Кіріспе
Қытайлық садақшы (қайтыс болды 1121 жылы) Чжоу Тонг (және 周; пиньин: Zhōu Tóng) (қайтыс болды 1121 жылы) - атақты Сун әулеті генералы Юэ Фэйдің садақ ұстазы және екінші әскери өнер мұғалімі. Ол Хенаннан шыққан жергілікті батыр, Юэ Фэйдің алғашқы ұстазының қол астындағы найзағайды тез меңгергеннен кейін, оны оқ атудан әскери дайындықты жалғастыру үшін жалдаған. Болашақтағы генералдан басқа, Чжоу басқа балаларды садақшы ретінде қабылдады. Өзінің тәрбиесі кезінде Чжоу балаларды барлық дағдыларына үйретті, тіпті Юэге өзінің ең жақсы шәкірті болғандықтан, екі сүйікті садақпен марапаттады. Жоу қайтыс болғаннан кейін Юе ай сайын екі рет оның қабіріне барып, тіпті сүйікті ұстаздарына жасалғаннан да асып түсетін, дәстүрге сай емес құрбандықтар жасайтын. Кейін Юэ Жоудан үйренгендерін сарбаздарына үйретті, олар шайқаста табысты болды. Юэ Фэйдің 17-ші фольклорлық өмірбаянының, Юэ Фэйдің тарихы (1684) басылымымен, тарихи тұлғасынан айтарлықтай ерекшеленетін жаңа, ойдан шығарылған Чжоу Тонг пайда болды. Ол қазір Шэньсиден ғана емес, сонымен қатар Юэдің асырап алған әкесі, он сегіз қаруды білетін білімді ғалым болды, оның жеке аты басқа, бірақ ұқсас қытай таңбасымен жазылды. Романның авторы оны қарт жесір және әскери өнердің мұғалімі ретінде суреттеді. Ол өзінің бұрынғы шәкірттерінің арасында Су маржасы негізделген ойдан шығарылған 108 заңсыздардың екеуі Лин Чонг пен Лу Цзюньиді санады. Кейінгі республикалық дәуірдегі белгілі Янчжоу аңызшысы Ван Шаотанның халық аңызы бұл тізімге У Сонгты ғана емес, Жоуды жоғары семсермен айналысатын адасқан салт атты ретінде көрсетеді. Әңгіме оған "Темір қол" деген лақап та береді, ол заңнан тыс болған палач Цай Фумен бөліседі және заңнан тыс Лу Жишенді өзінің ант еткен бауыры етеді. Уксиа романдары мен халық аңыздары Чжоуға түрлі жекпе-жек және табиғаттан тыс қабілеттер сыйлады. Бұл - садақ, екі қақпан, қытай найзасы, Вудань қатаң цигун, тіпті рентгендік көрініс. Бөрік тырнағы, Чуо Цзюо және Синь-И стильдерін ұстанатындар оны өздерінің шежіре тарихында осы стильдердің ата-бабасы деп саналатын Юэ Фэймен байланысы болғандықтан қамтиды. Ол сондай-ақ Лин Чунг пен Ян Цин арқылы Солтүстік Молитвалық Мантис боксына байланысты. Ван Шаотанның халық аңызында ол тіпті "Есірткіден мас сегіз өлімсіз" бокс шебері ретінде бейнеленген. Алайда оның есімі аталатын ең көне тарихи жазбада тек Юэ Фэйге садақ атуды үйреткені айтылған. Оның Қытайдың белгілі бір жекпе-жек өнерін білгені немесе үйреткені туралы ештеңе айтылмаған. Чжоу романдар, комикстер және фильмдер сияқты әртүрлі медиа формаларында пайда болды. Оның 20-ғасырдағы "Темір қол, алтын семсер" атты өмірбаянында "Юэ Фэй тарихының" жалғасы ретінде қызмет етеді, өйткені онда Юэны шәкірті ретінде қабылдамас бұрын онжылдықтар бойы оның оқиғалары баяндалады. Ол сондай-ақ өзінің ойдан шығарылған жекпе-жек өнеріндегі ағаларының біріне қатысты романда да кездеседі. Ол 1940-1960 жылдары түсірілген қара-ақ Юэ Фэй фильмдерінде үш түрлі актердің рөлін ойнады, олардың бірінде он жасар Саммо Хунг басты рөлді ойнады. Жеті Лидің Шаолин ғибадатханасында семсерді қолданатын қарсыласты ойнаған ардагер жекпе-жек өнерінің актері Ю Чэнхуй 2005 жылғы сұхбатында Жоуды фильмде ойнағысы келгенін айтты.
