Кіріспе
Австралияның Корольдік әуе күштері офицері Эндрю Уильям "Ники" Барр (1915 жылы 10 желтоқсан - 2006 жылы 12 маусым) - Австралияның ұлттық регби құрамасының мүшесі, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік Австралия әуе күштері (RAAF) ұшақтарының асасы болды. Ол 12 әуе жеңісінің авторы болды, олардың барлығы Curtiss P 40 истребителімен ұшты. Жаңа Зеландияда туған Барр Викторияда өскен және 1936 жылы регбиде алғаш рет штаттың атынан өнер көрсеткен. 1939 жылы Ұлыбританияда Австралия құрамасы үшін ойнауға таңдалған ол Англияға соғыстың басталуынан кейін турне тоқтатылған кезде ғана келген болатын. 1940 жылы ол RAAF-қа қосылды және Солтүстік Африкаға No. 3 эскадрилья 1941 жылдың қыркүйегінде. Ол П-40 "Томагавк" пен Қалғандары "Киттихок" атты екі ұшақпен жеңіп алды. Баррдың ұрыс ұшқышы ретіндегі жетістіктері оған "Құрметті ұшу кресті" мен "Бар" медаліне ие болды. No 2 кемесіне қолбасшылық бергеннен кейін көп ұзамай 3 эскадрилья 1942 жылдың мамыр айында ол Ассия күштерімен атып түсіріліп, тұтқынға алынып, Италияда қамауға алынды. Ол басқа одақтас қашқындарға аман-есен қашып, RAAF ұшқышы үшін сирек кездесетін әскери айқышпен марапатталды. Англияға оралғаннан кейін, ол 1944 жылдың маусым айында Нормандияға шабуыл кезінде әрекет етті. 2 Операциялық оқу бөлімі. Соғыстан кейін ол рота директоры болды және 1951 жылдан 1953 жылға дейін RAAF-қа белсенді резерв офицері ретінде қайтадан қосылды. 1960 жылдардың басында ол майлы дақылдар өнеркәсібінде белсенді жұмыс істеді, ол үшін 1983 жылы Британ империясы орденінің офицері болып тағайындалды. Ол 2006 жылы 90 жасында қайтыс болды.
Andrew William "Nicky" Barr, (10 December 1915 – 12 June 2006) was a member of the Australian national rugby union team, who became a fighter ace in the Royal Australian Air Force (RAAF) during World War II. He was credited with 12 aerial victories, all scored flying the Curtiss P 40 fighter. Born in New Zealand, Barr was raised in Victoria and first represented the state in rugby in 1936. Selected to play for Australia in the United Kingdom in 1939, he had just arrived in England when the tour was cancelled following the outbreak of war. He joined the RAAF in 1940 and was posted to North Africa with No. 3 Squadron in September 1941. The squadron's highest scoring ace, he attained his first three victories in the P 40 Tomahawk and the remainder in the P 40 Kittyhawk. Barr's achievements as a combat pilot earned him the Distinguished Flying Cross and Bar. Shortly after taking command of No. 3 Squadron in May 1942, he was shot down and captured by Axis forces, and incarcerated in Italy. He escaped and assisted other Allied fugitives to safety, receiving for his efforts the Military Cross, a rare honour for an RAAF pilot. Repatriated to England, he saw action during the invasion of Normandy in June 1944 before returning to Australia as chief instructor with No. 2 Operational Training Unit. After the war he became a company director, and rejoined the RAAF as an active reserve officer from 1951 to 1953. From the early 1960s he was heavily involved in the oilseed industry, for which he was appointed an Officer of the Order of the British Empire in 1983. He died in 2006, aged 90.
