Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Sulz am Neckar) - Германия Федеративтік Республикасының Баден-Вюртемберг жерінде орналасқан Ротвейль округінің қаласы. Ол Некар өзенінің бойында, Ротвейльден солтүстікке қарай 22 км және Фрейденштадттан оңтүстік-шығысқа қарай 19 км жерде орналасқан. Сульц-ам-Неккар 1242 жылы Хогенгергольдсек иелігіне өтті. Сульцте Некар алқабында үлкен арақашықтықта соғу ағыны үшін электр желісі өтеді, ол екі 61 метрлік биіктіктегі электр бағаналарына орнатылған.
Sulz am Neckar is a town in the district of Rottweil, in Baden Württemberg, Germany. It is situated on the river Neckar, 22 km north of Rottweil, and 19 km southeast of Freudenstadt. Sulz am Neckar came in the possession of the Hohengeroldseck in AD 1242. At Sulz a powerline for traction current crosses the Neckar Valley in a large span, which is mounted on two 61 metre tall electricity pylons.
Географиялық орналасуы
Қала Қара орман мен Шваб Юрасының арасында, сондай-ақ Штутгарт пен Констанс көлі арасында Неккар өзенінде 410 - 675 м биіктікте орналасқан. Сульц ауданы 87,60 км2 болып табылады.
The city is situated between Black Forest and Swabian Jura as well as between Stuttgart and Lake Constance at the Neckar at an altitude of 410 to 675 m. Sulz has with a size of 87,60 km2 the largest municipal area in the Rottweil (district).
Ерте тарих
Елді мекеннің алғашқы іздері кельт дәуірінен басталады, бұл туралы бірнеше қабірлер мен шаршы қоршаулар дәлелдейді. Римдік әскери лагерь Форт-Сулц қазіргі қала орталығынан оңтүстікке қарай бір төбеде 74 жылы салынған. Бүгінде бұл жерде өнеркәсіптік аймағы бар Сюльц Кастелл ауданы орналасқан. Алғашқы құжаттандырылған атау 790 жылы "villa publica Sulza" ретінде жазылған. Қаланың есімі оның ғасырлар бойы қала тарихын қалыптастырған тұзды бұлақтарына байланысты. Тұз фабрикасының алғашқы иелері 11 ғасырда Сульц графтары болды. 1250 жылдан бастап Геролдсек иелері қала мен тұз фабрикасына билік жүргізді, ал Сульц графтары шеткі иеліктерге кері тартылды; бұл процесс әлі толық түсіндірілмеген. Сульц графтарының иелігінде Лоссбург пен Шенкенцельдің артындағы аңғарлар да болды. Геролдсек иелері сонымен қатар қаланың оңтүстік-батысында орналасқан Альбек бургын салдырған. 1284 жылы Габсбург патшасы Рудольф Сюльц қаласына артықшылықтар берді. 1301 және 1473 жылдар аралығында қалада тұрып жатқан Геролдсеккерлер сызығының орталығы болды, бірақ кейбір мұрагерліктерге қарамастан, олар 15 ғасырда тұрақты экономикалық құлдырауды бастан кешті және ақырында оны үлкен қысыммен Вюртембергке сатуға мәжбүр болды. Геролдсеккерлердің иелігі 1519 жылы Швабия лигасы Вюртемберг герцогы Ульрихті қуып жібергеннен кейін 1534 жылы герцогтың оралуымен аяқталған аралық болды. Герольдсектер үшін "Герольдсек пен Сюльц" атағы ғана қалды. Қала екі рет (1581 және 1794) қала қабырғасының ішінде толығымен өртенді. Оны қайта салуға екі жыл кетті, сол арада француз сарбаздары қайта-қайта тонаған. Мюльхайм ауданы 772 жылы Лорш кодексінде Мулихайм ретінде аталған.
