Кіріспе

Гонфалон, гонфанон, гонфалоне (алғашқы итальяндық confalone) - геральдикалық тудың немесе байрақтың бір түрі, көбінесе тік, шала құйрықты немесе бірнеше жолақты, және ежелгі римдік vexillum-ке ұқсас түрде арқаннан ілінеді. Оны алғаш рет итальян ортағасырлық коммуналары, кейіннен жергілікті гильдиялар, корпорациялар мен округтер қабылдады. Ұзын құйрықты гонфалон мен штандарттың айырмашылығы - гонфалонда құрылғы құйрықты емес аймақта, ал штандартта жалаудың бүкіл ұзындығында белгілер көрсетіледі.

Діни мәні

Бұл діни заттар әдетте кенептен, кейде жібектен жасалған матадан тұрады, оны артында Т пішіндес тірек бар ағаш қаңқа және рәсімдер мен шерулер кезінде байрақты ұстайтын ұзын бағана қолданады. Байрақты кейде екі жағына да темпера немесе май бояуларымен бояған. Гонфалондардағы бейнелерге қалалардың, ауылдардың, бауырластардың немесе гильдиялардың қамқоршы қасиеттілері, Қыз бен Бала, Иса Мәсіх, Құдай Әке, обалы қасиеттілер және Көктің патшайымы, Араласшы, Богородица немесе Мейірімділік Мадонна ретінде Қыз Мәриям кірді. Бұл баннерлер көбінесе белгілі бір топпен байланысты болғандықтан, ерекше және жеке иконография пайда болуы мүмкін. Бұл гонфалондар көбінесе бауырластықтар, ғибадат мақсаттары үшін жиналатын діни топтар, мысалы әндер (laudae) ән айту, қайырымдылық істерді орындау немесе қамшылау үшін тапсырылған және сақталған. Байрақты ораторийдің қабырғасына илиді немесе діни процессиялар үшін қажет болғанға дейін сақтап қалды. Қадамдастыру кезінде байрақты бауырластық мүшелері бағанасына көтеріп жүретін. Бұл рәсімді Құдайға құлшылық етудің қасиетті рәсімі деп санайды. Бұл іс - Құдайдың, Исаның, Мәриямның және байрақта бейнеленген қасиеттілердің ықыласына ие болады деп үміттенді. Он үшінші ғасырдан бастап он алтыншы ғасырға дейін індеттің белгілері жасалып, оны жорықтарда алып жүру арқылы індеттің алдын алу немесе оны емдеу үшін құдайдан көмек сұраған.