Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық хирург және академик, RCSI президенті Роберт Адамс (1791 13 қаңтар 1875 ж.) Ирландиялық хирург және үш рет Ирландиядағы Корольдік хирургтар колледжінің президенті болды (RCSI), 1840, 1860 және 1867 жылдары.
Irish surgeon and academic, President of the RCSI
Robert Adams (1791 – 13 January 1875) was an Irish surgeon and was three times President of the Royal College of Surgeons in Ireland (RCSI), in 1840, 1860 and 1867.
Ерте өмір және білім
Адамс 1791 жылы Дублинде, Ирландияда дүниеге келді және 1810-1814 жылдар аралығында Дублиндегі Тринити колледжінде оқыды. Ол "Б" бағасын алды. А. 1814 жылы. Ол медицинаны Уильям Хартиган мен Джордж Стюарттың басшылығымен оқып, Дублиндегі жетекші хирургтардың көмегімен жаттықты. 1818 жылы RCSI-нің мүшесі болып сайланды, содан кейін медициналық және хирургиялық білімін аяқтау үшін шетелге кетті. Адамс 1842 жылға дейін MBA дәрежесін алмады. Сол жылы ол дәрігерлік дәріс алып, 1861 жылы хирургия магистрі деген жаңа біліктілік алды. Адамстың анатомиялық зерттеулерінің басым бөлігі Абрахам Коллс басшылығымен RCSI-де жүргізілді. 1816 жылы ол куәлік хаттарын алды және 1818 жылы 2 қарашада Колледждің мүшесі болды. Ол Джервис-стрит ауруханасы мен Ричмонд ауруханасының хирургы болып сайланды. Ол Ричмонд ауруханасының медициналық мектебін, кейіннен Кармайкл медицина мектебін құруға қатысып, онда көп жылдар бойы сабақ берді.
Adams was born in 1791 in Dublin, Ireland and studied at Trinity College Dublin between 1810 and 1814. He received his B. A. in 1814. He began his medical training under William Hartigan and George Stewart, leading Dublin surgeons. He was elected a fellow of the RCSI in 1818 and then went abroad to complete his medical and surgical training. Adams did not take the M. B. degree until 1842. In that year he became an M. D., and in 1861 received the newly instituted qualification of Master in Surgery. The greater part of Adams' anatomical studies were undertaken in the RCSI under Abraham Colles. In 1816, he obtained the Letters Testimonial, and on 2 November 1818, he was promoted to Membership of the College. He was elected surgeon to the Jervis Street Hospital and the Richmond Hospital. He took part in founding the Richmond Hospital Medical School, later Carmichael School of Medicine and taught there for many years.
Мансап
Адамс кейіннен RCSI және Дублин патологиялық қоғамының үш рет президенті болды, ал 1862 жылы Ирландиядағы Королеваның хирург және Дублиндегі Тринити колледжінің хирургия профессоры болды. Оның жұмысы жүрек, тыныс алу, қан тамырлары және буындар ауруларына бағытталған және өлімнен кейінгі тексеруге баса назар аударды. Оның атағы негізінен оның "Ревматикалық гит туралы трактат, немесе барлық буындардың созылмалы ревматикалық артриті" (8-ші, Лондон, 1857, 4to-дағы суреттер атласымен; 2-ші басылым, 1873) негізделген. Бұл еңбек ғасырлар бойы белгілі болған ауруды сипаттаса да, онда жаңа және маңызды зерттеулер бар, сондықтан ол тақырыптағы классикалық еңбекке айналды. Ол көптеген маңызды медициналық мәтіндерді, соның ішінде жүрек ауруларын жариялады, бірақ оны танымал еткен - өзі зардап шеккен подагра туралы еңбектері. Стокс-Адамс ауруы өзінің және Уильям Стокстың есімімен аталған.
Adams later became three times president of the RCSI and the Dublin Pathological Society, and, in 1862, both Surgeon in Ordinary to the Queen in Ireland, and Regius Professor of Surgery at Trinity College Dublin. His work focussed on cardiac, respiratory, vascular and joint diseases, and emphasised postmortem examination. His fame chiefly rests on his ‘Treatise on Rheumatic Gout, or Chronic Rheumatic Arthritis of all the Joints’ (8vo, London, 1857, with an Atlas of Illustrations in 4to; 2nd edition, 1873). This work, though describing a disease more or less known for centuries, contains so much novel and important research as to have become the classical work on the subject. He published a number of important medical texts, including Diseases of the Heart, but it was his work on gout, from which he suffered himself, that made him famous. Stokes–Adams disease is named after himself and William Stokes.
Өлім
Адамс 1875 жылы 13 қаңтарда қайтыс болды және Дублиндегі Маунт Джером зиратында жерленді.
Adams died 13 January 1875 and was buried in Mount Jerome Cemetery, Dublin.