Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Висконсин Митчеллге қарсы, 508 U. S. 476 (1993), АҚШ Жоғарғы Сотының жеккөрушілік қылмыстары үшін күшейтілген жазалар қылмыстық айыпталушылардың Бірінші түзету құқығын бұзбайды деген шешімі бойынша шығарылған іс. Бұл жеккөрушілік қылмыстары туралы заңға қатысты Бірінші түзетуде сөз бостандығы туралы дәлелдермен байланысты маңызды прецедент болды. Шындығында, Сот мемлекет қылмыс жасалды ма, әлде бастапқыда жасалды ма деп қарастыра алады деп шешті, өйткені ол қорғалған сыныпқа жататын құрбанның мәртебесіне байланысты.
Wisconsin v. Mitchell, 508 U. S. 476 (1993), was a case in which the United States Supreme Court held that enhanced penalties for hate crimes do not violate criminal defendants' First Amendment rights. It was a landmark precedent pertaining to First Amendment free speech arguments for hate crime legislation. In effect, the Court ruled that a state may consider whether a crime was committed or initially considered due to an intended victim's status in a protected class.
Негізгі мәліметтер
Жауапкер Тодд Митчелл Висконсин штатының Кеноша қаласында орналасқан пәтер кешенінде афроамерикалықтар тобымен бірге болды. Бұл топтың мүшелері "Миссисипидің жанып жатқан жері" атты фильмді талқылап отырды; әсіресе, ақ нәсілді ер адам дұға етіп жатқан қара нәсілді баланы ұрып-соққан көрініс. Жауапкердің даусыз фактілеріне сәйкес, төменгі сатыдағы сотқа берілген арызда топ ішімдік ішіп, үй ішінде болған оқиға туралы талқылап, кейіннен пәтер кешенінен тыс жерге көшіп кеткен. Сыртында олармен Митчелл қосылды және оқиға орнын одан әрі талқылады. Барлығының ашу-ызасын көріп, Митчелл топқа: "Сендер ақ нәсілді адамдарға шабуыл жасағың келіп пе?" - деп сұрады. Митчелл мен топ көшеден қарап, Грегори Реддикті, он төрт жасар ақ түсті жігітті көрді, ол жақын маңдағы пицца дүкенінен үйге қарай жүрді. Митчелл топқа бұрылып: "Барлығыңыз біреуді егіп тастағыңыз келе ме? Мынау ақ жігіт, барып алып кел" депті. Митчелл үшке дейін санап, солға және оңға сілтеп, оны қоршауға алу керектігін білдірді. Содан кейін олардың он шақтысы Реддиктің артынан жүгіріп кетті, көбісі оған қарай жүгірді. Топтың бір мүшесі Реддикті жерге жығып, тепкіледі. Кейін Реддикті бірнеше шабуылшы қоршап алды. Олар оны 5 минут бойы тепкілеп, ұрып, таптап жүрді. Реддикті ұрып-соғудан кейін ол жерге құлап, есінен танып қалды, ал шабуылшылардың бірі оны өлтіргенін айтты. Кейін тағы біреуі Реддиктің "Британдық рыцарь" кроссовкаларын алып, кейін Митчеллмен бірге оның пәтер кешенінде көрсетті. Полиция Реддикті сәлден соң есінен танып қалды. Ол ауруханада төрт күн комада болды; жазбада оның барлық дене жарақаттарынан толық айыққандығы көрсетілген. Аймақ соты Митчеллді төрт жылға бас бостандығынан айырды. Митчелл Висконсин округінің сотының шешіміне апелляция беріп, Висконсин заңдары оның Бірінші түзетудегі құқықтарын конституциялық тұрғыдан бұзғанын мәлімдеді. Висконсин апелляциялық соты шағымды қабылдамады, бірақ Висконсин Жоғарғы соты бұл заң бірінші түзетуді тікелей бұзады деп, оны кері қайтарып, "заң шығарушы орган қорлаушы деп санаған нәрсеге жаза береді" деп дәлелдеді. Ол Висконсин штатының заң құрбанды таңдаған "әрекетті" ғана жазалайтынын, ал заң айыпталушының құрбанды таңдауының себебін жазалайтынын айтты. Бұл конституциялық заңда жасалуы тиіс маңызды айырмашылық болды, ал Висконсин Жоғарғы Соты АҚШ Жоғарғы Сотының R. A. V. v. St. Paul деген шешімін қолдана отырып, бұл заң "өзгеше ойлауды" қылмыстық деп жариялады. Сонымен қатар, Висконсин Жоғарғы Соты заңның конституциялық тұрғыдан тым кең екенін айтып, адамның құрбандығын тыйым салынған жолмен таңдағанын дәлелдеу үшін мемлекет адамның бұрын сөйлеген сөзінің дәлелін енгізуі керек деп түсіндірді. Сот бұл сөз бостандығына "қатерлі әсерін тигізеді" деп ойлады, өйткені адамдар өздерінің болашақтағы жазаларын арттыру үшін соттың алдында өздеріне қарсы қолданылуы мүмкін деп қорқып, фанатизмнің көрінуінен аулақ болуға тырысты. Сот өз пікірін осы мәселеге қатысты дискриминацияға қарсы заңдардан ерекшеледі, олар конституциялық деп танылған, бұл заңның осы жағдайда "жәбірленушілерді таңдаудың субъективті психикалық процесін" жазалайтынын, ал бұрын қабылданған дискриминацияға қарсы заңдар "объективті дискриминациялық әрекеттерді" жазалайтынын мәлімдеді. АҚШ Жоғарғы Соты куәлік беру туралы шешімді мақұлдады.
