Raffaello Carboni

Кіріспе

Италиялық композитор Рафаэло Карбони (1817 жылы 15 желтоқсан - 1875 жылы 24 қазан) - австралиялық жазушы, композитор және аудармашы. Ол Австралияда тұрып, өз көзімен көрген "Еврика" соғыс туралы кітап жазған. Саяхаттан кейін Италияға оралып, Римде қайтыс болды.

Өмірбаян

Рафаэло Карбони 1817 жылы Италияның Урбино қаласында дүниеге келген. Италиялық ұлтшылдыққа берілген ол Италияны Австрия ықпалынан азат ету үшін Мацзини мен Гарибальдидің күштерімен шайқасты. Рим республикасы құлағаннан кейін (1849-1850) ол Лондонға, содан кейін Австралияның Мельбурн қаласына қашып кетті. Ол 1853 жылы Балларат алтын кен орындарына келіп, кеншілер орталық комитетінің мүшесі болды. Еврика акциясы кезінде ол алтын кен орындарында немесе оның айналасында екі жылға жуық болған. 1854 жылы 30 қарашада ол барлық кеншілерді "ұлты, діні немесе түсіне қарамастан, Жер бетіндегі барлық елдердің барлық қанаушыларының баспанасы ретінде Оңтүстік крестке сәлем беруге" шақырды. 1854 жылы 3 желтоқсанда қамауға алынған кезде ол көрермен болып қалды. Алайда ол тұтқындалып, елге опасыздық жасады деп сотталды, бірақ наурыз айында түрмеде дизентериямен ауырып, ақталды. 1855 жылдың шілдесінде Карбони Баллараттағы жергілікті сотқа тау-кен дауларын шешу үшін сайланды. Оның "Еврика бағаналы алаңы" атты кітабы, Еврика бағаналы алаңындағы шабуыл себептерін толық сипаттаған және талдаған жалғыз толық кітап, көтерілістен бір жыл өткен соң жарық көрді. Карбони британдық азамат болып, бірақ 18 қаңтарда 1856 жылы Австралиядан шығып, "Императрица Евгения" кемесімен саяхаттап, Баллараттан табылған алтынның бір бөлігін пайдаланып, өзінің саяхаттарын төледі. Ол үш жыл бойы Иерусалим мен Бейт-Лехемге барып, Италияға оралып, Миланда француз әскерінің аудармашысы болып жұмыс істеді. Кейіннен ол Генуяға ауысты, онда Агостино Бертани Сицилияға "Мыңдық экспедиция" үшін әскерлер мен керек-жарақтарды ұйымдастырып отырды. Карбони Генуядан "Велоце" кемесімен Палермоға кетті, ол 24 маусымда келді. Тіл білімі оған жауапты лауазымға ие болды және ол әкімшілікте аудармашы және аудармашы болып жұмыс істеді, ол мемлекет қайраткері Франческо Криспидің кеңсесінде жұмыс істеді. Бір кездері оған Криспи мен Лорд Джон Расселдің арасындағы құпия ағылшын-итальян хат алмасулары сеніп тапсырылды. Демобилизациядан кейін ол біраз уақыт Еуропаға саяхаттап, содан кейін денсаулығы үшін Неапольге қоныстанды. Ол сол жерде өзінің шығармаларын жариялауды жалғастырды, ол бұрыннан Рита (1859), Ла Кампана Дела Гансия (1861) және Ла Сантола (1861) ұсынды, олардың көшірмелерін Питер Лаллор мен сэр Редмонд Барриге жіберді. Бұл және басқа да шығармалар оның екі Магна Операсының жеке бөліктері болды, Lo Scotta o Tinge, либреттилер мен пьесалар жинағы және олардың музыкалық әріптесі La Ceciliana. Оның ешқайсысы сахнада көрсетілмеген, оның музыкасы да көпшілік алдында орындалмаған. Ол 58 жасында Римдегі Сент-Джеймс ауруханасында қайтыс болды.

Raffaello Carboni was born in Urbino, Italy in 1817. Dedicated to the cause of Italian nationalism, he fought with the forces of Mazzini and Garibaldi to free Italy from Austrian influence. After the fall of the Roman Republic (1849–1850), he fled to London and then to Melbourne, Australia. He arrived on the Ballarat goldfields in 1853, and became a member of the miners' central committee. By the time of the Eureka Stockade he had been on or around the goldfields for almost two years. On 30 November 1854, he called on all miners "irrespective of nationality, religion or colour to salute the Southern Cross as a refuge of all the oppressed from all countries on Earth." When the stockade was attacked on 3 December 1854, he remained a spectator. He was, however, arrested and tried for treason, but later acquitted in March, having been taken ill with dysentery in gaol. In July 1855 Carboni was elected to the local court at Ballarat to adjudicate mining disputes. His book, The Eureka Stockade, the only complete first hand description and analysis of the causes of the attack on the Eureka Stockade, was published a year after the uprising. Carboni became a naturalised British citizen, but left Australia 18 January 1856, sailing in the Impératrice Eugénie, and using some of the gold found at Ballarat to pay for his travels. After three years' travel during which he visited Jerusalem and Bethlehem, he returned to Italy and worked for a time as interpreter with the French army at Milan. He later transferred to Genoa where Agostino Bertani was organizing troops and supplies for the 'Expedition of the Thousand' to Sicily. Carboni left Genoa in the 'Veloce' for Palermo, where he arrived on 24 June. His knowledge of languages afforded him a position of responsibility and he worked in the administration as interpreter and translator, starting in the office of the statesman Francesco Crispi. For a time he was entrusted with the secret Anglo Italian correspondence between Crispi and Lord John Russell. Following demobilisation, he travelled in Europe for a time, then settled in Naples for reasons of health. There he continued to publish his works, having already offered Rita (1859), La Campana Della Gancia (1861) and La Santola (1861), copies of which he sent to Peter Lalor and Sir Redmond Barry. These and other works were separate items of his two Magna Opera, Lo Scotta o Tinge, a collection of libretti and plays, and La Ceciliana, their musical counterpart. None was represented on the stage, nor has his music been publicly performed. He died in Rome at the St James Hospital, aged 58.