Zhou Tong ( and 周侗; pinyin: Zhōu Tóng) (died late 1121 CE) was the archery teacher and second military arts tutor of famous Song dynasty general Yue Fei. Originally a local hero from Henan, he was hired to continue Yue Fei's military training in archery after the boy had rapidly mastered spearplay under his first teacher. In addition to the future general, Zhou accepted other children as archery pupils. During his tutelage, Zhou taught the children all of his skills and even rewarded Yue with his two favorite bows because he was his best pupil. After Zhou's death, Yue would regularly visit his tomb twice a month and perform unorthodox sacrifices that far surpassed that done for even beloved tutors. Yue later taught what he had learned from Zhou to his soldiers and they were successful in battle. With the publishing of Yue Fei's 17th folklore biography, The Story of Yue Fei (1684), a new, fictional Zhou Tong emerged, who differed greatly from his historical persona. Not only was he now from Shaanxi, but he was Yue's adopted father, a learned scholar with knowledge of the eighteen weapons of war, and his personal name was spelled with a different, yet related, Chinese character. The novel's author portrayed him as an elderly widower and military arts tutor who counted Lin Chong and Lu Junyi, two of the fictional 108 outlaws on which the Water Margin is based, among his former pupils. A later republican era folktale by noted Yangzhou storyteller Wang Shaotang not only adds Wu Song to this list, but represents Zhou as a knight errant with supreme swordsmanship. The tale also gives him the nickname "Iron Arm", which he shares with the executioner turned outlaw Cai Fu, and makes the outlaw Lu Zhishen his sworn brother. Various wuxia novels and folk legends have endowed Zhou with different kinds of martial and supernatural skills. These range from mastery of the bow, double broadswords, and Chinese spear to that of Wudang hard qigong and even x ray vision. Practitioners of Eagle Claw, Chuōjiǎo and Xingyi commonly include him within their lineage history because of his association with Yue Fei, the supposed progenitor of these styles. He is also linked to Northern Praying Mantis boxing via Lin Chong and Yan Qing. Wang Shaotang's folktale even represents him as a master of Drunken Eight Immortals boxing. However, the oldest historical record that mentions his name only says he taught archery to Yue Fei. Nothing is ever said about him knowing or teaching a specific style of Chinese martial arts. Zhou has appeared in various forms of media such as novels, comic books, and movies. His rare 20th century biography, Iron Arm, Golden Sabre, serves as a sequel to The Story of Yue Fei because it details his adventures decades prior to taking Yue as his pupil. He also appears in a novel concerning one of his fictional martial arts brothers. He was portrayed by three different actors in a string of black and white Yue Fei films produced in the 1940s and 1960s, one of which featured a ten year old Sammo Hung as the lead. Veteran martial arts actor Yu Chenghui, who played the sword wielding antagonist in Jet Li's Shaolin Temple, stated in a 2005 interview that he has always wanted to portray Zhou in a film.
Көркем әдебиет
Чжоу Тонгтың өмірбаянын екі дереккөзден жинақтауға болады: Юэ Фэй және "Темір қол, алтын семсер" оқиғасы. Юэ Фэй тарихы - Юэ Фэйдің жас өмірі, әскери ерлігі және жазалануы туралы ойдан шығарылған қайта баяндау. Оны Цинь династиясының Каньси және Циньлонг императорларының билігі кезінде өмір сүрген Цян Цай (钱彩) есімді Ренхуо тұрғыны жазған. Кітаптың алғы сөзінде кітаптың 1684 жылы жарық көргені жазылған. Цин императорлары оны қауіп ретінде қарастырып, Цянлонг дәуірінде тыйым салды. Романда Чжоу қарт жесір адам және Юэдің жалғыз әскери өнер мұғалімі ретінде суреттелген. Генералдың тарихи найза шебері Чэнь Гуан ешқашан аталмаған. Жоу Юэ Фэй мен оның ант еткен бауырларына өлім алдында 2-5-тараудан бастап әскери және әдеби өнерді үйретеді. Роман жазу кезінде Цзянь Цай Чжоудың есімін басқа әріппен жазған. "Темір қол, алтын семсер" кітабын Ван Юн Хенг пен Сяо Юн Лонг жазды және 1986 жылы жарық көрді. Елордада болған кезінде ол Чжоумен танысады. Чжоу Вуның күшті адам екенін біледі, бірақ оның жауынгерлік техникасында жетілдірілгендігі жоқ деп санайды және сондықтан Вуның жаттығуларына басшылық береді. Өкінішке қарай, бұл екі адам екі ай бойы ғана өзара қарым-қатынаста болады, содан кейін Ву үйіне қайтып, Жоумен қайтадан көріспей қалады. Зжоу зейнетке шыққаннан кейін, бір уақыт бойы генерал Лю Гуаншидің кеңесшісі болып қызмет етеді. Бірақ Жоу кейіннен Су Маржасының батырларына көмектескеннен кейін заңнан тыс адам болып шығады және үкімет күштерінен қашуға мәжбүр болады. Осы арада ол өзінің егде жастағы сыныптасы Цзинь Тайдың өлімге жақын екенін біледі және өзінің соңғы құрметін көрсету үшін Шаолинге (генерал отбасын өлтіргеннен кейін буддалық монахқа айналған) жүгіреді. Танның ең үлкен шәкірті ретінде Цзинь Чжоуға өзінің жекпе-жек өнерінің барлық білімін беруге қабілетті жас жігітті табуды тапсырады. Алайда, бұл кездесуді әскерлер оны Шаолинге іздеп келгенде қысқартады. Ол Шарап Шығанағы тауға қашып кетеді және өзінің ескі досы Ван Мин (王明) оны Уникарн ауылындағы Ван отбасының ережесіне шақырғанға дейін біраз уақыт жасырынып тұрады.
