Avenida de Mayo

Кіріспе

Май даңғылы (аргентина тілінде) - Аргентинаның астанасы Буэнос-Айрестегі даңғыл. Ол Плаза-де-Майо мен Конгресс-плазаны байланыстырады және Ривадавия даңғылына қосылғанға дейін батыс-шығыс бағытта созылады.

Тарих және жалпы түсінік

Қала әкімі Торкуато де Альвеар бастамасымен 1885 жылы басталған жұмыс 1894 жылы аяқталды. Авенюді көбінесе Мадридтегі Ла Гран Виамен салыстырады, бірақ испан даңғылы кейін (1910) салынған. Ол сондай-ақ Париж немесе Барселонадағы сәндік жаңа стильдегі, неоклассикалық және эклектикалық стильдегі күрделі ғимараттарымен салыстырылады. Авеню 1810 жылғы мамыр революциясының құрметіне (Аргентинаның тәуелсіздігіне әкелген оқиға) аталған. Революцияны бастаған жиналыс орны (Буэнос-Айрес Кабилдосы) 1888 жылы бөліп-бөліп қиратылды. Параллель көшелерді кеңейту арқылы емес, қолданыстағы қалалық блоктар арқылы салынған даңғылдың орналасуын муниципалдық қоғамдық жұмыстар директоры Хуан Антонио Бушьяццо жобалаған. Бушиаццоға даңғыл бойындағы бірқатар ғимараттарды (олардың ішінде, қалалық әкімдік) жобалау тапсырылды. Мэр Мигель Кане жаңа жолға қараған аймақ үшін қатаң сәулеттік аймақтарға бөлу заңдарын шығарғаннан кейін. 1890 жылғы үрейдің салдарынан болған рецессия тоқтамға байланысты ұзаққа созылды және 1894 жылы 9 шілдеде (Тәуелсіздіктің 78 жылдығына) ашылған даңғылдың көптеген сәнді жоспарлары қайта жаңғыртылды. Мэр Канедің қатаң ережелері бастапқыда 30 м (99 фут) кеңдіктегі даңғыл бойымен сәулетке қатысты, бұл оған қараған жылжымайтын мүлік биіктігін 24 м (79 фут) дейін шектеді. Бароло мұнарасы осыған ерекшелік берілген алғашқы ғимарат болды және содан бері көптеген кеңсе ғимараттары осы ережелерден асып түседі (бірақ олар негізінен ерекшелік болып қала береді). Авенида де Майода Буэнос-Айрестегі алғашқы метро станциялары орналасқан. 1913 жылы ашылған бұл станциялар АҚШ немесе Еуропадан тыс алғашқылар болды. Авенюның өзі 1937 жылы бір блок бұзылған кезде, 9 де Хулио даңғылына (әлемдегі ең кең) жол салу үшін бір блок бұзылған. Алдағы уақытта даңғыл бойымен қиратуды тоқтатуға тырысқан Ұлттық атқарушы бөлімнің 437/97 Жарлығы 1997 жылы даңғылды Ұлттық тарихи нысан деп жариялады. Нәтижесінде ғимараттардың, билбордтардың және шатырлардың эстетикалық ерекшеліктері өзгертілмеді. Кез келген өзгерістерді Ұлттық ескерткіштер және тарихи орындар комиссиясы (Comisión Nacional de Monumentos y Lugares Históricos) мақұлдауы керек.

Built on an initiative by Mayor Torcuato de Alvear, work began in 1885 and was completed in 1894. The avenue is often compared with La Gran Vía in Madrid, although the Spanish avenue was built later (1910). It is also compared to those in Paris or Barcelona due to its sophisticated buildings of art nouveau, neoclassic and eclectic styles. The avenue was named in honor of the May Revolution of 1810 (the event that led to Argentine Independence). The site of the assembly that touched off the revolution (the Buenos Aires Cabildo) was partially demolished in 1888 to make way for the avenue's entry into Plaza de Mayo. The avenue's layout, built through existing urban blocks instead of via the widening of a parallel street, was designed by the municipal public works director, Juan Antonio Buschiazzo. Buschiazzo was also commissioned to design a number of the buildings along the avenue (among them, City Hall) after Mayor Miguel Cané enacted strict architectural zoning laws for the area facing the new thoroughfare. The recession caused by the Panic of 1890 led to delays and a rollback of many of the more ornate plans for the avenue, which was inaugurated on July 9, 1894 (the 78th anniversary of Independence). Mayor Cané's strict regulations initially governed architecture along the 30 m (99 ft) wide avenue, which limited the height of real estate facing it to 24 m (79 ft). The Barolo Tower was the first to be granted an exception to this and since then, numerous office buildings have been built in excess of these stipulations (though they remain largely an exception). The Avenida de Mayo was the site of the first Buenos Aires Metro stations; opened in 1913, these were the first outside the United States or Europe. The avenue itself underwent its only significant alteration in 1937, when one block were demolished to make way for the perpendicular Avenida 9 de Julio (the widest in the world). Seeking to halt future demolitions along the avenue, Decree 437/97 of the National Executive Branch declared the Avenue a National Historic Site in 1997 and, as a result, the aesthetics of the buildings, billboards, and marquees could not be changed. Any modifications must be approved by the National Commission of Monuments and Historic Sites (Comisión Nacional de Monumentos y Lugares Históricos).