Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көші-қон әдебиетінде, кейде көші-қоншылардың өздері жазған әдебиеттерде көші-қон туралы әңгімеленеді.
Migrant literature, sometimes written by migrants themselves, tells stories of immigration.
Баптаулары
Көші-қон туралы кез келген тәжірибе авторды көшіп-қону әдебиетімен бөлісуге жарамды болса да, соңғы зерттеулердің басты назары жиырмасыншы ғасырдағы жаппай көшіп-қонудың негізгі арналарына аударылды. Бұларға: Еуропалықтардың Солтүстік Америкаға немесе Австралияға көшіп кетуі; Осман империясы құлағаннан кейін Америкаға арабтардың көшіп кетуі; бұрынғы отарларынан Еуропаға африкалықтар мен азиялықтардың көшіп кетуі; этникалық тазалау жағдайлары; қонақ жұмысшы бағдарламалары; және нацистік кезеңдегі неміс диссиденттерінің жағдайы сияқты жер аударылу жағдайлары. Көшіп-қонушылар әдебиеті мен колониядан кейінгі әдебиет бір-бірімен айтарлықтай сәйкес келеді.
Although any experience of migration would qualify an author to be classed under migrant literature, the main focus of recent research has been on the principal channels of mass migration in the twentieth century. These include: European migration to North America or Australia; Arab migration to America after the collapse of the Ottoman empire; African and Asian migration from former colonies into Europe; situations of ethnic cleansing; guest worker programs; and exile situations such as that of German dissidents during the Nazi period. Migrant literature and postcolonial literature show some considerable overlap.
Тақырыптар
Көші-қон әдебиеті мигранттардың шығу еліндегі оларды кетуге итермелеген әлеуметтік жағдайларға, көші-қонның өз тәжірибесіне, келу елінде оларды алуы мүмкін аралас қабылдауларға, расизм мен жаушылыққа, сондай-ақ, көші-қон мен мәдени әртүрліліктен туындайтын тамырсыздық сезімі мен жеке басын іздеуге назар аударады.
Migrant literature focuses on the social contexts in the migrants' country of origin which prompt them to leave, on the experience of migration itself, on the mixed reception which they may receive in the country of arrival, on experiences of racism and hostility, and on the sense of rootlessness and the search for identity which can result from displacement and cultural diversity.
Колониалды кезеңнен кейінгі әдебиетпен қарым-қатынасы
Колониялық жүйе көбінесе көптеген адамдардың колониялар ішінде немесе олардан "империялық орталыққа" (Англия, Түркия, Франция, Жапония, Италия және т.б.) көшіп кетуіне әкелетін жағдай жасайды. Алайда, барлық көші-қон отарлау жағдайында орын алмайды, ал барлық отарлаудан кейінгі әдебиет көші-қонмен айналыспайды. Қазіргі кездегі пікірталастың мәселесі - колониядан кейінгі теорияның колониялық емес ортаның көші-қон әдебиетіне қаншалықты әсер ететіні. Мысалы, Орталық Еуропадағы Gastarbeiter қауымдастықтарының болуы отаршылдықтың нәтижесі емес.
Colonialism often creates a setting which results in the migration of large numbers of people, either within the colonies or from them to the "imperial centre" (Britain, Turkey, France, Japan, Italy, etc.). However, not all migration takes place in a colonial setting, and not all postcolonial literature deals with migration. A question of current debate is the extent to which postcolonial theory also speaks to migration literature of non colonial settings. The presence in central Europe of Gastarbeiter communities, for example, is not a result of colonialism.
Санаты
Көшіп келгендердің әдебиеттерін талқылау үшін бірқатар санаттар жасалды. Олардың кейбіреулері постколониалды теорияның стандартты санаттары, ал басқалары колониялық емес жағдайлармен күресу үшін дәл әзірленді.
A number of categories have been developed for discussing migrant literature. Some of these are the standard categories of post colonial theory, while others have been worked out precisely to cope with non colonial settings.
Көшіру
Көші-қон - бұл колониядан кейінгі теорияның негізгі термині, ол барлық көшіп келушілерге қатысты. Бұл физикалық көшіруді де, әлеуметтік немесе мәдени тұрғыдан "орынсыз" болу сезімін де білдіреді.
Displacement is a key term in post colonial theory which applies to all migrant situations. It refers both to physical displacement and a sense of being socially or culturally "out of place".
Қайта өрлеу дәуірі
Дэвид Левинсон мен Мелвин Эмбердің сөздері бойынша, "солтүстік Америкадағы иммигрант қауымдастықтар арасында араб мәдениетін сақтап қалу талпынысы" бастапқыда білімді иммигранттар араб мәдени мұрасын тірілтіп, байыту мақсатында Нью-Йорк пен Бостон аймақтарында араб тіліндегі газеттер мен әдеби қоғамдарды ашқан кезде күшейтілді ". Махжар араб тілінде жазылған жазушылар Америкаға 20 ғасырдың басында Осман империясы басқарған Ливан, Сирия және Палестинадан көшіп келген. Махжар қозғалысының жазушылары батыс әлеммен жеке кездесуі арқылы ынталандырылды және араб әдебиетінің жаңартылуына қатысты. Ливандық-америкалық жазушы Халил Гибран "Маджар ақындары" арасында ең ықпалды деп саналады.