Қартлық және өлім
Бір күні Чжоу балаларды жазбаша емтиханмен таңғалдырады және сыныптан шығып, қонақпен сөйлеседі. Ванның ұлы Ван Гуй (王贵) олардың қызметшесінің ұлы Юэ Фэйді алдап, сыртқа ойнауға шыққан кезде тапсырманы орындауға мәжбүр етеді. Оқуды оңай аяқтағаннан кейін, Юэ ақтайтын қабырғаға батырлық өлең жазады және оған өз атын қояды. Содан кейін балалар Чжоудың оралуы туралы білгеннен кейін сыныпқа шабуыл жасап, Юге тұтқындалудан аулақ болу үшін қашуды айтады. Ескі мұғалім ақырында бұл айла-шартты біліп, Юэдің өздігінен шыққан баладасына таңданып, Юэден анасы Яо ханымды (夫人) маңызды кездесуге шақыруын сұрайды. Бәрі бас залда жиналғанда, Чжоу қыздан баланы асырап алу үшін батасын сұрайды. Ол келіседі, ал Юй келесі күні таңертең Жоудың студенттері арасында отырады. Жоу Юэдің кедей екенін білгендіктен төрт студентке ағайынды болуға бұйырады. Жоу Юйеге 18 қарудың барлығын үйретеді. Алты жылдан кейін Чжоу топты өзінің ескі досына, "Тіршік судың төбесіндегі" шағын будда ғибадатханасының иесіне барады. Он үш жасар Юэ ғибадатхананың артында жүріп, сиқырлы жылан тұратын "Тұшқан су үңгірін" табады. Ол Юэге қарай аттанғанда, ол бір жағына бұрылып, өзінің табиғаттан тыс күшімен құйрығын тартады, бұл оны "Тәуелсіз тамшылайтын судың табиғаттан тыс найзасы" деп аталатын алтынмен қапталған 5 метрлік найзаға айналдырады. Олар үйге оралғанда, Чжоу барлық шәкірттерін әскери өнерде жаттықтыра бастайды - он сегіз қару, садақ ату және қолға-қол соғысу. Үш жыл жаттығудан кейін Чжоу оларды Таньиндегі алдын ала әскери сынаққа енгізеді, онда он алты жасар Юэ екі жүз қырық қадам қашықтықтағы нысананың бұғы көзінен бірінен соң бірі тоғыз жебені атып, бірінші орынды алады. Атыс шеберлігін көрсеткеннен кейін Юэге Жоудың ескі досы және әскери емтихандарды жүргізген округтің судьясы Ли Чунның (李春) қызына үйленуді сұрайды. Әкесі мен ұлы ауылға қайта оралады. Ли судья неке куәлігін жазып, оны Юэ Фэйге жеткізу үшін хабаршы жібереді. Чжоу мен Ю таңертең жолға шығып, Таньинге қайтып, мейірімділігі мен кеңпейілділігі үшін судьяға алғыс айтады. Сол жерде Ли оларға үлкен қонақасы дайындайды, бірақ оларды ертіп келген қызметшілерге тамақ әкелгенде, Чжоу олардың көмексіз жаяу келгендерін айтады. Ли Юэге мыңдаған аттарын таңдап алуға мүмкіндік береді, өйткені әрбір әскери адам мықты жылқыға мұқтаж. Мейрамды аяқтағаннан кейін Чжоу мен Юэ Лиге тағы да алғыс айтып, Танььиннен үйлеріне қайтты. Жолда Жоу Юеге атты сынап көруге кеңес береді. Юэ Жоуды қуып жетіп бара жатқанда, атын шабыттандырады. Ауыл қақпасына жеткенде екеуі аттанып, Чжоу өзінің кабинетіне оралады, онда ол жарыстан ыстық сезінеді және сырт киімін шешіп, өзін желдетеді. Бірақ көп ұзамай ол ауырып, жеті күн бойы төсек тартып жатыр. Содан кейін кітапта оның өлімі мен жерленуі туралы былай деп жазылған: " оның кілегейі көтеріліп, ол қайтыс болды. Бұл Хуан Хедің билік құрған он жетінші жылының тоғызыншы айының он төртінші күні болды. Ол жетпіс тоғыз жаста болатын. Буддистік және даосистік діни қызметкерлерге жеті рет жеті, яғни қырық тоғыз күн бойы дұғалар айтып, ән айтуды тапсырды. Содан кейін мәйітті "Тіршік судың төбесінде" жерлеу үшін алып кетті". Юй қыста қабірінің жанында тұрған қорада тұрады. Келесі жылдың екінші ай айында оның әскери ағалары келіп, ғимаратты құлатып, оны үйге оралып, анасына қамқорлық жасауға мәжбүр етеді. Өлім күні тек кітаптың ойдан шығарылғандығы үшін ғана емес, сонымен қатар император Хуйцзюньның Сюань Хэ билік ерасы он жеті емес, жеті жыл (11191125) ғана созылғандықтан да сенімді емес. Юэ Фэйдің тарихында Чжоу Юэ әйел алғанға дейін көп ұзамай қайтыс болған деп айтылса да, тарихи тұрғыдан ол Юэ үйленгеннен кейін қайтыс болды. Бірақ Чжоу өзінің "ескі әйелі" қайтыс болғанын және "кішкентай ұлы" заңсыз Лу Цзюньимен соғысқа қатысқаннан кейін Ляоға