Кіріспе

Католик шіркеуіндегі католиктік тағамдық мейрам Евхаристия - католик мәсіхшілері өздерінің сенімдеріне сәйкес, Мәсіхтің денесі мен қаны католиктік евхаристиялық литургия кезінде құдайға бағышталған нан мен шарапта бар деп сакраментке берген атау. 1983 жылғы Канондық заң кодексіндегі Евхаристияның анықтамасы Мәсіхтің өзі "қосылған, ұсынылған және қабылданған" деп, Католик теологиясына сәйкес, Евхаристияның үш аспектісіне назар аударады: Евхаристиядағы Мәсіхтің нақты болуы, Киелі Қауымдасу және Евхаристияның қасиетті құрбандығы. Евхаристия атауы грек сөзі eucharistia-дан шыққан, бұл "рахмет айту" дегенді білдіреді және Матай 26: 2628, Марқа 14: 2224, Лұқа 22: 1920 және 1 Коринфтерге 11: 2329-дағы соңғы кешкі ас туралы есептерді білдіреді, олардың барлығы Исаның нан мен шарапты қабылдағанда "рахмет айтты" деп баяндайды. Қасиетті хостиялар ғибадатханада сақталады, сондықтан Қасиетті Тағамды ауруларға және қаза тапқандарға Киелі Құраннан тыс уақытта әкелуге болады. Бұл евхаристиялық құлшылық етуді де мүмкін етеді. Таудағы Келісімнің құрбандығы. Синай (Шығыс 24:38), исраилдіктердің Уәде етілген жерге саяхаттаған кездегі шөлдегі манна (Шығыс 16:24), Ілиясты нығайтатын көктен түскен нан (1 Патшалар 19:48), Даналық мейрамы (Нақыл сөздер 9:16), Малахи пайғамбарлығы (Малахи 1:11), Исаия пайғамбарлығындағы Құдайдың Қызметшісі (Ишая 42:17; 49:119; 50:49; 52:1353:12). Томас Аквинский Евхаристияның белгілік аспектісінің ең айқын Ескі Келісімдегі бейнесі деп түсіндірді. Бұл - Жаратылыс 14:18 -дегі Мелхиседектің әрекеті, Ескі Келісімдегі барлық құрбандықтар, әсіресе Күнәнің құнын өтейтін күн, тағамның мазмұнын бейнеледі, атап айтқанда, адамзат үшін құрбан болған Мәсіхтің өзі, ал манна тағамның әсерінің ерекше бейнесі болды. Аквинаның айтуынша, Пасхалық тоқты - бұл Евхаристияның таңба, мазмұн және әсердің барлық үш аспектісі бойынша ерекше үлгісі немесе фигурасы. Аквинаның ескі Келісімдегі алғашқы бейнелеуі туралы сөз қозғағанда, Мәліксадықтың Ыбырайымға нан мен шарап әкелу әрекеті Александриялық Климент заманында Евхаристияның құрметіне қолданылатын нан мен шараптың бейнесі ретінде қарастырылды. Аквинастың екінші айтқан бейнесі - Ескі Келісімдегі құрбандықтар, әсіресе күнәнің құнын өтеу күні. Басқа теологтар да бұл рәміздерді Евхаристияның бейнесі деп санайды. Олар Исаның "Ақырғы кешкі ас кезінде елшілеріне құдайлық Еухаристіяны тапсырғанда: "Бұл - көптеген адамдар үшін төгіліп, күнәлардың кешірілуі үшін төгілетін Жаңа Келісімнің қаны" дегенін айтады". Жаңа Келісімде Исаның өлер алдында шәкірттерімен бірге яһудилердің Құтқарылу мейрамын тойлағаны туралы айтылады (егерде Жоханның Ізгі хабарына сәйкес бұл тамақты Иса алдын ала күткен болса керек). Бұл дастарқанда яһудилер әр дастарқанға Құдайдың батасын беріп отырғанын еске түсіреді. Иса нан мен шарапқа бата берудің бірін өзінің өмірінде, өлімінде және қайта тірілуінде Әкесінің сүйіспеншілігінің рәміздеріне айналдырады және шәкірттеріне мұны оны есте сақтау үшін істеуді тапсырады. Құтқарылу мейрамын құрбандыққа шалынған тодамен салыстыруға болады. Мұса пайғамбар арқылы жасалған келісімде Исраилдің жалпы тодасы ретінде, бұл Еврей жазбаларында тода құрбандықтарының ең жоғары үлгісі болды. Сондай-ақ, Еухаристия (грекше eucharistia) деген сөздің өзі ризашылық білдірудің маңыздылығын көрсетеді. Мәсіхтің бұл рәсімді бастаған сөздері ризашылық білдіру мен еске алудың маңызды элементтерін атап көрсетеді. Исаның 22 Забур жырын (Марқа 15:34) қолдануы, классикалық тода жыры, Мәсіхтің азап шегуі, өлімі мен қайта тірілуі, жоқтаудан мадаққа айналған тода қозғалысының сипатын көрсетеді. Құтқарылу мейрамынан кейін исраилдіктер Мысыр құлдығынан азат етілді. Жаңа Шығу, Исраилдің он екі руы халықтармен бірге құтқарылатын, Ескі Келісім пайғамбарларының басты тақырыбы болды. Ишая 4055 және Жаңа Келісім 1 Петір 1:1819-да Жаңа Шығу күнәдан құтқарылумен тығыз байланысты. Марқа мен Матайдың Ізгі хабарында Исаның тостағанға қатысты айтқан сөздері былай басталады: "Бұл - Менің қаным, Киелі Келісімнің қаны". Бұл сөз Мұса пайғамбармен жасалған келісімнің шығу 24:8 тармақтағы орнын толтыруын еске салады. Иса өзінің қанын "көптің күнәларын кешіру үшін төгілетін" қан ретінде сипаттады. Бұл сөздер жаңа Шығу 52:12 -де басқа ұлттардан және олармен бірге құтқарылатын Исраилдің жер аударылған руларының арасындағы "көптің" пайғамбарлық тақырыбына сілтеме жасайды. Құдайдың азап шегіп жүрген қызметшісі ретінде яһуди халқы мен күтпег...

