Кіріспе
Британдық суфражист (18441939) Деспард өзінің суфражисттік белсенділігі үшін төрт рет түрмеге қамалды және ол әйелдердің құқықтары, кедейлікті жою және әлемдік бейбітшілік үшін 90 жасқа дейін үгіт-насихат жұмыстарын жалғастырды. 1850 жылы Англияда, Кент штатының Риппл қаласында туған. Оның әкесі - Корольдік әскери-теңіз флотының ирланд капитаны Джон Трейси Уильям Френч (1855 жылы қайтыс болды) және анасы Маргарет Френч, тумасы Экклс (1865 жылы ақылдан тайғандықтан қайтыс болды). Ол бірнеше рет гувернанталар мен жеке мектепте оқыды, бірақ кейінірек мектепте оқығаны "қате" және "жетілді" деп шағымданады. Деспард билікке күмәнданып, 10 жасында үйден қашып кетіп, "қызметші болу үшін" Лондонға пойызға түседі. 1890 жылы теңізде қайтыс болды; олардың балалары болмады.
Despard was imprisoned four times for her suffragette activism, and she continued campaigning for women's rights, poverty relief and world peace into her 90s. and from around 1850 in England at Ripple, Kent, her father was Irish Captain John Tracy William French of the Royal Navy (who died in 1855) and her mother Margaret French, née Eccles (died suffering from insanity in 1865). She was educated by a series of governesses and intermittently at private school, but complained in later life that her schooling was 'slipshod' and 'inferior'. Despard was always dubious of authority and ran away from home at the age of 10 getting a train to London "to become a servant". He died at sea in 1890; they had no children.
Романдар
Деспардтың "Боздай таза, қардай таза" атты алғашқы романы 1874 жылы жарық көрді. Келесі он алты жылда ол он роман жазды, оның үшеуі ешқашан жарық көрген жоқ. Деспард апта бойы Nine Elms-тің ең кедей аудандарының біріндегі өзінің әл-ауқат дүкендерінің бірінде тұрды және ол Рим католиктік дінге көшті.
Саясат
Деспард Элеонора Маркспен жақсы дос болып, Екінші Интернационалда, соның ішінде 1896 жылы Лондондағы төртінші конгрессте делегат болды. Ол Бура соғысына қарсы "капиталистік үкіметтің зұлым соғысы" деп үгіт-насихат жүргізді және Ұлыбританияда Бірінші дүниежүзілік соғыста әскери міндеттілікке қарсы сөйлеп, барлық соғыстарға қарсы тұру үшін "Әйелдер бейбітшілік крестовый жорығы" деп аталатын пацифистік ұйым құрды.
Әйелдердің сайлау құқығы
Деспард Социал-демократиялық федерация мен Тәуелсіз Еңбек партиясының дауысты қолдаушысы болды. 1906 жылы ол Ұлттық әйелдер одағына мүше болды және кейін әйелдер құқығын қорғау үшін төрт рет түрмеге қамалды. Ол белсенді католик болды және 1907 жылы күл түскіс күні басқалармен бірге Қоғамдық палатаға барды және тұтқындалды. WFL-ді құру кезінде Деспардқа Тереза Биллингтон Грейг, Эдит Хау Мартин, Элис Абадам, Марион Коутс Хансен және басқалар қосылды. Олар 1907 жылы 14 қыркүйекте Эммелин Панкхерстке өздерінің алаңдаушылығын түсіндіретін хатқа қол қойды. 1911 жылы Нина Бойльмен бірге тұтқындалғанда, Депард біреу айыппұл төлеп, оларды бірден босатуға мүмкіндік бергенде ашуланды; Бойль оның "толық және абсолютті қорқынышсыздығына" тоқталды. Вирджиния Кроуфордпен бірге әйелдер қозғалысы топтарының да кейде бірлесіп жұмыс істеуі керектігін түсінген. Ол әйелдердің таққа отырғызу рәсімінде (1911) делегацияны басқарды. 1909 жылы ол Мохандас Гандимен Лондонда әйелдер бостандығы лигасындағы рөлінде кездесті. Келесі қыркүйекте ол Агнес Күйеуімен бірге Реджентс Парктегі платформада болды. 1914 жылы ол Анна Мунро мен Джорджиана Соломонмен бірге WFL Hampstead филиалының үйінде сөйледі, Myra Sadd Brown басқарды, әйелдер сайлау құқығы ұлттық көмек корпусына қаражат жинады. Деспардтың негізін қалаған. 1915 жылдан бастап ол Агнес Харбен және басқалармен бірге Ұлыбританиядағы халықаралық әйелдер қозғалысының өкілдерін ұстап тұру үшін жұмыс істеді. 1919 жылы ол Цюрихта өткен Халықаралық әйелдер лигасының конгресінде (12-17 мамыр) жиырма британдық делегаттың бірі болды. Ол Гласгоудан Хелен Кроуфурдпен бірге суреттелген. Ол Дейзи Соломон сияқты басқа да суфражистермен байланыста болды. 1928 жылы Деспард тең франчайз туралы заңның қабылдануына арналған мерекелік таңғы ас кезінде сайлау құқығы қозғалысының көшбасшыларының бірі болды. Кейт Харви өзінің Бромлидегі Хайленд-роудтағы Бракенхилл үйін Бірінші дүниежүзілік соғыста жарақат алған сарбаздарға арналған отыз бір төсектік ауруханаға айналдырды. Алайда, босқындар әйелдер мен балалар сол жерге жіберілді. Деспард пен Харви Үстіртфилдтен 12 акр жерді сатып алды, оны олар "Бракенхилл" деп те атады. Харви теософияға араласты, Деспард сияқты, Бромлидегі балалар Летчворттағы "Клоистер" ашық ауада оқытатын мектепке ауыстырылды. Хартфилдтегі мектеп 1939 жылы жабылған Ашық ауа мектебінде айналды.