қарсы шайқаста қаза тапқанын айтады. Жоу Тонг туралы аңызда оның әйелі Мэн Цюйин (孟英) және ұлы Жоу Юнцин (周云清) деп аталады. Ол Мэнді лей тай жекпе-жек өнерінде жеңіп, оны әйеліне алады. Бірақ көп ұзамай оны Тас Будда ғибадатханасының зұлым монахтары ұрлап алады. Жоу мен Менг екеуі ақырында маймылдарды біріктірілген жекпе-жек шеберлігімен жеңіп, кейіннен Хубэй провинциясындағы Миаочуань асуында үйленеді. Жо Юнцин алғаш рет жау қонысының қалың жеріне ат үстінде ұзын найзасын ұстап кіретін қатал, импульсивті жас жігіт ретінде көрінеді. Кейіннен Ляо әулетіне қарсы шайқаста қаза табады. Ұлының өлімінен кейін Чжоу ұзақ уақыт аза ...
" his phlegm bubbled up and he died. This was on the fourteenth day of the ninth month in the seventeenth year of the Reign of Xuan He, and his age was seventy nine Buddhist and Taoist Priests were asked to come and chant prayers, for seven times seven, namely forty nine days. Then the body was taken up to be buried beside the Hill of Dripping Water". Yue lives in a shed by his grave through the winter and in the second lunar month of the following year, his martial brothers come and pull the building down, forcing him to return home and take care of his mother. The quoted death date is not only unreliable because the book is fiction, but also because the Xuan He reign era of Emperor Huizong lasted only seven years (1119–1125) and not seventeen. Although The Story of Yue Fei states Zhou died shortly before Yue took a wife, he historically died after Yue married. But Zhou comments that his "old wife" died and his "small son" was killed in battle against the Liaos after leaving with the outlaw Lu Junyi to fight in the war. In The Legend of Zhou Tong, his wife is named Meng Cuiying (孟翠英) and his son is named Zhou Yunqing (周云清). He defeats Meng in a lei tai martial arts contest and wins her as his wife. But she is shortly thereafter kidnapped by the wicked monks of the Stone Buddha temple. Both Zhou and Meng eventually defeat the monks with their combined martial skills and later marry at the Miaochuan Pass in Hubei province. Zhou Yunqing first appears as a fierce, impulsive young man who rides his horse into the thick of enemy encampments wielding a long spear. He later dies in battle against the Liao dynasty. After his son's death, Zhou retreats to the Xiangguo Temple for a long mourning period. He later takes seven year old Yue Fei as his adopted son and sole heir years after the boy's father drowns in a great flood:
"I see that he [Yue Fei] is clever and handsome and I, an old man, wish to have him as my adopted son He need change neither his name nor his surname. I only want him to call me father temporarily so that I can faithfully transmit all the skills I have learned in my life to a single person. Later, when I die, all he has to do is to bury my old bones in the earth and not allow them to be exposed, and that is all". However, after comparing events from The Story of Yue Fei and an account of Yue's life from the sixteenth century work Restoration of the Great Song Dynasty: The Story of King Yue (大宋中興岳王傳), literary critic C. T. Hsia concluded "that his father did not [historically] die in the flood and that, although Yueh Fei showed almost filial regard for the memory of his teacher Chou T'ung 同 (not 侗), the latter had not been his adopted father". Despite the addition of popular legends, Xiong Damu (fl 1552), the author of The Story of King Yue, relied heavily on historical chronologies including Zhu Xi's (1130–1200) Outlines and Details Based on the T'ung chien, Yue Ke's family memoir, and the Yuan dynasty's official Biography of Yue Fei to write his story. So, The Story of Yue Fei was the first full blown fictionalized novel to introduce the adoption storyline.