Иеміздің дұғасында

Исаның ұрпақтарына берген жалғыз дұғасында, Иеміздің дұғасында, epiousios сөзі - бұл классикалық грек әдебиетінде басқа жерде жоқ - лингвистикалық тұрғыдан "өте маңызды" (наны) деген мағынада талдап, Ватикан өмір Нанына, Евхаристияға сілтеме ретінде түсіндірілді.

Жақияның Ізгі хабарындағы Қасиетті Евхаристия туралы баяндама

Қасиетті Құтқарылу рәсіміне арналған нан туралы толығырақ түсіндірме Жаңа Келісімдегі Иоанн 6:2559 тармағында берілген, онда Иса Құтқарылу рәсімі туралы жариялады. Бұл үзінділер Католиктердің Евхаристиядағы Мәсіхтің Шынайы болуы туралы сенімінің библиялық негізі ретінде келтіріледі, түсіндірмешілер Исаның сөздерін осы үзінділерде сөзбе-сөз қабылдауға ниет еткенін түсіндіреді. Жоханның Ізгі хабарының 6-шы тарауында Исаның: "Егер сендер көктен келген Билеушінің тәнін жеп, қанын ішпесеңдер, онда өмірлерің болмайды. Жоханның айтуынша, Иса осы сөздерді тіпті көптеген шәкірттері осылай деп таңғалып, тастап кеткенде де, үндемеген. Бұл тармаққа түсініктеме берген теологтар Исаның сөздерін тура мағынада түсіну керек дейді.

Дидахе

Дидахе сияқты ертедегі христиандық құжаттардан бастап, түсінік мына үлгіге сәйкес келеді: Құтқарылу мейрамының соңында (өңдеу) бата берілген және тұтынылатын нан мен шарап Мәсіхпен "нақты" белгіге қарағанда әлдеқайда нақты байланыста болды. Дидахеде бұл белгі өз әсерін тигізуі үшін және шынайы, жеке құрбандықты қамтуы үшін дұрыс көзқарастың маңыздылығына баса назар аударылады: "Сіздің құрбандығыңыз таза болуы үшін, күнәларыңызды мойындаңыз". Тек шомылдыру рәсімінен өткендерге ғана Евхаристияны қабылдауға рұқсат етілді, "Бірақ Иеміздің атына шомылдыру рәсімінен өткендерден басқа ешкім шүкірлік етуіңді (Евхаристияны) ішіп-жемесін" (9-тарау).

Антиохиялық Игнатий

Антақиялық Игнатий, қаза тапқан, өзінің мінез-құлқы туралы айтады және қанның рухани мағынасын береді: "Мен шірійтін тағамға да, осы өмірдің ләззатына да құмар емеспін. Мен Құдайдың нанын, яғни Дәуіттің ұрпағынан шыққан Иса Мәсіхтің тәнін, ал оның сүйіспеншілігін, яғни оның төгілген қанын, ішуді қалаймын". Ол мәсіхшілерге: "Құдай Әкеміз Өзінің рақымымен қайта тірілтіп, күнәларымыз үшін азап шеккен Құтқарушымыз Иса Мәсіхтің тәнін құрбандыққа тартуды мойындамайтын" еретиктерден аулақ болуды ұсынды. (Қайсы сөздің қолданылғанын ескеріңіз, бұл сөз кімге емес, "адамға" қатысты, яғни "Құтқарушымыз Иса Мәсіхке" қатысты.)

Жастин Мартир

Бұл тамақты біз Евхаристия деп атаймыз, ал біздің ілімімізге сенген адамнан басқа ешкімнің одан жеуіне болмайды, өйткені біз оларды кәдімгі нан немесе кәдімгі сусын ретінде қабылдамаймыз; бірақ Құтқарушымыз Иса Мәсіх Құдайдың сөзімен тәнге айналып, біздің құтқарылуымыз үшін тән мен қанға ие болғандықтан, біз үйреткендей, Евхаристиялық дұға арқылы Евхаристияға айналған тамақ, және біздің қанымыз бен тәндерімізді қорек ететін өзгерістер, осы тәнде болған Исаның денесі мен қаны.

Лиондық Ириней

Ириней: "Олай болса, араластырылған тостаған мен дайындалған нан Құдайдың сөзін қабылдаса, ал Еухаристія қан мен Мәсіхтің денесі жасалса, онда біздің тәннің құрамы көбейіп, қолдау табады. Олар қалайша тәннің Құдайдың сыйына ие бола алмайтынын растай алады, ол мәңгілік өмір, Иеміздің денесі мен қанынан тамақтанады және Оның мүшесі болып табылады. Құдайдың сөзін қабылдап, Мәсіхтің денесі мен қанына айналған Құтқарылу рәсіміне қатысады".

Александриялық Климент

"Александриялық Килимент: Менің денемді жеңдер". Ол: "Қандарымды ішіп, Құдай бізге осы қасиетті тағамдарды сыйлайды. Ол Өзінің тәнін құрбан етіп, қанын төгіп, балалары үшін еш нәрседен де таршылық жасамайды. О, керемет құпия! " Католик шіркеуі бұл сөздерді тым тура мағынада түсіндіруге тырыспайды, бірақ Исаның екі түрінде де толық және толық бар екенін үйретеді. Бұл белгіге мақсат беретін рухани мағына мен әсерді, сондай-ақ кез келген рухани әсерді мүмкін ететін бейімділікті елемейтін болсақ, бұл белгіге тән нәрселерді ғана түсінген дұрыс болар еді.

