Кіріспе
Джулио Габриелли ("Кіші"; 20 шілде 1748 26 қыркүйек 1822) - итальяндық католик шіркеуінің кардиналары. Ол өзінің еңбек жолын Рим Куриясында өткізді. Габриелли Римде Рим Папасының мемлекетіндегі Губбиодан (қазіргі Умбрия) шыққан әмірші отбасында дүниеге келген. Оның ата-анасы маркиз (кейінгі ханзада) Анджело Габриелли және маркиза Катерина Тротти Бентивоглио, 18-ші ғасырдың ортасындағы Римдегі ең әдемі әйел, Джакомо Казанова "маркиза Г" деп атап өтті. Ол Римдегі Сапиенца университетінде заңгерлік білім алып, әлі де жай адам болған кезде, Апостолдық протонотарий, Жақсы үкімет қасиетті қауымының баяндамашысы және 1787 жылы Триденттік кеңес қасиетті қауымының хатшысы болып тағайындалды. Ол 1800-жылы 23 наурызда ғана діни қызметкер болып тағайындалды. 1814 жылы сәуірде Наполеонның отставкасынан кейін ол босатылып, Римге оралды, онда Папа оны Апостольдық хаттар канцеляриясының хатшысы және Триденттік кеңесінің қасиетті қауымының префекті етіп тағайындады (1814 жылғы 26 шілде). 1816 жылы ол Сенигалия епархиясының пасторальдық үкіметінен кетті. 1819 жылы ол кардинал протопрете (протоприст) болды және осылайша екі ғасыр бұрын оның ата-бабасы және атымен бірге болған Джулио Габриелли Старшийге (1604 1677) тиесілі болған Луцинадағы Сан-Лоренцо титулын таңдады. 1820 жылы ол Кеңес қауымының префекті қызметінен кетіп, Оның қасиеттілігінің продататоры болып тағайындалды. Сондай-ақ ол Сент-Августин орденінің кардинал-қорғанышы болды. Кардинал Габриелли шіркеудің жетекшісінде Пий VII-нің ең ықтимал мұрагерлерінің бірі деп саналды, бірақ Пападан бір жылдан аз уақыт бұрын қайтыс болды. Қысқа сырқаттан кейін ол 1822 жылдың жазында Кастелли Романи ауданындағы Альбано Лациаледегі өзінің ауылдық вилласында қайтыс болды. Оның денесі Датарий сарайында, кейіннен Санта-Мария-сверх-Минерва базиликасында қойылды, онда оның жерлеу рәсімі 1 қазанда өтті. Ол сол шіркеудегі Габриелли шіркеуінде жерленген.
In April 1814, after the abdication of Napoleon, he was liberated and returned to Rome, where the Pope appointed him Secretary of the Chancery of Apostolic Briefs and Prefect of the Sacred Congregation of the Tridentine Council (26 July 1814). In 1816 he resigned the pastoral government of the diocese of Senigallia. In 1819 he became Cardinal Protoprete (Protopriest) and consequently opted for the titulus of San Lorenzo in Lucina, that two centuries earlier had belonged to his forebear and namesake Giulio Gabrielli the Elder (1604–1677). In 1820 he resigned from Prefect of the Congregation of the Council and was appointed Pro Datary of His Holiness. He also served as Cardinal Protector of the Order of Saint Augustine. Cardinal Gabrielli was considered as one of the most likely successors to Pius VII at the guide of the Church, but predeceased the Pope by less than one year. After a short illness, he died at his country villa in Albano Laziale, in the Castelli Romani area, in late Summer 1822. His body was exposed in the Palace of the Datary, and later in the basilica of Santa Maria sopra Minerva, where his funeral took place on 1 October. He was buried in the Gabrielli chapel in that same church.
Отбасы
Оның ағасы, Пьетро Габриелли (1746-1824) Наполеонның танымал жақтасы болды және Папалық мемлекеттерді француздар басып алған кезде Римнің вице-мэрі (мэре адъюент) болды. Пьетроның ұлы, принц Марио Габриелли (1773-1841) 1815 жылы Люсьен Бонапарттың үлкен қызы және императордың немересі Шарлотта Бонапартқа үйленді.