Сыртқы келбеті мен дауысы
Ол әдетте дауысы күшті, үлкен қарт адам ретінде суреттеледі. Янчжоудың белгілі аңызшы Ван Шаотанның (1889-1968), фольклор зерттеушісі Вибеке Бордалдың "бұл [20-ғасырдың] теңдесі жоқ шебері" деп атаған заманауи халық ертегісі Чжоуды былайша сипаттады: "Ол елу жастан асқан, елуден асқан, тік тұрған кезде оның ұзындығы сегіз футқа жуық болды. Оның бетінде алтын түстес, бұрқыраған маңдайлары, жарқын көздері, тұрақты бас пішіні, төрт бұрышты аузы, шығыңқы құлақтары бар, ал жақ сүйегінің астында үш саз бар, сіріліткен сақал. Басына көк шапан, ал киімінде - ақ шапан, ал белбеуінде - жібек белбеу, ал аяқ жағы аяқ астынан тыс қара шым, жіңішке аяқ киім киген". Қытай фольклорында биіктігі қалыптыдан жоғары батырлар мен діни ұстаздар жиі кездеседі. Мысалы, оның шәкірті Ву Сонгтың бойы 9 футтан асады деп айтылады. "Юэ Фэй тарихында" генерал әскери емтиханда бірінші орын үшін күресіп жатқан екі жауынгермен бір мезгілде дуэль жасайды; біреуі тоғыз фут, екіншісі сегіз фут биіктікте. Даошыл қасиетті Жан Даолиннің хагиографиясында оның биіктігі жеті футтан асатыны айтылған. Чжоу "Янчжоу әңгімелеуінде" сөйлегенде, ол "квадрат ауызды қоғамдық сөйлеуде" сөйлейді, бұл жекпе-жек батырлары, жоғары құрметке ие кейіпкерлер немесе кейде маңызды кейіпкер болып көрінетін кішігірім кейіпкерлер үшін сақталған сөйлеу тәсілі. Square mouth қоғамдық сөзі - диалогтың екі түрі: Фанкоу және Гуанбай. Фангкоу (шаршы ауыз) - диалогтың тұрақты, бірақ күшті айтылуы, мүмкін Солтүстік Қытай операсының әсері. Гуанбай (халық алдында сөйлеу) - кейде "қаһармандықты таңу" үшін қолданылатын монолог пен диалог. Бұл стильдердің араласқандығы Чжоу Тонгты жоғары бағаланған батыр ретінде танытады. Янчжоу әңгімелерін талдау барысында Бордал Жоу мен Ву Сонг туралы жоғарыда аталған ертегіде екі кейіпкердің диалогының әртүрлі формалары қолданылғанын атап өтті. У стандартты мандаринді рушенгсіз (қысқа глоттылы иілімдер) пайдалана отырып, төрт бұрышты ауызбен сөйлейді. Керісінше, Чжоу Янгчжоу дыбыс жүйесін қолдана отырып, рушенг сызықтарын пайдаланады. Сондықтан ол "квадрат ауыз диалогты кем дегенде екі кіші топқа бөлу керек деп санайды, атап айтқанда Ву Сонг нұсқасы рушенгсіз және Чжоу Тонг нұсқасы рушенгпен".
"He was beyond the age of fifty, he was more than fifty, and standing upright he measured about eight feet. His face had a golden tan, arched brows, a pair of bright eyes, a regular head form, a square mouth, a pair of protruding ears, and under his chin there were three locks of beard, a grizzled beard. On his head he wore a sky blue satin scarf, and he was dressed in a stately sky blue satin coat with a silken girdle, a pair of wide black trousers without crotch and satin boots with thin soles". Heroes and religious masters with above normal height are a recurring theme in Chinese folklore. For instance, his student Wu Song is said to be over nine feet tall in the same folktale. In The Story of Yue Fei, the General simultaneously duels with two other warriors vying for first place in a military exam; one is nine feet tall and the other is eight feet tall. A Hagiography of the Taoist saint Zhang Daoling states he was over seven feet tall. When Zhou is vocalized in "Yangzhou storytelling", he speaks in "Square mouth public talk", which is a manner of speaking reserved for martial heroes, highly respected characters, or, sometimes, lesser characters that pretend to be an important hero. Square mouth public talk is actually a mixture of two forms of dialogue: Fangkou and Guanbai. Fangkou (square mouth) is a manner of steady, yet forceful over pronunciation of dialogue that was possibly influenced by Northern Chinese opera. Guanbai (public talk) is monologue and dialogue that is sometimes used for "imposing heroes". This mixture of styles means Zhou Tong is treated as a highly regarded hero. In her analysis of Yangzhou storytelling, Børdahl noted that the aforementioned tale about Zhou and Wu Song uses different forms of dialogue for both characters. Wu speaks square mouth utilizing standard Mandarin without rusheng (short glottal syllables). On the contrary, Zhou speaks squaremouth using the Yangzhou tone system, which does utilize rusheng syllables. Therefore, she believes "square mouth dialogue should at least be divided into two subcategories, namely the Wu Song variant—without rusheng, and the Zhou Tong variant—with rusheng".