The first traces of settlement date back to the Celts period, evidenced by a series of burial mounds and a square enclosure. A Roman military camps Fort Sulz was built around the year 74 AD on a hill south of the present day town centre. Today, the Sulz Kastell district with an industrial area is located there. The first documented mention dates back to the year 790 as "villa publica Sulza". The town owes its name to its salt springs, which have shaped the town's history for centuries. The first owners of the saltworks were the Counts of Sulz in the 11th century. Probably from 1250 onwards, the Lords of Geroldseck ruled over the town and the salt works, while the Counts of Sulz were pushed back to marginal possessions; the process has not yet been fully explained. The domain of the counts of Sulz also included Loßburg and the valleys behind Schenkenzell. The Lords of Geroldseck were also the builders of the Burg Albeck southwest of the city. In 1284 King Rudolf of Habsburg gave Sulz town privileges. Between 1301 and 1473 the town was the seat of the line of the Geroldseckers, who resided here, but despite some inheritances they experienced a steady economic decline in the 15th century and finally had to sell it to Württemberg under massive pressure in 1473. The Lordship of the Geroldseckers after the expulsion of Duke Ulrich of Württemberg by the Swabian League in 1519 was only an interlude which ended in 1534 with the return of the duke. All that remained for the Geroldseckers was the title "von Geroldseck und Sulz". The city burned down almost completely within the city walls twice (1581 and 1794). It took two years to rebuild it; in the meantime it was plundered again and again by French soldiers. The district Mühlheim was already mentioned in 772 as Muliheim in the Lorsch Codex.
19 және 20 ғасырлар
Көп уақыт бойы Вюртембергтегі Сюльц қаласындағы тұз фабрикасы ғана сол аймақта жұмыс істеді. 1803 жылы Кохердегі әлдеқайда өнімді тұз фабрикасы Вюртембергке айналғанда, қала өзінің экономикалық мәртебесін жоғалтты, бірақ ол Вюртемберг Корольдігінің алғашқы жылдарында Вюртембергтің жаңа әкімшілік бөлінісі барысында едәуір көлемде пайда болған Оберамтс Сулцтың орнын қалдырды. 1867 жылы Штутгарт-Хорб темір жолының Хорб-Талхаузен учаскесін кеңейту оны Корольдік Вюртемберг мемлекеттік темір жолдарының желісіне қосылды. 1938 жылы Вюртембергте НС кезінде әкімшілік реформа кезінде 1934 жылы Сюльцтің жоғарғы кеңсесінен шыққан Сюльц ауданы таратылып, Хорб ауданының бөлігі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс соңында Сулц-ам-Неккарда Натцвайлер-Струф концентрациялық лагерінің қосалқы лагері құрылды. 1944 жылы Гестапо қызметкерлері бұрынғы аудандық сот түрмесінде қарсылық ұйымына қатысы бар деп күдікті поляк мәжбүрлі жұмысшыларын тергеп, азаптап жатты. Бұл процесте кем дегенде жеті тұтқын қайтыс болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қала француздық оккупациялық аймаққа түсті және 1947 жылы жаңадан құрылған Вюртемберг-Гогенцоллерн мемлекетіне өтті, ол 1952 жылы Баден-Вюртемберг мемлекетіне қосылды. Аудандық реформа кезінде Сульц Ротвейль округінің құрамына енді. Сол уақытта орын алған Судвюртемберг-Гогенцоллерн округінің таратылуымен Сюльц Фрайбург аймағының құрамына енді. 1963 жылдан 1993 жылға дейін Сульцте Бундесвер қоймасы болды. Бұрын тұзды тұздаудың маңыздылығын еске түсіру үшін, бассейн жаңа ашық ауада бассейн салынғаннан бері тұздалған, сондықтан бұл аймақтағы жалғыз тұздалған ашық ауада бассейн.
For a long time, Sulz in Württemberg was the only salt works in the state. When in 1803 the much more productive salt works on the Kocher became Württemberg, the town lost its economic status as a salt town, but remained the seat of the Oberamts Sulz, which in the early years of the Kingdom of Württemberg gained considerably in size in the course of the new administrative division of Württemberg. In 1867, the expansion of the Stuttgart–Horb railway line on the Horb to Talhausen section connected it to the network of the Royal Württemberg State Railways. In 1938, during the administrative reform during the NS in Württemberg, the district of Sulz, which had emerged from the upper office of Sulz in 1934, was dissolved and became part of the district of Horb. Towards the end of the Second World War, a subcamp of the Natzweiler Struthof concentration camp was established in Sulz am Neckar. In 1944, Gestapo men interrogated and tortured Polish forced labourers suspected of being associated with a resistance organisation in the former district court prison. At least seven of the detainees died in the process. After the Second World War the city fell into the French occupation zone and thus in 1947 came to the newly founded state Württemberg Hohenzollern, which was absorbed into the state of Baden Württemberg in 1952. During the district reform Sulz became part of the district of Rottweil. With the dissolution of the district Südwürttemberg Hohenzollern, which took place at the same time, Sulz became part of the region of Freiburg. From 1963 to 1993 there was a Bundeswehr depot in Sulz. In remembrance of the former importance of salt extraction from brine, the swimming pool has been filled with brine since the construction of the new open air pool and is thus the only brine open air pool in the area.
