Clerics Regular of the Mother of God

Тарих

Леонарди 1541 жылы Лукка республикасындағы Дицимода (қазіргі Борго-а-Мозанно коммунасының құрамында) орта таптан шыққан ата-ананың ұлы болып дүниеге келді. Ол 1572 жылы 22 желтоқсанда діни қызметке тағайындалды. Леонарди орденінің 1574 жылы пайда болғанын айтуға болады. Екі-үш жас адам оның айналасына жиналып, рухани бағыт-бағдар алу үшін және ол әлі де жай адам ретінде бастаған реформа жұмысына көмектесу үшін келді. Леонарди Луккадағы Санта-Мария-делла-Роза шіркеуін жалға алды және жақын маңдағы кварталда қауымдық өмір сияқты нәрсе басталды. Бұл жерде, оның көмекшілері діни қызметкерлікке дайындалып жатқаны және діни тәртіпке ұқсас нәрсе қалыптасу үстінде екендігі айқын болған кезде, адал негізін қалаушыға қарсы қуғын-сүргін дауыл көтерілді. Республиканың немесе Лукканың басшылары, егер жергілікті діни тәртіп Италияға тараса, кішкентай мемлекеттің ісі көршілеріне тым танымал болады деп шын қорқынышты сезінген сияқты. Алайда қуғын-сүргін соншалықты тиімді және ұзаққа созылды, Леонарди өмірінің қалған бөлігін Люккадан қуғын-сүргінмен өткізді, тек сенаттың арнайы жарлығымен қайтадан қабылданады, папа қысымымен қаламаған жерден шығарылады. 1580 жылы Джованни құпия түрде Санта-Мария-Кортеландинидің ежелгі шіркеуін (көбінесе Санта-Мария-Нера деп аталады) сатып алды, ол осы күнге дейін Орденнің қолында. 1583 жылы қауым Папа Григорий XIII-нің бастамасымен Лука епискобы Алессандро Гидиччионимен канондық тұрғызылып, 1595 жылы 13 қазанда Климент VIII-нің "Ex quo divina majestas" папалық қысқаша мақаласымен бекітілді. Бұл кезде қауым тек тазалық, табандылық және мойынсұнушылыққа қатысты қарапайым ант берді және Бәрақатты Қыздың діндарлар қауымы деп аталды. Ол сондай-ақ Йорк кардиналарының алғашқы титулярлық шіркеуі болды. Бұл шіркеудің негізін қалаушының денесі осы шіркеуге көшірілді және ол жерде, Жақия Баптістің құрбандық үстелінің астында жатыр. Леонарди 1701 жылы құрметті деп жарияланды, 1861 жылы Папа Пий IX-тің батасын алды, ал 1938 жылы 17 сәуірде Папа Пий XI-дің канонализациясы. Оның мерекесі Католик шіркеуінің жалпы рим күнтізбесінде 9 қазанда атап өтіледі. 1614 жылы папа Пауль V қауымға "Пиоз мектептері" деп аталатын мектептерді қамқорлықпен қарастыруды сеніп тапсырды. Оның "Inter Pastoralis" қысқашасында қауым алғаш рет "Құдай Анасының" деп аталады, ол осы уақытқа дейін "Бақытты Virgin діни қызметкерлер" деген бастапқы атымен белгілі болды. Бұл мектептерге қамқорлық жасау қауымның құзырынан тыс болып саналғандықтан, 1617 жылы сол понтифик оларды жауапкершіліктен босатты. Тек 3 қараша 1621 жылы Папа Григорий XV құрылтайшының ойындағыны жүзеге асыра отырып, қауымға өз мүшелеріне салтанатты ант беруге рұқсат беру арқылы діндарлық ордені құрды, содан кейін ол Құдайдың Анасының тұрақты дінбасылары болды. Леонарди өмірінде көптеген шіркеу ұсыныстарын алды, бірақ Республиканың басқарушы органымен татуласуды үміттеніп, оларды бас тартуды жөн көрді. Бүкіл тарихында орденде 15 шіркеуден артық болған емес. 2008 жылы оның сегіз түрі болды, барлығы Италияда. Солардың бірі - Луккадағы Санта-Мария-Кортеорланди және Римдегі Санта-Мария-ин-Кампителли шіркеулері. Санта-Мария Кортеландинидің сакраториясында Кентерберийлік Қасиетті Томастың шашты шапанының үлкен бөлігі сақталған, оның мейрамы онда айтарлықтай рәсіммен атап өтіледі; 1908 жылы бұл монументтің жартысы Англияның Эрдингтон қаласындағы Сент-Томас бенедиктиндік абатханасына табыс етілді. 1867 жылы жойылғанына дейін үлкен ұлдар мектебін ұстаған дін қызметкерлерінің бұрынғы резиденциясы Лукканың қоғамдық кітапханасы болды. Негізгі серіктестерінің екеуі, Чезаре Франчоти мен Джованни Чиони, католик шіркеуімен құрметті деп жарияланды. Орден көптеген ғалымдар мен жазушылармен танымал. Олардың ішінде "Соборлар" және тағы бір жүздеген еңбектердің редакторы Джованни Доменико Манси бар. Орденнің гербі көк түсті, бұл біздің әйелдің көкке көтерілуін бейнелейді; және оның белгісі мен мөрі грек таңбаларымен Құдайдың Анасының монограммасы.

