Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Исаак Д. Сейберн (1824 жылы наурыз айы - 1895 жылы 6 наурыз) - Уэльстік американдық сауда капитаны, Азаматтық соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күшінде офицер болып қызмет етті. Ол 1861 жылы Порт-Рояль шайқасында жарақат алған. 1863 жылы ол контр-адмирал Дэвид Фаррагуттың басқаруындағы Батыс шығанақты блокадалау эскадрильясының құрамында "Киттатинни" шхунасына қолбасшылық етті. 1864 жылы Сейберн соғыста алған жарақаттарына байланысты қызметінен кетті және бастапқыда Мэн штатына қоныстанды. Кейін Луизианаға көшіп барып, қант плантациясымен айналысады.
Isaac D. Seyburn (March 1824 – March 6, 1895) was a Welsh American merchant captain who served as an officer in the United States Navy during the Civil War, with the rank of Acting Master. He was wounded in action during the 1861 Battle of Port Royal. During 1863 he commanded the schooner Kittatinny as part of the West Gulf Blockading Squadron under Rear Admiral David Farragut. Seyburn resigned his commission in 1864 due to war injuries and initially settled in Maine. He later moved to Louisiana, where he operated a sugar plantation.
Түпнұсқасы мен жеке өмірі
Исаак Д. Сейберн 1824 жылы наурыз айында Уэльсте дүниеге келген. Оның бойы 2 метр, көзі көк, шашы қара түсті. Кәсібі бойынша ол "Мастер Маринер" болды. 1848 жылы 15 наурызда ол Мэйн штатының Питтстон қаласында Мэри Энн Роджерске тұрмысқа шықты, ол 1828 жылы 20 қарашада Нью-Йоркте дүниеге келді. Ол Джон Роджерс (1800-1863) және Элизабет Кэрролл Рейнольдстың (1806-1871) қызы болды. Элизабет К. Рейнольдс отбасы Кристофер Рейнольдстың ұрпағы, ол 1630 жылға дейін қазіргі Вирджиния штатының Уайт округіне (Ньюпорт Ньюс қаласынан оңтүстік жағалауда, Джеймс өзенінің оңтүстік жағалауында) қоныстанған және 1636 жылы жер грантын алған. Оның бабасы Бернард Рейнольдс (1763-1833) Америка революциялық соғысы кезінде Континенттік армияда қызмет етті. Исаак пен Мэри Энн Сейберннің бес баласы болды, Эмили Уильямсон Сейберн (18531934), Мэри Катарина Сейберн (18541893), Стивен Янг Сейберн (18561923), Эдвард Исаак Сейберн (18601931) және Джон Роджерс Сейберн (18671905), олардың барлығы Мэн штатында дүниеге келді.
Isaac D. Seyburn was born in Wales in March 1824. He was 5 feet (2 m), had blue eyes and dark hair. By profession, he was a "Master Mariner." On March 15, 1848, he was married in Pittston, Maine, to Mary Ann Rogers who was born in New York City on November 20, 1828. She was a daughter of John Rogers (1800–1863) and Elizabeth Carroll Reynolds (1806–1871). Elizabeth C. Reynolds' family is descended from Christopher Reynolds who settled in what is now Isle of Wight County, Virginia (on the south shore of the James River about 10 mile (16 km) west of Newport News), before 1630 and received a land grant of in 1636. Her grandfather, Bernard Reynolds (1763–1833), served in the Continental Army during the American Revolutionary War. Isaac and Mary Ann Seyburn had five children, Emily Williamson Seyburn (1853–1934), Mary Catharine Seyburn (1854–1893), Stephen Young Seyburn (1856–1923), Edward Isaac Seyburn (1860–1931) and John Rogers Seyburn (1867–1905), who were all born in Maine.
Теңізшілік мансап
1854 жылы Сейберн екі мачталы, шамамен 35 метрлік төрт бұрышты сауда кемесі болған бригке ие болды. Ол оны бір жыл бұрын туған алғашқы баласының есімімен Эмили У. Сейберн деп атады. Түрме Мейн штатының Питтстон қаласында тіркелген. 1854 және 1860 жылдар аралығында Нью-Йоркке мерзімді түрде келгені туралы мәліметтер бар, мысалы, Англиядағы Ньюкасл-апон-Тайн қаласынан көмір, Нью-Орлеаннан ұн, Уругвайдағы Монтевидеодан никель және терілер. 1857 жылы бриг сатылды немесе оны басқа шебермен жалдады, өйткені жазбалар Сейберннің содан кейін кеменің шебері Стивен Дж. Янг (18561857), және кеме капитаны Лью Чью (18571861). Стивен Дж . Янг кеменің иесі Стивен Янгтың ұлы болды; ол сондай-ақ Лью Чьюдің иесі болды; Сейберннің үлкен ұлы оның есімімен аталған.
