Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер, адвокаты және бұрынғы консервативті депутат Антони Риверс Марлоу (17 маусым 1940 жылы туған), Тони Марлоу деп аталады, ол 1979 және 1997 жылдар аралығында Парламент мүшесі болып қызмет еткен британдық бұрынғы консервативті саясаткер.
British politician
the barrister and earlier Conservative MP
Antony Rivers Marlow (born 17 June 1940), known as Tony Marlow, is a British former Conservative politician who served as Member of Parliament (MP) between 1979 and 1997.
Ерте өмір
Гринвич қаласында туған Марлоу Веллингтон колледжінде, RMA Sandhurst және St Catharine's College, Кембриджде білім алған.
Born in Greenwich, London, Marlow was educated at Wellington College, RMA Sandhurst and St Catharine's College, Cambridge.
Парламенттік мансап
Әскерден шыққаннан кейін менеджментке кеңес беру және коммерциялық даму саласында жұмыс істеді. Палатаға кірмес бұрын Марлоу 1974 жылдың ақпан айында Нормантонмен және 1974 жылдың қазан айында Регбимен сәтсіз шайқасты. Ол 1979 жылғы сайлауда Нортгемптон-Норт партиясынан жеңіске жетіп, лейборист депутаты Морин Колкхуунды жеңді. Кейіннен ол Еуроскептикалық дауыс беру рекордына ие болды, Бірыңғай Еуропалық акт пен Маастрихт шартына қарсы дауыс берді, сондай-ақ Испания мен Португалияның ЕЭК-ке кіруіне қарсы дауыс берді. Ол Маастрихт туралы келісімді талқылау кезінде сенім білдіру туралы дауыс беруге қарсылық білдіргені үшін партиялық қамшысын алып тастаған сегіз консервативті депутаттың бірі болды. Басқа көтерілісшілермен бірге ол ақыр соңында табысты жұмысшы түзетуін қолдады, ол отынға ҚҚС деңгейін үкіметтің ұсынған деңгейінің жартысына дейін белгіледі, бұл мөлшерлеме осы күнге дейін сақталған. Маастрихт келісімін бұзу үшін билікте болғаннан кейін, 1995 жылы Консервативтік партияның басшылығына Джон Редвудтың Джон Мейджорға қарсы сәтсіз сынағын қолдады. Ол көптеген жылдар бойы Ұлыбритания Палестинаның барлық партиялық тобының төрағасы болды, Ясир Арафатпен кездесуге және Оңтүстік Ливанға, Батыс жағалауға және Газа секторына бару үшін делегацияларды ұйымдастырды. Лондон гигиена және тропикалық медицина мектебінің профессоры Алан Вудруффпен бірге Марлоу Токсокара канис қаупіне негізделген иттердің зияндылығына қарсы науқан жүргізді. Марлоу Crossrail жеке заң жобасы комитетінің төрағасы болды. Бұл тұжырымдамаға таңқаларлықтай әсер етсе де, сол кезде Лондонның қаладағы қаладағы саяхатқа деген сұраныс төмендеп барады. Сонымен қатар, Қазынашылықтан жеткілікті қаражат алу мүмкін емес екендігі және егер заң жобасы мақұлданса, шығыс Лондонның үлкен бөліктеріне жоспарлы апат төндіретіндігі анық болды. Комитет заң жобасына қарсы дауыс берді. Ол 1996 жылы 25 наурызда ақылсыз сиыр ауруы туралы пікірталас кезінде Харриет Харманды "ақылсыз сиыр" деп атағаны үшін сол кездегі спикер Бетти Бутройдтан сынға түсті. 1997 жылы сайлауда Марлоу сол партияның мүшесі Салли Киблге жеңіліп қалды. Парламенттен кеткеннен бері Марлоу Батыс Уэльсте қой қорасымен, 70 таза тұқымдық лимузин ірі қарасымен, 100 гектардан астам егістік жері мен орманды жерімен шаруашылық жүргізуде. Сонымен қатар, ол жиырма бес үйді жобалап, салып/қайта жаңартты. Оның үлкен отбасы бар.
After leaving the army he was employed in management consultancy and commercial development. Before he entered the House, Marlow unsuccessfully fought Normanton in February 1974 and Rugby in October 1974. He gained Northampton North at the 1979 election, defeating the Labour MP Maureen Colquhoun. Subsequently, he had a reliably Eurosceptic voting record, voting against the Single European Act and the Maastricht Treaty, as well as against the entry of Spain and Portugal into the EEC. He was one of the eight Conservative MPs who had the party whip withdrawn for opposing a confidence vote, called during the debates on Maastricht Treaty. Together with other rebels, he supported an ultimately successful Labour amendment which set the level of VAT on fuel at half the government's proposed level, a rate that remains to this day. After losing the whip for his rebellion over the Maastricht Treaty, Marlow endorsed John Redwood's unsuccessful challenge to John Major for the leadership of the Conservative Party in 1995. He was for many years Chairman of the UK Palestine All Party Group, leading and organising delegations to meet Yasser Arafat and to visit Southern Lebanon, the West Bank and the Gaza Strip. With Professor Alan Woodruff of the London School of Hygiene and Tropical Medicine, Marlow campaigned against dog nuisance based on the dangers arising from Toxocara canis, initiating the Parliamentary campaign through the introduction of a ten minute rule bill. Marlow was Chairman of the Crossrail Private Bill Committee [the last such committee]. Although impressed by the concept, at the time demand for urban travel in London was declining with increasingly sophisticated electronic communications leading to a progressive closure of back offices. It also became apparent that sufficient Treasury funding was unlikely to be forthcoming and that had the Bill been agreed, large parts of east London would have been threatened with planning blight. The Committee voted against the Bill. He was censured by the then speaker Betty Boothroyd for referring to Harriet Harman as a "stupid cow" during a debate about mad cow disease on 25 March 1996. Marlow lost his seat in the 1997 election to Labour's Sally Keeble. Since leaving Parliament Marlow has been farming in West Wales with a flock of sheep, 70 pure bred Limousin cattle, arable and woodland over 100 acres of which he has planted. He has also designed and built/converted twenty five houses. He has a large family.