Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Социалистік науқастар ұжымы (немісше Sozialistisches Patientenkollektiv, SPK) - 1970 жылы ақпанда Батыс Германияның Хайдельберг қаласында Вольфганг Губер (туған 1935) құрған науқастар ұжымы. ПСК идеологиялық бағдарламасының өзегі "ауруды қаруға айналдыру" деген ұранда жинақталған, бұл жаңа атаумен үздіксіз және белсенді түрде жүзеге асырылатын этиканы білдіреді, пациенттердің фронты / социалистік пациенттердің ұжымы, PF / SPKH). Бірінші ұжым, SPK, 1971 жылдың шілдесінде стратегиялық шегіну ретінде өзін-өзі таратуды жариялады, бірақ 1973 жылы Хубер SPK-нің үздіксіздігін Пациенттер майданы деп жариялады. СКП дәрігерлерге қарсы, оларды капитализмнің билеуші сыныбы деп санайды және адам түрін уландыру үшін жауапты деп санайды. ПФ/СПК-ның ең танымал мәтіні - "СПК Ауруды қаруға айналдыру" коммюникесі, оған СПК-ның негізін қалаушы Вольфганг Губер мен Жан-Поль Сартрдың алғы сөздері бар. Олар революционердің ғылыми түсіндірмеші ретінде түсінігімен байланысты рөлдер мен идеологияны қабылдамай, "Ауыруды қаруға айналдыру" атты еңбегінде "жасыл фактілерді сезімсіз бақылау" қалаймын деген әркім "ақымақ" немесе "қауіпті қылмыскер" деп мәлімдеді.
The Socialist Patients' Collective (German: Sozialistisches Patientenkollektiv, and known as the SPK) is a patients' collective founded in Heidelberg, West Germany, in February 1970, by Wolfgang Huber (born 1935). The kernel of the SPK's ideological program is summated in the slogan, "Turn illness into a weapon", which is representative of an ethos that is continually and actively practiced under the new title, Patients' Front/Socialist Patients' Collective, PF/SPK(H). The first collective, SPK, declared its self dissolution in July 1971 as a strategic withdrawal but in 1973 Huber proclaimed the continuity of SPK as Patients' Front. The SPK is opposed to doctors, considering them to be the ruling class of capitalism and responsible for poisoning the human species. The most widely recognized text of the PF/SPK(H) is the communique, SPK – Turn illness into a weapon, which has prefaces by both the founder of the SPK, Wolfgang Huber, and Jean Paul Sartre. Rejecting the roles and ideology associated with the notion of the revolutionary as scientific explainer, they stated in Turn Illness into a Weapon that whoever claims they want to "observe the bare facts dispassionately" is either an "idiot" or a "dangerous criminal."
Тарих
Топқа Вольфганг Губер негізін қалады және 1970 жылы Хайдельберг университетінің психиатриялық ауруханасында көпшілікке танылды. SPK "саяси терапия" үшін "еркін кеңістік" құрды, ауруды капитализм тудырған қарама-қайшылық ретінде қайта қарастырды, оны өмірге әкелген жүйені жою үшін қабылдауға болады. Олар аурулар басқыншылыққа қарсы күреске радикалды түрде айналдырыла алатын, иелігінен айырылған адамдардың революциялық класын құрайтынына сенді. Әлеуметтік-экономикалық емес, ауру бойынша ұйымдасу орта таптық студенттік солшылдарға психикалық және саяси қуғын-сүргін туралы өз сезімдерін білдіруге және басқа да қуғын-сүргін топтарымен ынтымақтасып, өздерінің мәртебелі жағдайына қарсы күресуге мүмкіндік берді. Сонымен қатар, СПК-ның айтуынша, аурудың бәрі таныс болған артықшылығы бар, сондықтан әркім медициналық мекемеден бас тартқанша, әлеуетті революционер болды. Кингсли Холл мен Вилла 21 сияқты психиатрияға қарсы басқа эксперименттер сияқты, SPK пациенттер мен дәрігерлер парадигмасын күмәнге ұшыратып, ақыр соңында "дәрігерлер класын" құлатуға шақырды. "СПК" "жеке" (жеке іс-қимылдар) және "топтық" (ұжымдық іс-қимылдар) деп аталатын "агитацияларды" жүргізді, олар таңғы сағат 9-дан кешкі 10-ға дейін немесе одан кейін жұмыс істеді. Алайда, SPK эксперименті Гейдельберг университетінің және психиатриялық клиниканың көптеген адамдары тарапынан сынға ұшырады және SPK-нің қаржыландыруы, жалақысы және кездесу кеңістігі қауіпке ұшырады. 