Апостолдық дәстүр

Апостолдық дәстүрде сипатталған шіркеу литургиясы Евхаристияға берілген құрметке баса назар аударады: "Адалдар басқа нәрсені жеместен бұрын евхаристияға қатысуға абай болулары керек. Егер олар тамақты сеніммен жесе, тіпті оларға өлімге әкелетін улы заттарды берсе де, оларға зиян келтірмейді. Ешкімнің де, ешбір кісінің де, басқа да жануардың да еухаристиядан дәм татып, құлап, жоғалып кетпеуі үшін, барлығы да абай болулары керек. Себебі Мәсіхтің денесі - сенушілердің оны жеп, масқараланбауы үшін берілген құрбандық". (36-37-тарау)

Карфагендік Киприан

Киприанның "Иеміздің дұғасы туралы" трактаты, Евхаристияны Иеміздің дұғасында айтылған күнделікті нанмен бірдейлендіреді: "Біз осы нанды күнделікті беруге шақырамыз, Мәсіхпен бірге жүрген біз, күн сайын құтқарылу тағамдары ретінде Евхаристияны қабылдаймыз, кейбір қорқынышты күнәлардың араласуымен, көктегі нанды жеуге кедергі келтіріліп, араласпаймыз деп, Мәсіхтің денесімен бөлісуге болмайды" (параграф. 18) қараңыз.

Никей кеңесі

Никейдің бірінші соборының 18-ші каноны тек епископтар мен пресвитерлердің ғана Евхаристияны өткізуге құқылы екендігін анық көрсетті: "Қасиетті және ұлы Синод біледі, кейбір аудандар мен қалаларда діни қызметкерлер пресвитерлерге Евхаристияны ұсынады, ал канон да, әдет те Мәсіхтің денесін ұсынуға құқығы жоқ адамдарға ұсынуға рұқсат бермейді. Кейбір дьякондардың тіпті епископтардан бұрын да құдай рәсіміне қатысатыны белгілі болды. Олар өздерінің кезегі бойынша, діни қызметкерден кейін, Евхаристияны қабылдасын, ал епископ немесе діни қызметкер оларға қызмет етсін".

Ғасырлар бойы

Христиандық құжаттар бұл ілімді қалай қабылдағанымызды көрсетеді. Ориген 244 жылы: "Сендер Иеміздің денесін қабылдаған кезде, оның бір бөлшегі де құлап кетпеу үшін, барлық қамқорлықты құрметпен қолданасыңдар" деп жазған. Ефрем 373 жылы: "Менің сендерге берген нанымды нан деп санамаңдар, ал алып, жеңдер, ұсақ-түйектерді шашыратып таратпаңдар, өйткені мен оны өз денем деп атадым, ол шын мәнінде менің денем". 412 жылы: "Ол осы жерде бір тәнмен жүрді, және бізге құтқарылу үшін жеуге бір тән берді. Ал егер ол етін құлшылық етпесе, ешкім жемейді. Осылайша, Иеміздің аяқ тапаны қалай құлшылық еткізілетіні көрінеді. Паскасий Радбертус (785-865) - Каролинг теологы, Корби абысы, оның ең танымал және ықпалды еңбегі - 831 жылы жазылған Евхаристияның табиғаты туралы баяндама, "De Corpore et Sanguine Domini" деп аталады. Онда Паскасий Амвросийдің Евхаристияда Иса Мәсіхтің шынайы, тарихи денесі бар екендігіне сенетіндігімен келіседі. Паскасиус бойынша, Құдай - шындықтың өзі, сондықтан оның сөзі мен іс-әрекеті шындық болуы керек. Мәсіхтің соңғы кешкі ас кезінде нан мен шараптың Оның денесі мен қаны екенін айтқан сөзін сөзбе-сөз түсіну керек, өйткені Құдай - шындық. Сондықтан ол Евхаристияда ұсынылған нан мен шараптың "адам мен әйелдің тәндері мен тәндері" болып өзгеріп отыратынына сенді. Мәсіхші тек Евхаристияның Мәсіхтің тәні мен қаны болғанда ғана оның құтқарылу екенін біледі. Беренгарий (9991088) бірінші болып Евхаристиялық түрленуді жоққа шығаруға батылы жетеді. Бірнеше рет шіркеу оны, егер ол өз пікірін қайталамаса, соттамаймыз деп қорқытты. Осылайша папа Григорий VII 1079 жылы Римдегі VI соборда оған мынадай ант беруге бұйырды: "Мен, Беренгарий, жүрегіммен сенемін және аузыммен мойындаймын, киелі дұғаның құпиясы мен Құтқарушымыздың сөзі арқылы құрбандық үстелінде қойылған нан мен шарап Иеміз Иса Мәсіхтің шынайы және дұрыс және тірі денесі мен қанына айналады" (Дензингер [Dz] §355). Тағайындалу нысанын талқылау кезінде (қазіргі кезде Исаның батасын білдіретін сөз) Папа Иннокентий III (1202) "Онда нан мен шараптың түрлері байқалады, ал Мәсіхтің денесі мен қанының шындығына сену және бірлік пен сүйіспеншіліктің күші Нан мен шараптың нысаны; шындық, тән мен қан "Бұл болудың "нақтылығы" қорғалған кезде, оның мақсаты назардан тыс қалмағанын ескеріңіз: "бірлік пен сүйіспеншіліктің күші" бар, бұл, болжам бойынша, мәсіхшілер қауымында болды. Бұл догманы Католик шіркеуі және католик теологиясы бірнеше рет растады, мысалы, Лион кеңесі, 1274; Папа Бенедикт XII, 1341; Папа Клемент VI, 1351; Констанс кеңесі, 1418; Флоренция кеңесі, 1439; Папа Юлий III Трент кеңесі, 1551; Папа Бенедикт XIV, 1743; Папа Пий VI, 1794; және Папа Лео XIII, 1887, басқалармен бірге. Кез келген аралық жағдайды нақтылау үшін басқа мысалдар табуға болады.