In 1854, Seyburn acquired a brig, a two masted, square rigged merchant ship of about 116 feet (35 m) that he named the Emily W. Seyburn after his first child who had been born the year before. The brig was registered in Pittston, Maine. There are records of its periodic arrival in New York between 1854 and 1860 carrying cargo under charter, e. g., coal from Newcastle upon Tyne in England, flour from New Orleans, nickel and hides from Montevideo in Uruguay. By 1857, the brig was either sold or another Master was hired to sail her because records indicate that Seyburn thereafter was Master of the ship Stephen J. Young (1856–1857), and Master of the ship Lew Chew (1857–1861). Stephen J. Young was the son of Stephen Young, the ship's owner; he was also the owner of the Lew Chew; Seyburn's eldest son was named after him.
Азамат соғысы теңіз қызметінде
1861 жылы 29 тамызда Исаак Д. Сейберн АҚШ-тың әскери-теңіз флотына ерікті түрде қызмет етті және Азаматтық соғыс аяқталғанға дейін қызмет ететін ерікті офицер ретінде уақытша комиссия тағайындалды. "Мастер" әскери атағы кейіннен "Лейтенант (көпші дәреже) " атағымен ауыстырылды. Ол 1861 жылы 10 қыркүйекте Нью-Йоркте қызмет етуге шақырылды. Сейберн 1861 жылы 7 қарашада Порт-Рояль шайқасында Мохикан пароходты ұшып жүргенде ауыр жарақат алды. Бұл шайқас одақтың үлкен жеңісі болды және сол кезге дейін АҚШ құраған ең үлкен теңіз және су асты күштер болды. Сейберн жарақатталды, өйткені жағалау батареясын қорғаған 32 фунттық қатты мини-топ оның төменгі сол аяғының сүйектерін терінің үстіне талқандады. Сейберн 1861 жылдың 14 қарашасы мен 1862 жылдың 1 наурызы аралығында Бруклиндегі әскери-теңіз ауруханасында емделді. Ол аяғын қайтадан пайдаланбай, өмірінің соңына дейін таяқпен және ауырсынумен күресті. Жарақатқа ұшырауына қарамастан, Сейберн теңізде қызмет етуін жалғастырды. Емдеу кезінде ол Нью-Йорктегі Мониторлық кеңеске тағайындалды және Нью-Джерси штатының Джерси қаласында Пасаик класының мониторы Уихокеннің құрылысын бақылайтын топтың мүшесі болды. 1862 жылы 5 қарашада "Вихокен" кемесі іске қосылған кезде Сейберн "Галена" темір кемесінде қызмет етті. Ол 1863 жылы 21 мамырда кеме Филадельфияға жөндеуге келгенге дейін қызмет етті. 1862 жылы 21 сәуірде пайдалануға берілген "Галена" - АҚШ-тың Азамат соғысы кезінде АҚШ-тың әскери-теңіз флоты салған әрқайсысы әртүрлі дизайндағы алғашқы үш темір кеменің бірі. 1863 жылы 10 маусымда Сейбернге үш мачталы "Киттатинни" кемесі тапсырылды. Оның қолбасшылығымен "Киттатинни" контр-адмирал Дэвид Фаррагуттың жалпы қолбасшылығымен Батыс шығанақты блокадалау эскадрильясына тағайындалды. Кеме 1863 жылы 22 қыркүйекте белгісіз шхунаны жағаға қуып, оны экипажы өртеп жіберді және 1863 жылы 25 қазанда Техас штатының Кавалло асуынан үш мачталы шхунаны қолға түсірді. 1863 жылы 23 желтоқсанда Техас жағалауында Сейбернге Киттатиннимен бірге Нью-Орлеанға баруды бұйырды. Келуінен кейін Сейберн отставкаға кетті. 1864 жылы 18 ақпанда портсмут кемесінен жазған хатында Сейберн өзінің жарақатынан мүгедек болып қалғандықтан және "бұл эскадрильяның бірінші дивизиясының командирлері маған жасаған әділетсіздікті мен төзімсіз деп санаймын" деп, отставкаға кетуді қалайтынын көрсетті. Оның отставкасы қабылданды және Сейберн 1864 жылы 24 наурызда Мэйн штатының Гардинер қаласында құрметпен босатылды.
