Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Southern Cross 1931 және 1935 жылдар аралығында шығарылған австралиялық автомобиль болды. Маркс мотор құрылыс компаниясы салған бұл машина 300 фунттан төмен бағамен сатылатын. "Авиакомпания" Седанының көлемді өндірісі 1935 жылға жоспарланған, бірақ бренд төрағасы сэр Чарльз Кингсфорд Смитпен бірге қайтыс болды. Кингсфорд Смит Бенгалия шығанағында жоғалған кезде қосымша капитал жинауда болған. Бірінші эксперименталды Оңтүстік крест - бұл Биль Пиано зауытымен жасалған ашық турнирлік автомобиль. Сынақ және даму мақсатында бірнеше жабық седан жасалды. Автомобильдің монокок шассиі мен денесі 1922 жылдан бері дамып келе жатқан Маркс Моир машинасына ұқсас. Ол Квинсленд штатының қарағай мен жаңғақ ағаштарының жұқа қабаттарынан жасалған, олар қысыммен әуе кемесінің казеин жапсырмасымен жабыстырылған. Бұл "пластмасса" қатайған кезде қалыпқа келтірілді. Есіктер корпустың жағында дәлдікпен кесіліп, металл шаршылармен қайта орнатылған. Қозғалтқыш, беріліс қорабы және аспа сияқты құрамалар шанаққа бұралған болат қаңқаларға орнатылған. Жергілікті өндірісте шығарылған 2340 см3 көлеміндегі төрт циклді қозғалтқыш, ақыр соңында 3200 айналымда дамыды. Оның дизайнын 1917 жылы "Ру" машинасының екі цилиндрлі қозғалтқышын жобалап, жасаған Уильям Фулис жасаған. Көліктің салмағы 19 кг, ал дөңгелек аралығы 120 дюймді құрайтын. Кішкентай қозғалтқыш пен жеңіл салмақтың үйлесімі сол кездегі жақсы өнімділік пен экономиканы қамтамасыз етті. Құрылған екі машинада Австралияда жасалған автоматты берілістің алғашқы түрі қолданылған. Бұл тренецсіз орталықтандырылған басқару жүйесі ретінде сипатталды, онда айналым күші айнымалы немесе беріліс рычагтың қажеті жоқ планеталық дискілермен әрекетке келтірілген тең салмақты салмақтар арқылы жасалды. Суспензия өте жұқа жартылай эллипстік жапырақты пружиналар арқылы қамтамасыз етілді (18 алдыңғы және 24 артқы). Әрбір ауыспалы пружина бір-бірімен байланысқан. Бұл жүйе, шассиге кішірек конструкция берген икемділікпен бірігіп, көлікті соққы шаюды толығымен тоқтата отырып жасауға мүмкіндік берді. Компания Федералды үкіметке Литгоудағы кіші қару фабрикасының машиналары мен ғимараттарын жалға алып, механикалық бөлшектерді ірі көлемде жасауды ұсынды. Өндірістік деректер анық емес, бірақ төрттен астам және 10 -дан аз Оңтүстік Крест машиналары жасалды. 1933 жылы Маскот әуеайлағында леди Кингсфорд Смиттің шомылдыру рәсімінен өткен ашық Турер 1936 жылы Жаңа Уэльс штатының Параматта қаласының тұрғынына сатылды. Ол 70-жылдары өртеніп қираған болуы мүмкін. Оңтүстік кресттің бірде-бір көлігі аман қалмайды.
The Southern Cross was an Australian automobile produced between 1931 and 1935. Built by the Marks Motor Construction Company it was intended to retail for under 300 pounds. Volume production of the "Airline" Sedan was planned for 1935 but the marque died with the Chairman, Sir Charles Kingsford Smith. Kingsford Smith was in the process of raising additional capital at the time of his disappearance over the Bay of Bengal. The first experimental Southern Cross was an open tourer with a body constructed by the Beale Piano works. Several enclosed sedans were built for test and development purposes. The car featured a monocoque chassis and body along similar lines to the Marks Moir car that had been in development since 1922. It was crafted from thin sheets of Queensland pine and walnut glued under pressure with aircraft casein glue. This "plywood" was moulded into shape during the curing process. Doors were precision cut from the body side and mounted back into place with metal hinges. Assemblies such as engine, gearbox and suspension were mounted on steel frames bolted to the body. The engine, a locally produced flat four of 2340cc, eventually developed at 3200 rpm. It was designed by William Foulis who had designed and built the two cylinder motor of the 1917 "Roo" car. The car weighed 19cwt and rode a 120inch wheelbase. The combination of a small engine and light weight provided good performance and economy for the times. Two of the cars built used an early form of automatic transmission developed in Australia. This was described as a frictionless system of centrifugal control in which the torque was developed by balanced weights brought into action by planetary gears without need of a clutch or gear lever. Suspension was provided through very thin semi elliptic leaf springs (18 for the front and 24 for the rear). Each alternate spring was interlocked. This system, combined with the flexibility afforded by chassis less construction, enabled the vehicle to be built without shock absorbers. The company put a proposal to the Federal Government to lease machinery and buildings at the Lithgow Small Arms Factory to build mechanical components on a large scale. Production records are unclear but more than four and probably fewer than 10 Southern Cross cars were built. The open Tourer, which was christened by Lady Kingsford Smith at Mascot Aerodrome in 1933, was sold to a resident of Parramatta, NSW, in 1936. It was probably destroyed in a fire during the 1970s. No Southern Cross cars survive.