Кіріспе

Монастықтың ым тілдері Еуропада 10 ғасырдан бері қолданылып келеді, кейбіреулері, мысалы цистерциандық және траппистік ымдар, әлі күнге дейін қолданылуда. Саңыраулар тілдерінен айырмашылығы, олар тілдер емес, бейнелі ым-ишара арқылы қарым-қатынас жасау формалары ретінде жақсы түсініледі, ал кейбір жазушылар оларды ым-ишаралар лексиконы деп сипаттауды жөн көреді.

Қолданылуы

Бұл белгілер лексикондарының мақсаттары әр түрлі болды. Францискандық монахтар уағыз айту үшін, бәлкім, есте сақтау құралы ретінде саусақ алфавиттерін қолданған, ал бенедиктиндік монастырларда үнсіздік қажет болған кезде шектеулі қарым-қатынас үшін сөздерді білдіретін белгілер қолданылған. Көпшілік ойлаған "Тынық қалау" ережелерінің орнына, Қасиетті Бенедикт ережесі күннің белгілі бір уақытында монастырьдың белгілі бір аймақтарында сөйлесуге тыйым салады. Тыныштық үшін ең көп таралған уақыт түнде орын алған "Ұлы тыныштық" деп аталды. Тек көп уақыттан кейін, XVII ғасырда цистерциандар мен траппистер қауымдастықтарындағы реформа қозғалыстары мүлдем үндемеуді басқа қатал, бірақ ерікті, кедейліктермен бірге құнды күнәкарлық деп санай бастады.

Белгілер

Белгілер батыс Еуропаның ортағасырлық бенедиктиндік монастырларында, Португалиядан Англияға дейін жақсы құжатталған. Ежелгі мәтіндерде сөз тізімі мен оған қоса берілген белгілер, сондай-ақ белгі жасау жөніндегі нұсқаулар бар. Кейде олар белгілердің не үшін қолданылғанын түсіндіреді. Белгілер көбінесе монастырлық өмірге қатысты есімдер. Тамақ, киім-кешек, белгілі бір бөлмелер мен ғимараттар, діни рәсімдердегі заттар және дін қызметкерлерінің әртүрлі лауазымдары сөздік қорына ие. Бұл тіркестерде етістік ретінде әрекет ететін белгілер "отыр", "оста", "тізе бүк", "ия" сияқты. Олар әрқашан таңбамен бейнеленген нәрсеге бейнелі немесе визуалды түрде қозғалған байланысты қамтиды. Бұл белгілердің грамматикасы сипатталмаған, олар ауызша тілдің сөз ретімен - латын немесе жергілікті халық тілімен - қолданылған болуы мүмкін, мүмкін, оны қоса жүретін ыммен, мысалы, меңзеумен. Қазіргі цистерциан монахтары Англияда немесе АҚШ-та ағылшын тілінен алынған синтаксисті "көптеп, бірақ тек қана емес" қолданады, ал Францияда цистерциан монахтары француз тілінің синтаксисін еркін қолданады; кем дегенде, шектелген лексиканы ескере отырып, мүмкіндігінше. Орта ғасырлық мәтіндердегі сөз тізімі 52 белгіден 472 белгіге дейін болды, "орташа 178 белгі, ал орташа 145 белгі". Бенедиктиндіктердің ең алғашқы қолжазбалары 1075 жыл шамасында (сонан кейін 1083 жыл шамасында) Клуни (қазіргі Франция) және Хирзау (қазіргі Германия) аббатханаларында бір уақытта жазылған. 13 ғасырдағы Бонавентура саусақ алфавитін қолданған, ал ортағасырлық Monasteriales Indicia англосаксондық бенедиктин монахтары қолданған 127 белгі туралы айтады. Сондай-ақ, XVI ғасырдағы португал монахтарының ым тіліндегі белгілер де табылған.