Anderson v. Stallone

Кіріспе

Авторлық құқықтарды бұзу туралы сот ісі Андерсон Сталлонеге қарсы, 11 U.S.P. Q.2d 1161 (C.D. Cal. 1989) - Сильвестр Сталлоне, MGM және басқа да тараптарға қарсы авторлық құқықтарды бұзу туралы сот ісі. Бұл сценарий Тимоти Андерсонның сұрауысыз және рұқсатсыз жазылған, бұл негізгі факт төменгі соттың айыпталушылардың пайдасына шешім қабылдауына әкелді және кейінірек талапкердің апелляциялық арызы қаралып жатқан кезде соттан тыс келісімде шешілді.

Кіріспе

"Рокки IV" фильміне сценарий жазған автор Тимоти Бертон Андерсон авторлық құқықтарды бұзу, әділетсіз бәсекелестік, әділетсіз байыту және Сталлоне, MGM және басқа да тараптарға қарсы сенім бұзғаны үшін сотқа шағым жасады. Сталлоне және басқалар. Соттың кейбір шешімдері қабылданды, ал кейбір шешімдері қабылданбады. Андерсон апелляцияға шағымданды. Кейіннен бұл мәселе соттан тыс келісім бойынша шешілді.

Істің негізі

1982 жылдың маусым айында Рокки III фильмін көргеннен кейін Андерсон Рокки IV үшін емделу жазды. Андерсонның сотқа берген арызына сәйкес, 1982 жылдың қазан айында Андерсон өзінің Бел Эйрдегі үйінде MGM директорлар кеңесінің мүшесі Арт Линклеттермен кездесті; Фредди Филдспен, сол кездегі MGM / UA президентімен оның Калвер Ситидегі кеңсесінде; сонымен қатар 1983 жылдың жазында сол кездегі басқарма төрағасы Фрэнк Ябланс пен MGM / UA вице-президенті Питер Бартпен кездесулер өткізді. Кездесулер барысында олар Рокки IV-ге Андерсонның сценариін қолдану туралы талқылады. Андерсонның айтуынша, MGM-ге оның сценариін қолданса, үлкен ақша төлейтінін айтты. Андерсон сонымен қатар 1983 жылы мамырда Сталлонемен Сталлоне Paramount Pictures кеңсесінде кездесті. Бұл іс Калифорнияның Орталық округінің округтік судьясы Уильям Д. Келлердің алдында талқыланды. Сот жауап берушілердің қысқаша шешімді ұсынуға құқығы бар деп тапты, өйткені Андерсонның сценариі авторлық құқықтарды бұзушы болып табылады. Сот Nichols v. Universal Pictures Corp. Сотқа жүгінген кездегі стандартты қолдана отырып, түпнұсқа фильмдердегі кейіпкерлер авторлық құқықпен қорғалады деп анықтады. Стандарттың кілті - авторлық құқықпен қорғалатын кейіпкерді қорғауға болатын сөз түрін құрайтын жеткілікті ерекшелікпен дамытқан кезде. Сот Андерсонның еңбегі туынды шығарма екендігін, 17 U.S.C. 106 бөлімінде туынды шығармалар авторлық құқықтың иесінің (осы жағдайда Сталлоунның) айрықша артықшылығы екендігін және Андерсонның еңбегі рұқсат етілмегендіктен, оның бір бөлігі қорғауға алынбайтынын анық білдірді. Андерсон 17 U.S.C. 103 (а) баптың Конгресс тарихында Конгресс туынды шығармалардың құқық бұзушылыққа ұшырамаған бөліктерін қорғауға ниеттенгенін көрсетеді деп дәлелдеуге тырысты. Сот бұл пікірмен келіспей, заңгерлік стипендияға (авторлық құқық профессоры Мелвилл мен Дэвид Ниммер) және 103 ((a) баптың сот практикасының түсіндірмелеріне сілтеме жасады.

In June 1982, after viewing the movie Rocky III, Anderson wrote a treatment for Rocky IV. According to Anderson's complaint filed with the court, in October 1982, Anderson met with Art Linkletter, a member of MGM's Board of Directors, at his Bel Air home; with Freddy Fields, then president of MGM/UA at his Culver City office; and also had meetings during the Summer of 1983 with then Board Chairman Frank Yablans and MGM/UA Vice President Peter Bart. During the meetings, they discussed using Anderson's script for Rocky IV. Anderson claimed that MGM told him that if they used his script he would be paid a large sum of money. Anderson also met with Stallone in May 1983 at Stallone's Paramount Pictures office in a meeting arranged and attended by then Deputy White House Chief of Staff Michael Deaver. The case was argued before District Judge William D. Keller of the Central District of California. The Court concluded that the Defendants are entitled to their motion for summary judgment because Anderson's script is an infringing work not entitled to copyright protection. The Court determined that the characters from the original movies were afforded copyright protection, using a standard borrowed from Judge Learned Hand in Nichols v. Universal Pictures Corp The key to the standard is that copyright protection is afforded when a character is developed with enough specificity to constitute protectable expression. It was strikingly clear to the Court that Anderson's work was a derivative work; that under 17 U. S. C. section 106(2) derivative works are the exclusive privilege of the copyright holder (Stallone, in this case); and that since Anderson's work is unauthorized, no part of it can be given protection. Anderson attempted to argue that Congressional history of 17 U. S. C. section 103(a) indicates that Congress intended non infringing portions of derivative works to be protected. The Court disagreed, citing legal scholarship (copyright law professors Melville and David Nimmer) and case law interpretations of 103(a).