On August 29, 1861, Isaac D. Seyburn volunteered for service in the United States Navy and was awarded a temporary commission as an Acting Master, a volunteer officer whose term of service was until the end of the Civil War. The naval rank of "Master" was later replaced by that of "Lieutenant (junior grade)." He reported for service in New York on September 10, 1861. Seyburn was seriously wounded in action aboard the steam sloop of war Mohican during the Battle of Port Royal on November 7, 1861. The battle was a major Union victory and up until then the largest naval and amphibious force ever assembled by the United States. Seyburn was wounded when a 32 pound solid minie ball from defending shore batteries shattered the bones of his lower left leg just above the ankle. Seyburn was treated at the Naval Hospital, Brooklyn, New York, between November 14, 1861 and March 1, 1862. He never regained use of the leg, but was confined to crutches and endured pain for the rest of his life. Despite his injuries, Seyburn continued with his naval service. During his convalescence, he was assigned to the Monitor Board in New York and was a member of the team supervising the construction of the Passaic class monitor Weehawken in Jersey City, New Jersey. At about the time the Weehawken was launched on November 5, 1862, Seyburn was ordered to the ironclad steamer Galena where he served until the end of her deployment on May 21, 1863, when the ship arrived in Philadelphia for repairs. Galena, commissioned on April 21, 1862, was one of the first three ironclads, each of a different design, built by the U. S. Navy during the Civil War; it was also the second, after the Monitor, to be put under fire. On June 10, 1863, Seyburn was given command of the Kittatinny, a three masted fore and aft schooner. While under his command, the Kittatinny was assigned to the West Gulf Blockading Squadron under the overall command of Rear Admiral David Farragut. The ship is credited with having chased an unidentified schooner ashore on September 22, 1863, where that vessel was burned by her crew, and with having captured the three masted schooner, Reserve, on October 25, 1863, off Pass Cavallo, Texas. On December 23, 1863, while on deployment off the coast of Texas, Seyburn was ordered to proceed with the Kittatinny to New Orleans. Shortly after his arrival, Seyburn submitted his resignation. In his letter, dated February 18, 1864, from the station ship Portsmouth, Seyburn indicated that he wanted to resign because he had been crippled by his wound and because "the high handed injustice practiced on me by the Commanding officers of the first division of this Squadron is to me insufferable." His resignation was accepted and Seyburn was honorably discharged on March 24, 1864, in Gardiner, Maine.
Соғыстан кейінгі өмір
Бостандыққа шыққаннан кейін Сейберн 1869 жылдың шілдесі мен 1870 жылдың наурызы аралығында Мейнде қалды, ол отбасын Луизианаға көшірді, негізінен жылы климатқа байланысты, ол жерде Паттерсондағы Идлевилд плантациясын сатып алды, Сент-Мэри еншісінде (Нью-Орлеанстан оңтүстік-батысқа қарай 80 миль (129 км). Идлвилд қант шаңырағы плантациясы болды және Исаак Д. Сейберн өзінің тіршілігін плантатор ретінде тапты. Оның әйелі Мэри Энн 1880 жылы 19 наурызда, ал Исаак Д. Сейберн 1895 жылы 6 наурызда қайтыс болды.
Following his discharge, Seyburn remained in Maine until sometime between July 1869 and March 1870 when he moved his family to Louisiana, principally due to the warmer climate, where he had acquired the Idlewild Plantation in Patterson, St. Mary Parish (some 80 mile (129 km) southwest of New Orleans). Idlewild was a sugar cane plantation and Isaac D. Seyburn earned his livelihood as a planter. His wife, Mary Ann, died on March 19, 1880, and Isaac D. Seyburn died on March 6, 1895.
