Кіріспе
Наварра Корольдігінің заңдары 1841 жылға дейін Наварраның фюросы (lang es, , ағылшын тілінде Navarre General Charter деген мағынаны білдіреді) 1841 жылға дейін Наварра Корольдігінің заңдары болды, оның шығу тегі ерте орта ғасырларға дейін және Баск әдеттегі заңдарынан шығарылды. (батыс) Пиренейлер. Олар әлеуметтік тәртіпті реттейтін және патшаның, дворяндықтың және сот процестерінің орнын анықтайтын конституция еді, яғни патшалық шешімдер жарғыларда көрсетілген ережелерге сәйкес келуі керек еді. Мұндай алғашқы жазба құжат 1238 жылы жазылған. Келесі кодтастырулар Navarrese регенті Дон Хуан Мартинес де Медрано мен оның ұлы Альваро Диас де Медрано жасаған өзгерістермен (amejoramientos) куәландырылады, 1330 жылы Navarre патшасы Филипп III Fueros жасауды тапсырды. Келесі өзгерту немесе түзету 1419 жылы жасалды. 1512 жылдан кейін Наварра екіге бөлінді, Жоғарғы Наварра Испанияның жаңадан пайда болған Корольдігінің бір бөлігі болды, ал Төменгі Наварра тәуелсіз корольдік болды (1620 жылы Францияға қосылды).
The Fueros of Navarre (lang es, , meaning in English General Charter of Navarre) were the laws of the Kingdom of Navarre up to 1841, tracing its origins to the Early Middle Ages and issued from Basque consuetudinary law prevalent across the (western) Pyrenees. They were a sort of constitution which regulated the social order and defined the position of the king, the nobility, and the judicial procedures, which meant that the royal decisions needed to conform to the provisions set out by the charters. The first such written document goes back to 1238. The next codifications are attested by modifications or amendments (amejoramientos) made by the Navarrese regent Don Juan Martínez de Medrano and his son Álvaro Díaz de Medrano, commissioned in 1330 by King Philip III of Navarre to make the Fueros. The next modification or amendment was made in 1419. After 1512, Navarre was divided into two, with Upper Navarre a part of the nascent Kingdom of Spain and Lower Navarre an independent kingdom (incorporated into France in 1620).
Жоғарғы Наварра
1515 жылдан 1841 жылға дейін Жоғарғы Наварра іс жүзінде Испанияның патшалық құрамына кіретін дербес патшалық болды. Оған өз билігін үлкен дәрежеде сақтауға рұқсат етілді, тәуелсіз патшалықтың көптеген институттарын сақтап қалды, Кастилияның үнемі орталықтандырылған қозғалысы мен Парламент бастаған Пиренейдің солтүстігіндегі тәуелсіз Наваррамен қайта бірігуге тырысудан босатылмаған. 1528 жылы Наварра Кортесінің Памплонада отырысы "Фуэро Редусидо" деп аталатын жеңілдетілген заң кодексіне рұқсат берді. Бұл әдіс кеңінен қолданылса да, патша оны ешқашан бекіткен емес. Испания монархының өкілі - вице-король. Кортес (парламент) діни қызметкерлердің, дворяндардың және буржуяндардың үш сотынан тұратын негізгі заң шығарушы орган болды. Корольдік кеңес пен Жоғарғы сот, сондай-ақ Дипутасион дель Рейно немесе Наварра үкіметі болды (Арагонның Генералитетке және Каталония мен Валенсияның Генералитеттеріне ұқсас).
Төменгі Наварра
Наварралық фюэростың окситан тіліндегі аудармасы Los Fors et Costumas deu Royaume de Navarre deça ports деген атпен жасалды. Оны 1608 жылы Генрих III бекітті, содан кейін 1611 жылы Луи II бекітті, Наварра 1620 жылы Францияға біріктірілді. Оны 1622 жылы Людовик қайта растады. Ол 1644 жылға дейін басылмаған, ал соңғы басылым 1722 жылы болды. Ол Француз төңкерісіне дейін қолданыста болды. Қазіргі заманғы басылым 1968 жылы жарық көрді.