Томас Аквиннің "Сумма теологиясы"

1270 жылы шыққан Summa Theologiae католик шіркеуінде оның теологиясының ең басты философиялық көрінісі болып саналады және сол себепті Евхаристия туралы айқын талқылауды ұсынады. "Біріншіден, Мәсіхтің Өзі Евхаристияда қасиетті түрде қамтылған. Сондықтан, Мәсіх шәкірттеріне Өзінің қасиетті тәнін қалдырып, олармен бірге қасиетті тәнін қабылдады. Мәсіхтің шынайы денесі мен қанының осы қасиетті рәсімде болуын сезіммен де, түсінікпен де анықтауға болмайды, тек тек Құдайдың құдіретіне негізделген сенім арқылы ғана. Сондықтан Кирилл Лұқа 22:19-да: "Бұл - сендер үшін құрбан болатын денем", - деп жазған. Бұл, ең алдымен, Жаңа заңның кемелділігі үшін қажет. Еврейлерге 10: 1-ге сәйкес, Ежелгі Заңның құрбандықтары Мәсіхтің азап шегуінің шынайы құрбандығының бейнесі ғана болды: "Заң - болашақтағы игіліктердің көлеңкесі, бірақ осы игіліктердің нағыз суреті емес. Бірақ, тағы да, Томас соңғы себепті "барлық себептердің себебі" деп санайды және сондықтан ол айтып отырған материалдық және формальды себептерге (олар затпен байланысты) басымдық берді. Сондықтан Томастың ілімін ұстану үшін нанның мәнін ешқашан да ұмытпауымыз керек.

Сенім

Жоханның Ізгі хабарының алтыншы тарауында Иса өзінің нанмен бірге болғанын түсіну үшін сенімнің маңыздылығын атап көрсетті. Бұл кітапта "пістеуо" ("сену") етістігі 98 рет кездеседі. Бұл - мәсіхшілердің айтқандарын түсіну үшін сенімнің қаншалықты маңызды екеніне нұсқайды. Сент-Томас Кириллдің сенімге негізделген түсінікті атап өткен сөздерін келтіреді. Қасиетті Августин: "Мен түсіну үшін сенемін, мен түсіну үшін жақсырақ түсіну керек" деп жазды. Уақыт өте келе, догма нақтыланып, сақталып, катехумендерге бірқалыпты түрде ұсынылды. Мәсіхтің осында болуы туралы сол замандағы түсіндірме оның мағынасын тұтастай түсіндіреді: "Балтимор катехизисі тағамдық рәсімді 'Мәсіхтің рақым ету үшін орнатқан сыртқы белгісі' деп суреттеді. Біздің көзқарасымызша, құрметті тағамдар - бұл Мәсіхтің қызметіне байланысты және шіркеуде және шіркеу арқылы жалғасатын, ал сеніммен қабылдағанда Құдаймен, Әкемен, Ұлымен және Киелі Рухпен кездесулер болып табылады. Екі анықтаманың да негізгі төрт элементі бар: белгі-символ, Мәсіхке қатысты, тиімділік немесе күш, және не жүзеге асады, не әкелінеді немесе шығарылады".

Басқа тарихи Евхаристиялық догмалар

Сондай-ақ, шіркеудің іліміне Евхаристияны атап өту үшін арнайы қызметшінің қажеттілігі; Мәсіхтің нандағы тұрақты болуы және нанға көрсетілуі керек құрмет. 110 жылы Антиохиялық Игнатий: "Епископ немесе ол тағайындаған адам құдайға бағышталған Құранды дұрыс деп есептесін". 440 жылы Александрияның Кириллінің жазбасында: "Егер [Евхаристиялық түрлердің] кейбіреулері басқа күнге қалдырылса, мистикалық батаның қасиеттілікке пайдасы жоқ деп айтылатынын естідім. Олар осылай айтқандары үшін ақымақ; Мәсіхтің өзгермегенін, Оның қасиетті денесі өзгермегенін, бірақ батаның күші мен өмір беретін рақымы Оның ішінде үзілмеді ". Тертуллиан, 211: "Біз тостағаннан немесе наннан жерге түсіп кетпеу үшін қатты сақ боламыз". Папа Иннокентий III, 1208: "Кімде-кім қаншалықты адал, діндар, қасиетті және парасатты болса да, ол Евхаристияны бағыштауға немесе құрбандық үстелінің құрбандығын жасауға болмайды, егер ол діни қызметкер болмаса, оны тұрақты түрде көрінетін және сезінетін епископ тағайындайды". Қасиетті хостициялар тек Евхаристияға ғана емес, латрияға да беріліп тұрады. Реформация дәуірінің басында Рим папасы Юлий III 1551 жылы былай деп жазды: "Осылайша, Мәсіхке адалдардың бәрі католик шіркеуінде әрқашан қалыптасқан әдет-ғұрыпқа сай шынайы Құдайға, ең қасиетті құрметті осы Тамауға, латрияға табынуды ұсынатынынан еш күмән жоқ".

Евхаристиялық құлшылық ету

Католик шіркеуі жеке немесе топта, "Бақытты Тағалаға қысқа уақытқа бару", қасиетті сағат, қырық сағаттық құлшылық немесе басқа да католик құлшылықтары үшін Евхаристиялық Мәсіхке жеке, құлшылықпен табынуды мақұлдайды. Бұл мәселенің маңыздылығы - діни орындарда жиі өткізілетін қасиетті Тағаланың рәсіміне қатысты. Ол сондай-ақ католиктерді Евхаристияның толық мағынасын түсіндіруде Мессаның үлкен құндылығын есте ұстауға шақырады: "Халықтық құлшылықтар литургиялық мезгілдерге сәйкес, қасиетті литургияға сәйкес, қандай да бір түрде одан алынған және халықты оған жетелейтін түрде жасалуы керек, өйткені шын мәнінде литургияның өзі олардың кез келгенінен әлдеқайда жоғары". Тарихи тұрғыдан алғанда, Евхаристияның қауымдық және жеке жемістері динамикалық шиеленістілікте өткізілді: "Литургияның үлкен тақырыптары (өлімнен қайта тірілу, үміт және Құдайдың сүйіспеншілігі) біздің күнделікті өміріміздің отбасылық және жеке құлшылықтарына ағып, жалпы жиналысқа қайта оралатын көпір құрауы керек".