Су маржасының заңсыздықтары
Су маржасы (1400 ж.) - Мин династиясының әскери романсы. Ол бір жүз сегіз жын-шайтаннан туған ерлер мен әйелдер туралы, олар Song династиясының билігіне қарсы көтеріліс жасауға бірігіп келеді. Бұл заңсыздардың екеуі Лин Чунг пен Лу Цзюньи "Ю Фэй тарихында" Чжоудың бұрынғы оқушылары ретінде қысқаша айтылған. Олар негізгі сюжеттегі кейіпкерлер емес, өйткені екеуін де Чжоу Ван үйінің басқарушысы болғанға дейін "қарақшы шенеуніктер" өлтіреді. Чжоудың ұстаз ретінде бейнеленуі қытай көркем әдебиетіндегі қайталанатын элементке байланысты, онда Тан және Сун әулеттерінің батырлары әскери ерліктеріне дейін "аспандық шебер" астында, әдетте, даолық өлмейтін адаммен жаттығады. К. Т. Хся барлық басқа ұқсас ұстаздар құйылған қалыпты Гуигузи деп айтады, ол Сунь Бин мен Панг Хуанның шебері, Юань әулетінің ертегісі Жеті патшалықтың көктем және күз жылнамасының соңғы томынан (七國春秋後集). Бірақ бұл форматты қабылдауда Цзянь "көктегі тәрбиенің" дәстүрлі үлгісін өзгертті, өйткені Чжоу адам ретінде жазылған, ал оның шәкірттері - жындар (Лин және Лу) мен аспан құсы Гаруданың (Ю Фэй) реинкарнациясы. Лин мен Лу Цжоумен Цинь династиясының басынан бері байланыста болса да, Ву Сонг Ван Шаотанг 20-ғасырдағы халық аңызын шығарғанға дейін онымен байланыста болған жоқ. Чжоу У-ға констебльдің бір айлық бас қалада болу кезінде "Роллинг Дракон" атты семсерден ойнау стилін үйретеді. Бұл әңгіме Ванның "У-сонг туралы он тарау" атты әңгімелеу репертуарының екінші тарауы болды, ол кейіннен 1959 жылы Ву Сонг кітабында көшіріліп жарияланды. Соңғы нұсқада Ву екі ай бойы бас қалада болған кезінде Чжоудан Чуо Цзюо боксын үйреніп алады. Ванның ертегісінде Чжоу қартайған, саяхатшы семсер шебері ретінде бейнеленген. Оған "Темір қол" (铁臂膀) деген лақап та берілген, ол оның "Темір қол, алтын семсер" атты өмірбаянының тақырыбына да берілді. Сонымен қатар, Чжоу ауыр семсерді оңай ұстай алатын заңсыз болып кеткен палач Цай Фумен бірдей лақап есімді бөліседі. Осы заңсыздармен байланысқа түскендіктен, Чжоуды жиі "Кішкентай жеңімпаз" Чжоу Тонг деген заңсызмен шатастырады. Кейіннен ол Фан Ланың бүлікші әскерінің офицері Ли Тяньрунның семсерінен қаза табады. Сонымен, екі Чжоудың арасындағы байланыс тек олардың есімдерінің романша транскрипциясына негізделген.
Юэ Фэй
Юэ Фэйдің тарихы Лю Цзюньиді жеті жасар Юэ Фэй мен оның үш ағасы Ван Гуй, Тан Хуай (湯懷) және Чжан Сянь (張顯) қабылдамас бұрын Чжоудың соңғы шәкірті деп атайды. Ол оларға әр түрлі күндері әдебиет және әскери сабақ береді. Романда Юэ "әдеби және әскери мәселелердің" барлық саласында дарынды екені және тіпті Лин мен Луның шеберлігінен асып түсетіндігі айтылған. Юэ өзінің "Тәуелсіз тамшылайтын судың найзасын" алғаннан кейін, Чжоу барлық шәкірттеріне он сегіз қаруды үйретеді, бірақ олардың әрқайсысы бірінен ерекшеленеді; Юэ Фэй және Тан Хуай, найза; Чжан Сянь, Крюк-Сық найзасы және Ван Гуи, Янюэ Дао. Олардың барлығы оқ ату шеберлігін де үйреніп жатыр. Қазіргі заманғы