Діндер
Реформациядан бері Сулз протестант болды. Сульцтің лютерандық приходында жеті приход бар, ал Фишинген мен Глатт аудандарында да өз лютерандық приходы бар. Олардың барлығы да Сюльц евангелистік деканатурасына жатады. Қала сонымен қатар Вюртембергтегі Евангелиялық-лютеран шіркеуінің Сульц шіркеу округінің орталығы болып табылады. Протестанттық шіркеу ауданына жауапты мектеп деканының кеңсесі Сульц а. Н. Фрейденштадтта орналасқан. Протестанттық шіркеудегі Бернеушен қозғалысының орталығы бұрынғы Кирхберг монастырында орналасқан. Рим-католик шіркеуі алғаш рет Сульцтен XVI ғасырдағы реформация кезінде жоғалып кетті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін католиктердің қайтадан ағылуымен, католиктік қала парафиясы құрылды. Иоанн Евангелист шіркеуі 1950 жылы сәулетші Ханс Люткемейердің жобасына сәйкес салынған. Католик шіркеуі Ротвейль деканатына жатады. Сонымен қатар, Volksmission entschiedener Christen, Freie Baptisten Gemeinde Sulz, Жаңа апостолдық шіркеу, Ехоба куәгерлерінің қауымы және ислам қауымы бар.
Since the Reformation Sulz has been protestant. The Lutheran parish of Sulz has seven parishes, and the districts of Fischingen and Glatt also have their own Lutheran parish. All together belong to the evangelic deanery of Sulz. The town is also the seat of the Sulz church district of the Evangelical Lutheran Church in Württemberg. The office of the school dean responsible for the Protestant church district Sulz a. N. is located in Freudenstadt. The Berneuchen Movement within the Protestant Church has its centre in the former Kirchberg convent. The Roman Catholic Church first disappeared from Sulz during the Reformation upheavals of the 16th century. With the renewed influx of Catholics after the Second World War, however, a Catholic city parish was founded. The church St. Johannes Evangelist was built in 1950 according to the plans of the architect Hans Lütkemeier. The Catholic parish belongs to the deanery Rottweil. In addition, the Volksmission entschiedener Christen, the Freie Baptisten Gemeinde Sulz, a New Apostolic Church, a congregation representing Jehovah's Witnesses and an Islam congregation exist.
Ғимараттар
Қазіргі Руин Альбектің қамалы 13 ғасырдың соңында барон фон Герольдсектің қолында салынған. 1688 жылы 30 желтоқсанда француз патрульдік корпусы оны қиратып, өртеп жіберді. Кирхберг монастыры - бұрынғы доминикан монастыры. Бүгінде ол протестанттардың жиналыс және демалыс үйі болып қызмет етеді. Бернштейндегі францискан монахтарының бұрынғы монастырында орналасқан бұрынғы өнер академиясы. 1998 жылы салынған 24 м биіктіктегі бақылау мұнарасы Меттстеттен Сулзер ауданы Дюрренметстеттен батысында орналасқан. Оның қарау платформасы теңіз деңгейінен дәл 700 м биіктікте орналасқан.
The castle of today's Ruin Albeck was built at the end of the 13th century by Baron von Geroldseck and was destroyed and set on fire on 30 December 1688 by a French patrol corps. The Kirchberg convent is a former Dominican convent. Today it serves as a Protestant meeting and retreat house. The Bernsteinschule, former academy of arts in the former convent of the Franciscan friars in Bernstein. The 24 m high observation tower Mettstetten, built in 1998 is located not far west of the Sulzer district Dürrenmettstetten. Its viewing platform is located exactly at 700 m above sea level.