Құрбандық

Католик шіркеуінің катехизисінің жинағына сәйкес "Евхаристия - бұл Иеміз Исаның денесін және қанын құрбан ету, ол айқышқа шегелену құрбандығын ғасырлар бойы өзінің даңқты оралуына дейін жалғастыру үшін құрды. Осылайша ол өз шіркеуіне өзінің өлімі мен қайта тірілуінің осы мерекесін сеніп тапсырды. Бұл - бірліктің белгісі, қайырымдылықтың байланысы, Құтқарылу мейрамының дастарқаны, онда Мәсіхті құрметтеуге болады, ақыл-ойы рақымға толады және болашақ даңқтың кепілі бізге беріледі". Нанды (кейіннен Хостия деп аталады) және шарапты құлшылыққа тарту Мәсіхтің Құтқарылу мейрамының ескерткіші, оның бірегей құрбандығының қазіргі және құрметті тартуы, оның денесі болып табылатын шіркеудің литургиясында ескерткіш өткен оқиғаларды еске алу ғана емес, олар белгілі бір түрде қазіргі және нақты болады. Қасиетті Құранды атап өту кезінде, ол Мәсіхтің Құтқарылу мейрамын еске алады және Мәсіхтің айқышқа біржола құрбан болған құрбандығы мәңгілік болады. Алайда, қазіргі заманғы тарихи және Киелі кітап зерттеулері көрсеткендей, "екеушілік" сөзін қолдану, бұл қасиетті Иеронимнің "Вулгата" аудармасы болса да, Исаның құрбандығын және оның Евхаристиялық еске алуын сипаттау үшін қате. Теологтардың бір тұжырымдамасы құрбандық "адамның Құдайға жасаған бір ісі емес (бұл күнәнің құнын өтеу), бірақ Құдайдың адамзатқа жасаған бір ісі (бұл күнәнің құнын өтеу) " деген. Евхаристияда қызмет атқара алатын және тағамды бағыштайтын жалғыз қызметшілер - Мәсіхтің тұлғасында ("in persona Christi") әрекет ететін жарамды тағайындалған діни қызметкерлер (епископтар немесе пресвитерлер). Басқаша айтқанда, діни қызметкер Мәсіхтің, яғни шіркеудің Басы Мәсіхтің, өкілі болып табылады және Құдай Әкенің алдында, шіркеудің атынан әрекет етеді, әрқашан "біз" деп "мен" деп емес, "біз" деп айтады. Пайдаланылатын зат бидай наны мен жүзім шырыны болуы тиіс; бұл жарамдылық үшін маңызды болып саналады.

Су мен дәннің дәмін өзгерту

Католик шіркеуінің ілімі бойынша, нан мен шарап Иса Мәсіхтің денесі мен қанына айналғанда, олар ескі дене мен жаңа денеге айналады. Транссубстанциация (лат. transsubstantiatio) - нан мен шараптың мәнін Мәсіхтің денесі мен қанына айналдыру, нан мен шараптың кездейсоқ өзгерістерін өзгертпей. Иса соңғы кешкі ас кезінде: "Бұл - Менің денем", - дегенде, қолындағы нанның барлық түрін қолданған. Алайда католик шіркеуі Исаның айтқан сөздеріне сай, нанның "тұғыры" оның денесіне айналды деп үйретеді. Басқаша айтқанда, бұл оның денесі еді, ал сезімдерге немесе ғылыми зерттеулерге ашық барлық көріністер бұрынғыдай нан болды. Ғылымның затпен тікелей байланысы жоқ, тек көріністермен ғана, ал оларда, догманың өзінде, өзгеріс жоқ. Сондықтан, діни қызметкер (немесе дін қызметкері) хостиция берген кезде "Мәсіхтің денесі" және "Мәсіхтің қаны" деп айтса да, тостағанды ұсынған кезде, екеуін де қабылдаған адам Мәсіхті түгелдей қабылдайды. Сондықтан Католик шіркеуі Мәсіхтің көктегі дене мен қанға айналуы арқылы нан мен шараптың кейіпінде, сол кейіпінде болғанша, шынымен де, шынайы түрде өмір сүретінін айтады. Осы себепті құдайға бағышталған элементтер, әдетте, шіркеу шатырларында, ауруларға және өлім аузында жатқандарға Қасиетті Тағамды беру үшін, сондай-ақ екінші, бірақ әлі де жоғары бағаланған, Евхаристиядағы Мәсіхке құлшылық ету мақсаты үшін сақталады. "Ер шапағаты" деп аталатын осы құрбандық рәсіміне "Иса Мәсіхтің денесі мен қаны, жаны мен құдайлық болмысы, яғни бүкіл Мәсіх, шын мәнінде, шын мәнінде және толықтай қатысады". "Бұл болуды "нақты" деп атайды, бұл басқа да болу түрлерін "нақты" бола алмайтындай етіп алып тастау үшін емес, өйткені ол толық мағынада болу: яғни бұл Мәсіхтің, Құдай мен адамның өзін толық және толықтай танытуы". Мәсіхтің Евхаристиядағы шынайы болуының мәні трансбұғаттану фактісінен көп. Евхаристия, Иса айтқандай, "сендер үшін", "күнәлар кешірілуі үшін" және, Пауылдың ілімі бойынша, шынайы ғибадат етушілерді Мәсіхтің бір денесі етіп қалыптастыру үшін құрылды. Джон Зупез былай дейді: "Бастапқыда нанның шынайы түрде болғаны мен оның себебін ажырату мүмкін емес еді. Бірақ транссубстанция деген термин тек осы фактіге ғана назар аударады". "Собстанция" деп аталатын шындықтың өзгеруі туралы ілім Аристотель философиясына байланысты емес: "транссубстанциация" терминін ең ерте кездестірген, нан мен шараптан Мәсіхтің денесі мен қанына айналуды сипаттау үшін, 1079 жылы, әсіресе, Қасиетті Тома Аквинастың (1227-1274 жж.) ықпалымен, латын батысынан бұрын, Турдың архиепискобы Хилдеберт де Лавардин (өлген 1133 ж.) болды. (Париж университеті 1150 және 1170 жылдар аралығында ғана құрылған.) "Собстанция" (substantia) деген термин бір нәрсенің шындықты білдіретін түрі ретінде латынша христиандықтың алғашқы ғасырларынан бастап қолданылған, мысалы, олар Ұлын Әкемен бірдей "субстанция" (consubstantialis) деп айтқан кезде. Бұл сөздің грекше мағынасы "οὐσία" - "Ол" - "ὁμοούσιος" - "Отанымен бірге" және нан мен шараптың Мәсіхтің денесі мен қанына айналуы "μετουσίωσις" деп аталады. Демек, "адамның дәмін нан мен шарапқа айналдыру" ілімі Аристотельдің философиялық түсініктерінен тәуелсіз, ал олар шіркеудің догмалары емес еді және емес.