жекпе-жекшілердің кітаптарында көптеген тарихи құжаттарға немесе қазіргі ғылыми пікірлерге сәйкес келмейтін мәлімдемелер бар. Мысалы, интернист Ян Цзюин Мингтің айтуынша, Чжоу Шаолин монастырында жекпе-жек өнерін оқыған ғалым болған, кейіннен Юэді өзінің шәкірті ретінде қабылдаған, өйткені жас жігіт Хан Цы (韓, 10081075) ресми генералдың жалгер шаруасы ретінде жұмыс істеген. Алайда тарих профессоры Меир Шахар қарусыз бокс стильдері Шаолинде Мин династиясының соңына дейін дамымағандығын атап өтті. Ол сондай-ақ, Цзи отбасы естеліктері мен Цинь әулетінің жазбалары Синьцзи Юэдің өлімінен кейін жүздеген жылдар өткен соң Цзи Цзике (fl. 1651) деген сөздермен ауыстырылды. Сонымен қатар, Хан Цының оқиғадағы пайда болуы хронологиялық анахронизм болып табылады, өйткені ол Юэ туылғанына дейін 30 жыл бұрын қайтыс болды. Юй 1122 жылдың соңында әкесі қайтыс болғаннан кейін 1124 жылы Хан Цы ұрпақтарының шаруасы және жансакшысы болып жұмыс істеді, бірақ ол осы уақытқа дейін Чжоудан үйренді. Бөрік тырнағы ұлы шеберлері Ленг Шум мен Лили Лау "Джоу Тонг" (оның есімінің кантоншасы) жас Юэді Шаолин монастырына алып келген және оған қол техникасын үйреткен монах екеніне сенеді, кейін Юэ оны өзінің Ин Куэнін (Бөрік құлағын) жасау үшін бейімдеді. Лианг Шоую Эмей Дапэн Цигунның практиканттары Юэ бала кезінен Чжоудың қолында жаттықты және ерте жаста Қытайдың ең үздік жекпе-жегіне айналды деп санайды. Олардың шежіресі бойынша Чжоу Юэді "буддистік ермектікке" алып барады, ол оған цигун стилін үйретті. Солтүстік дұғашы мантис шебері Юэн Манкай Жоу Юэге Су Маржасындағы оқушыларына үйреткен жекпе-жек өнерінің "бірдей мектебін" үйреткенін және генерал "Қара жолбарыстың жүректерін ұрлау" дұғашы мантис техникасының бастауышы болғанын айтады. Бірақ ол Юэге кімнен үйренгенін айтпады.
Жауынгерлік өнерлер
Оның садақ атудан басқа да дағдылары бар екендігіне дәлел келтіретін тарихи деректер жеткіліксіз. Қазіргі жазбаларда Жоу Юеге бокс үйреткені туралы бірде-бір рет айтылмаған. Ван Шаотанның халық аңызында ол тіпті "Есірткіден мас сегіз өлімсіз" бокс шебері ретінде бейнеленген. Бұл түрлі мектептердің бірігуі он сегізінші ғасырдағы жекпе-жек өнерінің нұсқаулығына сілтеме жасайды, онда он сегіз шебердің Шолин монастырында жиналуы сипатталады, бұл ән әулетінің алғашқы жылдарында орын алды деп есептеледі. Лин Чунг пен Ян Цин шақырылған он сегіз шебердің екеуі ретінде саналады, яғни олардың Мандарин әтеш аяғы мен жердегі күрестегі шеберліктері бір емес, екі бөлек мектеп ретінде қарастырылады. Бірақ ол Мантис алғаш рет Мин династиясы кезінде құрылған деп санайды және сондықтан осы он сегіз мектептің әсеріне ұшырады. Ол сондай-ақ Лу Цзюньидің Ян Цинге Жоудан үйренген жекпе-жекті үйреткенін айтады. Жоуға жекпе-жек өнерін үйреткен адамдар туралы өте аз мәлімет берілген. "Жоу Тонг туралы аңызда" ол бала кезінде Шаолин шебері Тан Чжэнфангтан сабақ алады. Чуоцзяоның ұстаздары оның стилін оның жаратушысынан, Дэн Лянг деген адасқан даошыдан үйренгенін айтады.
