Кіріспе
Адамның көзге көрінетін мұрны Аквалиндік мұрын (осылай-ақ римдік мұрын деп аталады) - бұл көзге көрінетін мұрын, оған иілген немесе сәл бүгілген көрініс береді. Аквилин деген сөз латын тіліндегі aquilinus ("арқаға ұқсайтын") деген сөзден шыққан. Кейбіреулер бүркіт мұрынды белгілі бір этникалық, нәсілдік немесе географиялық топтарға жатқызған, ал кей жағдайларда оны басқа физикалық емес сипаттамалармен байланыстырған (яғни интеллект, мәртебе, тұлға және т.б., төменде қараңыз), ешқандай ғылыми зерттеулер немесе дәлелдер мұндай байланысты қолдамайды. Көптеген фенотипілік көріністер сияқты (мысалы, 'жесірдің шыңы', көздің түсі, құлақтың түрі) ол көптеген географиялық әртүрлі популяцияларда кездеседі.
An aquiline nose (also called a Roman nose) is a human nose with a prominent bridge, giving it the appearance of being curved or slightly bent. The word aquiline comes from the Latin word aquilinus ("eagle like"), an allusion to the curved beak of an eagle. While some have ascribed the aquiline nose to specific ethnic, racial, or geographic groups, and in some cases associated it with other supposed non physical characteristics (i. e. intelligence, status, personality, etc., see below), no scientific studies or evidence support any such linkage. As with many phenotypical expressions (e. g. 'widow's peak', eye color, earwax type) it is found in many geographically diverse populations.
Тарату
Растық типология саласындағы кейбір жазушылар арғымақ мұрынды әр түрлі халықтар немесе нәсілдердің ерекшелігі деп санайды; мысалы: антрополог Ян Чекановскийдің айтуынша, ол көбінесе араб нәсілі мен арменоид нәсілі мүшелерінің арасында кездеседі. Бұл жиі көрінеді орта теңіз жарысы және динарид жарысы, онда ол белгілі ретінде "рим мұрын" кездескенде арасында итальяндықтар, оңтүстік француз, португал және испан. Растық теоретик Уильям З. Рипли бұл тевтондық тектес халықтарға тән деп мәлімдеді.
Расистік сөйлеуде
Расистік дискурста, әсіресе, ағартушылық кезеңнен кейінгі батыс ғалымдары мен жазушыларында римдік мұрын сұлулық пен асыллықтың белгісі ретінде сипатталған, бірақ бұл ұғым Плутархтың Марк Антонийді сипаттауында бар. Виктория дәуірінде танымал болған физиогномия ғылымы "көрнекті" мұрынды арийлік белгісі етті: "мұрын мен жаактың пішіні маңдай бұрышы сияқты адамның әлеуметтік мәртебесі мен интеллектуалды деңгейін көрсетті. Римдіктердің мұрны тұрақтылық пен күш-қуаттылық жағынан ұзын мұрнынан жоғары еді, ал ауыр жақ сүйектері жасырын сезімталдық пен қаталдықты білдірді".
Американың түпкүллі тұрғындары
Құс тұмсығы кейбір америкалық тайпалардың ерекшелігі болып саналды, олардың мүшелері өздерінің тәндік қасиеттері бойынша өз аттарын жиі алған (мысалы, Құс тұмсығы немесе Генри Романның бастығы). Бұл мәдениеттік белгі ретінде өте маңызды, сондықтан Рене Энн Крамер, жергілікті емес заңгер ғалым, ақша, түс және колониализм (2005), мұндай сипаттамалары жоқ тайпалар АҚШ үкіметінен "федералды тануды" / "таныс алуды" (өзгеше / маңызды терминдер) алу қиын деп тапты, нәтижесінде салықтан босатылған мәртебе, қалпына келтіру құқықтары және казиноларды басқару және пайда табу құқығы сияқты артықшылықтарды жеңе алмады.
Африкадағы халық арасында
Жазық, кең мұрын Сахарадан төменгі Африканың көпшілігі арасында кең таралған және оны он тоғызыншы ғасырдағы жазушылар мен саяхатшылар (Коллин Маккензи сияқты) "негроид" ата-бабаларының белгісі ретінде атап өтті. Ол тар бөркіт тәрізді, түзу немесе бүктелген мұрынға (лепторине) қарама-қарсы келеді, олар "кавказдық" деп саналады. Африкадағы маркер ретінде бүркіт тұмсығының белгілі бір мысалы - бұл оны ұстап тұрған адамды замандастарымен салыстыруға арналған Афра Беннің Оруноко (1688) басты кейіпкері. Африкалық ханзада болса да, ол французша сөйлейді, шашы тігілген, иілгіш иілгіш, "африкалық және жалпақ емес, римдік және көтерілген мұрын" бар. Бұл ерекшеліктер оны өз әріптестерінің көпшілігінен ерекшелендіріп, оны асыл және еуропалықтармен тең деп белгіледі. Карлтон Куонның (1939) краниометриялық талдауына сәйкес, Африкада бүркіт мұрын көбінесе Солтүстік Африка мен Африканың мүйізінен (Сахарадан оңтүстікке қарай Африкадан айырмашылығы) шыққан халықтарға ғана тән, олар көбінесе семит, араб және басқа "негроид" емес ұрпақтар. Алайда, олар бұл аймақтарда тар, түзу мұрыннан гөрі аз таралған, олар мұрын профильдерінің көпшілігін құрайды. Алайда, мысық мұрынның мысырлық, тунистік, марокколық, эритреялық, эфиопиялық және сомалилік адамдар арасында Оңтүстік Еуропалықтарға қарағанда көбірек тарағаны туралы хабарланған. Мысырлық копттер мен феллахиндар арасында екі түрлі мұрын түрі бар: бірі - тар, бүркіт тәрізді мұрын, жұқа бет, жұқа жақ және жұқа еріндер; екіншісі - сәл төменгі түбірлі, тік, қуыс мұрын, кең және төменгі бет, мықты жақ, көрнекті жақ, және орташа толық еріндер.
Оңтүстік Азия халықтары арасында
Оңтүстік Азия этностары арасында бүркіт тұмсығы түрі Ауғанстан, Дардистан, Памир халықтарында жиі кездеседі, сондай-ақ Кашмирде, сондай-ақ Үндістанның қалған бөлігіндегі әртүрлі касталардағы индустар арасында жиі кездеседі, сондай-ақ Гандхараның грек буддалық мүсіндерінде (Пакистанның солтүстігінде және Ауғанстанның солтүстік-шығысында жоғары Инд және Кабул өзендерінің аңғарларын қамтитын аймақ) көрнекті ерекшелік. Этнограф Джордж Кэмпбелл өзінің "Индия этнологиясы" атты еңбегінде былай деп жазды: "Жоғары мұрын, сәл аққу тәрізді, [кашмир пандиттерінің] ортақ түрі. Грек мүсінінің маңдайының биіктігін көтере отырып, мұрынды көпірдің алдындағы сүйектік нүктеде кішкене бұрылысқа бұраңыз, сонда сызықтың түзулігін бұзу үшін сіз осы Үндістанның осы бөлігінің үлгі типін аласыз, оны тірі адамдарда да, Пешавар аңғарының мүсіндерінде де кездестіруге болады.