Таңдау рәсімінің қызметкері

Евхаристияның жалғыз қызметшісі (Евхаристияны бағыштауға құқылы адам) жарамды түрде тағайындалған діни қызметкер (епископ немесе пресвитері). Ол Мәсіхтің атынан әрекет етеді, өйткені Мәсіх - қауымның Басы, әрі ол Құдайдың алдында қауымның атынан әрекет етеді. Бірнеше діни қызметкер бір мерекені бірге өткізе алады.

Латын шіркеуінің тәжірибесі

Егер нақты қажеттілік себептері болса, онда епархиялық епископ заң нормаларына сәйкес, бір рет немесе белгілі бір уақытқа басқа да Мәсіхке сенушілерді тағайындауы мүмкін. Ақыр соңында, күтпеген жағдайларда, Евхаристиялық рәсімді басқаратын діни қызметкер бір рет рұқсат бере алады. "Екстраординарлық қызметшілер тек арнайы қызметшілер болмаған кезде немесе діни рәсімдер кезінде арнайы қызметшілер Киелі тамақты үлестіре алмайтын жағдайда ғана, құдайға құлшылық ету рәсімінде Киелі тамақты үлестіре алады. Сондай-ақ, олар бұл қызметті мәсіхшілер саны аса көп болған және Киелі тамақ таратуға тағайындалған діни қызметкерлердің саны жеткіліксіз болғандықтан, ұзаққа созылатын құдайшылық рәсімдер кезінде де атқара алады". "Ерекше қажеттілік туындаған кезде ғана, заң нормаларына сәйкес, діни қызметкерге көмек көрсетуге болады". Евхаристиялық рәсім кезінде құлшылық етуші мен сенушілер ырғақты орындау үшін қолданылады, мүмкін аспаптармен бірге. Латын шіркеуі өзінің ең көне және ең салтанатты евхаристиялық литургиялық нысандарының арасында келесі латын әндерін атап өтеді: Adoro te devote, Ave verum corpus, Lauda Sion Salvatorem, Pange lingua, O sacrum convivium, O salutaris Hostia, Panis Angelicus.