Ерте мансап
Эндрю Барр 1915 жылы 10 желтоқсанда Жаңа Зеландияның Веллингтон қаласында дүниеге келді. Оның Джек есімді егіз інісі бар. Балалардың алты жасында отбасы Австралияға көшіп кетеді. Мельбурнда өскен Эндрю Кью мемлекеттік мектебінде оқыды және Австралия футболында ойнады. Ол сонымен қатар 1926 жылдан 1928 жылға дейін үш жыл қатарынан Виктория мектеп оқушыларының 100 метрлік жеңіл атлетика чемпионы болды. 1931 жылы он бес жасында ол Батыс Портта орналасқан Лорд Сомерс лагері мен Power House әлеуметтік және спорттық ұйымдарымен байланысын бастады. Мектепті бітірген соң, Барр Суинберн техникалық колледжінде құрылыс мамандығы бойынша білім алды, бірақ кейіннен бухгалтерлік есеп бойынша дипломдық курсқа түсіп, оны өз кәсібіне айналдырды. Ол 1935 жылы Power House клубындағы досы арқылы регби ойнай бастады. Баррдың салмағы 2 метрге жуық, ал бой-мұрасы 2 метрге жетпеген, сондықтан келесі жылы Викторияның үйінде жезөкше болып жұмыс істеуге таңдалды. 1939 жылы ол Ұлыбританияда Австралия ұлттық құрамасы - Уаллабилер құрамасында ойнауға таңдалды. Турне команда Ұлыбританияға 2 қыркүйекте келгеннен кейін бір күннен аз уақыттан кейін, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан, тоқтатылды. Ұшқыштардың ұшқышы ретінде қызмет етуге құштар Барр бастапқыда Корольдік әуе күштеріне кіруге тырысты, бірақ жақын арада ұшуға болмайтынын және тек әкімшілік міндеттерді ғана күте алатынын айтқанда, өтінішін қайтарып алды. Австралияға RMS Strathaird кемесімен оралған Барр 1940 жылы 4 наурызда Австралияның Корольдік әуе күштеріне әуе курсанты ретінде қосылды. No 5 мектепте "Тайгер шыбын-шіркейлер" атты оқудан өткеннен кейін 3 Бастауыш ұшу оқу мектебі, Эссендон, және Хокер Демонс және Авро Ансонс No. 1 Қызметтік ұшу оқу-жаттығу мектебі, Пойнт Кук, 24 қыркүйекте ол ұшқыш офицер болып тағайындалды. Ол жаттығу кезінде бүлікші ретінде танымал болды және "Ескі Ник" немесе Ібіліс үшін "Ники" деп мәңгілікке танылды. 1941 жылы 24 наурызда ұшқыштар офицері болып тағайындалды. Ол Хартумдағы RAF операциялық оқу бөлімінде P 40 Tomahawk истребительдеріне айналды. Ол жерде оған "гули чит" - араб тілінде: "жүкті өлтірмеңіз, оны тамақтандыру және қорғау, ағылшынға алып барыңыз және сіз сыйланасыз. Саған Алланың игілігі мен сәлемі болсын!" Солтүстік Африкаға оралғанда, Барр 12 желтоқсанда Messerschmitt Bf 110 ұшағын жеңіп, алғашқы әуе жеңісіне қол жеткізді. Ол келесі күні Юнкерс Ju 88 және Мессершмитт Bf 109 ұшақтарымен ұшақтады. Содан кейін эскадрилья P 40 Kittyhawks-пен жабдықталды; Барр жаңа модельмен ұшып жүргенде, 1942 жылы Жаңа жыл күні екі Junkers Ju 87 Stuk-ты түсіріп, аса ұшқышты болды. 8 наурызда ол алты Киттихок ұшағынан тұратын ұшақпен бірге он Macchi C. 202 және екі Bf 109 ұшақтарымен бірге он екі Ju 87 Тобрукқа шабуыл жасағанын тосқауылдады. Австралиялықтар алты "Макки" және үш "Ю-87" ұшақтарын жойған, Барр бір "Макки" ұшағын жеке өзі жойған. Барр 12 жау ұшағын жеңіп, 2 ұшағын ұшақпен ұшырып, 8 ұшағын зақымдады. 3 эскадрильяның ең көп ұпай жинаған мүшесі. Ол 84 ұрыс рейсін, оның 20-сы екі апта ішінде, ал 6-ы 1942 жылдың 16 маусымында ғана ұшты. Оның философиясы бойынша P 40 - бұл жоғары деңгейдегі ұрыс емес, бірақ оның кемшіліктері "қатаңдықсыз агрессиямен өтелуі мүмкін", сондықтан ол әуе соғысына бокстағыдай қарауға шешім қабылдады және "олардан әлдеқайда жақсы қарсыластарды жеңу үшін оларға барады". 1 сәуірде ұшу лейтенанты болып тағайындалған Барр эскадрильяның жетекшісі қызметін атқарып, Гиббстің аяқ сүйегі сынғаннан кейін ауруханаға жатқызылғаннан кейін, операцияларды бастағаннан кейін алты ай өткен соң, мамыр айында бөлімге басшылық етуге тағайындалды. Барр ешқашан эскадрильяның басшылығын іздеген емес, және басқалар да сол рөлге лайықты деп санады. Командир ретінде ол әкімшілік міндеттердің көбін өзінің адъютантына тапсырды, бірақ әдеттегіге қайшы, ол өзі зардап шеккендердің жақын туыстарына хат жазды. Неміс ұшқыштарының бірі Kittyhawk-ты жазалау үшін төменге түскенде, Барр ұшқышты нысанасынан шығарып тастау үшін оған қарай жүгірді және оқ-дәрілердің әсерінен әуеге жіберілген тау жыныстарының сынықтарынан жарақат алды. Достық сенусси арабтары оны тауып, жараларын таңып, одақтас әскер қатарына қайтаруға көмектесті. Өзінің ерлігі мен ертедегі жетістіктері үшін Барр "Артық ұшу кресті" (DFC) марапатына ие болды. Бұл марапаттың толық нұсқасы 1942 жылы 20 ақпанда Лондон газетінде жарияланды: 1942 жылы 25 мамырда Барр қозғалтқышы қызып кеткен кезде шөлге қонуға мәжбүр болды. 26 маусымда екі Bf 109 шабуылға ұшырап, өртеніп жатқан Киттихоктан қ...
