Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер сэр Ральф Фредерик Хауэлл (25 мамыр 1923 - 14 ақпан 2008) - британдық фермер және Консервативтік партияның саясаткері. Ол 27 жыл бойы Солтүстік Норфолктың Парламент мүшесі болды.
British politician
Sir Ralph Frederic Howell (25 May 1923 – 14 February 2008) was a British farmer and Conservative Party politician. He served as Member of Parliament (MP) for North Norfolk for 27 years.
Ерте өмір
Хауэлл Норфолктегі Грейт-Мултон қаласында фермердің ұлы болып дүниеге келген. Ол Норфолк қаласындағы Дисс грамматикалық мектебінде білім алған. 1941 жылы ол Корольдік әуе күштеріне қосылып, навигатор және бомба нысанасы болды. 1946 жылы ұшқыштардың лейтенанты болып демобилизацияланды, кейіннен Ұлттық фермерлер одағының жергілікті бөлімшесіне төрағалық етті. 1950 жылы Маргарет Бонаға үйленді. 2005 жылы әйелі қайтыс болды. Оның артында қыздары мен екі ұлы қалды.
Howell was born in Great Moulton in Norfolk, the son of a farmer. He was educated at Diss Grammar School, Norfolk. He joined the RAF in 1941, becoming a navigator and bomb aimer. He was demobilised as a flight lieutenant in 1946, and became an arable farmer, later chairing the local branch of the National Farmers Union. He married Margaret Bone in 1950. His wife died in 2005. He was survived by their daughter and two sons.
Саяси мансап
Ол Консервативтік партияға қосылды және 1961 жылдан бастап Митфорд және Лаундич ауылдық округтік кеңесінің кеңесшісі болды. Ол 1966 жылғы жалпы сайлауда Солтүстік Норфолктан Парламентке үміткер болды, бірақ жұмысшы партиясының депутаты Берт Хейзелдің орнын алмастыра алмады. Ол 1970 жылғы жалпы сайлауда бұл орынды жеңіп алды, ал оның сайлау округінде адал жұмысы оған келесі 27 жыл бойы үнемі көпшілікке ие бола отырып, орынды ұстап тұруға мүмкіндік берді. Оның саясаты партияның оң жақ қанатына жатады деп саналды, ол міндетті ұлттық қызметті, өлім жазасын қайта енгізуді, салықты қысқартуды, мемлекеттік секторды қысқартуды, иммиграциялық ережелерді күшейтуді және жеке куәліктерді енгізуді қолдады. Ол жұмыссыздарды жұмыс табуға ынталандыру үшін жұмыссыздық жәрдемақысының "workfare" жүйесін қабылдаудың жақтаушысы болды. Оның "Неге жұмыс істеуге болады?" деген кітабы 1976 жылы жарық көрді, содан кейін "Неге жұмыс істеуге болмайды?" (1991) және Ұлыбританияны қайта жұмысқа орналастыру (1995). Ол бірнеше арткы комитеттерде және 1922 Комитетінің 1984 жылдан 1990 жылға дейін атқарушы құрамында қызмет етті. 1996 жылы ол жұмыссыздарға соңғы мүмкіндік ретінде жұмыс беруші ретінде мемлекет ұсынған Жұмыс істеу құқы туралы заң жобасын ұсынды. Хауэлл 1974 жылдан 1979 жылға дейін Еуропа Парламентінің номиналды мүшесі, ал 1987 жылдан 1997 жылға дейін Еуропа Кеңесі мен Батыс Еуропа Одағының өкілі болды. 1993 жылы ол рыцарь атағына ие болды. Оның үлкен ұлы Пол Хауэлл 1979 жылдан 1994 жылға дейін Норфолктан ЕОП депутаты болып сайланды. Ол 1997 жылғы жалпы сайлауда Қоғамдар палатасынан зейнеткерлікке шықты. Оның орнын консервативті Дэвид Приор, Хауэллдің ішкі саяси қарсыластарының бірі, "құрғақ" бұрынғы консервативті министр Джим Приордың ұлы сақтады.
He joined the Conservative Party, and was councillor for Mitford and Launditch Rural District Council from 1961. He stood for Parliament in North Norfolk at the 1966 general election, but could not displace the incumbent Labour MP, Bert Hazell. He won the seat at the 1970 general election, and his assiduous constituency work enabled him to retain the seat for the next 27 years with increasing majorities. His politics were considered to fall on the right wing of his party, supporting compulsory National Service, reintroduction of the death penalty, tax cuts, reduction of the public sector, stronger controls on immigration rules, and the introduction of identity cards. He was a proponent of the adoption of a "workfare" system of unemployment benefits, to encourage unemployed people to find jobs. His book, Why Work?, was published in 1976, followed by Why Not Work? (1991) and Putting Britain Back to Work (1995). He served on several backbench committees, and on the executive of the 1922 Committee from 1984 to 1990. In 1996, he introduced the Right to Work Bill, which proposed the state as the employer of last resort for the unemployed. Howell was a nominated member of the European Parliament from 1974 to 1979, and a delegate to the Council of Europe and the Western European Union from 1987 to 1997. He was knighted in 1993. His elder son, Paul Howell, was elected as an MEP for Norfolk from 1979 to 1994. He retired from the House of Commons at the 1997 general election. His seat was retained by the Conservative David Prior, the son of one of Howell's internal political opponents, "wet" former Conservative cabinet minister Jim Prior.