Кіріспе

Каутес және Каутопатес - ежелгі римдік Митраизм құлшылығының Тавроктония деп аталатын иконаларында Митра құдайына қызмет ететін факелдер. Каутес шұғылын жоғары көтеріп ұстаса, Каутопат шұғылын төмен қарай қарай ұстайды.

Интерпретация

Митралық бейнелерде Митра күнді бейнелейді немесе Митра күн құдайы Гелиос немесе Сол Инвиктустың (лат. Сонымен, Cautes және Cautopates қызметшілер тиісінше күн шығысы мен күн бату станцияларын немесе көктемгі және күзгі күн мен түннің теңелуін немесе аспан сферасындағы Күннің көрінетін жолының көтерілуші (көктемгі) және төмендеуші (көктемгі) түйіндерін білдіреді деп күтілуде. Егер Күн мен Ай тұтылулары Митра символикасының бір бөлігі болса, олар Ай эклиптиканы кесіп өтетін көтерілу және төмендеу түйіндерін де білдіре алады.

Суреттер

Екеуі де Митрадан кіші болып суреттелген, оның маңыздылығын атап өту үшін, екеуі де парсы стиліне тән киімдерді, атап айтқанда, фригиялық шапқышты киіп, құлшылықтың шығыс шығу тегіне назар аударған. Каутес жоғары қарай бағытталған жанып тұрған отты ұстайды, ал Каутопат төмен қарай бағытталған жанып тұрған отты ұстайды. Каутопаттар әдетте сол жақта суреттеледі, бірақ әрқашан емес. Олар көбінесе аяқтары қиылысқан күйде бейнеленеді, бірақ әрқашан емес. Екі шамшыраны көтергендер көбінесе жарықтың символы ретінде түсіндіріледі, біреуі күннің шығуы, екіншісі күннің батуы. Каутопаттар өлімді де, ал кауталар жаңа өмірді де білдіруі мүмкін. Дэвид Улансидің ұсынған баламалы түсіндірмесі бойынша, Каутес көктемгі күн мен түннің теңелуін, ал Каутопат күзгі күн мен түннің теңелуін білдіреді. Осылайша, олар Тауроктонияның сол және оң жағында бейнеленген, олар аспан экваторының және Таурус дәуірінде екі күн мен түн теңдеуінің арасында орналасқан шоқжұлдыздардың нақты кадрларына айналады. М. Ж. Вермасарен Митраны, жеңе алмайтын күнді және оның екі от тасушыларын, Каутес, күн шығысы мен Каутопат, күн батуын, 3 бұтақты қарағайдың бірдей мөлшерінде, Германияның Дибург қаласында көрінеді. Вермасарен олардың Митралық "Үштік" құрайтынын айтады.