Кіріспе
Брант Пойнт - Нантакет аралында орналасқан маяк. Станция 1746 жылы құрылған, 1965 жылы автоматтандырылған және әлі де жұмыс істейді. Қазіргі мұнара 1987 жылы 28 қазанда тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Ол бірнеше шамнан басқа, нүктедегі оныншы жарық болу ерекшелігіне ие. Қалған төртін өртеп жіберді немесе ұрып тастады, екеуі сотталды, екеуі қанағаттанарлықсыз болды, ал қалған бірі пайдаланылмайды.
Тарих
Нантакет қаласында 1746 жылы 24 қаңтарда өткен қалалық жиналыста аралдың теңіз капитандары маяк орнату туралы айтты және 200 фунт сомасын "су қатынасы мен басқа да мүдделі тұлғалардың иесі оны жарықпен қамтамасыз етеді" деп дауыс берді, бірақ қала оны ұстауға шынымен де төледі. 1746 жылы салынған ағаш мұнарасы 1758 жылы өртенді. Қалалық кеңес жаңа жарықты бекітті, ол 1759 жылы аяқталды, ол 1774 жылға дейін созылды. 1774 жылдың 12 наурызындағы The Massachusetts Gazette және Boston PostBoy and Advertiser басылымының санында: "Біз Нантакеттен естідік, 9 наурыз, сәрсенбі күні (1774) таңғы сағат 8-де шамамен оларда желдің ең күшті соғуы болды, бұл жерде бұрын-соңды белгілі болған, бірақ ол бір минутқа созылады. Ол тар тамырда келеді секілді, және оның прогресс төмен ұшып. Сол аралдағы "Маяк" үйі мен бірнеше дүкендер мен бақтарды да қиратты. Егер "Гаст" 15 минутқа созылса, онда оның өткен бағытында ғимараттардың жартысынан көбі тірі қалмас еді. Бірақ біз жарық үйдің жоғалуынан басқа, ешбір адамның зардап шеккенін, зардап шеккенін естімейміз, бұл барлық жағынан айтарлықтай". Қалалық кеңес маякты үшінші рет қайта салуға келісті "Соңғы уақытта қала шығынында жарылған бұрынғыдай биік". Қала Массачусетс штатының Бас сотына (соттың емес, заң шығарушы орган) тоннаждық алымдарды алуға рұқсат сұрады. 1774 жылдың 1 тамызынан бастап 15 тоннадан асатын кез келген кеме Нантакет портына алғаш рет кірген немесе шыққан кезде жыл сайын 6 шиллинг төлейді. 1783 жылы маяк өртеніп кетті. Алғашқы үш маяк сапаға қарағанда үнемділікпен салынған, ал төртіншісі мүлдем сапасыз. Бұл жай ғана екі тіректің арасында тұрған шыны терезелері бар ағаш шам еді. Бұл шам өте әлсіз болды және теңізшілер оны жиі найзағайға теңеді; сондықтан ол "жарық жарығы" деген атау алды және 1786 жылы оны шамдардың жоғарғы жағына орнатылған сәл күрделірек құрылыммен алмастырды. Бұл кеме 1788 жылы қатты дауыл кезінде қираған. 1789 жылдың тамызында Конгресс отаршылдық жарықтарды Федералды үкіметке беру туралы дауыс берді. Сол кезден бастап 1795 жылға дейін Брант-Пойнт жерінде тағы бір мұнара тұрғызылды. 1795 жылы "Массачусетс штатының саттығына байланысты меморандумға" сәйкес "Брант Пойнттағы маяк пен оған тиесілі жерлер мен жерлер 1795 жылы АҚШ-қа берілді". Бұл ғимарат осы жерде тұрғызылған алтыншы ғимарат болды, ол да арзан салынған және 1825 жылы сотталды. 1825 жылы күзетшінің үйінің үстінде кішкентай мұнаралық құрылым, жетінші жарық салынған. Оның сегіз шамдары екі қатарда, алтауы төменгі қатарда, екеуі жоғарғы қатарда орналастырылды. Бұл шамдардың артында 12*2 дюймдік оттегі бар еді. 1853 жылы 9 қарашада К. А. Огден, майор, топографиялық инженерлер, Маяк кеңесіне екінші сыныпты линзалы жарық үшін мұнара салуды ұсынды, оның құны 15 000 доллар болатын. "Брант Пойнттағы жарық мұнарасының қаңқасы толығымен шіріп кетті, мүмкіндігінше аз уақыт кешіктіріліп қайта құруды қажет етеді, - деп жалғастырды хат, - және оның болашақ құрылысын тұрақты ету Басқарманың дана саясаты деп сеніп, мен мұнара үшін жоғарыда аталған соманы сұрадым. Тұрғын үй көп шіріп, бірақ бар жаңа шатыры және ауа-райы бординг оны, және әлі де бірнеше жыл болуы мүмкін. " Нантакет округінің коллекторы және суперинтенданты Эвен В. Алленнің 1853 жылы 22 қазанда Басқармаға берген осындай ұсынысында былай делінген: "Брант Пойнттағы барлық мекемелер жөндеуден өте шықты, және ғимараттың жасына, материалы мен құрылысына қарай оны жөндеуді жақсы экономика деп санамауым керек; Үкіметтің және барлық мүдделі тұлғалардың мүдделері тұрақты және ыңғайлы құрылымды талап етеді". 1854 жылдың 3 тамызында Конгресс "Массачусетс штатының Нантакет қаласында Брандтс-Пойнт маяк үйін қайта салуға" 15000 доллар бөлді. Мұнараның сипаттамасы: "Мұнараның іргетасы бетон цементінен қалыңдығы екі фут, диаметрі 18 фут. Негізгі бөлменің ішкі жағы су қоймасын құрайды, онда тұрмыстық мақсаттар үшін су алуға болады. Мұнараны құрайтын бағана цементпен төселген кірпіштен, қабырғалар ішіндегі ауа кеңістігі желдету үшін. Шам - құйма темірден, 12 шыны шаммен. Темір баспалдақпен темір еденге дейін өрмелеп, тақтадан 58 метр биіктіктегі шамның орнынан 47 метр биіктікте орналасқан". Төртінші реттік Френель линзасы алғаш рет 1856 жылы 10 желтоқсанда жарық көрді. Құрлық күзетінің базасында мұнара әлі де тұр, оның фонарлары жоқ. Оның белсенді кезеңінде ол Нантакет маякпен құрылған диапазонның алдыңғы жарығы болды; бұл диапазон Нантакет порттық диапазондық жарықтармен ауыстырылды. 1900 жылы Брант Пойнтінің шетінде 1856 жылғы мұна�...