Кіріспе

Грек-испан сөздігі (DGE) - ежелгі грек тілінің жалпы сөздіктерінің еуропалық лексикографиялық дәстүрінің ұзақ тізбегіндегі соңғы буыны, оның алғашқысын Генри Эстиеннің Thesaurus Graecae Linguae деп қарастыруға болады (a. k. a. Henricus Stephanus, Париж, 1572). Грек-испан сөздігі бұл дәстүрді өзінің тікелей алдыңғысы Лидделл Скотт Джонстың тоғызыншы басылымындағы (Оксфорд 19251940) грек-ағылшын сөздігі (LSJ) сөздігі жеткен деңгейде қайталайды. Көп жылдар бойы Мадридтегі Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC) Филология институтының классика кафедрасында жүргізілген бұл жоба Испанияның Білім министрлігінің қаржысын бірнеше жолмен алды, соңғы уақытта Acciones Especiales арқылы. Оған Fundación March және Fundación A. G. Leventis сияқты топтар бірнеше рет қолдау көрсетті. Бастапқыда алға қойған мақсаттарымыз қазіргідей үлкен емес еді. Университет студенттерін назарға ала отырып, редакторлар іс жүзінде ең жақсы грек сөздіктерін испан тіліне бейімдеуге тырысты. Сондай-ақ, олар ескі басылымдарды жаңа басылымдармен алмастырып, қателерді түзетіп, оларды ескірген жерлерін толықтыруды көздеді. Алайда, жұмыс басталғанда классикалық филологтар ежелгі грек тілінен қазіргі тілге жаңа екі тілді сөздіктің қажеттілігін сезінді. Мұндай сөздік міндетті түрде материалдардың кең жинағына негізделуі керек, сондай-ақ осы материалдарды қазіргі заманғы лексикографиялық критерийлерге сәйкес жаңа мұқият зерттеу мен ұйымдастыру, тіл біліміне қатысты соңғы жетістіктерді пайдаланып. Грек тіліндегі ғалымдар жиі қолданатын Л.С.Ж. сөздігінің бұрынғы басылымдары қосымшалар енгізілгеніне қарамастан, көптеген жағынан ескірген болатын. Бұл қайта қарау, біріншіден, микендік грек және патристикалық жазбаларды, сондай-ақ жеке және жер атауларын енгізуді білдірді, олардың барлығы LSJ-де жоқ еді. Жаңа әдеби және құжаттамалық мәтіндерде сөздердің көбеюімен қатар, белгілі мәтіндердің жаңа сындық басылымдары мен олардың интерпретациясының қазіргі заманғы техниканың жағдайында қайта қаралуы жаңа негіздердегі сөздікті талап етті. Этимологиялық элементке келетін болсақ, ХХ ғасыр бойы Үнді-Еуропа лингвистикасының орасан зор дамуын да ескеру керек болды.