As worded by David Levinson and Melvin Ember, "the drive to sustain some Arab cultural identity among the immigrant communities in North America" was reinforced from the beginning when educated immigrants launched Arabic language newspapers and literary societies in both the New York and Boston areas to encourage poetry and writing, with the aim of keeping alive and enriching the Arabic cultural heritage." The Mahjar was started by Arabic speaking writers who had emigrated to the Americas from Ottoman ruled Lebanon, Syria and Palestine at the turn of the 20th century. Writers of the Mahjar movement were stimulated by their personal encounter with the Western world and participated in the renewal of Arabic literature. Lebanese American writer Kahlil Gibran is considered to have been the most influential of the "Mahjari poets".
Қонақ және қоныс аударушы қауымдастықтар
Гастарбайтер терминін қабылдап, оны оң жағынан пайдаланып, Рафик Шами мен Франко Боинди 1981 жылы қонақ және қонақжай терминологиясын көшіп келушілердің кейбір динамикасын білдіру үшін қолданды. Бұл термин көптеген көшіп келген авторлардың қабылдамаушылық, нашар жұмыс жағдайлары, расизм және интеграциядағы қиындықтар туралы көңілі қалады.
Picking up on the term Gastarbeiter and using it affirmatively, Rafik Schami and Franco Boindi used the terminology of guest in 1981 and host to express some of the dynamics of migrant situations. The term describes the frustrations from many migrant authors about the lack of acceptance, poor working conditions, racism and difficulties with integration.
Эмигранттар мен иммигранттардың көзқарасы
Негізгі назары шығу еліне артқа қарай бағытталған мигранттың "эмигранттық көзқарасын" келу елінде тұрақты тұру перспективасымен келіскен мигранттың "эмигранттық көзқарасынан" ажырату мүмкін.
It is possible to distinguish the "emigrant perspective" of the migrant whose main focus is backwards to the country of origin from the "immigrant perspective" of the migrant who is reconciled with the prospect of permanent residence in the country of arrival.
Бастапқы және екіншілік көші-қон
Еңбек миграциясына қатысты, отбасының бір мүшесі, әдетте, әке жұмыс іздеп, басқалары кейіннен келеді. Көші-қон және отбасылық байланыс тұрғысынан "екіншілік көші-қон" дегеніміз - туыстардың негізгі көшіп келушіге қосылу үшін көшіп кетуі.
In relation to work migration, it is common for one member of a family, typically the father, to travel in search of work, the rest of the family following later. In the context of migration and family ties, "secondary migration" refers to the emigration of relatives to join the primary migrant.
Бірінші және екінші буын көшіп келушілер
Бірінші буын мигранттары - бұл ересектер бір елден екінші елге көшіп келгендер. Екінші буын мигранттары - көшіп келген кезде өте жас болған немесе келген елде туған мигранттардың балалары. Ұрпақтар арасындағы көзқарастар өте әртүрлі болуы мүмкін.
First generation migrants are those who, as adults, themselves made the move from one country to another. Second generation migrants are the children of migrants, who were either very young at the time of migration or were born in the country of arrival. The perspectives across generations can differ enormously.
Мәдениеттер арасындағы
Екінші буын көшіп келушілердің әдебиетінде "кеңістікте" орналасқан жер, кейде "интерстициалдық" кеңістік деп аталады, бұл қонақ немесе қоныс аударушы қоғамдастыққа тиесілілік сезімін білдірудің жолы ретінде жиі айтылады. Өте жақсы тәжірибеге ие болғандар "орталық" деген ұғымды қабылдамауы мүмкін және олар мәдени үйлесімділікте өмір сүреді деп санайды, ол бос емес, бірақ байлықпен байланысты орын.
In literature of second generation migrants, a location "between" two cultures, sometimes called an "interstitial" space, is often mentioned as a way of expressing a sense of belonging in neither the guest nor the host community. Those whose experience has been more positive may reject the notion of "between" and feel that they live, rather, in the cultural overlap, not a void but a place of relatable richness.
Гибридтік
Колониалды кезеңнен кейінгі теориядағы гибридтік қатынас мигранттың мәдени аралас сәйкестігіне ассимиляцияның қарама-қарсы күші ретінде және тамырларды іздеу орта жолға бағытталады.
Hybridity in post colonial theory refers to the migrant's culturally mixed identity as the contrasting force of assimilation and the search for roots forces a middle way.
Екі тілділік теориясы
Екі тілділік - гибридтіліктің маңызды құрамдас бөлігі. Сондықтан да, әлеуметтік-тілдік зерттеулердің нәтижелері көшіп келгендердің әдебиеті бойынша жұмыс істеу үшін маңызды.
Bilingualism is an essential component of hybridity. Results of socio linguistic research are therefore of importance to work on migrant literature.