Кіріспе

Социалистік науқастар ұжымы (немісше Sozialistisches Patientenkollektiv, SPK) - 1970 жылы ақпанда Батыс Германияның Хайдельберг қаласында Вольфганг Губер (туған 1935) құрған науқастар ұжымы. ПСК идеологиялық бағдарламасының өзегі "ауруды қаруға айналдыру" деген ұранда жинақталған, бұл жаңа атаумен үздіксіз және белсенді түрде жүзеге асырылатын этиканы білдіреді, пациенттердің фронты / социалистік пациенттердің ұжымы, PF / SPKH). Бірінші ұжым, SPK, 1971 жылдың шілдесінде стратегиялық шегіну ретінде өзін-өзі таратуды жариялады, бірақ 1973 жылы Хубер SPK-нің үздіксіздігін Пациенттер майданы деп жариялады. СКП дәрігерлерге қарсы, оларды капитализмнің билеуші сыныбы деп санайды және адам түрін уландыру үшін жауапты деп санайды. ПФ/СПК-ның ең танымал мәтіні - "СПК Ауруды қаруға айналдыру" коммюникесі, оған СПК-ның негізін қалаушы Вольфганг Губер мен Жан-Поль Сартрдың алғы сөздері бар. Олар революционердің ғылыми түсіндірмеші ретінде түсінігімен байланысты рөлдер мен идеологияны қабылдамай, "Ауыруды қаруға айналдыру" атты еңбегінде "жасыл фактілерді сезімсіз бақылау" қалаймын деген әркім "ақымақ" немесе "қауіпті қылмыскер" деп мәлімдеді.

Тарих

Топқа Вольфганг Губер негізін қалады және 1970 жылы Хайдельберг университетінің психиатриялық ауруханасында көпшілікке танылды. SPK "саяси терапия" үшін "еркін кеңістік" құрды, ауруды капитализм тудырған қарама-қайшылық ретінде қайта қарастырды, оны өмірге әкелген жүйені жою үшін қабылдауға болады. Олар аурулар басқыншылыққа қарсы күреске радикалды түрде айналдырыла алатын, иелігінен айырылған адамдардың революциялық класын құрайтынына сенді. Әлеуметтік-экономикалық емес, ауру бойынша ұйымдасу орта таптық студенттік солшылдарға психикалық және саяси қуғын-сүргін туралы өз сезімдерін білдіруге және басқа да қуғын-сүргін топтарымен ынтымақтасып, өздерінің мәртебелі жағдайына қарсы күресуге мүмкіндік берді. Сонымен қатар, СПК-ның айтуынша, аурудың бәрі таныс болған артықшылығы бар, сондықтан әркім медициналық мекемеден бас тартқанша, әлеуетті революционер болды. Кингсли Холл мен Вилла 21 сияқты психиатрияға қарсы басқа эксперименттер сияқты, SPK пациенттер мен дәрігерлер парадигмасын күмәнге ұшыратып, ақыр соңында "дәрігерлер класын" құлатуға шақырды. "СПК" "жеке" (жеке іс-қимылдар) және "топтық" (ұжымдық іс-қимылдар) деп аталатын "агитацияларды" жүргізді, олар таңғы сағат 9-дан кешкі 10-ға дейін немесе одан кейін жұмыс істеді. Алайда, SPK эксперименті Гейдельберг университетінің және психиатриялық клиниканың көптеген адамдары тарапынан сынға ұшырады және SPK-нің қаржыландыруы, жалақысы және кездесу кеңістігі қауіпке ұшырады. 1970 жылдың күзінде университет 3 сарапшыдан тұратын консультативтік комиссияны шақырды, олар SPK-ны Гейдельберг университетінде институционалды етуді ұсынды. Бұл ұсынысқа қарсы тұру үшін Гейдельберг университетінің медицина факультеті топқа қарсы науқан жүргізуді тапсырған 3 сыншыдан тұратын қарсы панель құруды қолдады. Екі топқа да басшылық ететін министр, ақыр соңында, 3 сыншыны жақтап, ПСК-ның ұсыныстарын орындамауға шешім қабылдады. SPK-ның қаржысы қысқартылды және топ университет кампусынан шығарылды. Есептер қатыгездікті байқады, сондықтан СПК саяси қуғын-сүргіннің бір бөлігі ретінде қылмыстық қылмыс ретінде қаралды. Батыс Германия елшілігінің өкілі: "Барлық мәлімет бойынша, SPC өте зиянсыз болды". Кристина Берстер "Социалистік науқастар ұжымының мақсаты - адамдардың жалғыздық, оқшаулану және күйзеліс сезімін сезіну себептерін және осы проблемаларға себепші болған жағдайларды анықтау" деп түсіндірді.

Таратылуы және IZRU

1971 жылы маусымда Губер тұтқындалғанға дейін СПК таратылды. IZRU немесе Information Zentrum Rote Volks Universität (ағылшын тілінде; Қызыл Халық Университетінің ақпараттық орталығы) бұрынғы SPK мүшелері құрды; дегенмен, IZRU ресми немесе ресми емес SPK емес еді. Ол халықаралық конгрестер ұйымдастырды, РВУ (немесе Rote Volksuniversität, Халықтың Қызыл Университеті) газетін құрды, тұтқындарды қолдады және кейбір СПК әдебиетін қайта басып шығарды.