Евхаристияны қабылдау

Евхаристия күн сайын Ежелгі мейрам кезінде, евхаристиялық литургияда (Ислам дінінің Ұлы жұма күні, қасиетті бейсенбі күні, бірақ Иеміздің азап шегуі мен өліміне арналған салтанатты түстен кейінгі литургия кезінде және Ежелгі сенбіде Ежелгі мейрамды атап өту мүмкін емес және Евхаристия тек Viaticum ретінде таратылуы мүмкін). Католик шіркеуінің ілімі бойынша, құдайлық сыйды өлімге әкелетін күнә күйінде қабылдау - құдайды қорлау және тек өлімге әкелетін күнә жоқ қасиетті рақым күйінде болғандар ғана (бұл қасиетті рақымнан айырады) оны қабылдай алады. Ол 1 Коринфтерге 11:27 - 29-ға негізделген: "Өлімге әкелетін күнә жасағанын білген адам, егер ол өте қатты өкініш білдірсе де, алдымен тағамдық кешірім алмаса, егер оның Тағамдық кешірім алуға ауыр себебі болмаса және өкіну мүмкіншілігі болмаса, Киелі Қасиетті қабылдамауы керек". Қасиетті Қасиетті Тағамды қабылдаудың басты жемісі - Иса Мәсіхпен тығыз байланыста болу. Иеміз: "Кімде-кім Менің денемнен жеп, қанымнан ішсе, ол Менімен тығыз байланыста тұрады, Мен де онымен тығыз байланыста тұрамын", - деген. Католиктер ескіру мейрамында мүмкін болса, жылына кемінде бір рет Евхаристияны қабылдауы керек, бірақ ауыр себептермен (ауру немесе бала тәрбиесі сияқты) немесе демалыс кезінде мессаға қатысудан босатылады. Латын шіркеуінің мүшелері католиктердің ережесі мынау: "Ең қасиетті Евхаристияны қабылдайтын адам, тек су мен дәрі-дәрмектен басқа, киелі құтқарылу рәсіміне дейін кем дегенде бір сағат бойы ешқандай тамақ пен сусын ішпеуі керек". Шығыс католиктері өздерінің жергілікті шіркеулерінің ережелерін орындауға міндетті, олар әдетте оразаның ұзақ уақытын талап етеді. Католиктер сыйлық алу алдында құрмет көрсетуі керек. "Құдайға құлшылық етуші адам Қасиетті Тағамды қабыл алғанда, құрмет көрсету белгісі ретінде оның алдында басын иіп, Иеміздің денесін діни қызметкерден алады. Қасиетті хостиция әрбір адамның қалауы бойынша тілге немесе қолға қабылдануы мүмкін. Католиктер Қасиетті Құранды Қасиетті Құранның ішінде немесе сыртында қабыл алады, бірақ "Ең қасиетті Евхаристияны бұрын қабылдаған адам оны екінші рет сол күні ғана, ол адам қатысатын евхаристиялық мерекеде ғана қабыл алады", бірақ Виатик ретінде (Канондық құқық кодексі, 917-ші канон). Батыс шіркеуінде "балаларға ең қасиетті Евхаристияны ұсыну үшін олардың жеткілікті білімдері мен мұқият дайындалуы қажет, сонда олар Мәсіхтің құпиясын өздерінің қабілеттеріне сәйкес түсінеді және Мәсіхтің денесін сеніммен және адалдықпен қабылдай алады. Алайда, егер олар Мәсіхтің денесін қарапайым тамақтан ажырата біліп, оны құрметпен қабылдай алса, өлім қаупі төнген балаларға ең қасиетті Евхаристия берілуі мүмкін" (Канондық құқық кодексі, 913-бап). АҚШ пен Канададағы католик мектептерінде балалар әдетте екінші сыныпта бірінші причастие алады. Шығыс католик шіркеулерінде Евхаристия нәрестелерге шомылдыру рәсімінен және Крестительдік рәсімнен (Хризмация) кейін беріледі. "Құдайға құлшылық ету екі түрге бөлінген кезде, белгі ретінде толықтай формаға ие болады. Өйткені, осы формада евхаристиялық қонақасы белгісі айқын көрінеді және Иеміздің қанында жаңа және мәңгілік Келісім бекітілетін Құдайдың еркі айқын көрінеді, сондай-ақ Евхаристиялық қонақасы мен Әкенің Патшалығындағы эсхатологиялық қонақасы арасындағы қарым-қатынас (Бірақ,) Мәсіх, толық және толық, және шынайы Тағам, тіпті бір ғана түрде қабылданады, және де тиісінше, әсерлеріне қатысты, тек бір түрде қабылдағандар құтқарылу үшін қажетті рақымнан еш нәрседен айырылмайды" (Римдік Missal жалпы нұсқау). "Епархиялық епископқа қауымның бағушысы ретінде өзіне сеніп тапсырылған діни қызметкерге орынды болып көрінген кезде, егер адалдар жақсы оқытылған болса және діни салт-дәстүрдің арамдалуы немесе қатысушылардың көптігі немесе басқа себептерге байланысты қиындық тудырмаса, екі түрдегі Қасиетті Тағамның қабылдануына рұқсат беру құқығы беріледі" (Римдік Миссалдың жалпы нұсқаулығы). Римдік Миссалдың жалпы нұсқаулығында "сенушілердің Қауымға келуіне арналған Қауымға келу тақтасы" аталады, ол патеньнен ерекшеленеді және оның Интинкция арқылы Қауымға келуіне қатысты қолданылуы туралы айтады, онда Қауымға келуді ауызға тікелей қабылдау міндетті. Redemptionis sacramentum нұсқаулығында былай делінген: "Имандылардың Қасиетті тостағанға кіруіне немесе оның бір бөлігінің құлауына жол бермеу үшін, Қасиетті тостағанды сақтап қалу керек".

Жемістер

The principal fruits of receiving the Eucharist in Holy Communion is an intimate union with Christ Jesus; preserves, increases, and renews the life of grace received at Baptism; separates from sin; strengthens charity, which tends to be weakened in daily life; preserves from future mortal sins and unites to all the faithful in one body the Church.

Таңдау рәсіміне қатысты мәселелер

Екаристіялық нан тек бидайдан, жақында дайындалған болуы керек, ал шарап табиғи болуы керек, жүзімнен жасалуы керек, бұзылуы керек емес. Латын, армян және эфиопиялық ырымдарда нан ашытқысыз, бірақ шығыс католикалық шіркеулерінің көпшілігінде ашытқы бар. Шарапқа аздап су қосылады. Діни ғибадат конгрегациясы 2017 жылдың 15 маусымында епископтарға жазған хатында католиктер қолданатын нан мен шарапқа қатысты нұсқаулар берді. Онда глютенсіз немесе глютені аз нан мен шараптың алкогольсіз орнына қолданылатын өнімдерге қатысты нұсқаулар берілген.

Тарихи дамуы

Алғашқы ғасырдағы мәсіхшілер ас ішіп, агапе тойлаған кездерінде Евхаристия мейрамын тойлаумен байланысты болған-болмағаны белгісіз. Қалай болғанда да, елшілер Пауыл мен Яһуда айыптайтын толық тағамды тойлаумен байланысты заңсыздықтар Евхаристияның ерекше тойлануына әкелді. Екінші ғасырдың ортасында бұл мейрамның формасы Юстин Мартирдінің айтуынша, батыста - Месса, ал шығыста - Құдай Литургиясы деп аталатын бүгінгі евхаристиялық рәсімдерге өте ұқсас. Бұл мейрам апта сайын жексенбі күні өткізіліп, мәсіхшілер оны Иеміздің күні деп атады. Олар Киелі жазбалардан оқылып, уағыз айтылды, бәрі дұға айтты, "бауырластардың басшысы" нан мен су қосылған шарапқа құлшылық етті, бәрі "әмин" деп жауап берді, содан кейін "диакондар" қатысқандарға шүкірлік етілген нәрсені таратып берді. Сондай-ақ, жесірлер мен жетімдерге, сондай-ақ ауру-сырқау сияқты қиындықтарға кезіккендерге көмек көрсету үшін ақша жиналатын. "Оның сөзіне құлақ асып, оны дұға ету арқылы батасын алған тағам, біздің қанымыз бен тәніміз арқылы, тәндік тәнімізге айналған Исаның тәні мен қаны" деп үйретілген. ХХ ғасырдағы кейбір католик теологтарының Евхаристиялық өзгерісті мәнінің өзгеруі ретінде (транссубстанциация емес, транссубстанциация) ұсынуға тырысуы 1965 жылғы папа Пауыл VI-нің энцикликалық хатында қабылданбады. 1968 жылы "Құдай халқының кредосы" атты еңбегінде ол бұл ілімді теологиялық тұрғыдан түсіндіру үшін екі жайтты ұстану керектігін қайталап айтқан: 1) құлшылыққа бағышталғаннан кейін Мәсіхтің денесі мен қаны шынымен бар; 2) нан мен шарап шынымен жоқ; бұл болмыс пен жоқшылық шын мәнінде бар, бұл тек сенушінің ойындағы нәрсе емес. Папа Иоанн Павел II 2003 жылдың 17 сәуіріндегі "Екклесия де Евхаристия" энцикликасында епископтар мен діни қызметкерлердің барлық билігі ең алдымен олардың Евхаристияны атап өтуі үшін қызмет етеді деп үйретті. Олардың билік ету билігі діни қызметінен туындайды, керісінше емес.