She was an active Catholic and on Ash Wednesday in 1907, she went with others to the House of Commons and got arrested. In establishing WFL, Despard was joined by Teresa Billington Greig, Edith How Martyn, Alice Abadam, Marion Coates Hansen, among others, as signatories to a letter to Emmeline Pankhurst explaining their disquiet on 14 September 1907. In 1911, when first imprisoned with Nina Boyle, Despard was furious when someone paid the fines, allowing them to be released right away; Boyle remarked upon her 'complete and absolute fearlessness'. along with Virginia Crawford, as she realised that the women's movement groups had to work together at times as well. She led the delegation at the Women's Coronation Procession (1911). In 1909, she met Mohandas Gandhi in London, in her role in the Women's Freedom League. The following September, she was with Agnes Husband again on the platform at Regent's Park. In 1914, she spoke along with Anna Munro and Georgiana Solomon at the WFL Hampstead branch 'at home', hosted by Myra Sadd Brown, raising funds for the Women's Suffrage National Aid Corps. which Despard had founded. From 1915 onward, she worked with Agnes Harben and others to maintain international women's movements representation in Britain. In 1919, she was one of twenty British delegates to the Women's International League Congress in Zurich (12–17 May). She is pictured next to Helen Crawfurd from Glasgow. She kept in communication with other suffragists, such as Daisy Solomon. In 1928, Despard was one of the suffrage movement leaders at the celebratory breakfast for the passing of the Equal Franchise Bill. Kate Harvey converted her house, Brackenhill, in Highland Road, Bromley, to a thirty one bed hospital, intended for wounded soldiers in World War I. However, refugee women and children were sent there instead. Despard and Harvey bought a 12 acre tract in Upper Hartfield, which they also called 'Brackenhill'. Harvey had become involved in Theosophy, as did Despard and the children from Bromley were transferred to The Cloisters, an open air school dedicated to that cause in Letchworth. The School in Hartfield became an Open Air School, which closed in 1939.
Кейінгі өмірі
Басқа суфражистерден айырмашылығы, Депард пацифист ретінде Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Британ армиясының жауынгерлік кампаниясына қатысудан бас тартты, бұл оның отбасынан ерекшеленетін ұстаным: оның ағасы, фельдмаршал Джон Френч, 1914 жылдың тамызында Еуропаға жіберілген Британдық экспедициялық күшінің командашысы және Британдық армияның императорлық бас штабының бастығы болды. Олардың қарындасы Кэтрин Харли Францияда Шотландия әйелдер ауруханасында қызмет етті. Ол вегетариандық және вивисекцияға қарсы болды. Ол Лондон вегетариандық қоғамымен байланысты, 1918 жылы президенті, ал 1931 жылы вице-президенті болды, бірақ олар кейін татуласты. Ол 1927 жылғы Қоғамдық қауіпсіздік туралы заң бойынша Ирландия еркін мемлекетінің үкіметімен Англия-Ирландия келісіміне қарсылық білдіргені үшін қауіпті бүлікші ретінде саналды және оның үйіне билік кейде рейд жасады. Көргендері оған қатты әсер етіп, ол Ұлыбританияның Коммунистік партиясына мүше болды. Ол 1936 жылы Ирландияға барған кезде Үндістанның тәуелсіздік көшбасшысы Субхас Чандра Боспен кездесіп, суретке түседі. Ол 80-90 жылдары белсенді саяси қызметте болды, 1930 жылдары Трафальгар алаңында антифашистік баяндамалар айтты. Ол 1939 жылы қарашада Белфаст маңындағы Антрим графтығының Уайтхед қаласында жаңа үйінде құлап, 95 жасында қайтыс болды. Ол Дублиндегі Гласневин зиратындағы республикалық жерлеу орнына жерленді.
Мұра
Ол өлгеннен кейін "ағылшын халқына әйелдіктің адамзаттың ұлы ісі деп санайтын нәрсеге деген қызу ыстық ықыласынан шыққаны туралы түсінік әкелген" адам ретінде сипатталды.