Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құстардың жойылған түрлері Шығыс моа (Emeus crassus) - жаңа Зеландияға тән моаның жойылған түрі.
Extinct species of bird
The eastern moa (Emeus crassus) is an extinct species of moa that was endemic to New Zealand.
Таксономия
Алғашқы үлгілерді Ричард Оуэн сипаттағанда, олар Dinornis туысына үш түрлі түр ретінде орналастырылды, бірақ кейіннен өз туысына бөлінді, Emeus. E. crassus қазіргі уақытта Emeus-тің жалғыз түрі, өйткені басқа екі түрі, E. casuarinus және E. huttonii қазір E. crassus-тың синонимдері ретінде қарастырылады. Emeus huttonii және E. crassus деп сипатталған "түрлер" бір түрдің еркек және әйелдері деп ұзақ уақыт күдікті болды. Бұл сүйек материалдарынан алынған ДНК-ның жынысына тән генетикалық маркерлерін талдау арқылы расталды; Е. crassus аналықтары еркектерге қарағанда 15-25% үлкен болды. Бұл құбылыс жыныстық диморфизм құс құстары арасында жиі кездеседі, сонымен қатар кивилерде де айқын байқалады.
When the first specimens were originally described by Richard Owen, they were placed within the genus Dinornis as three different species, but, was later split off into their own genus, Emeus. E. crassus is currently the only species of Emeus, as the other two species, E. casuarinus and E. huttonii are now regarded as synonyms of E. crassus. It has been long suspected that the "species" described as Emeus huttonii and E. crassus were males and females, respectively, of a single species. This has been confirmed by analysis for sex specific genetic markers of DNA extracted from bone material; the females of E. crassus were 15 25% larger than males. This phenomenon — sexual dimorphism — is not uncommon amongst ratites, being also very pronounced in kiwis.
Сипаттама
Емеус орташа бойлы, биік тұрған. Басқа моалар сияқты, оның қанатының сүйектері, қауырсын тәрізді шашы (бұл жағдайда беже), ұзын мойыны және өте қысқа, күшті тарсисі бар үлкен, күшті аяқтары болған жоқ. Оның кеудесі де, тікенегі де ерекше.
Emeus was of average size, standing tall. Like other moa, it had no vestigial wing bones, hair like feathers (beige in this case), a long neck and large, powerful legs with very short, strong tarsi. It also had a sternum without a keel and a distinctive palate.
Аумағы мен тіршілік ету ортасы
Шығыс моа тек Оңтүстік аралда өмір сүрді және төменгі жерлерде (орман, шөптесін жерлер, құмдық жерлер және бұталы жерлер) өмір сүрді. Соңғы мұздық максимум кезінде ол бір мұздық баспанаға шектелген, одан оның аумағы Голоцен кезінде кеңейген. Адам отарлаушылары (әсіресе маорилер, оларды "moa mōmona" деп атады) Эмеусті салыстырмалы түрде оңай жойылып кетуіне дейін аулады. 1500 жылы барлық моа сияқты жойылып кеткен.
Eastern moa lived only on the South Island, and lived in the lowlands (forests, grasslands, dunelands, and shrublands). During the Last Glacial Maximum, it was confined to a single glacial refugium from which its range expanded during the Holocene. Human colonists (specifically the Māori, who called them "moa mōmona") hunted Emeus into extinction with relative ease. Like all moa, it was gone by the year 1500.