Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс аранжировщигі, дирижері және композиторы Клаус Огерман (туған Клаус Огерман; 29 сәуір 1930 жылы 8 наурыз 2016 жылы) - неміс аранжировщигі, дирижері және композиторы. Ол Билли Холидей, Антонио Карлос Джобим, Франк Синатра, Майкл Брекер және Диана Краллмен бірге жұмыс істегені үшін танымал.
German arranger, conductor, and composer
Claus Ogerman (born Klaus Ogermann; 29 April 1930 – 8 March 2016) was a German arranger, conductor, and composer best known for his work with Billie Holiday, Antonio Carlos Jobim, Frank Sinatra, Michael Brecker, and Diana Krall.
Өмір және жұмыс
Ол Германияның Верхняя Силезия (қазір Польшаның бір бөлігі) Ратибор (Расиборц) қаласында дүниеге келген. Ол 20 ғасырдың ең өнімді аранжировщиктерінің бірі болды және топ-40-та, рок, поп, джаз, R&B, соул, жеңіл тыңдау, Бродвей және классикалық музыка салаларында жұмыс істеді. Ол өзінің карьерасы барысында әртүрлі музыкалық аспаптарда ойнаған немесе дирижерлік қызмет атқарған музыканттардың нақты саны анықталмаған. 1950 жылдары Огерман Германияда Курт Эдельхаген, саксофонист және оркестр жетекшісі Макс Грегер және Делле Хаеншпен бірге пианист-арранжировщик болып жұмыс істеді. Клаус (содан кейін Клаус) жартылай уақыт әнші болып жұмыс істеді және "Том Коллинз" деген қалам атымен бірнеше 45 айналымдық синглдерді жазды, Ханнелор Кремермен дуэт жасады; ол сонымен бірге Delle Haensch Jump Combo-мен жеке ән жазды. 1959 жылы Огерман АҚШ-қа көшіп барып, продюсер Крид Тейлордың Verve Records-та көптеген суретшілермен, соның ішінде Антонио Карлос Джобим, Билл Эванс, Уэс Монтгомери, Кай Виндинг және Кал Тджадермен бірге жұмыс істеді. Верв 1963 жылы MGM-ге сатылды. Огерман, өзінің жеке есебі бойынша Джин Листің Jazzletter басылымында, 1963 жылдан 1967 жылға дейін Крид Тейлордың басшылығымен Verve үшін 60-70 альбомның аранжировкасын жасады. Осы уақыт ішінде ол көптеген поп-хиттерді, соның ішінде Соломон Берктің "Cry To Me" және Лесли Гордың "It's My Party", "Judy's Turn to Cry", "She's a Fool" және "Maybe I Know" әндерін де аранжировкалады. 1966 жылы Огерман Симфониялық оркестрмен (Verve Records) Билл Эванс Трионың аранжировкасын және дирижерлігін жүргізді. 1967 жылы ол A&M/CTi лейблінде Крид Тейлорға қосылды. Ол 1965 жылы өзінің атымен жарнамаға шықты. RCA-ның "Watusi Trumpets" синглі Music Vendor чарттарында 130-орынға жетті. Ол Джордж Бенсонның 1976 жылғы "Breezin" альбомында оркестрдің аранжировкасын және дирижерлігін жасады, сондай-ақ Бенсонның басқа екі альбомында. Огерман 1980 жылы Джордж Бенсонның "Soulful Strut" әні үшін ең үздік аспаптық аранжировка үшін Гремми сыйлығын және 2010 жылы "Quiet Nights" әні үшін ең жақсы аспаптық аранжировка үшін Гремми сыйлығын жеңіп алды. Огерманның ең танымал альбомдары: Some Times балеті музыкасынан Gate Of Dreams (WB, 1977), Майкл Брекермен Cityscape (Warner/Pioneer, 1982) және Майкл Брекермен Claus Ogerman (GRP, 1991), олардың бәрінде джаз аспаптары мен классикалық музыка оркестрімен ырғақ бөлімдерінің қатарласуына негізделген түпнұсқалық композициялар бар. Огерман Диана Краллдың 2001 жылғы "The Look of Love" альбомын аранжировкалады және дирижерлік етті, сондай-ақ оның DVD-де жазылған "Live in Paris" қойылымының кейбір бөліктерін жүргізді. Сондай-ақ ол 2009 жылы Krall-дың Quiet Nights альбомының аранжировщигі және дирижері болды.
