда, оның үзілістерін қолдануы және темптерді созуы жиі ерекше формаларды алды, бірақ олардың бәрінде мұқият ойлау сезімі бар сияқты. М. А. Брэнд құлағына таза пішіндер мен жоғары энергия деңгейі ұнайды. Ол әртүрлі ноталарды жіберіп алса да, өзін және аспапты жақсы бақылап отырғандай көрінді. Бұл әннің тыныш, күрделі айтылуы мен жалпы лирикалық сезімі таң қалдырды".
The pianist Nadia Reisenberg, pupil of Josef Hofmann, heard Brand play and arranged for him to study at the Mannes College of Music in New York. Later, Brand studied with Reisenberg at the Juilliard School. After attending Juilliard, Brand continued his studies with Dorothy Taubman, to whom he remained close until his death. In 1969, Brand won the American Guild of Musical Artists Award, as well as first prize at the Société Musicale Ville Marie competition. He also received the prestigious Josephine Fry award. Natan Brand played in all the major halls of New York, where he made his home, and performed throughout the United States, Canada, and Israel. On international tours, he appeared in London, Paris, and Brussels. Brand tended to program his concerts around central themes. In 1983, he played a series of three concerts at Alice Tully Hall, devoting them separately to sonatas, fantasies and etudes. In 1984 he made his Carnegie Hall debut playing concertos by Schumann and Chopin. Patsy Morita, Allmusic: "Brand was a pianist who took an individual route to interpretation. Regardless of the music whether it is the innocent Kinderszenen or the passionate Kreisleriana there is concentration and conviction in his playing that compels attention. It is not that he was aggressive, but that he was willing to try new things and did so with resolute confidence." Bernard Holland, New York Times: "Brand has a strong musical personality, and he negotiated the familiar twists of and turns of Carnaval in ways that were original without being wilful. In other words, his use of pauses and his stretching of tempos often took unusual forms, but all seemed to have a sense of careful thought behind them. Mr. Brand's ear favored clear textures and high levels of energy. Despite the scattered missed notes, he seemed very much in control of himself and his instrument. The sophisticated articulation at quiet levels and the generally lyric feeling in all this playing were impressive."