1970 жылдың күзінде университет 3 сарапшыдан тұратын консультативтік комиссияны шақырды, олар SPK-ны Гейдельберг университетінде институционалды етуді ұсынды. Бұл ұсынысқа қарсы тұру үшін Гейдельберг университетінің медицина факультеті топқа қарсы науқан жүргізуді тапсырған 3 сыншыдан тұратын қарсы панель құруды қолдады. Екі топқа да басшылық ететін министр, ақыр соңында, 3 сыншыны жақтап, ПСК-ның ұсыныстарын орындамауға шешім қабылдады. SPK-ның қаржысы қысқартылды және топ университет кампусынан шығарылды. Есептер қатыгездікті байқады, сондықтан СПК саяси қуғын-сүргіннің бір бөлігі ретінде қылмыстық қылмыс ретінде қаралды. Батыс Германия елшілігінің өкілі: "Барлық мәлімет бойынша, SPC өте зиянсыз болды". Кристина Берстер "Социалистік науқастар ұжымының мақсаты - адамдардың жалғыздық, оқшаулану және күйзеліс сезімін сезіну себептерін және осы проблемаларға себепші болған жағдайларды анықтау" деп түсіндірді.
The group was founded by Wolfgang Huber and became publicly known in 1970 at the psychiatric hospital of the University of Heidelberg. The SPK established a "free space" for "political therapy", re framing illness as a contradiction created by capitalism which could be embraced to bring an end to the system which gave it life. They believed that the sick formed a revolutionary class of dispossessed people who could be radicalized to struggle against oppression. Organizing by sickness instead of socio economic class allowed middle class student leftists to articulate their own feelings of psychic and political oppression and to struggle against the status quo in their own right in solidarity with other oppressed groups. Additionally, according to the SPK sickness had the advantage of being familiar to everyone, hence everyone was a potential revolutionary so long as they disavowed the medical establishment. Like other anti psychiatry experiments, such as Kingsley Hall and Villa 21, SPK questioned the patient/doctor paradigm and ultimately called for an overthrow of the "doctor's class". SPK conducted "agitations", called "single" (individual actions) and "group agitations" (collective actions), working from 9 am to 10 pm or later. However, the SPK experiment was criticized by many within Heidelberg's university and psychiatric clinic and the SPK's funding, salaries and meeting space were threatened. Despite opposition to the SPK, in the autumn of 1970 the university convened an advisory panel of 3 experts who recommended that the SPK should be institutionalized in Heidelberg university. To counter this suggestion, Heidelberg university's faculty of medicine supported the establishment of a counter panel consisting of 3 critics of the SPK who were mandated to campaign against the group. The Minister overseeing both panels ultimately sided with the 3 SPK critics and decided against implementing any of the recommendations from the pro SPK panel. SPK's funding was subsequently cut and the group was evicted from the university campus. Accounts notice the brutality, and thus SPK was criminalized as part of a political persecution. A West German embassy spokesman stated, "By all accounts the SPC was fairly harmless." Kristina Berster explained that "the purpose of the Socialist Patients Collective was to find out the reasons why people feel lonely, isolated and depressed and the circumstances which caused these problems."
Таратылуы және IZRU
1971 жылы маусымда Губер тұтқындалғанға дейін СПК таратылды. IZRU немесе Information Zentrum Rote Volks Universität (ағылшын тілінде; Қызыл Халық Университетінің ақпараттық орталығы) бұрынғы SPK мүшелері құрды; дегенмен, IZRU ресми немесе ресми емес SPK емес еді. Ол халықаралық конгрестер ұйымдастырды, РВУ (немесе Rote Volksuniversität, Халықтың Қызыл Университеті) газетін құрды, тұтқындарды қолдады және кейбір СПК әдебиетін қайта басып шығарды.
Even before Huber was arrested in June 1971, the SPK dissolved. The IZRU or Information Zentrum Rote Volks Universität (in English; Information Center of the Red People's University) was founded by former SPK members; however, the IZRU was neither the official or unofficial SPK. It organized international congresses, founded a newspaper: RVU (or Rote Volksuniversität, People's Red University), supported prisoners and reprinted some SPK literature.