Кіріспе

Неміс аранжировщигі, дирижері және композиторы Клаус Огерман (туған Клаус Огерман; 29 сәуір 1930 жылы 8 наурыз 2016 жылы) - неміс аранжировщигі, дирижері және композиторы. Ол Билли Холидей, Антонио Карлос Джобим, Франк Синатра, Майкл Брекер және Диана Краллмен бірге жұмыс істегені үшін танымал.

Өмір және жұмыс

Ол Германияның Верхняя Силезия (қазір Польшаның бір бөлігі) Ратибор (Расиборц) қаласында дүниеге келген. Ол 20 ғасырдың ең өнімді аранжировщиктерінің бірі болды және топ-40-та, рок, поп, джаз, R&B, соул, жеңіл тыңдау, Бродвей және классикалық музыка салаларында жұмыс істеді. Ол өзінің карьерасы барысында әртүрлі музыкалық аспаптарда ойнаған немесе дирижерлік қызмет атқарған музыканттардың нақты саны анықталмаған. 1950 жылдары Огерман Германияда Курт Эдельхаген, саксофонист және оркестр жетекшісі Макс Грегер және Делле Хаеншпен бірге пианист-арранжировщик болып жұмыс істеді. Клаус (содан кейін Клаус) жартылай уақыт әнші болып жұмыс істеді және "Том Коллинз" деген қалам атымен бірнеше 45 айналымдық синглдерді жазды, Ханнелор Кремермен дуэт жасады; ол сонымен бірге Delle Haensch Jump Combo-мен жеке ән жазды. 1959 жылы Огерман АҚШ-қа көшіп барып, продюсер Крид Тейлордың Verve Records-та көптеген суретшілермен, соның ішінде Антонио Карлос Джобим, Билл Эванс, Уэс Монтгомери, Кай Виндинг және Кал Тджадермен бірге жұмыс істеді. Верв 1963 жылы MGM-ге сатылды. Огерман, өзінің жеке есебі бойынша Джин Листің Jazzletter басылымында, 1963 жылдан 1967 жылға дейін Крид Тейлордың басшылығымен Verve үшін 60-70 альбомның аранжировкасын жасады. Осы уақыт ішінде ол көптеген поп-хиттерді, соның ішінде Соломон Берктің "Cry To Me" және Лесли Гордың "It's My Party", "Judy's Turn to Cry", "She's a Fool" және "Maybe I Know" әндерін де аранжировкалады. 1966 жылы Огерман Симфониялық оркестрмен (Verve Records) Билл Эванс Трионың аранжировкасын және дирижерлігін жүргізді. 1967 жылы ол A&M/CTi лейблінде Крид Тейлорға қосылды. Ол 1965 жылы өзінің атымен жарнамаға шықты. RCA-ның "Watusi Trumpets" синглі Music Vendor чарттарында 130-орынға жетті. Ол Джордж Бенсонның 1976 жылғы "Breezin" альбомында оркестрдің аранжировкасын және дирижерлігін жасады, сондай-ақ Бенсонның басқа екі альбомында. Огерман 1980 жылы Джордж Бенсонның "Soulful Strut" әні үшін ең үздік аспаптық аранжировка үшін Гремми сыйлығын және 2010 жылы "Quiet Nights" әні үшін ең жақсы аспаптық аранжировка үшін Гремми сыйлығын жеңіп алды. Огерманның ең танымал альбомдары: Some Times балеті музыкасынан Gate Of Dreams (WB, 1977), Майкл Брекермен Cityscape (Warner/Pioneer, 1982) және Майкл Брекермен Claus Ogerman (GRP, 1991), олардың бәрінде джаз аспаптары мен классикалық музыка оркестрімен ырғақ бөлімдерінің қатарласуына негізделген түпнұсқалық композициялар бар. Огерман Диана Краллдың 2001 жылғы "The Look of Love" альбомын аранжировкалады және дирижерлік етті, сондай-ақ оның DVD-де жазылған "Live in Paris" қойылымының кейбір бөліктерін жүргізді. Сондай-ақ ол 2009 жылы Krall-дың Quiet Nights альбомының аранжировщигі және дирижері болды.

Классикалық композициялар

1970 жылдан бастап Огерман өзін тек композиторлыққа арнады. Оның тапсырыстарына Американдық балет театры үшін балет партитурасы, "Some Times"; Билл Эванс үшін джаз пианиносы мен оркестр үшін "Симбиоз"; Майкл Брейкер үшін саксофон мен оркестр үшін "Ситискейп"; Жюдит Блеген мен Бриджит Фассбендер жазған Рабиндранат Тагордың өлеңдері бойынша "Тагор лидері" ән циклы; скрипка мен оркестр үшін "Лирико" концерті және Арон Розанд жазған скрипка мен оркестр үшін "Сарабанде фантазиясы"; Георг Хаймның "Поэмалардан кейін" хор үшін 10 ән, Кёльн радио хоры жазған; және скрипка мен оркестр үшін "Прелюдия және ән", Гидон Кремер жазған. Оның скрипка мен фортепианоға арналған шығармаларын 2007 жылы қытайлық скрипкашы Юэ Денг пен француз пианині Жан Ив Тибодет жазған. 2008 жылдың шілдесінде Огерман джаз пианині Данило Переспен бірге "Кристалл теңіз арқылы" атты композициялар альбомын шығарды. Огерманның композитор ретінде негізгі ықпалы Макс Регер мен Александр Скрябин болды. Ол өзінің басты мақсаты тыңдаушыда эмоциялық реакция тудыру екенін айтып, "модернизмге" қатысты емес екенін табандылықпен айтты.

Антонио Карлос Жобиммен жұмыс

Огерман Фрэнк Синатраның Антонио Карлос Джобиммен бірге жазған екі жазбасының біріншісін - Фрэнк Альберт Синатра мен Антонио Карлос Джобимді (1967) аранжировкалады және басқарды. Огерман сондай-ақ Джобимнің "Десафинадо композиторы, пьесалары" (1963), "Айқын мырза Джобим" (1967), "Диапазон" (1967), "Жобим" (1972), "Урубу" (1976) және "Терра Бразилис" (1980) әуендерін аранжировкалап, дирижерлік қызмет атқарды. Огерман сондай-ақ "Jobim" және "Urubu" альбомдарын шығарды.