Келесі жазба
Исаак Д. Сейберн епископальдық дінге сенетін және Луизиана штатының Патерсон қаласындағы Киелі Үштік шіркеуінде өткен ғибадатқа қатысқан. 1940 жылы шіркеудің құрметіне тыйым салынғанда, Сейберн мемориалы деп аталатын құрбандық үстелінің үстіндегі шыны терезе жақын маңдағы Франклиндегі (Луизиана штаты) Сент-Мэри епископальдық шіркеуіне сатып алынды, ол бүгінге дейін сонда тұр. Идлевилд плантациясы кем дегенде Эдвард Исаак Сейберннің ұлы Эдвард Рейнольдс Сейберн оны 1977 жылы сатылғанға дейін отбасында қалды. Оны доктор Уолтер Х. Дэниелс сатып алған. Ол әйелі Пэм екеуі әлі күнге дейін Идливильдте тұрады. Доктор Дэниелстің еңбегімен Идлвилд плантациясы тарихи орындар тізілімінде (No. 1982 жылғы 2 қарашадағы 82000459 ж.) Вандербильт желкеншілер клубының флотындағы сегіз Flying Junior қайығының бірі клубтың бұрынғы коммодорының үлкен-үлкен-үлкен атасы Исаак Д. Сейберннің атымен аталған; тағы біреуі Лью Чью деп аталды.
Isaac D. Seyburn was of the Episcopal faith and attended services at the Holy Trinity Church in Patterson, Louisiana. When the church was deconsecrated in 1940, the stained glass window over the altar, known as the Seyburn Memorial, was acquired by St. Mary's Episcopal Church in nearby Franklin, Louisiana, where it remains today. Idlewild Plantation remained in the family at least until Edward Isaac Seyburn's son, Edward Reynolds Seyburn, sold it in 1977. It was purchased by Dr. Walter H. Daniels. He and his wife Pam still reside in Idlewild. Dr. Daniels efforts got Idlewild Plantation listed on the National Register of Historic Places (Designation No. 82000459 of November 2, 1982). One of the eight Flying Junior dinghies in the Vanderbilt Sailing Club fleet was named for Isaac D. Seyburn, who was the great great great grandfather of a former commodore of the club; another was named Lew Chew.
Теңіз және теңіз флоты деректері
Бейкер, Уильям Эйвери, Бафтың теңіз тарихы, Мэн және Кеннебек өзені аймағы, ІІ том, қосымша А Құрылыс жазбасы, 916, 954 және 955 беттер, Бафтың теңіз зерттеу қоғамы, Баф, Мэн, 1973. Союз және Конфедерация теңіз флоттарының көтеріліс соғысындағы ресми жазбалары, I сериясы, 12-том, Оңтүстік Атлантика блокадалық эскадрасы 1861 жылдың 29 қазанынан 1862 жылдың 13 мамырына дейін, 265 266 бет, АҚШ үкіметтік баспаханасы (USGPO), Вашингтон, Д. К., 1901. Союз және Конфедерация теңіз флоттарының көтеріліс соғысындағы ресми жазбалары, I сериясы, 20-том, Батыс шығанақтың блокадалық эскадрасы 15 наурыздан бастап 31 желтоқсанға дейін, 1863 ж., 434, 596, 641, 732 беттер, АҚШ үкіметтік баспаханасы (USGPO), Вашингтон, Д. К., 1905. Американдық және шетелдік кеме қатынасының американдық Ллойд тіркелімі, Кемелер, Лью Чью, No. 1495, 62-бет, Феррис және Пратт, Нью-Йорк, 1861.
Baker, William Avery, A Maritime History of Bath, Maine and the Kennebec River Region, Volume II, Appendix A – Construction Record, pages 916, 954 & 955, The Marine Research Society of Bath, Bath, Maine, 1973. Official Records of the Union and Confederate Navies in the War of the Rebellion, Series I, Volume 12, South Atlantic Blockading Squadron from October 29, 1861, to May 13, 1862, pages 265 266, U. S. Government Printing Office (USGPO), Washington, D. C., 1901. Official Records of the Union and Confederate Navies in the War of the Rebellion, Series I, Volume 20, West Gulf Blockading Squadron from March 15 to December 31, 1863, pages 434, 596, 641, 732, U. S. Government Printing Office (USGPO), Washington, D. C., 1905. American Lloyds' Registry of American and Foreign Shipping, Ships, Lew Chew, No. 1495, page 62, Ferris & Pratt, New York, 1861.