Born in Ratibor (Racibórz), Upper Silesia, Germany (now part of Poland), Ogerman began his career with the piano. He was one of the most prolific 20th century arrangers and has worked in the top 40, rock, pop, jazz, R&B, soul, easy listening, Broadway and classical music fields. The exact number of recording artists for whom Ogerman has either arranged or conducted during his career has never been determined. In the 1950s, Ogerman worked in Germany as an arranger pianist with Kurt Edelhagen, saxophonist and bandleader Max Greger, and Delle Haensch. Claus (then Klaus) also worked as a part time vocalist and recorded several 45 rpm singles under the pen name of "Tom Collins", duetting with Hannelore Cremer; he also recorded a solo vocal with the Delle Haensch Jump Combo. In 1959, Ogerman moved to the United States and joined the producer Creed Taylor at Verve Records, working on recordings with many artists, including Antonio Carlos Jobim, Bill Evans, Wes Montgomery, Kai Winding, and Cal Tjader. Verve was sold to MGM in 1963. Ogerman, by his own reckoning in Gene Lees' Jazzletter publication, arranged some 60 70 albums for Verve under Creed Taylor's direction from 1963 to 1967. During this time he also arranged many pop hits, including Solomon Burke's "Cry To Me", and Lesley Gore's "It's My Party", "Judy's Turn to Cry", "She's a Fool", and "Maybe I Know". In 1966, Ogerman arranged and conducted Bill Evans Trio with Symphony Orchestra (Verve Records). In 1967, he joined Creed Taylor on the A&M/CTi label. Ogerman charted under his own name in 1965. The RCA single "Watusi Trumpets" reached #130 in the Music Vendor charts. He arranged and conducted the orchestra on George Benson's 1976 album, Breezin', as well as on two other Benson albums. Ogerman won the 1980 Grammy Award for Best Instrumental Arrangement for George Benson's "Soulful Strut" and the 2010 Grammy Award for Best Instrumental Arrangement Accompanying Vocalist(s) for "Quiet Nights". Among Ogerman's most remarkable albums are: Gate Of Dreams (WB, 1977), from the music of the ballet Some Times; Cityscape with Michael Brecker (Warner/Pioneer, 1982); and Claus Ogerman Featuring Michael Brecker (GRP, 1991), all of which include original compositions centered on the juxtaposition of jazz instruments and rhythm sections with classical music orchestra. Ogerman arranged and conducted Diana Krall's 2001 album The Look of Love, and conducted parts of her Live in Paris performance recorded on DVD. He also served as arranger and conductor for Krall's 2009 album Quiet Nights.
Классикалық композициялар
1970 жылдан бастап Огерман өзін тек композиторлыққа арнады. Оның тапсырыстарына Американдық балет театры үшін балет партитурасы, "Some Times"; Билл Эванс үшін джаз пианиносы мен оркестр үшін "Симбиоз"; Майкл Брейкер үшін саксофон мен оркестр үшін "Ситискейп"; Жюдит Блеген мен Бриджит Фассбендер жазған Рабиндранат Тагордың өлеңдері бойынша "Тагор лидері" ән циклы; скрипка мен оркестр үшін "Лирико" концерті және Арон Розанд жазған скрипка мен оркестр үшін "Сарабанде фантазиясы"; Георг Хаймның "Поэмалардан кейін" хор үшін 10 ән, Кёльн радио хоры жазған; және скрипка мен оркестр үшін "Прелюдия және ән", Гидон Кремер жазған. Оның скрипка мен фортепианоға арналған шығармаларын 2007 жылы қытайлық скрипкашы Юэ Денг пен француз пианині Жан Ив Тибодет жазған. 2008 жылдың шілдесінде Огерман джаз пианині Данило Переспен бірге "Кристалл теңіз арқылы" атты композициялар альбомын шығарды. Огерманның композитор ретінде негізгі ықпалы Макс Регер мен Александр Скрябин болды. Ол өзінің басты мақсаты тыңдаушыда эмоциялық реакция тудыру екенін айтып, "модернизмге" қатысты емес екенін табандылықпен айтты.
From the 1970s, Ogerman devoted himself almost exclusively to composing. His commissions included a ballet score for the American Ballet Theatre, Some Times; a work for Bill Evans for jazz piano and orchestra, Symbiosis; a work for Michael Brecker for saxophone and orchestra, Cityscape; a song cycle, Tagore Lieder, after poems by Rabindranath Tagore, recorded by Judith Blegen and Brigitte Fassbaender; a concerto for violin and orchestra, Lirico, and a Sarabande Fantasie for violin and orchestra, recorded by Aaron Rosand; 10 Songs for Chorus A Capella After Poems by Georg Heym, recorded by the Cologne Radio Chorus; and a work for violin and orchestra, Preludio and Chant, recorded by Gidon Kremer. His works for violin and piano were recorded on a 2007 disc by the Chinese violinist Yue Deng and French pianist Jean Yves Thibaudet. In July 2008, Ogerman released an album of compositions with jazz pianist Danilo Perez, Across the Crystal Sea. Ogerman's major influences as a composer were Max Reger and Alexander Scriabin. He steadfastly maintained that he was not primarily concerned with "modernism" per se, stating that his goal was to evoke an emotional response in the listener.
Антонио Карлос Жобиммен жұмыс
Огерман Фрэнк Синатраның Антонио Карлос Джобиммен бірге жазған екі жазбасының біріншісін - Фрэнк Альберт Синатра мен Антонио Карлос Джобимді (1967) аранжировкалады және басқарды. Огерман сондай-ақ Джобимнің "Десафинадо композиторы, пьесалары" (1963), "Айқын мырза Джобим" (1967), "Диапазон" (1967), "Жобим" (1972), "Урубу" (1976) және "Терра Бразилис" (1980) әуендерін аранжировкалап, дирижерлік қызмет атқарды. Огерман сондай-ақ "Jobim" және "Urubu" альбомдарын шығарды.
Ogerman arranged and conducted Francis Albert Sinatra & Antonio Carlos Jobim (1967), the first of two recordings that Frank Sinatra made with Antonio Carlos Jobim. Ogerman also arranged and conducted Jobim's The Composer of Desafinado, Plays (1963), A Certain Mr. Jobim (1967), Wave (1967), Jobim (1972), Urubu (1976), and Terra Brasilis (1980), on which he also played the piano. Ogerman also produced the Jobim and Urubu albums.