On 25 May 1942, Barr had to land in the desert when his engine overheated. Having just taken off the engine cowling, he spotted enemy tanks approaching and immediately took off with the engine exposed to the elements, safely landing back at base. On 26 June, after being attacked by two Bf 109s and bailing out of his burning Kittyhawk, he was captured by Italian soldiers and taken as a prisoner of war, first to Tobruk, and then to Italy, where he received hospital treatment for serious wounds. He later learned that the pilot who shot him down was Oberleutnant Werner Schroer, a Luftwaffe ace credited with sixty one victories in North Africa. Bobby Gibbes, having recovered from his own injuries, again took command of No. 3 Squadron. During his incarceration, on 5 February 1943, Barr was awarded a Bar to his DFC for "destroying further enemy aircraft". Barr tried to escape from his confinement four times. By November 1942 he had recovered sufficiently from the injuries he received in June to break out of the hospital where he was being held in Bergamo, northern Italy. He made his way to the Swiss border, but was challenged by an Italian customs official, whom he struck with a rock before being recaptured. Court martialled on a charge of murder, he only avoided a death sentence when the Swiss Red Cross colonel representing him located the official and proved that he had not died. Barr was instead sentenced to ninety days solitary confinement in Gavi Prison Camp, Genoa. In August 1943, with Italy on the verge of surrender, prisoners of war were rounded up for transport to Germany. Barr jumped from a moving train bound for the Brenner Pass and joined a group of Italian partisans in Pontremoli, remaining at large for two months before again being captured. Taken to a transit camp just over the Austrian border, Barr and fourteen other prisoners escaped by tunnelling under the barbed wire. Eventually he managed to link up with an Allied special operations unit, which was gathering intelligence behind enemy lines, sabotaging Axis infrastructure, and helping Allied prisoners and Italian refugees escape over the Apennine Mountains along the so called "Alpine Route". He was recaptured and escaped once more before finally making it through the Alpine crossing himself, leading a group of more than twenty. After reaching friendly lines in March 1944, he was sent to a military hospital in Vasto, weighing only and in poor health, suffering malaria, malnutrition, and blood poisoning. The assistance he rendered to fellow Allied fugitives earned him the Military Cross (MC) for "Exceptional courage in organising escapes"; the award was gazetted on 1 December 1944. He is thought to be one of only five or six RAAF pilots to receive the MC during World War II. After his return to Australia on 11 September, Barr was promoted to acting wing commander and appointed chief instructor at No. 2 Operational Training Unit in Mildura, Victoria, taking over from Bobby Gibbes. He also went to New Guinea and flew some ground attack missions in the Kittyhawk to gain experience in the South West Pacific theatre. Following the end of hostilities in August 1945, Barr was treated for recurring fever and underwent two operations on his limbs in No. 6 RAAF Hospital, Heidelberg. He was discharged from the Air Force on 8 October.