Кіріспе

Хауард Хоукстың 1949 жылғы фильмі Мен еркек соғыс келіні болдым - Хауард Хоукс режиссерлік жасаған және Кэри Грант пен Энн Шериданды ойнаған 1949 жылғы комедиялық фильм. Фильм "Армияға еркек соғыс келіні сынағы" атты фильмге негізделген, ол америкалық медбикеге үйленген бельгиялық Анри Рошардың (Роджер Шарлиердің псевдонимі) өмірбаянына негізделген. Фильм француз армиясының офицері Анри Рошард (Грант) туралы, ол әйелдер армиясының офицері Кэтрин Гейтс (Шеридан)мен Америка Құрама Штаттарына қайту үшін соғыс қалыңдығы ретінде көрінуі керек.

Сюжет

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Германияда Гейдельбергте француз армиясының капитаны Анри Рошарға Шиндлер есімді өте білікті линза жасаушыны жалдау міндеті беріледі. Ол өзінің жүргізушісі ретінде американдық лейтенант Кэтрин Гейтске тағайындалады, олардың өзара ыңғайсыздығына (бірнеше алдыңғы қақтығыстардан туындаған). Бірден-бір көлік - мотоцикл, оны Армия ережелеріне сәйкес тек Кэтринге ғана айдауға рұқсат етіледі; Анри қосалқы вагонда жүруі керек. Бірнеше рет қақтығысқаннан кейін, үнемі ұрысып тұратын ерлі-зайыптылар баратын жері Бад-Наухаймға жетеді. Қонақ үйде, арқасы ауырып, Екатерина Анридің арқасын массаж жасау ұсынысын күмәнмен қабылдайды. Ол ұйықтап қалған кезде, ол бөлмеден шығуға тырысады, бірақ сыртқы есіктің тұтқасы құлап, оны ішке қамап алады. Ол түнді креслода ыңғайсыз өткізеді. Таңертең ол оның әңгімесін сенуден бас тартады. Ол қонақүй иесінің әйелі сыртқы тұтқаны ауыстырғанын білмейді, сондықтан ол Кэтринге есіктің қалай ашылмайтынын өз көзімен көруін айтса, ол ашылады. Ақырында қонақүй иесінің әйелі бөлмеге келіп, Анриді терезеден тыс жердегі төбеде жасырынуға мәжбүр етеді. Мейрамхана иесінің әйелі Кэтринге бәрін түсіндіреді, бірақ Анри төбеден құлап түспей тұрып. Кейіннен Анри жасырын түрде Шиндлерді іздеуге барады, ол қазір қара базарда жұмыс істейді. Ол Кэтринге көмектесуден бас тартады және оны көргенде, оны танымайтындай етіп көрсетуін айтады. Қара базарға шабуыл жасалып, оны басқалармен бірге ұстайды. Ол қыздан өзінің кім екенін сұрағанда, қыз оның бұрын берген бұйрығына мойынсұнып, оны білетінін айтпайды. Ол түрмеде болған кезде, ол Германиядан кетіп, Францияда өз кәсіпін жалғастыруға қуанышты Шиндлермен кездеседі. Кейіннен ол ашуланған Анриден кешірім сұрайды, ал олар Гейдельбергке оралған кезде олар бір-біріне ғашық болады. Қызыл бюрократия Анри мен Кэтринді әрқайсысы өздерінің рәсімін таңдау алдында азаматтық рәсімде некеге тұруға мәжбүр етеді: Армияның капелланы (Кэтрин) және француз шіркеуі (Генри). Олар Париж қонақ үйінде некелерін құрғанға дейін, Кэтринге таңертең бас басқармаға хабарласуды бұйырады, өйткені оның бірлігі АҚШ-қа қайтарылады. Олар кейіннен Анридің виза алудың жалғыз жолы - американдық солдаттың "зайыбы" ретінде Соғыс қалыңдықтары туралы заңға сәйкес екенін біледі. Көптеген түсініспеушіліктерден кейін, оның жағдайдың ерекшелігіне байланысты, оған онымен бірге жүруге рұқсат беріледі, бірақ жағдайлар мен әскер ережелері оларды түнді бірге өткізуден сақтайды. Әскери-теңіз флотының теңізшілері көлік кемесіне отырғызуға тырысқанда, Анридің соғыс "келіншегі" екенін қабылдамайды. Кэтрин оны әскери медбике ретінде киінуге көндіреді. Алдау жұмыс істейді, бірақ бір рет іске қосылғанда, олардың айла-амалы ашылып, ол тұтқындалады. Кэтрин жағдайдың заңдылығын түсінетін кеме капитанына барады және олар кемедегі түрмеде жеке өмір сүре алады.