The respondent, Todd Mitchell, was with a group of other African American individuals, in an apartment complex in Kenosha, Wisconsin. Members of this group were discussing the film Mississippi Burning; in particular, a scene in which a white man beat a young black boy who was praying. According to the facts, undisputed by the respondent, in the briefs filed in lower courts, the group had discussed the scene indoors while drinking, and later moved outside the apartment complex. Outside, they were joined by Mitchell and further discussed the scene. Seeing that everyone was enraged, Mitchell asked the group, "Do you all feel hyped up to move on some white peoples?" Looking across the street, Mitchell and the group spotted Gregory Reddick, a white fourteen year old, walking home from a nearby pizza parlor. Mitchell reportedly turned to the group and remarked, "You all want to fuck somebody up? There goes a white boy; go get him." Mitchell counted to three and then pointed left and right, signaling that they should encircle him. Ten of them then took off after Reddick, most running directly at him. One person in the group kicked Reddick, knocking him to the ground. Several attackers then surrounded Reddick. They kicked, punched and stomped on him for over five minutes. The beating left Reddick unconscious on the ground, and one of the attackers remarked that they had killed him. Another then took Reddick's British Knights sneakers and showed them off later at his apartment complex with Mitchell. The police found Reddick unconscious a short while later. He remained in a coma for four days in the hospital; the record indicates he fully recovered from all physical injuries. The Circuit Court sentenced Mitchell to four years imprisonment. Mitchell appealed the decision of the Wisconsin Circuit Court, alleging that the Wisconsin statute unconstitutionally infringed upon his First Amendment rights. The appeal was rejected by the Wisconsin Court of Appeals, but the Wisconsin Supreme Court reversed this, arguing that the statute was a direct violation of the First Amendment, because it "punish[ed] what the legislature has deemed to be offensive thought." It rejected the State of Wisconsin's claim, that the statute only punished the "conduct" in which a victim was selected, saying that it felt the law punishes the reason the defendant selected the victim. This was an important distinction to make in constitutional law, and the Wisconsin Supreme Court invoked the United States Supreme Court's ruling in R. A. V. v. St. Paul, claiming this law criminalized, "bigoted thought with which it disagrees." Further, the Wisconsin Supreme Court claimed that the law was also unconstitutionally over broad, reasoning that, in order to prove a person selected a victim in the prohibited manner, the state would need to introduce evidence of a person's prior speech. The court thought this would create a "chilling effect" on free speech in general, as people sought to avoid the appearance of bigotry in fear that it may be used against them in court at a later time to enhance their potential penalty. The court distinguished their opinion on this matter from anti discrimination laws, which had already been ruled constitutional, claiming that the law in question for this particular case, punished the "subjective mental process" of victim selection, whereas the anti discrimination laws upheld previously had punished "objective acts of discrimination." The Supreme Court of the United States granted certiorari.
