Кіріспе

Мукаддам (مقدم) - әртүрлі азаматтық немесе діни лауазымды адамдарға арналған араб тіліндегі атақ. Ортағасырлық Үндістанның парсы жазбаларына сәйкес, мукаддамдар, хоттар мен човдхурилермен бірге мемлекет пен шаруалар арасындағы тұқым қуалайтын ауылдық араласшылар ретінде әрекет етті. Дели сұлтандығы кезінде пайда болған мукаддами жүйесіне ең алғашқы сілтеме ХІІІ ғасырдың алғашқы онжылдықтарына жатады, ол кезде Хасан Низами мукаддамалар делегациясының Сұлтан Кутб-уд-Дин Айбаққа сый-тартулар ұсынғаны туралы жазды. Мұқаддамдарға өздерінің қарамағындағы аудандарда кірістер жинау тапсырылды, олар үшін 2,5% сыйақы немесе осы сомаға тең жерді тегін жалға алу төленді. Мукаддамдардың әлеуметтік-экономикалық мәртебесі уақыт өте келе өзгерді; Алауддин Халджидің кіріс реформалары кезінде олардың көпшілігі дәстүрлі артықшылықтарын жоюдан кедейленді. Алайда басқа дәуірлерде мукаддамдар "артық бағаға араб және ирак аттарына мініп, әдемі киім киіп, жоғары санаттағы адамдар сияқты өмір сүретін" бай адамдар болған. Уақыт өте келе, мукаддамдар мен човдхурилер өздерінің жерлерінде жер иеленушілердің ерекшеліктерін қабылдады, кейбіреулері тіпті Моғол дәуірінде Заминдар мәртебесіне ие болды. Мұқтадамдар өздерінің мәртебесін мемлекет тарапынан алып тастауы мүмкін. Тиджания, Шадилия, Рахмания және басқа да суфилік ордерлерде мукаддам - суфилік жолдың студенті (мурид немесе дервиш), оған басқа студенттерге жолды үйретуге көмектесу үшін оның Жетекшісі (шах, пир немесе муршид) уәкілеттік берген. Ливандағы мукаддамдар - өздерінің діни қауымының саяси басшылары. Соңғы мукаддамдар 17 ғасырдың басында жоғалып кетті.