Кіріспе

Федералды жылжымайтын мүлік кеңесі - 1921 жылы Қазынашылық департаментінде құрылған АҚШ-тың федералды агенттігі. Ол федералды мүлікті басқаруға арналған (Ұлттық орман және Жерді басқару бюросы сияқты мемлекеттік жерлерді қоспағанда). Ол Хардинг пен Кулидж әкімшілігінде белсенді болды. Рузвельт пен Трумэн әкімшілігінің кезінде осы есіммен басқа кеңес жұмыс істеді. Бұл жолы, басқармаға ең алдымен, үлкен федералды жылжымайтын мүлік иеліктеріне салық салудан босату салдарынан салықтық түсімдердің жоғалуының мемлекеттік және жергілікті билік органдарына әсерін зерттеу тапсырылды. Сондай-ақ, ол артық мүлікті сатуды ынталандыру және қосымша мүлікті сатып алуды азайту арқылы осындай зиянды азайтуға тырысты. Бүгінде басқа ресурстармен қатар, федералды ғимараттар да Жалпы қызметтер басқармасымен басқарылады.

Бірінші Федералды жылжымайтын мүлік кеңесі (1922)

1921 жылы 8 қарашада президент Уоррен Хардингтің атқарушы бұйрығы "Үкіметтің күнделікті ісі мен әкімшілігінде экономика мен тиімділікті арттыру" және "мемлекеттік қаражатты жұмсаудың бірыңғай бизнес қағидаттары мен әдістерін қолдану" үшін әртүрлі басқармалар құруды талап етті. Осы бұйрық бойынша 1922 жылы 18 ақпанда "Жылжымайтын мүлік сатып алу, сату және жалға беру жөніндегі үкіметтің қызметін үйлестіру" үшін Федералды жылжымайтын мүлік кеңесі құрылды. Ол сол жылдың 14 сәуірінде алғаш рет жиналды. Ал, бұл кеңестің құрылуын Ұлттық жылжымайтын мүлік кеңестерінің қауымдастығы мақтады, олар үкіметтің федералды жылжымайтын мүлікті басқару әдістерін жақсартуды талап етті. Қауымдастықтың айтуынша, кеңес құру "Реалторлардың ризашылығымен" орындалады; ол өз қызметін үкіметке сатып алуға, жалға алуға және үкімет үшін мүлікпен айналысуға көмектесу үшін ұсынды. Кеңесті жылжымайтын мүлік жөніндегі бас геодезист басқарды және оған федералды жылжымайтын мүлікті иеленетін, иеленген немесе басқаша бақылайтын әрбір федералды ведомствоның өкілі кірді. Алғашқы жылы басқарма кейбір ірі қалалардағы үкіметтің меншігіндегі ғимараттарға федералдық агенттіктерді орналастыруды жүзеге асырды және жаңа сатып алулар жасаудан бұрын артық мүлікті пайдалану арқылы болашақ өсімді қамтамасыз етуді жоспарлады. Кеңес түрлі ведомстволар мен агенттіктер арасында жылжымайтын мүлік қажеттіліктерін үйлестірудің жетіспеушілігіне байланысты проблеманы шешуге бағытталған. Ол 1000-нан астам мүлікті жалға беруді және бірнеше мүлікті сатуды мақұлдады. 1922 жылы кеңес Федералды үкімет қолданатын стандартты жалға алу шартын жасады. Басқарма Ұлттық жылжымайтын мүлік кеңестерінің қауымдастығынан жалға беру шартын қайта қарауды, оның "меншік иесі мен үкіметке бірдей әділ" екендігін қамтамасыз етуді сұрады.

