Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Кеннет Литерленд:Роберт Кеннет Литерленд () - британдық лейборист саясаткер. Ол 1979 жылы қыркүйекте Манчестер Орталықтан парламенттің мүшесі болып сайланды және 1997 жылғы жалпы сайлауда зейнеткерлікке шыққанға дейін осы лауазымға тағайындалды.
British politician
Robert Kenneth Litherland (23 June 193013 May 2011), known as Bob Litherland, was a British Labour politician. He was elected Member of Parliament (MP) for Manchester Central at a by election in September 1979, and held the office until he retired at the 1997 general election.
Ерте өмір
Литерленд Манчестердегі Коллихерсте жұмысшы таптық отбасында дүниеге келген. Оның әкесі инженер, ал анасы - диірменшік жұмысшысы. Ол грамматикалық мектепке барған, бірақ он бес жасында кітапты буып-түюге үйреніп, баспа компаниясының сатушысы болды. Ол Графика және оған байланысты кәсіптер қоғамында (Sogat) белсенді болды және он алты жасында Еңбек партиясына қосылды.
Litherland was born to a working class family in Collyhurst, Manchester. His father was an engineer and his mother was a mill worker. He attended a grammar school but left at the age of fifteen to train as a bookbinder, going on to be a sales representative for a printing company. He was active in the trade union the Society of Graphical and Allied Trades (Sogat) and joined the Labour party at sixteen.
Мансап
Литерленд 1971 жылы Манчестер қалалық кеңесіне сайланды. Ол кеңестiң тiкелей жұмыстар комитетiнiң төрағасы болды, ол шұңқырларды тазалауды бақылады. Муниципалдық социализмге сенетін ол қаладағы кеңес тұрғын үйлерін жақсартуға мақтанады. Солшыл, ол Майкл Футтың Еңбек партиясының табысты көшбасшылығын құттықтады және Тони Бенннің 1981 жылғы сәтсіз көшбасшылық сынағында демеушілік етті. Кейіннен ол Эрик Хеффер мен Джон Прескотты басшылыққа үміткер ретінде қолдады. 1981 жылы, совет-афған соғысы басталғаннан кейін бір жыл өткен соң, ол екі лейборист депутатымен бірге Кабулға барып, дау тудырды. Бес күндік сапардан кейін ол Бабрак Кармалдың үкіметін мойындау керек, бірақ Кеңес әскерлері Ауғанстандан кетуі керек деген қорытындыға келді. Литерленд өзінің сайлаушылары үшін көп жұмыс істеді. 1982 жылы ол министрлерге Стрэнджвейс түрмесіндегі нашар жағдайларға наразылық білдірді, ал 1983 жылы сапасыз мұнара блоктарына қатысты тергеу жүргізуді талап етті. 1983 жылы шекаралық өзгерістерден кейін оның жергілікті танымалдылығы оны Манчестер Опеншоу креслосы жойылған фронт-бенкер Чарльз Морриске қарағанда қайта дайындалған Манчестер Орталық креслосына таңдады. Ол 20 мыңға жуық дауыспен қайта сайланды. Ол зейнетке шығу жасына жеткенде саясаттың сапында қалып, 1997 жылғы жалпы сайлауда депутаттық қызметінен кетіп қалды. Бұл он сегіз жыл парламентте болғанмен, ол ешқашан үкімет депутаты болып қызмет етпегенін білдірді.
Litherland was elected to Manchester City Council in 1971 He became chairman of the council's direct works committee, overseeing slum clearance. A believer in municipal socialism, he took pride in the improvements to council housing in the city A left winger, he welcomed Michael Foot's successful Labour party leadership bid and sponsored Tony Benn in his failed 1981 deputy leadership challenge. He would later support Eric Heffer and John Prescott in their leadership bids. In 1981, a year after the beginning of the Soviet–Afghan War, he made a controversial fact finding visit to Kabul with two other Labour MPs. After a five day stay he concluded that Babrak Karmal's government should be recognised but that Soviet forces should leave Afghanistan. Litherland worked hard for his constituents. In 1982 he protested to ministers about poor conditions at Strangeways prison and in 1983 he demanded an inquiry into poor quality tower blocks. After boundary changes in 1983, his local popularity meant he was selected for the redrawn Manchester Central seat over frontbencher Charles Morris, whose Manchester Openshaw seat had been abolished. He was re elected with a majority of nearly 20,000. He chose to retire from politics when he reached retirement age, stepping down as an MP at the 1997 general election. This meant that despite spending eighteen years in Parliament he never served as a government MP.
Саяси көзқарастары
Литерленд - қатал социалист және кейбір радикалды көзқарастарға ие болды. Алайда, ол лейбористер билікке жету үшін халықтық саясатты жүргізу керектігін және социалистердің табысқа жету үшін ынтымақтасуы керектігін түсінді. Ол ядролық қарусыздану науқанының мүшесі болды және Фолкленд соғысына әскерлерді орналастыруға қарсы болды. Ол консервативті партияның кәсіподақ туралы заңдарына қарсылық білдірді және Маргарет Тэтчерді шетелде демократияны насихаттағаны үшін сынға алды, мысалы Польшаға сапары кезінде, ал үйде кәсіподақтарды басады.
Litherland was a staunch socialist and held some radical beliefs. However, he realised that Labour needed to pursue popular policies in order to gain power and that socialists had to co operate to succeed. He was a member of the Campaign for Nuclear Disarmament and opposed the deployment of troops to the Falklands War. He opposed Conservative Party laws on trade unions and criticised Margaret Thatcher for promoting democracy abroad, such as during her visit to Poland, while suppressing unions at home.
Жеке өмір
1953 жылы Литерленд әйелі Эднаға үйленді. Олардың екі баласы, бес немересі және алты шөбересі болды. Ол он жыл бойы қатерлі ісікпен күресіп жүріп, 2011 жылдың мамыр айында қайтыс болды.
Litherland married his wife Edna in 1953. They had two children, five grandchildren and six great grandchildren. He died in May 2011 after living with cancer for ten years.