Кіріспе

Құстың жойылған түрі Уэйк аралының құс жолы (Hypotaenidia wakensis) ұша алмайтын құс жолы және Тынық мұхит аралының Уэйк атолліндегі жалғыз жергілікті құс болды. Ол Уэйк пен Уилкс аралдарында және басқаларынан 100 метрлік арнамен бөлінген Пил аралдарында табылды. Екінші дүниежүзілік соғыста ол құрып кетті.

Сипаттама

Ересектің қанатының ұзындығы 8,5 м, құйрығының ұзындығы 2,5 м, тарс ұзындығы 3,3 м. Генетикалық деректер бойынша, Gallirallus түрлерінің ішінде ол Roviana рельсімен және рельстің өзімен тығыз байланысты. Оның сыртқы түрі, сондай-ақ, басына, иығына және бетінде қара сұр қоңыр түсті. Оның ерекшелігі - іш, көкірек және бүйір жақтарында ақ түсті таспалар бар күлкүллі қоңыр түсті асты. Тамағы мен жақ сүйектері ақшыл түсті. Шілден көздің үстіне дейін сұр түсті суперцилиарлық сурет тартылды. Құйрығы, аяғы мен аяғы қоңыр түсті.

Экология

Бұл түрдің экологиясы аз белгілі, бірақ 2011 жылы жарияланған шолу оның өмірі мен кейіннен жойылуы туралы көбірек жарық берді. Ол 1903 жылы Лионель Уолтер Ротшильдтің алғашқы ғылыми сипаттамасының кезінде көп болды. Уэйк аралындағы рельс Cordia subcordata бұталарында өмір сүрді және молюскалар, жәндіктер, құрттар мен тұқымдармен қоректенеді, олар жапырақтар мен топырақты құйрығымен қазып алады. Оның мекендейтін жерінде табиғи таза су көзі болмағандықтан, құс су ішпей өмір сүре алатын болған деп болжанады. Ол 1930 жылдың аяғында Пайл Уэйк аралында, Пан Америка су ұшағы порты мен қонақ үйі салынған кезде көрінді. Мұражайдың соңғы үлгілерінің біразы 1935-1939 жылдар аралығында алынды. Ол жер шары крабқа жем болған, мысалы, осы уақытта төрт жұмыртқасы бар ұяның және бір бақыланатын фотосуреті тіркелді. Бірнеше жұмыртқа жер бетінде қалың өсімдік өскен ұяның терең емес ыдысына салынады, ал жұмыртқаның дақтайтын маскировка үлгісі болады. Жауыру кезеңі шілде айының соңында құдалану мен жұптасумен басталады, ал шынайы ұялау тамыздың ортасына дейін болмайды. Ұяның өзі жерде жай ғана табақ тәрізді ойыс болды. Жақсы жағдайда жылына екі ұрық өсіруі мүмкін. Кішкентай топтар ұдайы ата-анасының қамқорлығымен және ересектермен тамақтанумен бірлесіп ұялады, бұл олардың жас балаларын жер шары крабтарының (Coenobita) және полинезиялық тышқанның (Rattus exulans) жыртқыштарынан қорғай алуы мүмкін, олармен бірге өмір сүре алды. 1923 жылы орнитолог Александр Уетмор бұл түрді байқағанда, оны өте қызықты, бірақ алаңдаушылыққа ұшырағанда тез жасырынып қалады деп сипаттады. Оның дауысы жай ғана шыбықтайтын немесе төменгі үнмен шыбықтайтын.

Құрып кету

Уэйк аралындағы теміржол өліп қалған деп саналады. Құстың ұша алмайтыны, аралдың географиялық оқшаулығы, оның ізденгіштігі мен адамнан қорықпайтыны оны аңшылықтың құрбаны етті. Қазіргі таңда құрып кету оқиғасы 1942 және 1945 жылдар аралығында орын алғаны белгілі. Бұл 1941 жылдың желтоқсанында Уэйк аралына жапондықтардың басып кіруі мен оны басып алуының тікелей нәтижесі ретінде АҚШ-тың арал блокадасынан кейін аралда қаза тапқан мыңдаған аштық жапон әскерлерінің болуының тікелей нәтижесі болды. Сонымен қатар, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапондықтар мен АҚШ-тың әскери қақтығыстары мен ауқымды әуе шабуылдарынан туындаған тіршілік ортасының жойылуымен біріктірілді. Құстың жойылуы оның ғылыми зерттеулерін қысқартты, сондықтан оның үлгілері, фотосуреттері мен ғылыми мақалалары аз. ХХІ ғасырдың басында құсты көрген адамдардың саны да азайып барады.

Салыстырмалы түрлер

Уэйк аралындағы рельс - бұл алыс аралдағы жалғыз ұшуға қабілетсіз құс емес. Мысалы, Оңтүстік Атлантикадағы қолжетімді емес арал теміржолы сол жерде оның болуы туралы ұқсас сұрақтар тудырды.