Танымал мәдениетте
Чжоу романдар, комикстер және фильмдер сияқты әр түрлі медиа түрлерінде пайда болды. Юэ Фэй және "Темір қол, алтын семсер" әңгімесінен басқа, ол өзінің аға бауыры Джин Тайдың жекпе-жегіне негізделген романда көрінеді. Тарихтағы тағы бір ерекшелік - Чжоу өзінің жасөспірім шәкірттерімен досы Аббатқа барады. Юй ғибадатхананың артында сиқырлы жыланмен күресудің орнына, Чжоу мен абатпен бірге қалады, ал басқа шәкірттер барлауға кетеді. Чжоу абат Юэдің күшін сынап, Хан әулетінің дәуірінен қалған 300 фунт мыс пешті жылжытуды сұрайды. Содан соң абат еденге салынған тас тақтайшаны көтеріп, балаға әскери стратегия туралы үлкен кітап береді. Ол Юэге өзінің Ляо және Батыс Ся империяларына қарсы жорықтарда соғысқан ұлы сарбаз болғанын, бірақ Сунның әр мемлекеттің вассалы болуға келіскеннен кейін монах болғанын айтады. Кейіннен ол айналадағы жастарға әскери шеберлікті үйрету арқылы атақ тапты. Ол мұрагерге ие бола алмай, абат Юге өзінің жеке найзасын сыйлайды және оны қаруды дұрыс қолдану туралы нұсқау береді. Жоу сыйлыққа қарсылық білдіреді, бірақ Юе оны достық үшін ұстап қалуға рұқсат етеді. Екінші көркем роман Жоудың сюжетті түбегейлі өзгертеді. Түпнұсқадағыдай, Чжоу Ван имениесінің ұстазы болады, бірақ оның келуі туралы хабар бай отбасыларды өз ұлдарын одан үйрену үшін жіберуге итермелеген кезде, ол сынақ ретінде осы студенттердің үйірін қабылдауға мәжбүр болады. Ақырында ол достарының ұлдарын үй ішіндегі шәкірттері ретінде және Юэді "құда бала" ретінде таңдайды. Бірнеше жылдан кейін ол өзінің жасөспірім студенттерін буддалық абатқа емес, оларға әскери стратегияны үйрету үшін таудың шөл даласына алып барады. Юй ағалары орманды зерттеу үшін бөлінгеннен кейін қиындықты сезінеді және оларды құтқару үшін асығады, тек қана айбынды жыланмен бетпе-бет келеді. Жәндікті семсерімен жеңгеннен кейін Юй үңгірде сиқырлы жарқыраған найза табады және Жоға хабар береді. Оқудан кейін Чжоу үйге оралғанда суық тау ауасына көп әсер етуден ауырып, көп ұзамай қайтыс болады. Юй ғана емес, оның барлық шәкірттері 100 күн бойы қайғылы кезеңді өткізеді, содан кейін үйлеріне, отбасыларына оралады. Бұл оқиғалар Жоудың "Ю Фэй тарихында" өлімінен үш жыл бұрын орын алады. Жоу сияқты әңгімелер де білім беру үшін қолданылған. Гонконгтың орта мектептері балаларды Чжоу мен Юэ арасындағы мұғалім мен оқушы арасындағы тығыз қарым-қатынас туралы оқытып, оларға кеңес берудің құндылығын үйретеді. Қытайда екі жастан жеті жасқа дейінгі балаларға арналған журнал "Балалар суреті" журналында "Ю Фэй садақ атуды зерттейді" деп аталатын моральдық әңгіме үлкен жетістіктерге тек адал жаттығу арқылы қол жеткізуге болатынын көрсетеді. Әңгімеде жас Юэ көрші қалада отқа отын жинап жатқанда Чжоудың жаттығу залына тап болады. Юй студент болу үшін өтініш береді, бірақ Чжоу оған алдымен "қашықтықты көретін адамның" өнерін таңертеңгі күнді қарап, көру қабілетін жақсарту керектігін айтады. Көп жылдар бойы тынымсыз жаттығудан кейін Юй алыстан ұшып бара жатқан жалғыз қаз бен орманның терең жеріндегі ағашта тұрған екі цикаданы байқайды. Содан кейін Чжоу оны өзінің шәкірті және асырап алған ұлы ретінде қабылдайды. Оның басшылығымен Юэ 18 қаруды меңгеріп, жүз қадам қашықтықтағы жапыраққа оқ атып алады. Ол автор Роберт Липарулоның "Deadlock" (2009) триллерінде бірнеше рет аталады. Жоу алғаш рет сегізінші тарауда басты кейіпкер Джон "Хатч" Хатчинсонның, миллиардер ақылсыздың маниялық жоспарларын тоқтатуға бел буған журналист пен оның досының жас ұлы Дилонның, садақ ату әуесқойлығының арасындағы әңгіме барысында көрінеді. Хатч одан садақ ату чемпионы актер болған Говард Хилл туралы естіген-білмегенін сұрағанда, Диллон: "Мен олай ойламаймын. Сіз маған Чжоу Тонг туралы айттыңыз". Хатч: "Әрине, солай. Чжоу Тонг өте жақсы адам еді. Сун әулетін тарихтағы ең мықты садақшы болуға үйретті. Бірақ Хауард Хилл [ең жақсысы] болды". Бет қайтадан шығарылғанда, Хатч былай деп ойланады: "Чжоу Тонг Сун династиясында атақты садақ ұстазы және әскери өнер тәлімгері болған. Тонгтың садақ ату шеберлігі мен өзін-өзі ұстауының араласқандығынан, Диллон екеуміз ол туралы ұзақ телефон арқылы сөйлестік. Ол [мен үшін] - жігердің көзі. Дилон мұны сезінгендіктен, ол туралы бәрін білгісі келді". Ақыры ол бұл бетті Дилонның анасы Лора қалдырып кеткенін түсінеді. Хатшы оны тұзаққа түсіру туралы ескертеді, бірақ Хатч оны тым кеш алады. 1940-1960 жылдардағы фильмдерде Чжоу рөлін сомдаған актерлерге Вонг Соу Нин,...