Кіріспе

Венцеслав I (одан әрі Венцелас, Венцелас, Венцель немесе Вацлав, хроникаларда жиі Богемияның Венцеласы деп аталады) (25 ақпан 1337 7 желтоқсан 1383) - Люксембургтің 1354-тен бастап тұңғыш герцогы. Ол Богемия королі Иоанн Соқырдың және Бурбондық Беатристің ұлы болды.

Өмір

Неке шарты бойынша, егер некеден ұл туылса, Люксембург графтығы (Патша Джонның әкелік мұрасы), сондай-ақ оған тиесілі жерлер балаға беріледі. Беатриче Бурбондық, өзінің жалғыз баласы герцог Вацлав I-ді 1337 жылы 25 ақпанда Прагада дүниеге әкелді. 1353 жылы Карл IV Богемия королі, Люксембург графы және Киелі Рим королі болып сайланған, атасының мұрасы болған округті өзінің туғаннан емес ағасы Вацлавқа сеніп тапсырды. 1352 жылы Венцелаус Иоаннаға (1322 1406) үйленді, ол Брабант және Лимбург герцогы Иоанн III мен Мари д'Эврэ қызы. 1354 жылы Карл Люксембургті герцогтік мәртебесіне көтерді. 1355 жылы Жоанна Брабант пен Лимбургті мұра етті. Брабанттың бөлінбеуін қамтамасыз ету үшін Вацлав "Шаттық кіру" келісімін жасады, бірақ герцогтіктің үлесін талап еткен Фландрияның Людовик II күйеу ағасымен күресуге мәжбүр болды. Ол Брюссельді фламандтардың басып алуына жол бермеді, бірақ белгілі Эверард 'т Серклас оларды қаладан қуып шығаруға батыл төңкеріспен қол жеткізді. Содан кейін Венцелаус негізінен ішкі қиындықтармен күресті. 1371 жылы ол өзінің әскери қабілетін асыра бағалап, Юлих герцогы Вильгельм II-ге қарсы соғыс жүргізді, нәтижесінде Баесвайлерде жеңілді, әскерінің бір бөлігін және бірнеше асыл адамдарын жоғалтты. Ол тұтқындалып, 11 ай бойы тұтқында болды. Венцелау Люксембургте қайтыс болып, Жоанна Брабанттың жалғыз билеушісі болды, ал Люксембург герцогы ретінде Венцелау II (Венцелау IV Богемия) болды. Кейбіреулер оның алапеспен қайтыс болғанын айтады. Оның соңғы тілегі - оның жүрегі өлі денесінен алынып, әйеліне жіберілсін (Жоанна Брюсселде қалды). Ол Бельгиядағы Орвал абатшылығындағы крипта жерленген. Люксембургтің Вацлав I-і Жан Фруасарттың Мелиадорында интерполяцияланған лирикалық поэзияны жазды, оны 1890 жылдары Огюст Лонгнон өзінің деп таныды (Венцеслав осы хроникашының меценаты болды). Оның лирикалық шығармашылығы 79 өлеңнен тұрады (11 баллада, 16 вирелей, 52 рондо).