Өтемақыны өтеу

17 ғасырда Маргарет Мария Алаккок есімді әулие айтқан Мәсіхтің аян-шығармаларында алғашқы жұма күндері ғибадат ететін адамдарға бірнеше уәделер берілген, олардың бірі соңғы табандылықты қамтиды. Бұл ғибадат тоғыз айдың әр бірінші жұмасында жасалатын бірнеше рәсімдерден тұрады. Бұл күндері адам Қасиетті Құранға қатысып, Қасиетті Тағамды қабылдауы керек. Көптеген католик қауымдарында бірінші жұма күндері Қасиетті Тағамның ашылуы кезінде ой жүгіртудің қасиетті сағатын жүзеге асыруға шақырылады.

Өтемақыны құлшылық ету

Бірінші бейсенбі күндері құлшылық етудің бір бөлігі ретінде киелі шатыр алдында (әсіресе ұмытылған және тасталған киелі шатырлардың алдында) Евхаристиялық құлшылық ету - бұл Католиктік құлшылық, Мәсіхтің қасиетті жаралары үшін өтемақы төлеу. ХХ ғасырда Балазарлық Александринаның Мәсіх туралы көрген аяндарында Иса бірінші бейсенбі күндері ғибадат ететіндерге бірнеше уәде берді, олардың бірі - жанның өлім сәтіндегі құтқарылуы. Бұл ғибадат алты айдың бірінші бейсенбісінде жасалатын бірнеше рәсімдерден тұрады. Алты саны Исаның айқышқа шегеленіп, бес рет жараланғанын (қолдары, аяқтары және бүйірін) және Оның киелі айқышқа шегеленіп, иығына жараланғанын білдіреді.

Некелік және басқа да діни рәсімдер

Некелік мейрам - бұл тек қана неке құрметіне арналған мейрам. Қасиетті Құранның басқа да қасиетті рәсімдері де діни рәсімдер аясында өткізіледі. Бұл міндетті түрде діни орданың құрметіне жатады және бұл қалыпты, бірақ міндетті емес, діни орданың құрметіне, сондай-ақ неке құру туралы. Егер таңдалған күн үлкен литургиялық мейрамға байланысты болмаса, дұғалар Римдік Миссальдің "Ритуалдық мессалар" деп аталатын бөлімінен алынған. Бұл бөлімде, Евхаристиялық рәсімдер кезінде өткізілмейтін жалғыз құрметті рәсім ретінде, Өкініш беру (Тәуба немесе Келісу) қалдырылып, діни рәсімдер, Шомылдыру рәсімдері, Ақталу, Ауыруларды майлау және Некеге арналған арнайы мәтіндер бар. Сондай-ақ, Құрбандықтар, діни ілімдер, шіркеудің бағышталуы және басқа да бірнеше рәсімдер туралы жазба орындары бар. Егер ерлі-зайыптылардың бірі католик шіркеуінде тұрмысқа шықса, ал екіншісі католик болмаса, онда олар Ежелгі діни рәсімнен тыс некелесу рәсімін орындауы керек.

Литургиядан тыс құлшылық ету және бата беру

Евхаристияның экспозициясы - бұл монустернадағы құрбандық үстелінде құлшылыққа бағышталған хостиция. Қасиетті Тағамның экспозициясын қамтитын рәсімдер - Қасиетті Тағамның батасы және Евхаристиялық құлшылық ету. Евхаристияға құлшылық ету - бұл Мәсіхке деген құлшылықтың және ғибадаттың белгісі, ол шын мәнінде бар деп есептеледі. Теологиялық тұрғыдан алсақ, құлшылық ету - Латрияның бір түрі, ол Мәсіхтің қасиетті Хостиядағы болуы қағидасына негізделген. Евхаристиялық медитация деп Евхаристияның алдындағы христиандық медитация деп аталады. Бұл рәсімді Петр Юлиан Эймар, Жан Виани және Тереза Лизие сияқты қасиеттілер де орындаған. Консепсьон Кабрера де Армида және Блаженная Мария Кандида сияқты авторлар өздерінің Евхаристиялық ой жүгіртулеріне негізделген үлкен көлемде мәтін шығарды. Евхаристияның экспозициясы мен құлшылық етуі тұрақты (күнде жиырма төрт сағат) болған кезде, оны Мәңгілік құлшылық деп атайды. монастырларда бұл рәсімді монастырьдағы монахтар мен монахтар, ал шіркеулерде - 20 ғасырдан бері ерікті шіркеушілер жүргізеді. Орта ғасырлардан бастап Евхаристиялық құлшылық етуді массадан тыс паптар көтермеледі. Ecclesia de Eucharistia-да Папа Иоанн Павел II былай деп мәлімдеді: "Ер шараға қатыспайтын Евхаристияға құлшылық ету шіркеу өмірі үшін баға жетпес құндылық болып табылады. Петір базиликасындағы Мәңгілік шіркеудің ашылу дұғасында Папа Иоанн Павел II әлемдегі әрбір приходта мәңгілік құлшылық ету шіркеуі үшін дұға етті. Рим папасы Бенедикт XVI Рим епархиясының бес округінің әрқайсысында дін адамдарына мәңгілік құлшылық етуді енгізді.