Есептер

1923 жылдың 30 маусымында басқарма төрағасы берген есепте басқарманың бөлініп жатқан жерлерді тапқаны айтылған, себебі ведомстволар мен агенттіктер арасында алдын ала үйлестіру болмаған. Ол басқармаға он жылдық мерзімге барлық жылжымайтын мүлік қажеттіліктерін болжауды және әкімшілік функциялар үшін стандартты кеңістік талаптарын нақтылауды ұсынды. Ол басқарманың 2500 жалға беру шартын бекіткенін, 100 мүлікті сатуды және тағы 24 мүлікті сатып алуды мақұлдағанын хабарлады. Сонымен қатар, ол мемлекеттік меншіктің құны 1 179 778 031 долларды құрайтынын анықтады. 1924 жылдың 30 маусымына қарай мүлiктiң жалпы құны 1 542 655 511 доллар болды және басқарма барлық мүлiк туралы жазбаларды жинақтауды аяқтады. Өткен жылы 2000 астам жалға алу келісімшарты бекітілді. Басқарма соғыс департаментіне қажет емес әскери мүлікті басқа ведомстволарға беруді үйлестірді; сондай-ақ мұндай мүлікті сатуды үйлестірді. 1924 жылғы баяндамада сондай-ақ, Соғыс департаменті, Әскери-теңіз флоты департаменті, Ардагерлер бюросы, Мемлекетаралық сауда комиссиясы және Пошта кеңсесі өздерінің мүліктері туралы ақпаратты басқармаға бере алатын жылжымайтын мүліктердің жақсы жұмыс істейтін орталық департаменттеріне ие екендігі атап өтілді; баяндама басқа ведомстволарды осындай бөлімшелерді құруға шақырды. 1925 жылғы жылдық есепте 3200-ден астам жалға беру шарттарын, аренданың өсуін және 23 сатып алу мен 81 сатуды, негізінен әскери мақсатта, мақұлдағанын атап өтті. Онда Форт-Левенворттың бір бөлігінің Соғыс департаментінен Әділет департаментіне берілуі және Аляскадағы 23 әскери резервацияның сатылуы туралы айтылған. 1926 жылғы есепте жалға берілген жалға берілген жерлер, сондай-ақ сатып алынған және сатылған жерлер туралы мәлімет берілді. Ол көбірек ақша үнемдеу үшін жаңа саясатты жариялады: егер қолданыстағы ғимаратта орын болса, кеңес жаңа жалға беру шарттарын мақұлдамайды; егер орынның жарамдылығы туралы сұрақтар туындаса, орынның жарамсыздығын дәлелдеу міндеті жаңа орынды сұраған агенттікке тиесілі болды; кеңестің екінші жаңа саясаты - лауазымды адам үшін 100 шаршы фут, ал бағыныстылар үшін 60 шаршы фут орын жеткілікті болды. 1927 жылғы басқарманың есебіне жалға алу шарттарын құжаттау мен жалға алудың өсуін қорытындылаудан басқа, Калифорния штатының Иньо округіне қарасты Биг Пайн күндізгі мектебінің Ішкі істер департаментінен Ауыл шаруашылығы департаментіне ауыстырылғаны жазылған. Сонымен қатар, ол қосымша орын сұрату үшін одан да қатаң рәсімдер жасалатынын мәлімдеді, бұл Федералды үкімет төлейтін жалға қосымша үнемдеуді көздейді.

Екінші Федералды жылжымайтын мүлік комитеті (1939)

Екінші кеңес 1939 жылғы 14 қаңтардағы 8304 атқарушы бұйрықпен құрылды және 1951 жылғы 6 қыркүйектегі 10287 атқарушы бұйрықпен жойылды.

1943 жылғы есеп

Басқарма "Федералды меншіктегі жылжымайтын мүлікке қатысты мемлекеттік және жергілікті мемлекеттік құрылымдарға берілетін федералды жарналар" атты есеп шығарды. Бұл баяндамада басқарма федералды мүлік бойынша мүлік салығынан түсетін түсімдердің жоғалуын өтеуге қатысты және ең қарапайым шешім мүлікті жеке меншік мүлік сияқты салыққа салуға мүмкіндік беру болып табылады. Бірақ ол мұны әділетсіз деп қабылдамады, өйткені федералды мүлік көбінесе жеке меншік емес жергілікті қоғамдастыққа пайда әкелді. Оның ойынша, кейбір мүлік түрлері үшін салықтың орнына өтемақылық федералдық төлемдер әділ болады. Басқарманың айтуынша, мемлекеттік басқару мен жергілікті қызметтерді қамтамасыз ететін ғимараттар, мысалы, кеңселер, пошта кеңселері, сот ғимараттары, кеден кеңселері және ақша шашу орындары салықтан немесе өтемақыдан босатылуы керек. Сондай-ақ карантиндік станциялар, есірткі фермалары, иммиграциялық станциялар, түзеу мекемелері, ауруханалар мен зираттар сияқты адамдарға қамқорлық көрсету үшін пайдаланылатын мүліктер де босатылды. Ұлттық қорғаныс үшін пайдаланылған мүлік туралы кеңес 1939 жылдың 8 қыркүйегінен кейін сатып алынған мүлік үшін өтемақы төлеу керектігін айтты.

Трумэн әкімшілігі

1949 жылы 5 шілдеде президент Гарри Трумэн Сенаттың 41-жолына вето қойды, бұл Рено қаласына Невада штатының Құрама Штаттары Орман қызметіне тиесілі жердің жанында жасалған көшелерді жақсарту үшін 1620 доллар төлейді. Трумэн кейбір юрисдикциялардың федералды меншіктегі мүлік бойынша салықтық түсімдерді жоғалтудан қиындықтарға тап болғанын мойындады, бірақ мұндай мүлік үкіметаралық иммунитет доктринасы бойынша босатылған деп мәлімдеді. Трумэн Реноға ерекше көңіл бөлінуі осындай өтініштерді одан әрі көтермелейтінін айтты; 1943 жылы кеңес ұсынғандай, барлық федералды меншікті қамтитын жалпы бағдарламаны Конгресс жүзеге асыруы керек. Трумэн кеңесті 1951 жылдың 6 қыркүйегіндегі 10287 бұйрығы бойынша жойды.