Кіріспе
Гонфалон, гонфанон, гонфалоне (алғашқы итальяндық confalone) - геральдикалық тудың немесе байрақтың бір түрі, көбінесе тік, шала құйрықты немесе бірнеше жолақты, және ежелгі римдік vexillum-ке ұқсас түрде арқаннан ілінеді. Оны алғаш рет итальян ортағасырлық коммуналары, кейіннен жергілікті гильдиялар, корпорациялар мен округтер қабылдады. Ұзын құйрықты гонфалон мен штандарттың айырмашылығы - гонфалонда құрылғы құйрықты емес аймақта, ал штандартта жалаудың бүкіл ұзындығында белгілер көрсетіледі.
the flags
The gonfalon, gonfanon, gonfalone (from the early Italian confalone) is a type of heraldic flag or banner, often pointed, swallow tailed, or with several streamers, and suspended from a crossbar in an identical manner to the ancient Roman vexillum. It was first adopted by Italian medieval communes, and later, by local guilds, corporations and districts. The difference between a gonfalon with long tails and a standard is that a gonfalon displays the device on the non tailed area, and the standard displays badges down the whole length of the flag.
Діни мәні
Бұл діни заттар әдетте кенептен, кейде жібектен жасалған матадан тұрады, оны артында Т пішіндес тірек бар ағаш қаңқа және рәсімдер мен шерулер кезінде байрақты ұстайтын ұзын бағана қолданады. Байрақты кейде екі жағына да темпера немесе май бояуларымен бояған. Гонфалондардағы бейнелерге қалалардың, ауылдардың, бауырластардың немесе гильдиялардың қамқоршы қасиеттілері, Қыз бен Бала, Иса Мәсіх, Құдай Әке, обалы қасиеттілер және Көктің патшайымы, Араласшы, Богородица немесе Мейірімділік Мадонна ретінде Қыз Мәриям кірді. Бұл баннерлер көбінесе белгілі бір топпен байланысты болғандықтан, ерекше және жеке иконография пайда болуы мүмкін. Бұл гонфалондар көбінесе бауырластықтар, ғибадат мақсаттары үшін жиналатын діни топтар, мысалы әндер (laudae) ән айту, қайырымдылық істерді орындау немесе қамшылау үшін тапсырылған және сақталған. Байрақты ораторийдің қабырғасына илиді немесе діни процессиялар үшін қажет болғанға дейін сақтап қалды. Қадамдастыру кезінде байрақты бауырластық мүшелері бағанасына көтеріп жүретін. Бұл рәсімді Құдайға құлшылық етудің қасиетті рәсімі деп санайды. Бұл іс - Құдайдың, Исаның, Мәриямның және байрақта бейнеленген қасиеттілердің ықыласына ие болады деп үміттенді. Он үшінші ғасырдан бастап он алтыншы ғасырға дейін індеттің белгілері жасалып, оны жорықтарда алып жүру арқылы індеттің алдын алу немесе оны емдеу үшін құдайдан көмек сұраған.