Leonardi was born in 1541, the son of middle class parents, at Diecimo (now within the comune of Borgo a Mozzano) in the Republic of Lucca. He was ordained on December 22, 1572. Leonardi's Order may be said to have begun in 1574. Two or three young laymen, had gathered round him to submit themselves to his spiritual guidance and help him in the work of reform which he had begun even as a layman. Leonardi rented the Church of Santa Maria della Rosa in Lucca and, in a quarter close by, something like community life was started. It was here, when it became evident that his lay helpers were preparing for the priesthood and that something like a religious order was in process of formation, that a storm of persecution broke out against the devoted founder. The leaders of the Republic or Lucca seem to have had a real fear that a native religious order, if spread over Italy, would cause the affairs of the little state to become too well known to its neighbours. The persecution, however, was so effective and lasting, that Leonardi practically spent the rest of his life in banished from Lucca, only being now and again admitted by special decree of the Senate, unwillingly extracted under papal pressure. In 1580 Giovanni acquired secretly the ancient Church of Santa Maria Cortelandini (popularly known as Santa Maria Nera) which the Order holds to this day. In 1583, the congregation was canonically erected at the instigation of Pope Gregory XIII by Alessandro Guidiccioni, Bishop of Lucca, and confirmed by the papal Brief of Clement VIII "Ex quo divina majestas", 13 October 1595. The congregation at this time only took simple vows of chastity, perseverance, and obedience, and was known as the Congregation of Clerics Secular of the Blessed Virgin. which also served as the first titular church of the Cardinal of York. The body of the founder was moved to this church and lies there, under the altar of St John the Baptist. Leonardi was declared Venerable in 1701, beatified by Pope Pius IX in 1861, and canonized by Pope Pius XI on 17 April 1938. His feast day is celebrated on 9 October in the General Roman Calendar of the Catholic Church. In 1614, Pope Paul V confided to the congregation the care of the so called Pious Schools. It is in his Brief "Inter Pastoralis" that the congregation is first called "of the Mother of God", having until then been known by its original name of "Clerics Secular of the Blessed Virgin". The care of these schools being considered outside the scope of the congregation, it was relieved of their charge by the same pontiff in 1617. It was not until 3 November 1621 that Pope Gregory XV, carrying out what was always in the founder's mind, erected the congregation into a religious order proper by permitting its members to take solemn vows, and it then became the Clerics Regular of the Mother of God. Leonardi received many offers of churches during his life, but, hoping to reconcile with the governing body of the Republic, thought it better to refuse them. In all its history the Order has never had more than 15 churches. In 2008 it had eight, all of them in Italy. They include that of Santa Maria Corteorlandi in Lucca and Santa Maria in Campitelli in Rome. In the sacristy of Santa Maria Cortelandini is preserved a large portion of a hairshirt of St. Thomas of Canterbury whose feast is celebrated there with considerable ceremony; in 1908 half of this relic was presented to the Benedictine Abbey of St. Thomas, Erdington, England. The former residence of the clerics, who kept a large boys' school until the suppression in 1867, became the public library of Lucca. Two of the original companions of the founder, Cesare Franciotti and Giovanni Cioni, have been declared Venerable by the Catholic Church. The Order is known for numerous scholars and writers. Notable among them is Giovanni Domenico Mansi, editor of the "Councils" and a hundred other works. The coat of arms of the Order are azure, representing Our Lady Assumed into Heaven; and its badge and seal the monogram of the Mother of God in Greek characters.