Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық невролог сэр Фрэнсис Мартин Роуз Уолш, FRS (19 қыркүйек 1885 - 21 ақпан 1973) - британдық невролог.
British neurologist
Sir Francis Martin Rouse Walshe, FRS (19 September 1885 – 21 February 1973) was a British neurologist.
Мансап
Ол Лондонда дүниеге келді және 1898-1901 жылдары Бат қаласындағы Приор Парк колледжінде және 1901-1903 жылдары Лондон университетінің колледжінде білім алды. Содан кейін ол 1903 жылдан 1910 жылға дейін Лондон университетінің колледж ауруханасында медицина оқыды. 1908 жылы BSc, 1910 жылы MB дәрістерін алды. Университет колледжінде бір жыл үйде болғаннан кейін ол Лондонның Королева алаңындағы Ұлттық ауруханада үй дәрігері және резидент медициналық қызметкер ретінде жұмыс істеуге көшті. 1912 жылы ол медицина докторы атанды және 1913 жылы Корольдік дәрігерлер колледжінің мүшесі болып сайланды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 1915-1919 жылдар аралығында Мысыр мен Таяу Шығыстағы британдық күштерге консультациялық невролог ретінде Корольдік армияның медициналық корпусында қызмет етті. 1919 жылы ол OBE марапатына ие болды және 1920 жылы Корольдік дәрігерлер колледжінің мүшесі болып сайланды. Дәрігер ретінде ол адамның физиологиялық рефлекстерін сипаттап, талдаудың ізашарсы болды. 1921 жылы ол Королева алаңы ұлттық ауруханасының құрметті дәрігері болып тағайындалды, ал 1924 жылы Университет колледжінің ауруханасының құрметті дәрігері болды. Ол 1924 жылы докторлық диссертациямен марапатталды және 1937-1953 жылдары "Brain" журналының редакторы болды, онда ол ми қабығының қозғалысқа қатысты қызметі және ауруды сезінуге қатысты нейрофизиология туралы маңызды мақалалар жариялады. Ол 1973 жылы 87 жасында Хантингдонның маңында қайтыс болды. Оның ұлы Джон Майкл Уолш өзінің әкесі анықтаған науқасқа пеницилламинді қолдану арқылы Уилсон ауруын емдеуге үлес қосты.
He was born in London and educated at Prior Park College, Bath from 1898 to 1901 and at University College School, London from 1901 to 1903. He then read medicine at University College Hospital, London from 1903 to 1910 and was awarded BSc in 1908 and MB in 1910. After holding a house appointment at University College for a year he moved to work at the National Hospital, Queen Square, London as House Physician and Resident Medical Officer. He was awarded MD in 1912 and elected a Member of the Royal College of Physicians in 1913. During the First World War he served in the Royal Army Medical Corps as Consulting Neurologist to the British Forces in Egypt and the Middle East from 1915 1919. He was presented with an OBE in 1919 and elected a Fellow of the Royal College of Physicians in 1920. As a physician he pioneered the description and analysis of human reflexes in physiological terms. In 1921 he was appointed Honorary Physician at the Queen Square National Hospital and in 1924 Honorary Physician at University College Hospital. He was awarded a DSc in 1924 and from 1937 to 1953 was editor of Brain, in which he published important papers on the function of the cerebral cortex in relation to movement and on neural physiology in relation to the awareness of pain. He died near Huntingdon in 1973, at age 87. His son John Michael Walshe made contributions to the treatment of Wilson's disease, using penicillamine on a patient identified by his father.