Өндіріс

1948 жылы 28 қыркүйекте түсірілім басталды және актерлер мен экипаж мүшелері аулаған түрлі аурулар салдарынан сегіз айдан астам уақытқа созылды. Шеридан пневмонияға айналған плеврит ауруына шалдықты, бұл екі аптаға түсіруді тоқтатты. Оның денесінде түсіндіруге болмайтын көкпек пайда болды. Грант гепатитке шалдықты, ол желтіректен асқынып, Грант сауығып, шамамен 30 фунт салмақ жинағанға дейін өндіріс үш айға тоқтатылды. Сценарист Чарльз Ледерер ауырып қалған кезде, оның досы Орсон Уэллс оған көмек ретінде қысқаша қуғын-сүргін көрінісінің бір бөлігін жазды. Өндiрiстiң кешiктiрiлуi бюджеттi 2 миллион доллардан асырды. Фильмдер негізінен Германияның Хайдельберг қаласында, Лондонның Шеппертон студиясында және Лос-Анджелестің 20th Century Fox студиясында түсірілді. Король Донован, Чарльз Б. Фитцсимонс, Роберт Стивенсон және Отто Вальдис осы фильмге түсірілген, бірақ олардың барлығы ақыр соңында жойылған.

Қабылдау

Фильм 1949 жылдың 19 тамызынан бастап екі апта бойы Грауманның қытай театрында көрсетілді. Нью-Йорктегі премьерасы 1949 жылы 26 тамызда Рокси театрында өтті. Бастапқыда ашылу Радио Сити Музыка залында жоспарланған болатын, бірақ түсіру кешіктірілуі Музыка залының кестесіне қайшы келді. The New York Times басылымының Bosley Crowther басылымы фильмге оң баға беріп, "қатысты ұзақ уақыт" сюжетті құрастыруға жұмсалды, бірақ фильмнің ең жақсы көріністері "жағымсыз нәрселер" болды. Variety басылымы фильмді "қатесіз әзіл-сықақ пен лас шапалақ" деп атап, көбінесе оң баға берді, бірақ ол оқиғаның "тоқтап бітетін жерін табу қиын" деп ойлады. Harrison's Reports оны "Күлкілі күлкілі күрделі комедия" деп атады. Режиссерлік шеберлік пен шапшаңдық, Грант пен Шеридан да өте жақсы жұмыс істейді, олар әзіл-сықақ жағдайларды өте қызықты жолмен шешеді". The Washington Post басылымының Ричард Л. Коу фильмде "күлкі көп болды" деп жазды, бірақ ол комедиялық жағдайлардың көптігін "өлімге дейін жұмыс істеген" деп тапты. "Нью-Йорккер" журналының Филип Хамбургері "Шеридан ханымды өзіне ұшыраған жинақталған ақымақтық үшін кінәлай алмайды (бұл фильмдегі әзіл-оспақ санауға төзімді емес), бірақ ол олармен адам мүмкіндігінше аз жұмыс істейді" деп жазады. Фильмді қарап шығудың жиынтық веб-сайтында Rotten Tomatoes-та 79% балл жинады, бұл 14 сауалнамадағы 11 сыншының оң пікірін білдіреді. Фильм 4,5 миллион доллардан астам табыс жинады, бұл оны 1949 жылдың ең көп табыс тапқан 20-шы фильміне айналдырды. Ол сондай-ақ Говард Хоукстың сол кездегі ең жоғары табысты 3-ші фильмі болды, ол тек сержант Йорк (1941) және Қызыл өзен (1948) фильмдерінен кейін қалды.