Кіріспе

"Лотос жеушілер" - американдық жазушы Стэнли Г. Вайнбаумның ғылыми фантастикалық қысқа әңгімесі, ол алғаш рет 1935 жылы сәуір айында Astounding Stories журналында жарық көрді. "Лотос жеушілер" Вайнбаумның бесінші басылып шыққан әңгімесі және "Паразит планетасының" жалғасы.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

"Паразит планета" оқиғасынан бір ай өткен соң, Гамильтон "Хэм" Хаммонд пен Патрисия Берлингэйм үйленді, және Берлингэймнің байланыстарының арқасында екеуіне Корольдік қоғам мен Смитсонов институтының тапсырысы бойынша Венераның түнгі жағын зерттеу тапсырылды. Олар осында бір-бірімен байланысқан ақыл-парасаты бар, жылы қанды, жылжымалы өсімдіктер түрін табады. Оскар өте ақылды, ағылшын тілін Хаммонд пен Берлингэмнен тез үйреніп алады. Адамдар Оскарлардың газды спораларға толы мөлдір көпіршіктерді шығару арқылы көбейетінін біледі. Бұл көпіршіктер жарылғанда, споралар басқа Оскарға келіп, ақырында басқа адамға айналып, көкжиекке айналады. "Паразит планета" фильмінде түнде өмір сүретін Triops noctivians осы көпіршіктерді Хаммонд пен Берлингэмге шабуыл жасауға қолданды, өйткені споралар адамдарға ұйқыға салатын әсер етеді. Адамдар өсімдік болғандықтан, Оскарлардың тіршілік ету инстинктісі жоқ екенін білгенде қорқып қалады. Адамнан да ақылды Оскарлар жергілікті триоптар шабуыл жасап, жеп кеткенде бей-жай қарайды. Бұл Бурлингэмеге өз түрлерін Лотофаги венерис деп атауға түрткі болды Венераның лотос жеушілері. Хаммонд пен Берлингэм триоптилердің өзінен қашып құтылу үшін аздап күрес жасады, себебі споралардың әсерінен олар қаттатонияға ұшырады.

Қабылдау

Флойд Гейл 1960 жылдың ақпан айында "Галакси" ғылыми-фантастикалық журналында бұл оқиғаның "25 жыл өткеніне қарамастан жаңа сияқты жарқырап тұрғанын" айтты.