АҚШ Жоғарғы Сотының шешімі
Бір дауысты сотқа жазған хатында бас судья Уильям Ренквист Висконсин заңының мәні бойынша федералды дискриминацияға қарсы заңмен бірдей мақсатқа қызмет еткенін түсіндірді. R.A.V. заңдарында күшін жойған қаулы сөз білдіруді мақсат еткен болса, бұл жағдайда заң өзіндік көркем емес мінез-құлыққа бағытталған, керісінше, зорлық-зомбылыққа бағытталған. Соттың тағы бір сөзіне қарағанда, Висконсин штаты бейтараптықпен негізделген қылмыстар үшін жазаны жеңілдетуге құқылы, өйткені бұл қылмыстардың кері әсерін болдырмау үшін маңызды. Аталған екіншілік әсерлердің арасында жағымсыз ниетпен жасалған қылмыстың өш алуды қоздыру, жәбірленушіге үлкен эмоциялық күйзеліс келтіру және қоғамда тәртіпсіздікті қоздыру ықтималдығының артуы болды. Соттың түсіндіруінше, мұндай екіншілік әсерлер жазаны күшейту үшін жеткілікті себеп болды, әсіресе егер, жоғарыда айтылғандай, заң сенімдер мен мәлімдемелерді нақты көздемесе. Митчеллдің тарапынан келтірілген "қатысу әсері" туралы дәлелге қатысты Сот "бұл дәлелдеудің еш негізін таппағанын" айтты. Сот бұл негіздеме заңның конституциялық кеңдігіне шынайы шағым жасауға негіз бола алмайтындай шамадан тыс шынайы сипатқа ие деп тапты. "Мұнайлы көлікті абайсызда пайдалану" (пикіріне сілтеме жасалған) сияқты кішігірім қылмыстар нәсілдік негізде жасалуы мүмкін емес болғандықтан, Сот бұл жарғыны тым кең ауқымды деп санау үшін азаматтың өздерінің фанатикалық сенімдерін белсенді түрде басып тастау перспективасын қарастыру керектігін айтты, өйткені олар оны ұрлық, соққы немесе кісі өлтіру сияқты ауыр қылмыс үшін сот кезінде өзіне қарсы қолдануға болады деп сенді. Соңында Сот сотталушының бұрын сөйлеген сөзіне дәлел ретінде сотқа ұсынудың әдеттегі жағдай екенін атап өтті. Бұл сот процесіндегі құрал, көбінесе айыпталушының ниеті туралы анықтауда маңызды рөл атқарады. Жоғарыда аталған себептер бойынша Сот Висконсин Жоғарғы Сотының шешімін өзгертіп, істі төменгі сатыдағы сотқа соңғы іс жүргізу үшін қайта жіберді.
Writing for a unanimous court, Chief Justice William Rehnquist reasoned that, in substance, Wisconsin's law served the same purpose as federal antidiscrimination law. Whereas in R. A. V. the ordinance struck down was explicitly targeted at expression, the statute in this case was directed towards conduct that was not expressive as such, but was instead directed at violence in particular. The Court further stated that, Wisconsin was within its rights to offer sentence enhancement in bias motivated crime because it had a compelling interest in preventing the negative secondary effects of such crimes. Among these secondary effects mentioned were the increased likelihood of a bias motivated crime to provoke retaliation, to inflict greater emotional distress on the victim, and to incite community unrest. The Court explained that, these secondary effects were more than adequate reason for such a sentencing enhancement, especially if, as stated above, the law was not explicitly targeting beliefs or statements. Regarding the "chilling effect" argument presented by Mitchell's side, the Court stated that it "[found] no merit in this contention." The Court determined that this rationale was far too speculative in nature to merit a genuine complaint of a statute's constitutional over breadth. Because lesser crimes such as "negligent operation of a motor vehicle" (cited in the opinion) were very unlikely to ever be racially based, the Court stated that for this statute to be over broad one would have to consider the prospect of a citizen actively suppressing their bigoted beliefs because they believed they could be used against him or her at a trial for a serious offense such as burglary, battery, or murder. Finally, the Court noted that it is relatively commonplace for a defendant's prior speech to be presented to the court as evidence. This is a tool in the judicial process, often serving a vital role in establishing the defendant's motive. For the reasons listed above, the Court reversed the Wisconsin Supreme Court's decision, and remanded the case to a lower court for final proceedings.