Ibrahim ibn Muhammad

Кіріспе

Ислам пайғамбары Мұхаммедтің (630-632) кіші ұлы, Аббасид имам Ибрахим ибн Мұхаммед (إِبْرَاهِيم ٱبْن مُحَمَّد), Ислам пайғамбары Мұхаммед пен Мария әл Қибтияның ұлы. Ол 2 жасында қайтыс болды.

Туу, ауру және өлім

Ибн Катирдің Ибн Садтан келтірген мәліметтеріне сәйкес, Ибрахим 8 а.х. жылдың соңғы айында, яғни 630 жылы дүниеге келген. Балаға еврей, христиан және мұсылман дәстүрлерінде қастерленген пайғамбар Ыбырайымның (арабша Ибрахим) есімі берілді. Ибрагимді сүт қорын толықтыру үшін Мұхаммедке ешкілер сыйлаған темірші Әбу Сейфтің әйелі Умм Сейф есімді мейірбике күтіп ұстады. Ыбырай ауырып қалғанда, оны анасының үйінің жанындағы құрма бағына апарып, анасы мен сіңлісі Сириннің қамқорлығына алды. Ибрахимнің тірі қалмауы анық болған кезде Мұхаммедке хабар берілді. Қазіргі астрономиялық кестелерге сәйкес, 632 жылы 27 қаңтарда Күн тұтылуы болды, ол Мединадан көрінді.

Жерлеу

Мұхаммедтің Мария мен Сиринге Ибрахимнің жұмақта өзінің жеке бауырына күтім жасайтын болатынын айтқандығы да айтылады. Әртүрлі деректер бойынша, Ибраһимге арналған гуслиді қабірге қоюға дайындық ретінде Умм Бурда немесе әл-Фадл ибн Аббас орындаған. Мұнан кейін оны Мұхаммед, оның ағасы әл-Аббас және басқалар кішкентай бейіт үстінде зиратқа алып барды. Мұнда Мұхаммедтің бастауымен өткен жерлеу намазын оқып, жерленген. Мұхаммед қабірді құммен толтырып, үстіне су бүркіп, оған белгі қойып: "Қабір тастары жақсы да, жаман да емес, олар тірілерді тыныштандырады. Құдай адамның істеген ісінің бәрін де жақсы етіп жасағанын қалайды". Қади Ияд хадисті түсіндіріп жатып, "Мұхаммед Мабурға ұлының анасымен сөйлесуге тыйым салды, бірақ ол тоқтамады" деп мәлімдеді. Ибн Таймия мен Ибн Әл-Қайим хадистің толық мағыналы баяндауын келтіре отырып, Мабурды өлтіру туралы бұйрық неке адалдығын бұзу жазасын қолданғаны үшін емес, "үйінің қасиеттілігін бұзғаны" үшін, Али онымен жалғыз қалдырып, Мұхаммедтің бұйрығына қарағанда көргеніне басымдық беру үшін шартталған: Әли: Адамдар Ибрахимнің анасы Мәриям мен оған жиі келіп тұратын оның копт туысы туралы көп сөйлесті. Пайғамбар маған: "Бұл семсерді алып, оған бар!" - деді. Егер оны тапсаңдар, оны өлтіріңдер. Мен: "О, Алланың елшісі, егер мені ыстық қазық сияқты жіберсеңіз, мен сіздің бұйрығыңыздың астында боламын ба? немесе куәгер көрмеген нәрсені көреді ме?" Ол: "Күәгер қалыс тұрған адам көрмеген нәрсені көреді", - деп жауап берді. Мен семсерімді ұстап, оған жақындадым. Мен оны таптым, сондықтан семсерімді тарттым. Мен оған жақындағанда, ол менің өзіне келгенімді біліп, құрма ағашына секіріп түсті, содан кейін аяғын созған күйі арқасына құлап түсті. Оның еркекпен тең емес екені анықталды. Ол еркектерде жоқ, аз да, көп те емес, сондықтан мен семсерімді қынапқа салып, пайғамбарға барып, оған айттым. Ол: "Үй ішіндегілерді қорғайтын Аллаға мақтау!" - деді.

Muhammad is also reported as having informed Maria and Sirin that Ibrahim would have his own nurse in Paradise. Different accounts relate that the ghusl for Ibrahim was performed by either Umm Burdah, or al Fadl ibn ʿAbbas, in preparation for burial. Thereafter, he was carried to the cemetery upon a little bier by Muhammad, his uncle al ʿAbbas, and others. Here, after a funeral prayer led by Muhammad, he was interred. Muhammad then filled the grave with sand, sprinkled some water upon it, and placed a landmark on it, saying that "Tombstones do neither good nor ill, but they help appease the living. Anything that man does, God wishes him to do well." Qadi Iyad, in his commentary on the Hadith, claimed that "Muhammad forbade Mabur from talking to the mother of his son, but he didn't stop." According to Ibn Taimiyah and Ibn Al Qayyim quoting a full context narration of the Hadith, the order to kill Mabur was not for applying the punishment of adultery but rather for "violating the sanctity of his house", conditioned on Ali founding him alone with her and to prioritize what he sees over Muhammad's order:

Narrated Ali: People talked a lot about Maria, the mother of Ibrahim, and a Copt cousin of hers who was frequently visiting her. The prophet said to me, “Take this sword and go to him. If you find him at hers, then kill him.” I said, "O messenger of God, should I be at your command if you send me like a hot anvil, nothing deters me until I do what you sent me to do? or the witness sees what the absent doesn't see?" He replied, "The witness sees what the absent doesn't see." So I approached brandishing the sword, and I did find him there, so I drew the sword. When I approached him, he knew that I came for him and jumped into a palm tree, then he fell off on his back with his legs stretched out and it turned out he was emasculated, he didn't have what Men have, neither little nor much, so I sheathed my sword, and returned to the prophet and told him. He said, "Praise be to God who protects the people of the household."